Παρουσίαση του νέου φύλλου της “Χριστιανικής”

Παρουσίαση του νέου φύλλου της “Χριστιανικής”
O θάνατος του Κώστα Σημίτη ήταν στο επίκεντρο του σχολιασμού. Κυρίως ο ρόλος του για τη μετάβαση από την αμφισβήτηση και τους συμβιβασμούς του Ανδρέα Παπανδρέου στην πλήρη συμμόρφωση στις επιλογές των Ευρωατλαντικών επικυριάρχων και στα συμφέροντα της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής Ολιγαρχίας. Εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις εισαγωγής του Ευρώ και αντί να φτάσει το βιοτικό επίπεδο της χώρας σ’ αυτό του “σκληρού πυρήνα της Ευρώπης” , ήδη είναι μέσα στους τελευταίους.
Συζητούν:
Γιάννης Ζερβός 00:00:00-00:39:40 για την παρουσίαση του φύλλου
Σχολιασμός
Γιώργος-Νεκτάριος Παναγιωτίδης 00:39:40-00:52:52
Γιάννης Ζερβός:και 00:52:52-01:00:33
Κώστας Καμαριάρης: 01:00::33
Δείτε το βίντεο

 

Ανερχόμενο κύμα καταπίεσης των Χριστιανών της Συρίας με το νέο καθεστώς

Ανερχόμενο κύμα καταπίεσης των Χριστιανών της Συρίας με το νέο καθεστώς
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΓΕΙΩΤΗΣ
H TEHRAN TIMES ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ-ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΠΟΛΥΕΠΙΠΕΔΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ  Του Sahar Dadjoo με τίτλο ” χριστιανική κρίση της Συρίας υπό την κυριαρχία του HTS”
ΤΕΧΕΡΑΝΗ – Ο πόλεμος στη Συρία έχει προκαλέσει τεράστια ταλαιπωρία στις ποικίλες κοινότητες της χώρας, και με τις αλλαγές στη δυναμική της εξουσίας στη χώρα, η χριστιανική μειονότητα, ιδιαίτερα, αντιμετωπίζει προκλήσεις με δικό της χαρακτήρα. Ο έλεγχος στη βορειοδυτική Συρία από τη Hayat Tahrir al-Sham (HTS), μια ομάδα με ρίζες στην Αλ Κάιντα, έχει προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες μεταξύ των χριστιανών κατοίκων εκεί μαζί με τους θρησκευτικούς ηγέτες.
Υπό την κυριαρχία του HTS, πολλοί Χριστιανοί φοβούνται για την ασφάλειά τους, τις θρησκευτικές ελευθερίες και την πολιτιστική τους κληρονομιά. Οι αναφορές για διακρίσεις, αναγκαστικές μετατροπές και βεβήλωση εκκλησιών έχουν εντείνει τους φόβους τους, ενώ οι περιορισμοί στη δημόσια λατρεία και η απουσία νομικής προστασίας προσθέτουν στα αισθήματα περιθωριοποίησης. Όσοι παραμένουν ζουν μια επισφαλή ύπαρξη σε ένα περιβάλλον διαρκώς βαθύτερης ανασφάλειας και ενός ταχέως μεταβαλλόμενου κοινωνικοπολιτικού τοπίου.
Η έκθεση εξετάζει τα δεινά των Χριστιανών της Συρίας υπό την κυριαρχία του HTS, δηλώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο και τη μεταχείριση της ομάδας προς τις θρησκευτικές μειονότητες και τις γενικές επιπτώσεις στην πλουραλιστική ταυτότητα της Συρίας. Τονίζει το σθένος τους και την επείγουσα ανάγκη για διεθνή προσοχή για να διασφαλιστεί το μέλλον τους.

Χριστιανοί στη Συρία: Μια ιστορική επισκόπηση

Ο Χριστιανισμός στη Συρία χρονολογείται από τον πρώτο αιώνα μ.Χ., με τη μεταστροφή του Αποστόλου Παύλου στο δρόμο προς τη Δαμασκό να σηματοδοτεί μια κομβική στιγμή στην ιστορία της πίστης. Με την πάροδο του χρόνου, η Συρία έγινε κόμβος της χριστιανικής θεολογίας, φιλοξενώντας πρώιμα εκκλησιαστικά συμβούλια και δημιουργώντας εξέχοντες θεολόγους. Πριν ξεσπάσει ο συριακός εμφύλιος πόλεμος το 2011, οι Χριστιανοί αποτελούσαν περίπου το 10% του πληθυσμού, που αριθμούσε 1,5 εκατομμύριο. Αυτές οι κοινότητες περιλάμβαναν Ελληνορθόδοξους, Συριακούς Ορθόδοξους, Αρμενικούς Αποστολικούς και διάφορες καθολικές τελετές. Σήμερα, ο χριστιανικός πληθυσμός έχει μειωθεί σε λιγότερο από 2% λόγω εκτοπισμού, μετανάστευσης και στοχευμένης βίας, αφήνοντας μόνο περίπου 300.000 χριστιανούς στη χώρα. Η Hayat Tahrir al-Sham, μια τρομοκρατική ομάδα με ρίζες στην Αλ Κάιντα, έχει αποκτήσει τον έλεγχο σημαντικών περιοχών στη Συρία, ιδιαίτερα στα βορειοδυτικά. Η άνοδος του HTS έχει σημάνει συναγερμό για την περιθωριοποίηση των θρησκευτικών μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Χριστιανών. Αν και το HTS έχει δηλώσει ότι θα προστατεύει τις μειονότητες, το ιστορικό του αφήνει τους Χριστιανούς αμφίβολους για το μέλλον τους υπό ισλαμιστική κυριαρχία.

Ένα ανερχόμενο κύμα καταπίεσης

Οι εκθέσεις έχουν τεκμηριώσει πολυάριθμες παραβιάσεις των χριστιανικών δικαιωμάτων στη Συρία. Πέρα από τη φυσική καταστροφή εκκλησιών και περιουσιών, υπήρξαν περιπτώσεις αναγκαστικού εκτοπισμού, διακρίσεων σε περιοχές που ελέγχονται από τρομοκρατικές ομάδες και κοινωνικές πιέσεις που οδήγησαν στη διάβρωση των χριστιανικών πολιτιστικών και θρησκευτικών πρακτικών. Η διεθνής κοινότητα έχει κληθεί να παρακολουθεί στενά αυτές τις παραβιάσεις και να υποστηρίξει την προστασία των θρησκευτικών ελευθεριών στη Συρία.
Σε μια πρόσφατη υπόθεση που τράβηξε την προσοχή της διεθνούς προσοχής, αρκετές χριστιανικές οικογένειες στο Ιντλίμπ ανέφεραν ότι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και έχασαν τα εδάφη τους από τους μαχητές του HTS. Οι εκκλησίες στην περιοχή έχουν επίσης στοχοποιηθεί, με ορισμένες να μετατραπούν σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή να καταστραφούν εντελώς. Κληρικοί και λαϊκοί έχουν αντιμετωπίσει απειλές, αυθαίρετες συλλήψεις και βία.
«Θέλουν να μας διαγράψουν από τη γη μας», είπε ο πατέρας Ηλίας, ένας ιερέας από μια πόλη κοντά στην Ιντλίμπ, ο οποίος κατέφυγε στη Δαμασκό μετά το κλείσιμο της εκκλησίας του από τις δυνάμεις του HTS. «Λένε ότι δεν υπάρχει θέση για τους Χριστιανούς στο όραμά τους για τη Συρία».

Διαδηλώσεις σε όλη τη Συρία

Ως απάντηση σε αυτές τις παραβιάσεις, χριστιανοί και άλλες μειονοτικές ομάδες έχουν βγει στους δρόμους σε διάφορες περιοχές της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης της Δαμασκού, του Χαλεπίου και της Χομς. Οι διαδηλώσεις σημαδεύτηκαν από πανό που έγραφαν «Σταματήστε τη δίωξη» και «Έχουμε δικαίωμα στη γη και την πίστη μας».
Οι διαδηλώσεις δεν έχουν περιοριστεί σε χριστιανικές κοινότητες. Μέλη άλλων θρησκευτικών μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Αλαουιτών, των Δρούζων και των Γιαζίντι, έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους, τονίζοντας ότι οι παραβιάσεις κατά των Χριστιανών αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου προτύπου συστημικών διακρίσεων και βίας κατά των μειονοτήτων στις περιοχές που ελέγχονται από το HTS.

Περιφερειακές και διεθνείς ανησυχίες

Η χριστιανική έξοδος της Συρίας έχει ασκήσει πίεση στις γειτονικές χώρες, ιδιαίτερα στον Λίβανο, την Ιορδανία και την Τουρκία, που φιλοξενούν σημαντικό αριθμό προσφύγων. Ο Λίβανος, με τη λεπτή σεχταριστική του ισορροπία, έχει εκφράσει ανησυχίες για την εισροή Σύριων Χριστιανών, φοβούμενος δημογραφικές αλλαγές που θα μπορούσαν να αναστατώσουν το πολιτικό του σύστημα.
Αυτές οι χώρες αντιμετωπίζουν τη διπλή πρόκληση της υποστήριξης των προσφύγων ενώ διαχειρίζονται τις δικές τους εσωτερικές σεχταριστικές εντάσεις. Επιπλέον, η απώλεια της χριστιανικής κοινότητας της Συρίας θα είχε ευρύτερες περιφερειακές επιπτώσεις, αποδυναμώνοντας δυνητικά τη χριστιανική εκπροσώπηση στη Δυτική Ασία στο σύνολό της.
Η κατάσταση των Χριστιανών της Συρίας έχει αντηχήσει πέρα από τα σύνορα της χώρας, προκαλώντας διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις όπως το Παρίσι, το Βερολίνο, η Ουάσιγκτον και το Σίδνεϊ. Οι συριακές χριστιανικές κοινότητες της διασποράς έχουν οργανώσει συγκεντρώσεις, καλώντας τις κυβερνήσεις που τους φιλοξενούν να αναλάβουν διπλωματικές και ανθρωπιστικές ενέργειες.
«Ο κόσμος δεν μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια στα δεινά των μειονοτήτων της Συρίας», είπε η Leila Haddad, μια διαδηλώτρια στο Βερολίνο. «Αυτό δεν είναι μόνο ένα συριακό ζήτημα. είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Διεθνείς οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένου του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Διεθνούς Αμνηστίας, έχουν ζητήσει τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για τις καταχρήσεις στις περιοχές που ελέγχονται από το HTS. Σε κοινή δήλωση, προέτρεψαν τα Ηνωμένα Έθνη να αυξήσουν την πίεση στο HTS και τους υποστηρικτές του για να διασφαλίσουν την προστασία των μειονοτήτων.
Βασικές διεθνείς ανησυχίες
Διατήρηση του θρησκευτικού πλουραλισμού: Διασφάλιση ότι η Συρία θα παραμείνει μια χώρα όπου πολλαπλές θρησκείες συνυπάρχουν ειρηνικά.
– Ανθρωπιστική βοήθεια: Παροχή στοχευμένης βοήθειας σε εκτοπισμένους χριστιανούς και ανοικοδόμηση κατεστραμμένων κοινοτήτων.
– Διπλωματική πίεση: Προτροπή των μελλοντικών συριακών κυβερνήσεων να τηρήσουν τα διεθνή πρότυπα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της θρησκευτικής ελευθερίας.

Προοπτική για το μέλλον

Η περίπλοκη γεωπολιτική δυναμική της συριακής σύγκρουσης έχει περιπλέξει περαιτέρω τις προσπάθειες αντιμετώπισης αυτών των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παρά αυτές τις προκλήσεις, υπάρχουν δρόμοι που θα μπορούσαν ενδεχομένως να βελτιώσουν τις προοπτικές για τους Χριστιανούς στη Συρία, ακόμη και υπό τις τρέχουσες δύσκολες συνθήκες.
Η παγκόσμια υπεράσπιση θα μπορούσε να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην ώθηση του HTS προς τη μετριοπάθεια. Διπλωματικές προσπάθειες, ιδιαίτερα από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενδέχεται να αναγκάσουν την ομάδα να τηρήσει τους διεθνείς κανόνες για τη θρησκευτική ελευθερία. Τα Ηνωμένα Έθνη, μέσω του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τους, μπορούν να διευρύνουν το ζήτημα τεκμηριώνοντας παραβιάσεις και πιέζοντας το HTS να σεβαστεί τα δικαιώματα των μειονοτήτων.
Η οικοδόμηση τοπικής ανθεκτικότητας μέσω πρωτοβουλιών της κοινωνίας των πολιτών προσφέρει έναν άλλο δρόμο για τη βελτίωση της κατάστασης. Η ενδυνάμωση των οργανισμών που προωθούν τη συνύπαρξη και την ανεκτικότητα μπορεί να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση διασπασμένων κοινοτήτων. Ο διαθρησκειακός διάλογος και οι πρωτοβουλίες εκπαίδευσης μπορεί σταδιακά να αμφισβητήσουν τις εξτρεμιστικές ιδεολογίες, καλλιεργώντας μια κουλτούρα αμοιβαίου σεβασμού.
Η οικονομική στήριξη είναι εξίσου σημαντική. Η παροχή πόρων και τεχνικής βοήθειας στις χριστιανικές κοινότητες θα μπορούσε να μετριάσει τις οικονομικές τους πιέσεις και να τους επιτρέψει να διατηρήσουν την παρουσία τους στην περιοχή.
Η μακροπρόθεσμη επιβίωση των χριστιανικών κοινοτήτων της Συρίας εξαρτάται από μια ευρύτερη επίλυση της συριακής σύγκρουσης. Οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει εγγυήσεις για τα δικαιώματα των θρησκευτικών μειονοτήτων. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω συνταγματικών μεταρρυθμίσεων ή διεθνούς εποπτείας της προστασίας των μειονοτήτων.
Χωρίς συντονισμένες προσπάθειες για την προστασία και την υποστήριξη των Χριστιανών, μια από τις παλαιότερες χριστιανικές κοινότητες στον κόσμο μπορεί να εξαφανιστεί, αφήνοντας ένα κενό στην πλούσια πολιτιστική ταπετσαρία της Συρίας και αποδυναμώνοντας τη θρησκευτική ποικιλομορφία της περιοχής.
Η επιβίωση της χριστιανικής κληρονομιάς της Συρίας εξαρτάται από την άμεση δράση από τοπικούς, περιφερειακούς και διεθνείς φορείς. Η κατάστασή τους χρησιμεύει ως έντονη υπενθύμιση του ανθρώπινου κόστους των συγκρούσεων και της επείγουσας ανάγκης για λύσεις που να υποστηρίζουν τις αρχές της ένταξης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: Από τη σοσιαλιστική δικαιοσύνη στην ολιγαρχία του πλούτου

ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: Από τη σοσιαλιστική δικαιοσύνη στην ολιγαρχία του πλούτου

  • ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ: ΜΙΑ ΔΥΣΚOΛΗ ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΗ ΑΠOΤΙΜΗΣΗ

Του Θανάση Κουρταλίδη

1. Ο θάνατος του πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας Κώστα Σημίτη, προέδρου του ΠΑΣΟΚ, προκαλεί, όπως είναι ανθρώπινο, συμπάθεια προς τους οικείους του, προς τους οποίους εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας και ευχόμαστε ο Θεός να αναπαύει τον ίδιο. Και προς το ΠΑΣΟΚ για την απώλεια ενός εμβληματικού ηγέτη του, που ακολούθησε μια περιπετειώδη πολιτική συμβιβασμών και εγκατάλειψης του σοσιαλιστικού και δημοκρατικού οράματος, με κέντρο την κοινωνική δικαιοσύνη και «αποκατάσταση» των «μη προνομιούχων Ελλήνων», κατά την έκφραση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δικαιοσύνη και «Λαϊκισμοί» Αριστεράς και Δεξιάς

2. Σε ένα περιεκτικό κείμενο αποτίμησης ενός πολιτικού αγωνιστή κατά της δικτατορίας στην αρχή και υπουργού και πρωθυπουργού στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε
να είμαστε δίκαιοι και απροσωπόληπτοι, χωρίς κομματικές ή αστικές παρωπίδες. Γνώμονάς μας το Ελληνικό Έθνος, η Ελληνική Ιστορία και Παράδοση του Πολιτισμού μας και ένα πολιτικό όραμα, που θα διέσωζε τη δικαιοσύνη με δημοκρατική ελευθερία. Θα αποφύγουμε αβασάνιστες απόψεις και ρητορικούς ιδεολογικούς μαιάνδρους, που συνήθως αποκαλούνται «λαϊκισμοί» και εκστομίζονται τόσο από «παρα-επαναστατικά» κόμματα και κόμματα διαμαρτυρίας όσο και από «καθεστωτικά» δεξιά κόμματα με νεοφιλελεύθερη άδικη πολιτική και πανάκριβη στρατιά προπαγανδιστών.
3. Ο Κώστας Σημίτης, είναι αλήθεια, είχε μια εικόνα ενός σοβαρού πολιτικού, που ξεκίνησε όντως με σοσιαλιστικές αφετηρίες και εξέφραζε τη λεγόμενη «αριστερή πλευρά του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα αυτή που αντιτάχτηκε δυναμικά στη Δικτατορία. Είναι γνωστή η συνεργασία του με τον καθηγητή Σάκη Καράγιωργα, που έφερε τραύματα από τους αγώνες του κατά της Χούντας. Εξ’ άλλου, ο πατέρας του Κώστα Σημίτη ήταν μέλος της Κυβέρνησης του Ε.Α.Μ. (του βουνού) επί Κατοχής, στον αγώνα για λευτεριά και δικαιοσύνη. Ο ίδιος ήταν και πανεπιστημιακός καθηγητής, που η επιστημονική του αξιοσύνη του έδιδε ένα χαρακτήρα σοβαρότητας και υπευθυνότητας.

Η μεταλλαγή

4. Συν τω χρόνω όμως είτε με πρωτοβουλίες του Ανδρέα Παπανδρέου είτε με ευθύνη και του ίδιου του Κώστα Σημίτη, το σοσιαλιστικό-δημοκρατικό όραμα, έδωσε τη θέση του σε μια σοσιαλδημοκρατία, που ήδη στη Δύση είχε γίνει το β΄ πρόσωπο της Κεφαλαιοκρατίας, διότι οι ηγεσίες και οι ιδεολογίες των σοσιαλδημοκρατών αλλοίωσαν το αγωνιστικό τους πρόταγμα, διέφεραν από τα δεξιά-κεφαλαιοκρατικά κόμματα μόνο κατά μικρές διαφοροποιήσεις και δημοκρατικές αποχρώσεις, αφού
δέχονταν το κεφαλαιοκρατικό καθεστώς, αρνούνταν όμως τις δικτατορικές εκτροπές, όμως στο όνομα του οικονομικού φιλελευθερισμού υπονόμευαν την κοινωνική δικαιοσύνη εις βάρος των πτωχών και των αδυνάτων. Και σ’ αυτή την πολιτική λαθροχειρία πρωτοστάτησε η Ε. Ένωση και ο Κ. Σημίτης.

«Ρεαλιστική» ή εκμεταλλευτική ενσωμάτωση;

5. Ο Κ. Σημίτης φαινόταν ένας συγκροτημένος και τίμιος πρωθυπουργός, εκτός εάν η αδέκαστη ιστορία αποδείξει κάτι διαφορετικό. Είχε ζήλο για το έργο του και, όταν άλλαξε το σοσιαλιστικό όραμά του με την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θεώρησε ένα μεγάλο πολιτικό του σχέδιο, η Ελλάδα να γίνει όπως άλλες δυτικές ευρωενωσιακές χώρες, να εκσυγχρονιστεί… χωρίς δικαιοσύνη. Μάλιστα ήθελε να γίνει – έπειτα το πίστευε ότι έγινε – δυνατή πολιτικά και οικονομικά χώρα. Όμως κυρίαρχη ήταν η αστική, δυτικού τύπου, πολιτική της προγραμματισμένης ανισότητας. Και εδώ προβάλλουν τα σοβαρά πολιτικοκοινωνικά ερωτήματα.
Είχε συνείδηση ποιες έπρεπε να είναι οι προετοιμασίες της Ελλάδας για να ενταχθεί στο νέο κοινό νόμισμα του ευρώ;
Είχε μελετήσει σοβαρά, με άλλους Έλληνες οικονομολόγους, ποιους τομείς της ελληνικής παραγωγής έπρεπε να μεταρρυθμίσει και πώς;
Είχε συνείδηση της πολιτιστικής παράδοσης και ιστορικής πορείας του τόπου, που έπρεπε να ενισχύσει με συνέπεια, για να μη μετατραπεί η μικρή Ελλάδα– πληθυσμιακά, πνευματικά και οικονομικά – σε παρία των βορειοδυτικών χωρών;
Αν πίστευε στην ιδιαίτερη παράδοση της Ελλάδας και την οντολογική σημασία της Ορθοδοξίας για την επιβίωση του Έθνους, πώς δημιούργησε μέγα πνευματικό και πολιτιστικό πρόβλημα στην κοινωνία, πιστεύοντας, φαίνεται, ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις επιτυγχάνονται εκ των άνω με κρίσιμους ιδεολογικούς διχασμούς;

Μεγαλοϊδεατισμοί ή πραγματικά δεδομένα;

6. Και ερχόμαστε σε μια σειρά άλλων πολιτικών του Κ. Σημίτη, σχετικών με τα παραπάνω. Σοβαροί οικονομολόγοι και πολιτικοί με πολιτική υπέρ της δικαιοσύνης με στοιχεία υποστήριξαν ότι η Οικονομία ήταν χωρίς στηρίγματα, είχε πήλινα πόδια και μπήκε στην Ε.Ε. και απώλεσε περίπου το 20-30% του εθνικού πλούτου.
Αντί της πολυδιαφημισμένης σύγκλισης των οικονομικών, η Ελλάδα έδειχνε απόκλιση, ενώ η ρητορεία της Κυβέρνησης ήταν ανέρειστη ψευδεπίγραφη, «λαϊκίστικη».
Η μεγάλη κατασκευαστική και οργανωτική επιχείρηση των Ολυμπιακών αγώνων (2004), απέβη τεράστιο έγκλημα δισεκατομμυρίων χωρίς απολογισμό και αυτό έφερε ένα από τους εξοντωτικούς δανεισμούς και έπειτα την οικονομική υποτέλεια της Ελλάδας.
Ενώ ο Κ. Σημίτης στους τύπους έδειχνε τον οικονομικό νοικοκύρη, στην ουσία τουλάχιστον τρεις υπουργοί του αναμείχθηκαν σε τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, ο ένας δε και υπέστη εξευτελιστικές καταδίκες.
Ο πρωθυπουργός της χώρας ήταν ανίκανος να προλάβει τα σκάνδαλα; Είτε τα γνώριζε είτε όχι, ζημίωσε τον ελληνικό λαό, ενώ διατυμπάνιζε τις απόψεις του για ισχυρή Ελλάδα.
Ουσιαστικά η είσοδος στην ΟΝΕ (Οικονομική Νομισματική Ένωση) ήταν ένα Βατερλώ. Το υποστήριξαν σε ανύποπτο χρόνο μεγάλοι οικονομολόγοι (και βραβεία Νόμπελ) και κορυφαίοι πολιτικοί. Η είσοδος σε ένα Οικονομικό Οργανισμό με σκληρές διαδικασίες και άγνοια των επιπτώσεων, οδήγησε σε οικονομική αφαίμαξη του Λαού, των μικρομεσαίων και κατώτατων στρωμάτων και σε διόγκωση των τεράστιων κερδών της οικονομικής ολιγαρχίας. Εδώ να προσθέσουμε και την τεράστια απάτη του Χρηματιστηρίου.
Τελικά, ο Σημίτης με τις βιαστικές και αστόχαστες σκληρές αποφάσεις του, έπαιξε το παιχνίδι των ισχυρών της Δύσης και συνετέλεσε ώστε η Ελλάδα να καταλάβει μία από τις τελευταίες θέσεις των Οικονομιών της Ε. Ένωσης. Πρόσδεσε ακόμη πιο σκληρά την Ελλάδα στον Καπιταλισμό της εκμετάλλευσης και της αδικίας.
Με όλα αυτά και τα επόμενα οικονομικά σκάνδαλα των μεταγενέστερων Κυβερνήσεων, το ΠΑΣΟΚ απαξιώθηκε και δικαίως και από 45% έφθασε στο 5% περίπου της εκλογικής δύναμής του. Προείσπραξε όμως εκατομμύρια οικονομικής ενίσχυσης από το Κράτος προς το κόμμα, που ισοδυναμεί με μια τεράστια ατιμία και πολιτική απάτη.
Ο Κ. Σημίτης, ακόμη δε σεβάστηκε την τεράστια δύναμη της Ρωμιοσύνης, των κοινοτήτων του Χριστιανικού κοινωνισμού, που ζητεί την κοινωνική δικαιοσύνη, την οποία αρνούνται οι δυτικοευρωπαίοι πολιτικοί, υπηρετώντας το άδικο και ανεξέλεγκτο κέρδος της ολιγαρχίας εις βάρος των Λαών.
Ο Κ. Σημίτης, τελικά, κατέληξε από αγωνιστής της σοσιαλιστικής δικαιοσύνης, σε όργανο, πρωτεργάτη και προπαγανδιστή της ολιγαρχίας του πλούτου.
Ακολούθησε και αυτός τη ρητορεία των αστών πολιτικών και, ενώ καυχιόταν για «ισχυρή Ελλάδα», τα «πήλινα πόδια» της Οικονομίας οδήγησαν στα Μνημόνια.
Μέγα ολίσθημα «Λαϊκισμού».

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 9.1.2025

ΦΩΤΟ: Ίμια. Το πρώτο δείγμα “μεταλλαγής” στην κατεύθυνση της υποτέλειας.

Ὁ ἱερομάρτυρας Φίλιππος  ποὺ ἀντιστάθηκε στὸν Ἰβὰν τὸν Τρομερό

Ὁ ἱερομάρτυρας Φίλιππος  ποὺ ἀντιστάθηκε στὸν Ἰβὰν τὸν Τρομερό

Ὁ ἱερομάρτυρας Μητροπολίτης Μόσχας καὶ πάσης Ρωσίας Φίλππος, κατὰ κόσμον Θεόδωρος Καλίτσεφ (1507-1569), ἔζησε στὰ χρόνια τῆς βασιλείας τοῦ αἱμοσταγοῦς Τσάρου Ἰβὰν Δ’ τοῦ Τρομεροῦ. Καταγόμενος ἀπὸ οἰκογένεια εὐγενῶν, ἀπὸ νέος ἐκάρη μοναχὸς στὸ φημισμένο μοναστήρι τῶν Σαλαφκί στὴ Λευκὴ Θάλασσα. Στὴ συνέχεια, ἔγινε ἡγούμενος τῆς Μονῆς καὶ συνέβαλε στὴν μεγάλη ἀναγέννησή της, πνευματικὰ καὶ ὑλικά. Ὁ ἴδιος, ἐπιδιώκοντας τὴν ἄσκηση, ἀποσυρόταν συχνὰ σὲ ἕναν ἑρημότοπο ἔξω ἀπὸ τὸ μοναστήρι γιὰ νὰ προσευχηθεῖ, γνωστὸ σήμερα ὡς «ἔρημος Φιλίπποφ».
• Ὁ τσάρος Ἰβὰν Δ’, ὀ ἀποκαλούμενος «τρομερός», συμπαθοῦσε καὶ σεβόταν τὸν ἅγιο, ἀπὸ τότε ποὺ ἐπισκεπτόταν τὸ μοναστήρι του ἀπὸ μικρὸ παιδί. Πίστεψε ὅτι θὰ
τὸν εἶχε πνευματικὸ συμπαραστάτη καὶ τοῦ ζήτησε νὰ ἀναλάβει ὡς προκαθήμενος τῆς  κκλησίας τῆς Ρωσίας, τότε Μητροπολίτης Μόσχας. Ὁ ἅγιος, καμμία πνευματικὴ ἐπαφὴ δὲν ἔνοιωθε μὲ τὸν Τσάρο καὶ γιὰ χρόνια ἀρνιόταν. Τελικὰ δέχθηκε καὶ χειροτονήθηκε Μητροπολίτης τὸ 1566.
• Εἶχαν συμφωνήσει με τὸν Τσάρο, ὁ καθένας νὰ διατηρεῖ τὶς ἀπόψεις του καὶ νὰ τὸν συμβουλεύει πνευματικά.
• Ὁ Ἰβὰν ὀ Τρομερὸς εἶχε ἱδρύσει μιὰ φοβερὴ μυστικὴ ὑπηρεσία, τὴν «Ὀπρίτσνινα», στὴν ὁποία εἶχε δώσει τὴ μορφὴ μοναστικῆς ἀδελφότητας. Φοροῦσαν ράσα, μετεῖχαν καθημερινὰ σὲ ἱερὲς ἀκολουθίες καὶ δίνοντας ἔτσι «θεάρεστη» μορφὴ στὴν ἐξὸντωση τῶν (ὑποθετικῶν καὶ φανταστικῶν) ἐχθρῶν τοῦ Τσάρου, ὁ ὁποῖος ἐπιδίωκε νὰ περιβάλει μὲ ψεύτικη θρησκευτικὴ εὐλάβεια τὴν τυραννική του ἐξουσία.
• Γρήγορα ὁ Μητροπολίτης Φίλιππος διαπίστωσε ὄτι ἡ συνείδησή του δὲν τοῦ έπέτρεπε, ἀπλῶς νὰ συμβουλεύει καὶ νὰ μένει ἀπαθὴς στὴν ἐγκληματικὴ διακυβέρνηση.
• Σὲ προγενέστερο χρόνο, τὴν ψεύτικη «εὐλάβεια» τοῦ Τσάρου εἶχε καταγγείλει καὶ ὁ ἅγιος Βασίλειος ὁ Σαλός, προστάτης-ἅγιος τῆς Μόσχας, στὸν ὁποῖο εἶναι ἀφιερωμένος καὶ ὁ ἐμβληματικὸς ναὸς τῆς «Κόκκινης Πλατείας». Τοῦ πρόσφερε κρέας σὲ περίοδο νηστείας, λέγοντάς του ὅτι εἶχε ἤδη «καταλύσει», μὲ τόσο αἷμα ποὺ εἶχε χύσει δολοφονώντας.
• Στὶς 2 Μαρτίου 1568, τὴν Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως, ὅταν ὁ Τσάρος μὲ τοὺς «Ὀπρίτσνικους» περιβεβλημένους τὸ μοναστικὸ ἔνδυμα μπῆκαν στὴν ἐκκλησία
τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ὁ Φίλιππος ἀρνήθηκε νὰ τοὺς εὐλογήσει καὶ ἀνοιχτὰ κτάγγειλε τὴν ἔκνομη δράση τους μπροστὰ στὸ ἐκκλησίασμα.
• «Μᾶς ἀντιστέκεσαι; Τώρα θα δοῦμε πόσο ἀντέχεις. Παραήμουν ἐπιεικὴς μαζί σου», ἀντέδρασε ὀργισμένα ὁ τύραννος, ὁ ὁποῖος ἐνέτεινε τὴν αἱματηρὴ καταστολή.
• Ἐπειδὴ ὡς «εὐλαβὴς» ἄνθρωπος ποὺ πίστευε ὅτι ἦταν, ἤθελε νὰ τηρήσει τὰ προσχήματα, ὁ Τσάρος σκηνοθέτησε στημένη δίκη ἀπὸ ἐλεγχόμενη «Δούμα» εύγενῶν. Τὸν κατηγόρησαν ἀκόμα καὶ γιὰ μαγεία. Ὁ Μητροπολίτης ἀρνήθηκε τὶς κατηγορίες καὶ μὲ θάρρος δήλωσε ὅτι εἶναι ἕτοιμος νὰ μαρτυρήσει γιὰ τὴν ἀλήθεια.
• Τὸν καταδίκασαν σὲ ἰσόβια κάθειρξη, διότι τὸ μέγεθος τῆς ὑποκρισίας τους δὲν τοὺς ἔδινε τὸ σθένος νὰ τὸν καταδικάσουν σὲ θάνατο. Ὅπως καὶ ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, πρῶτα κρατήθηκε ἁλυσσοδεμένος σὲ κελιά. Τελικὰ τὸν σκότωσαν στὶς 23 Δεκεμβρίου τοῦ 1569.
• Ἡ μνήμη τοῦ ἱερομάρτυρα τιμᾶται σήμερα.
• Κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου ποὺ γιόρταζε προχτές, δὲν δίστασε νὰ καταγγείλει τὴν τυραννικὴ ἐξουσία τοῦ Ἰβὰν τοῦ Τρομεροῦ καὶ τοῦ «πρωτοσταλινικοῦ» μορφώματος τῆς Ὀπρίτσνινα.
• Αἰῶνες ἀργότερα, τὸ μονατήρι τῶν Σαλαφκί θὰ μεταβαλλόταν σὲ στρατόπεδο συγκέντρωσης γιὰ κληρικοὺς ἀπὸ τὴ σταλινικὴ ἐξουσία, ἡ ὁποία ἀντέγραψε τὶς μεθόδους τοῦ Τσάρου Ἰβάν, ποὺ χρησίμευε ὡς «πρότυπο» στὸ Στάλιν.
• Ἡ Ρωσία βασανίστηκε ἀπὸ ποικίλες τυραννίες. Καὶ ἀντίστοιχα καθαγιάστηκε ἀπὸ μάρτυρες

Χριστιανική 9 Ἰανουαρίου 2025. Ἂπὸ τὴ στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ

Ο κόσμος τρελάθηκε

Ο κόσμος τρελάθηκε

  • ΜΕ ΝΈΕΣ ΠΡOΚΛΗΣΕΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤO 2025

Με ολοένα και δυνατότερα να ηχούν τα τύμπανα του πολέμου μπήκε το νέο σωτήριον έτος 2025. Ο κόσμος μοιάζει πραγματικά να έχει τρελαθεί. Προα-
νάκρουσμα αυτής της παραφροσύνης είναι η επίθεση του επιτελείου του νέου προέδρου των ΗΠΑ στον Καναδά! Φανταστείτε τώρα, αν οι ΗΠΑ απειλούν τον Καναδά, το τι έχει να γίνει σε εμάς, το τι έχει να γίνει στην Ανατολή. Κοντά στη θλιβερή προαναγγελία, στην πραγματικότητα, ενός ακόμη Παγκόσμιου Πολέμου, μια διεθνής ολιγαρχία εκμεταλλεύεται σχεδόν για δικό της μόνο λογαριασμό την εργασία των ανθρώπων και τον πλούτο της γης.
Σαν να μην έφτανε αυτή η θλιβερή πραγματικότητα, σήμερα ολοένα και περισσότερο απομακρυνόμαστε από το όραμα και για την Ειρήνη και για τη Δικαιοσύνη, που χωρίς αυτές – που είναι για μας τους Χριστιανούς δώρα στον κόσμο από τον Τριαδικό Θεό. Όχι μόνο κοινωνικό καθήκον, άρα, αλλά και πνευματική επιταγή είναι για μας σήμερα, αν θέλουμε να είμαστε ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, η εργασία και η αγωνία μας και για την Ειρήνη και για τη Δικαιοσύνη, σε έναν κόσμο που πλέει
πλησίστια προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Υποχρέωσή μας ως Χριστιανών, μπαίνοντας το 2025, είναι να αντισταθούμε σε αυτή την πορεία, σε αυτή τη θανατερή παραφροσύνη. Παρακάτω ακολουθούν
κάποιες προγραμματικές αγωνιστικές γραμμές, συλλογικά συνταγμένες από τους αδελφούς της Χριστιανικής Δημοκρατίας:

Δημοσιεύτηκε το ήδη αναρτημένο στην ιστοσελίδα πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της ΧΔ.

ΗΠΑ: Από την άνοια στην παράνοια

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα τη γεροντική άνοια να τη διαδεχθεί η παράνοια! Υβριστικοί χαρακτηρισμοί, επιπέδου κερκίδας γηπέδου από τον δεξιά εικονιζόμενο νεόπλουτο, αρχιερέα της τεχνολογίας, Έλον Μασκ τον και καθοδηγητή της νέας αμερικανικής κυβέρνησης, προς τον πρωθυπουργό του Καναδά και απειλές του αριστερά χειρονομούντος νέου προέδρου και βαθύπλουτου Ντόναλντ Τραμπ προς τον Παναμά, προοιωνίζονται ένα νέο σκηνικό Άγριας Δύσης για όλο τον κόσμο. Όποιος έχει δύναμη, σκοτώνει, αρπάζει, απειλεί βρίζει…
Αυτό μοιάζει να είναι το νέο πλανητικό δόγμα του κόσμου. Και οι δύο θεωρούν τον κόσμο αυλή του παλατιού τους! Θεέ και Κύριε!

Σχόλιο και φωτογραφία 12ης σελίδας

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2025- Φύλλο 1160

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2025- Φύλλο 1160

ΜΕ ΝΈΕΣ ΠΡOΚΛΗΣΕΙΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤO 2025

O Kόσμος τρελάθηκε

Κυκλοφορεῖ τὸ νέο φύλλο τῆς Πέμπτης 9ης Ἰανουαρίου 2025 τῆς «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ». Στὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας μὲ τὸν τὸν παραπάνω τίτλο, τονίζεται, μεταξὺ ἄλλων:

«…Όχι μόνο κοινωνικό καθήκον, άρα, αλλά και πνευματική επιταγή είναι για μας σήμερα, αν θέλουμε να είμαστε ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, η εργασία και η αγωνία μας και για την Ειρήνη και για τη Δικαιοσύνη, σε έναν κόσμο που πλέει πλησίστια προς αντίθετες κατευθύνσεις. Υποχρέωσή μας ως Χριστιανών, μπαίνοντας το 2025, είναι να αντισταθούμε σε αυτή την πορεία, σε αυτή τη θανατερή παραφροσύνη….».

Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Γραφτείτε συνδρομητές για να έχετε πρόσβαση σε όλη την ύλη. Μόνο με 20 ευρώ το χρόνο έρχεται το PDF στην ηλεκτρονική σας διεύθυνση.

ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Details

Πιο ανεξέλεγκτη και αδιαφανής από ποτέ η Κομισιόν επί φον ντερ Λάιεν

Πιο ανεξέλεγκτη και αδιαφανής από ποτέ η Κομισιόν επί φον ντερ Λάιεν

  • Πανίσχυρους κονσιλιέρους (συμβούλους αρχιμαφιόζου) αποκαλεί τους ιθύνοντες του γραφείου της γον ντερ Λάιεν η συνήγορος του Πολίτη της Ε.Ε., η οποία είναι χωρίς εξουσία να επιβάλει την κρίση της

  • Διακοσμητικός ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου, ανύπαρκτος ο ελεγκτικός ρόλος του

Όλο και πιο αδιαφανής καθίσταται η λειτουργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν) επί προεδρίας φον ντερ Λάιεν, όπως καταγέλλει η Συνήγορος του Πολίτη ( Ombudsman) της Ε.Ε. Έμιλι Ο’ Ράιλι από την Ιρλανδία, η οποία απαχωρεί τον Φεβρουάριο από το αξίωμα, μετά ένδεκα χρόνια θητείας. Στις αρμοδιότητές της περιλαμβάνεται ο έλεγχος της διαφάνειας των ευρωενωσιακών οργάνων, περιλαμβανομένης της “Κομισιόν” και η επισήμανση περιπτώσεων σύγκρουσης συμφερόντων. Πλην όμως, ενώ εκλέγεται από το Ευρωκοινοβούλιο, δεν έχει αρμοδιότητα να επιβάλει ο,τιδήποτε, με τις συστάσεις της να εξαρτώνται από την καλή θέληση των “ελεγχομένων”!

 Όπως δήλωσε στο πόντκαστ του περιοδικού “Πολίτικο”, στα ένδεκα χρόνια της θητείας της, ούτε μια φορά δεν μπόρεσε να συναντήσει την κα φον ντερ Λάιεν. Ότι δεν ήταν ποτέ σε άνετη σχέση με τους “πανίσχυρους κονσιλιέρι”,  όπως τους αποκάλεσε, οι οποίοι διευθύνουν το γραφείο της. Στην αγγλική γλώσσα, ο όρος “κονσιλιέρι” τον οποίο χρησιμοποίησε, έχει τη σημασία των συμβούλων ενός αρχιμαφιόζου…Επισήμανε ότι είναι άνθρωποι έξυπνοι, αλλά όχι εκλεγμένοι.

Αναφερόμενη στην έλλειψη διαφάνειας στην εκτελεστική εξουσία της ΕΕ, τόνισε ότι αν η πληροφόρηση μένει πίσω για πολιτικούς λόγους και μια τέτοια κουλτούρα έρχεται από την κορυφή, τότε κατά πάσα πιθανότητα η Πρόεδρος και το γραφείο της είναι που διαμορφώνουν αυτή την κουλτούρα”, δήλωσε, ενώ χαρακτήρισε “ανησυχητική” την επιφύλαξη της Κομισιόν να προσκομίζει έγγραφα που ζητούνται. Χαρακτήρισε “φθοροποιά” την κατάσταση που επικρατεί, να ζητούνται από την Κομισιόν επί μήνες έγγραφα και να μη προσκομίζονται, ακόμα και όταν είναι υποχρεωτικό με βάση απόφαση ευρωπαϊκού  Δικαστηρίου. 

Η Έμιλι Ο’ Ράιλι, η θητεία της οποίας λήγει τον ερχόμενο Φεβρουάριο και αντικαθίσταται από την Πορτογαλίδα υπουργό Δικαιοσύνης Τεράζα Ανζίνιο, μέμφεται το Ευρωκοινοβούλιο, επειδή δέν θέτει υπόλογη την “Κομισιόν”, ασκώντας ελεγκτικές εξουσίες. Θεωρεί ανησυχητικό το γεγονός, Ευρωβουλευτές που ζητούν πρόσβαση σε έγγραφα, να απευθύνονται σ’ εκείνη για να τους συμβουλέψει σχετικά.

Τονίζει: ” Αυτοί είναι ο θεσμός στον οποίο υποτίθεται ότι είναι υπόλογη η Κομισιόν, κι έρχονται και ζητάνε συμβουλές από εμένα; Το θεωρώ ανησυχητικό. Αν το Ευρωκοινοβούλιο αποδέχεται την ιδέα ότι δεν μπορεί να ασκήσει τον δέοντα έλεγχο στην Κομισιόν, έτσι θα συνεχίσουν να έχουν τα πράγματα”.

 

Τζίμι Κάρτερ: Στο στόχαστρο των “χριστιανοσιωνιστών”

Τζίμι Κάρτερ: Στο στόχαστρο των “χριστιανοσιωνιστών”

Ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμι Κάρτερ, που απεβίωσε πλήρης ημερών σε ηλικία 100 ετών στις 29 Δεκεμβρίου 2024, είναι πιο πολύ γνωστός στην Ελλάδα και στην Κύπρο για την διάψευση των προσδοκιών που προκάλεσε η εκλογή του το 1976 και η συνακόλουθη ήττα του απερχόμενου Προέδρου Τζέρλαντ Φορντ με υπουργό εξωτερικών τον διαβόητο Χενρι Κίσινγκερ, ο οποίος από τότε λογιζόταν ως ο βασικός αυτουργός της κυπριακής τραγωδίας. Είναι γεγονός ότι ο Τζίμι Κάρτερ δεν ανέτρεψε την πολιτική των προκατόχων του στο Κυπριακό και επί κυβερνήσεώς του εδραιώθηκε η τουρκική κατοχή. Όμως, για τούτο φέρουν ευθύνη η ελλαδική και κυπριακή πλευρά, που το 1978 επί Προεδρίας του αποδέχθηκαν “λύση” στη βάση της αποκαλούμενης “Διζωνικής και Δικοινοτικής Ομοσπονδίας”, νομιμοποιώντας τα “τετελεσμένα” του Αττίλα. Μόνη λύση σύμφωνη με το διεθνές δίκαιο θα ήταν και εξακολουθεί να είναι η ανατροπή των τετελεσμένων αυτών, με την αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων και την πλήρη αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημκρατίας σε όλο το νησί.           Details

Άη Γιάννης: Είχε φωνήν για τους άδικους τους άμετρους.

Άη Γιάννης: Είχε φωνήν για τους άδικους τους άμετρους.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος: Ο άγιος των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων. Ψηφίδα πρώτη

του Γιάννη Πεγειώτη

Τον σκέφτομαι συχνά. Ήταν από τα πρώτα μαθήματα που μου έμειναν από το Δημοτικό. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ο ασκητής, ο ανδρείος, ο χωρίς φόβον εμπροσθεν της του κόσμου εξουσίας.Ο ανδρας που έζησε αφοβα και ασκητικά στην Έρημο. Ο Βαπτιστής του Κυρίου. Ο όμορφος με μιαν άλλην ομορφιάν ήθους. Φωνή βοώντος. Φωνή μετανοίας. Φωνή αλλαγής και ηθικής ακεραιότητος.

Ο Άγιος που πρωτογιόρταζα .Ο Άγιος ενός ηρωισμού και μιας τσπείνωσης που ακόμη με συγκινούν. Ο Άγιος που ηξιώθη να βαπτίσει υπακούοντας τον ΚΑΛΛΕΙ ΩΡΑΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ.

Οι εικόνες του που από μικρός τις εθαύμαζα. Παιδί με τα φτωχικά μου κοιτούσα ψηλά να δω τα φτωχικά του ιμάτια, το πρόσωπό του, τα μαλλιά του που σπάθωναν στην εικόνα. Δυνατός αλλοκοσμικά μου φαινόταν. Και από μικρός νομίζω τον ήθελα σύμμαχό μου.

Και μεγαλώνοντας λίγο διαβάζοντας για αθρώπους ηρωικούς φωνήν έχοντας.Όλο και περισσότερο χαιρόμουν. Ενας συνονόματος μου είχε φωνήν άφοβον. Είχε φωνήν για το καλόν για την αλλαγήν βίου. Είχε φωνήν για τους άδικους τους άμετρους. Είχε φωνήν για την οδόν του Φωτός. Για τον Κύριον μας που ήταν και είναι η οδός η απάγουσα εις την Ζωήν.

Κάτι ένοιωθα κυπριώτικον μέσα μου. Τούτος ο Άγιος Γιάννης πουχαμεν τζιαι στα χώματα της Λαόνας ήταν τσιάκκος. Εν εφοάτουν. [πανέξυπνος με κοφτερό λόγο, δεν φοβόταν]. Με αλύσους με φυλακήν με σπαθκιά. Είσιεν που τα αλήθκεια φωνήν τζιαι καρκιαν ψυσιήν ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΖΙΑΙ ΑΡΕΤΗΣ.

Που τότες ο πτωτικός εγώ ο πεφορτισμένος εποφάσισα τουλάχιστον να έχω φωνήν αφου αλλες προκοπές εν είχα…

 Ψηφίδα δεύτερη

Η μνήμη του μαρτυρίου του υπομνηματίζει την βάσανον όσων ομιλούν έστω και ταπεινά για την ακραία εκτρεπόμενη εξουσία και όσους την ασκούν φιλήδονα και άμέτρως απάνθρωπα. Η κεφαλή του επί πίνακι, το μαρτύριον του δόξα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας που αψηφά τις εξουσίες και τους ισχυρούς του κόσμου ετούτου του φθαρτού και πλανόμενου στις οδούς της αδικίας.

Τον αγάπησεν ο λαός μας.

Τον αγάπησαν οι ποιητές μας.

Ξέχωρά ο Παντελης Μηχανικός που γύρευε την αντρεία φωνή του.

Τον αγάπησαν στους τόπους μας στη Δρούσια στη Λαόνα.

Τόσοι Γιαννήες μες το χωρκόν. Είχαμεν του τιμήν μεάλην.

Ερέξαμεν που τον Άην Γιάννην ελάλεν η γιαγιά μου.

Είχαμεν τζιαι έχουμεν του ωραίαν εικόναν στην Εκκλησιαν μας του Άη Πιφάνη.

Ο Άης Γιάννης βοήθεια μας στους καιρούς μας τους πεφορτισμένους.

Φώτης Κόντογλου: Ὁ ὑλισμὸς μολεύει τὶς καλὲς γιορτές μας

Φώτης Κόντογλου: Ὁ ὑλισμὸς μολεύει τὶς καλὲς γιορτές μας

  • Ἀνάμεσα σὲ δυστυχισμένους μπορεῖ νὰ νοιώση κανένας εὐτυχισμένον τὸν ἑαυτό του;

Ἀπὸ τὸ βιβλίο “Τὸ φοβερὸν μυστήριον” τοῦ Φώτη Κόντογλου: 

Αὐτὲς τὶς ἁγιασμένες μέρες ποὺ θὰ ’πρεπε νὰ σμίξουνε πιὸ κοντὰ οἱ ἄνθρωποι συναμεταξύ τους, «νὰ περιπτυχθῶσιν ἀλλήλους», ἴσια ἴσια αὐτὲς τὶς μέρες ἀποξενώνουνται περισσότερο ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον, χωρίζουνται σὲ δύο στρατόπεδα ὁλότελα ξένα τό ʼνα στ’ ἄλλο, σχεδὸν ἐχθρικά. Ἀπὸ τὴ μία μεριὰ εἶναι οἱ εὐτυχισμένοι οἱ καλοπερασμένοι, οἱ καλότυχοι, κι ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ εἶναι οἱ δυστυχισμένοι κι οἱ παραπεταμένοι. Ἀνάμεσά τους «χάσμα μέγα ἐστήρικται» κατὰ τὶς γιορτές. Κανένα γεφύρι δὲν ἑνώνει τὶς δύο ἀκροποταμιές, ἐνῶ τὶς ἄλλες μέρες ἔρχουνται σὲ περισσότερη συνάφεια. Οἱ πλούσιοι κι ὅσοι ἔχουνε τὸν τρόπο τοὺς κάνουνε, ἀλλοίμονο! τὸ πᾶν γιὰ νὰ ἐπιδείξουνε τὰ πλούτη καὶ τὰ ἀγαθά τους στοὺς λιμασμένους. Κι’ αὐτὸ γίνεται στ’ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ γεννήθηκε πάμφτωχος μέσα στὸ παχνί! Γιὰ τὴν γέννηση τοῦ φτωχοῦ Χριστοῦ δὲν γιορτάζουνε οἱ φτωχοὶ σὰν καὶ Κεῖνον, μὰ γιορτάζουνε οἱ πλούσιοι, ποὺ παίρνουνε γιὰ ἀφορμὴ τὴν πτώχεια του γιὰ νὰ δείξουνε τὰ πλούτη τους.

Μὰ ἄραγε, ἀνάμεσα σὲ δυστυχισμένους μπορεῖ νὰ νοιώση κανένας εὐτυχισμένον τὸν ἑαυτό του; Details