«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης»
Ιω. Καποδίστριας
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απελαύνει τον Έλληνα Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί! Πρόκειται για ένα τεράστιο πολιτικό σκάνδαλο, μια ανήθικη, ανίερη πράξη για την οποία φέρει προσωπικά την ευθύνη ο επισκέπτης στο τουρκικό σαράι του νεοσουλτάνου Ερντογάν, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί υπέστη για δεκαετίες διώξεις από το τουρκικό κράτος, με φυλακίσεις, βασανιστήρια, καταδίκες για τη μνήμη των γενοκτονιών και με ενεργά εντάλματα σύλληψης εις βάρος του, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος όχι ως πολιτικός πρόσφυγας αλλά ως… «εν δυνάμει εγκληματίας πολέμου». Όχι επειδή υπάρχουν στοιχεία –δεν υπάρχουν–, αλλά επειδή τόλμησε να μιλήσει. Να καταθέσει. Να εκθέσει εγκλήματα.
Η κυβέρνηση, μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης, υιοθετεί αυτούσια τη ρητορική της Άγκυρας. Εκεί όπου το τουρκικό καθεστώς βαφτίζει «τρομοκρατία» τη μνήμη, την αλήθεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελληνική Πολιτεία απαντά με γραφειοκρατική συνέργεια. Αυτό δεν είναι «ουδετερότητα». Είναι συνενοχή. Αν η Ελλάδα του 2026 θεωρεί ότι ένας άνθρωπος δεν διώκεται, ενώ διώκεται επί δεκαετίες· αν θεωρεί ότι ένας μάρτυρας εγκλημάτων είναι «επικίνδυνος», ενώ οι θύτες μένουν στο απυρόβλητο· αν παραδίδει πολιτικούς πρόσφυγες σε καθεστώτα που φυλακίζουν για αναρτήσεις και μνημόσυνα, τότε δεν μιλάμε για κράτος δικαίου. Μιλάμε για κράτος φόβου.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει: Να είναι «αξιόπιστη» προς τα έξω και αναξιόπιστη απέναντι στις ίδιες της τις αξίες. Να επικαλείται το διεθνές δίκαιο στα λόγια και να το παραβιάζει στην πράξη.
Η Ελλάδα όμως δεν είναι απλώς σύνορα και υπουργικές αποφάσεις. Είναι ιστορική μνήμη. Είναι προσφυγιά. Είναι άνθρωποι που σώθηκαν επειδή κάποτε κάποιος άλλος άνοιξε μια πόρτα. Αν αυτή η χώρα αρχίσει να την κλείνει, τότε χάνει κάτι πολύ περισσότερο από μια υπόθεση ασύλου: χάνει το ηθικό της έρεισμα. Η απέλαση του Γιαϊλαλί δεν θα είναι απλώς μια διοικητική πράξη. Θα είναι πολιτική επιλογή. Και θα βαραίνει εκείνους που την υπογράφουν.
Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί έλαβε δεύτερη απόφαση απέλασης από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Το Υπουργείο αναφέρει ότι η αίτησή του για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι διέπραξε εγκλήματα πολέμου και –παραδόξως– ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, παρότι υπάρχουν δεκατρείς ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης. Οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:
- την αναγνώριση της Γενοκτονίας,
- την «προσβολή» του Ατατούρκ,
- και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).
Ποιός είναι ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί
Ο Γιάννης-Βασίλης Γιαϊλαλί γεννήθηκε σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί το 1974 στον συνοικισμό Γιαϊλά του χωριού Ασάρ της Παύρας του νομού της Σαμψούντας (Αμισός) του Πόντου.
Τον Απρίλιο του 1994 με την κατάταξή του στον τουρκικό στρατό στάλθηκε στο Κουρδιστάν. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τραυματίστηκε σε μάχη με τους αντάρτες του ΡΚΚ, συνελήφθη και έμεινε αιχμάλωτος για δύο χρόνια και τρεις μήνες. Στο διάστημα αυτό ανακάλυψε τις ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές του ρίζες
Όταν η οικογένειά του ζήτησε κρατική βοήθεια για την απελευθέρωσή του, το αίτημα απορρίφθηκε, καθώς θεωρήθηκε προδότης λόγω της ελληνικής του καταγωγής. Έτσι, αποκαλύφθηκε ότι η οικογένεια ήταν στην πραγματικότητα εξισλαμισμένοι και εκτουρκισμένοι Έλληνες, αφού μόνο ο στρατός διέθετε τέτοια αρχεία.
Σε συνέντευξή του στο Siyasi Haber δήλωσε: «Μάθαμε ότι ο πατέρας του παππού μου λεγόταν Κωνσταντίν. Το χωριό τους βρίσκεται στην Μπάφρα. Τα κρατικά αρχεία αναφέρουν επίσης ότι το κράτος επιτέθηκε και σκότωσε τον ελληνικό πληθυσμό εκεί. Ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε και ο παππούς μου, που τότε ήταν τριών ετών, δόθηκε σε τουρκική οικογένεια αντί να μεταφερθεί σε ελληνικό ορφανοτροφείο».
Αφέθηκε ελεύθερος μετά από περίπου δυόμισι χρόνια κράτησης, ως εγγονός επιζώντα της Γενοκτονίας των Ελλήνων (1913-1923). Με την απελευθέρωσή του άλλαξε το όνομά του από Ιμπραήμ σε Γιάννης-Βασίλης. Το 2005 μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη, έγινε αντιρρησίας συνείδησης, εντάχθηκε στην Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συμμετείχε σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης προς τους Κούρδους. Μαζί με τη σύντροφό του Μεράλ Γκιουλεϊνί πρωτοστάτησαν στην ανάδειξη των δολοφονιών στο Κουρδιστάν.
Το 2010 φυλακίστηκε για έναν χρόνο με την κατηγορία της διάδοσης «τρομοκρατικής προπαγάνδας». Η υπόθεση έφτασε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο δικαίωσε τον Γιαϊλαλί και επιδίκασε αποζημίωση υπέρ του.
Στις 22 Απριλίου 2017 συνελήφθη εκ νέου. Του απαγγέλθηκαν τρεις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και τριών μηνών, με τις κατηγορίες της υποκίνησης σε «τρομοκρατική δραστηριότητα» λόγω της δράσης του για Ελευθερία στο Κουρδιστάν και για προσβολή του Κεμάλ και του Ερντογάν, λόγω της αρθρογραφίας του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων.
Τελικά, αναγκάστηκε να διαφύγει από την Τουρκία στις 28 Ιανουαρίου 2019, όταν κατηγορήθηκε για «διεθνή κατασκοπεία». Οι τουρκικές αρχές τον θεωρούν Έλληνα κατάσκοπο. Ο ίδιος πιστεύει ότι η κατηγορία βασίστηκε στις δηλώσεις του στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης και στις δημόσιες αναρτήσεις του υπέρ της Ελλάδας – χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρότασή του να κλείσει το σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, ως απάντηση στην ισλαμοποίηση της Αγίας Σοφίας.
Κατέληξε τελικά στην Ελλάδα – μια χώρα που θα έπρεπε να αποτελεί πατρίδα και καταφύγιο για όλους τους Έλληνες.
Γιώργος Τασιόπουλος
