Του Παναγιώτη Ι. Καραφωτιά*

Αδιανόητο, όμως αληθινό: 50 ολόκληρα χρόνια τουρκικά κατοχικά στρατεύματα παραμένουν σε τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση δεκάδων αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ! Πως δικαιολογείται ένα τέτοιο τραγικό γεγονός; Πρόκειται για αδιαφορία ή σκοπιμότητα των Κρατών-Μελών του ΟΗΕ, ιδιαίτερα των 5 Ισχυρών Μονίμων Μελών του ΣΑ, καθώς και της ΕΕ της οποίας είναι μέλος, αλλά και του ΝΑΤΟ, που πασχίζει να υποκαταστήσει τον ΟΗΕ; Η αδιαφορία απορρίπτεται γιατί ένα τέτοιο σημαντικό γεγονός, που αφορά σε ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας μέλος του Οργανισμού και της ΕΕ, δεν δικαιολογείται με καμιά δύναμη! Αντίθετα, το δεύτερο, η σκοπιμότητα, απόκρυφη και εξωραϊσμένη, πρυτανεύει στα πλαίσια του «Διαίρει και Βασίλευε» (Divide et imperο) γιατί, απλούστατα, εξυπηρετεί τα μεγάλα συμφέροντα των Ισχυρών παικτών της τραγικής παγκόσμιας σκακιέρας, που δικαιώνουν διαχρονικά τον μέγα Θουκυδίδη!

Επιγραμματικά, γιατί είναι γνωστή η ιστορία της Κυπριακής Τραγωδίας, Ισχυροί «σύμμαχοί» μας υπονόμευσαν την Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα απλούστατα γιατί είχε δημιουργηθεί κενό εξουσίας το οποίο, όπως ο άνεμος καλύπτει τα κενά αέρα, έτσι και οι ανωτέρω, στα πλαίσια του αξιώματος στις Διεθνείς Σχέσεις, ότι το σύστημα ανταγωνισμού δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς  αντίπαλους, έσπευσαν στρατηγικά να το καλύψουν, να χρησιμοποιήσουν υποτελή όργανα στην Ελλάδα και Κύπρο, να παραπλανήσουν και χρησιμοποιήσουν τη Χούντα να διαπράξει το έγκλημα της απόσυρσης της ΕΛΔΥΚ από την Κύπρο, της άθλιας απόπειρας δολοφονίας του Μακαρίου, γίνοντας συνυπεύθυνοι στο μεγάλο «έγκλημα» να επιτρέψουν στην Τουρκία να εισβάλει παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία και να καταλάβει ένα μεγάλο της τμήμα, που, δυστυχώς εξακολουθεί να κατέχει με κυνισμό στο πλαίσιο της νέο-ιμπεριαλιστικής πολιτικής της Αγκυρας με την ανοχή «συμμάχων» στον ΟΗΕ, στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Μια σοβαρή αιτία της αντι-κυπριακής συμπεριφοράς των Ισχυρών «συμμάχων» ήταν και το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ανήκε στους Αδέσμευτους, γεγονός που εκνεύριζε κάποιους Ισχυρούς,  που διαχρονικά επιδιώκουν την παγκόσμια κυριαρχία, αλλά, όμως, είναι πρακτικά ανέφικτη όπως έχει αποδείξει η Ιστορία. Και ανέχθηκαν την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο με βιασμούς, δολοφονίες γυναικόπαιδων και αιχμαλώτων-αγνοουμένων, βόμβες Ναπάλμ κ.λπ. εγκλήματα πολέμου. Και συνεχίζουν ορρωδώντας προ ουδενός, επιτιθέμενοι ακόμη και στις Ειρηνευτικές Δυνάμεις του ΟΗΕ! Όμως, καμιά αποτελεσματική αντίδραση από τον Οργανισμό πέραν από λόγια. Αλλά μήπως υπήρξε αντίδραση από την ΟΥΝΕΣΚΟ και θρησκευτικούς ηγέτες για την μετατροπή της Αγιά  Σοφιάς κ.ά. χριστιανικών εκκλησιών σε  τζαμιά; Οποία παρακμή!

Ποια είναι η λογική εξήγηση αυτού του φαύλου κύκλου τουρκικών προκλήσεων και διεθνών αντιδράσεων; Σκοπιμότητα και πάλι σκοπιμότητα! Ας αναλογιστούμε ότι ο τ. γγ του ΟΗΕ Κόφι ΄Αναν, με τη συμφωνία «Ελλληνα» ηγετίσκου κ.ά., πρότεινε το περιβόητο Σχέδιό του για να διχάσει την Κύπρο και ουσιαστικά να την θέσει υπό τον έλεγχο Τουρκίας και Τουρκοκυπρίων, και ευτυχώς που ο αείμνηστος και γενναίος Ηγέτης Τάσσος Παπαδόπουλος αντέδρασε και το 76%  των Ελληνοκυπρίων το απέρριψε μολονότι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, είχαν διατεθεί από Ισχυρούς «σύμμαχους» πολλά εκατομμύρια δολάρια για την εξαγορά ψηφοφόρων.

Και φθάνουμε στο θλιβερό σήμερα, όπου η νέο-ιμπεριαλιστική Τουρκία, με την ανοχή και συνέργεια Ισχυρών νέο-αποικιοκρατικών Δυνάμεων, υποτίθεται «δημοκρατικών», στο πλαίσιο του τουρκικού- νέο-ναζιστικού «LEBENSRAUM»,   διαθέτει στρατιωτική βάση στην Αλβανία, σε χώρες της ΜΑ, παράνομη συμφωνία με Λιβύη, συνεργάζεται με τα Σκόπια εναντίον της Ελλάδας,  και παίζει σε όλα τα ταμπλό με περισσή υποκρισία, θεατρινισμό και τραμπουκισμό, με την ψευδαίσθηση ότι είναι «Υπερδύναμη», εκβιάζοντας όπου μπορεί, αψηφώντας διεθνείς Οργανισμούς, διεθνείς Συμβάσεις,  την Οικουμενική Διακήρυξη του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την UNCLOS, καιροφυλακτώντας, σαν άγριο θηρίο, να επιτεθεί και να  κατασπαράξει ό,τι αδύναμο και απροστάτευτο βρει, αλλά συμβιβαζόμενη και υποκλινόμενη όπου αδυνατεί (πρόσφατα με την Αίγυπτο κ.λπ.) Η περιβόητη τουρκική θρασυδειλία! Θυμίζει ακόμη το περίφημο του Τσώρτσιλ για την ΕΣΣΔ  και τον στυγνό δικτάτορα Στάλιν «Ένα μυστήριο τυλιγμένο σε αίνιγμα» ! Όμως, με τα τόσα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία εσωτερικά, τα 30 εκατομμύρια Κούρδων χωρίς πατρίδα, Αρμένιους, κρυπτο-Χριστιανούς κ.ά., τη στρατιωτική της, νέο-ιμπεριαλιστική της ανάμειξη σε άλλες χώρες, την κατάρρευση της οικονομίας της, σκάνδαλα κ.λπ., έχει επιβάλλει φασιστικό καθεστώς, με δολοφονίες, φυλακίσεις χιλιάδων στρατιωτικών δημοσιογράφων, καθηγητών κ.ά., γιατί, διαφορετικά, θα είχε εμφύλιο και διάλυση. Η μόνη ορθή και δημοκρατική της επιλογή θα είναι η συμμόρφωσή της με τις αποφάσεις του ΟΗΕ και της ΕΕ! Δρόμος χωρίς επιστροφή!

Συνεπώς, συμπερασματικά, ποια πρέπει να είναι η αντίδραση Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας; Συμβιβασμός και «πολιτική κατευνασμού», που πολύ σοφά ανέλυσαν διαπρεπείς επιστήμονες όπως ο Πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Στρατηγός Ι. Μπαλτζώης και ο Κύπριος  Ευρωβουλευτής Κ.Μαυρίδης, ή νέα ενωτική και στρατηγικά συντονισμένη αντίδραση, με ενεργό συμμετοχή της Ομογένειας,  βάσει του Χάρτη και των αποφάσεων του ΟΗΕ και της ΕΕ;

Ναι, 50 χρόνια η Κύπρος στο Γολγοθά,

προσδοκώντας τη λύτρωση μόνον με το Θα και Θα!

«ΑΠΙΤΕ» όπως έλεγε ο μέγας Περικλής!

{Παρενθετικά, για όποια αξία μπορεί να έχει, μια προσωπική εμπειρία από την υπηρεσία μου σαν Εφεδρος Ανθ/γός-Διερμηνέας στο ΓΕΣ τη δεκαετία του 60, όπου υποδέχτηκα και συνόδευσα τον Στρατιωτικό Ακόλουθο συμμαχικής χώρας στον Αρχηγό, και ο πρώτος εξέφρασε τη βαθιά του ανησυχία για την «ανερχόμενη κομμουνιστική δύναμη στην Κύπρο». Μήπως αυτό λέει κάτι; Μήπως από πολύ παλιά κάποιοι «σύμμαχοι» και «φίλοι» προετοίμαζαν τα νέο-αποικιοκρατικά τεκταινόμενα; Μια απλή υπόθεση κάνω…}

*Π.Ι.Καραφωτιάς, τ. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, συγγραφέας, αρθρογράφος, μέλος του ΕΛΙΣΜΕ.

Του Παναγιώτη Καραφωτιά

Σχετικά με τη διεθνή στάση της τουρκικής ηγεσίας, είναι αξιοπερίεργο το γεγονός ότι ΜΜΕ, είτε λόγω άγνοιας είτε σκοπιμότητας, δεν εστιάζουν την κριτική τους ρεαλιστικά στο υπόβαθρο των πραγματικών της κινήτρων.
Δεν χρειάζεται ν’ αναφερθούμε σε παλιές ιστορίες βάρβαρων επιδρομών και κατακτήσεων της Τουρκίας, γενοκτονιών, καταστροφής πολιτισμικών μνημείων κ.λπ., που είναι γνωστά.
Θα επικεντρωθούμε-επιγραμματικά-στη στάση της μετά τον Β΄ΠΠ όπου πασχίζει με κάθε τρόπο ν’ αναδειχθεί «Υπερδύναμη» παίζοντας πολιτικό θέατρο έναντι των Μεγάλων Δυνάμεων, και σε διάφορα ταμπλό, προκειμένου να εκβιάσει και να κερδίσει το επιθυμητό. Επίσης, προσφέρεται εθελοντικά σαν μοχλός, δόλωμα, προβοκάτορας-τραμπούκος στο τραγικό παιχνίδι των Ισχυρών του «Διαίρει και Βασίλευε», προσπαθώντας-επιτυχώς- να επηρεάσει την Ισορροπία Ισχύος εξυπηρετώντας τον εαυτόν της και τους Ισχυρούς στο αέναο «σπορ» της εξουσιομανίας και κερδομανίας από το εμπόριο οπλικών συστημάτων, πρώτων υλών, ναρκωτικών, προσφύγων κ.λπ.
Όμως, υπάρχει μια άλλη σημαντική παράμετρος φασιστικής πολιτικής της τουρκικής ηγεσίας. Η Τουρκία είναι ένα πολυεθνικό συνονθύλευμα όπου στα περίπου 80 εκατομμύρια πληθυσμού υπάρχουν πολλά εκατομμύρια Κούρδων, Αρμενίων, κρυπτο-Χριστιανών, Εβραίων κ.ά. Οπόταν, οι Τούρκοι ηγέτες, αναλογιζόμενοι την πολύ ευαίσθητη και ευάλωτη αυτή πληθυσμιακή σύνθεση και τις συνέπειες σε περίπτωση ύπαρξης γνήσιου δημοκρατικού καθεστώτος, όπου οι Κούρδοι-30 περίπου εκατομμύρια- θα διεκδικούσαν πατρίδα εντός της τουρκικής επικράτειας και θα απολάμβαναν τα ίδια δικαιώματα και προνόμια, και ίσως, αν υπάρξει αντίδραση από την τουρκική ηγεσία, να προκληθεί εμφύλιος, έχουν επιβάλλει ένα στυγνό φασιστικό, φοβικό καθεστώς όπου οι αντιπολιτευόμενοι-πολλοί δημοκρατικών πεποιθήσεων- δολοφονούνται, φυλακίζονται, καταλήγουν πρόσφυγες. Συνάμα, η τουρκική ηγεσία δημιουργεί κλίμα πολέμου με επιθέσεις σε άλλες χώρες της
Μ. Ανατολής προκαλώντας αίσθημα ανασφάλειας και φοβίας ώστε κάθε εσωτερική αντίδραση να είναι τρομερά δύσκολη. Τούτο δε εξυπηρετεί και τα πολεμοκάπηλα κυκλώματα Ισχυρών Δυνάμεων, που τα ανέχονται και όχι μόνον, ιδιαίτερα την διευκολύνουν να εμφανίζεται-άκουσον άκουσον- ως ειρηνοποιός! ΕΛΕΟΣ!

Το δε άκρον άωτον του θεατρινισμού, κυνισμού και υποκρισίας της τουρκικής ηγεσίας είναι το γεγονός ότι κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία ώστε η διεθνής κοινότητα να ξεχάσει ή αγνοήσει (αν είναι δυνατόν! G.HORTON!) τις ανήκουστες δικές της γενοκτονίες.
Παράλληλα, σε συνεργασία με άλλα μη δημοκρατικά καθεστώτα της περιοχής (Αλβανία, Σκόπια) συνεχίζει έναν «ακήρυκτο πόλεμο» εναντίον της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, δυστυχώς με την ένοχη ανοχή ΕΕ και ΝΑΤΟ (το οποίο προσπαθεί να υποκαταστήσει τον ΟΗΕ)
παραβιάζοντας τον Χάρτη του ΟΗΕ, το Διεθνές Δίκαιο κ.λπ.
Συνεπώς, το τραγικό, δυστυχώς, συμπέρασμα είναι ότι για την ιμπεριαλιστική, φασιστική πολιτική της τουρκικής ηγεσίας είναι συνυπεύθυνα ορισμένα μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που, προφανώς, με την παραπάνω ηγεσία ως μοχλό, δόλωμα, τραμπούκο, προκαλούν συγκρούσεις κ.λπ. στις οποίες επενδύουν τα ανήθικα και αντιδημοκρατικά συμφέροντα πολεμοκάπηλων κυκλωμάτων τους. Και η ειρήνη και η δημοκρατία χίμαιρες! Τέλος, μήπως εξαιτίας των παραπάνω και της κυνικής διεθνούς αδιαφορίας για τις πολεμικές τραγωδίες στην Ουκρανία, Γάζα, κ.ά. οδηγούμαστε σε Γ’ΠΠ;
Π.Ι.Καραφωτιάς, καθηγητής , μέλος του ΕΛΙΣΜΕ