Του Απόστολου Παπαδημητρίου             

 

Η γνώση της ιστορίας είναι στο έπακρο διδακτική, συνάμα όμως προκαλεί και οδύνη. Είναι διδακτική, επειδή μάς αποκαλύπτει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι πρόγονοί μας μεγαλούργησαν. Προκαλεί οδύνη, επειδή αποκαλύπτει τις αδυναμίες των προγόνων μας, εξ αιτίας των οποίων επήλθαν επάνω τους συμφορές. Συνήθως αρεσκόμαστε να προβάλλουμε τις χρυσές, όπως τις αποκαλούμε, σελίδες της ιστορίας, επιχειρώντας παράλληλα να καλύψουμε με πέπλο λήθης τις αποκαλούμενες μελανές. Βέβαια κατά τις τελευταίες δεκαετίες εκδηλώνεται διαστροφική τάση σε κύκλο μισελλήνων, Ελλήνων την καταγωγή, οι οποίοι επιχειρούν να προβάλουν ως μελανές ακόμη και χρυσές σελίδες! Υποταγμένοι στο δυτικό «πνεύμα» αναμασούν δουλόφρονα θέσεις μισελληνικών κύκλων της Δύσης.

Η 29η Μαΐου είναι ημέρα μνήμης της Άλωσης της βασιλεύουσας των πόλεων, της Κωνσταντινούπολης. Με την Άλωση διαλύθηκε η χιλιόχρονη ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ή Ρωμανία, η γνωστή ανά την υφήλιο με τον ψευδεπίγραφο τίτλο Βυζάντιο (330 -1453 μ.Χ.). Πολύς ο λόγος, ακόμη και από Έλληνες ιστορικούς και κοινωνικούς αναλυτές,  για το τί ακριβώς ήταν η αυτοκρατορία αυτή.  Εντείνεται στη Χώρα μας η διασπορά της άποψης ότι δεν υπήρξε ελληνική, αλλά πολυεθνική. Κάποιοι, στο έπακρον υποταγμένοι στις δυτικές αντιλήψεις, κατάντησαν να αρνηθούν πλήρως την ελληνικότητά της!  Μεταξύ αυτών ο σημαιοφόρος θεωρούμενος του ελληνικού Διαφωτισμού Κοραής, που υποστήριξε ότι οι βυζαντινοί υπήρξαν κατακτητές των προγόνων μας! Και κατρακύλησε ο ίδιος σε μεγαλύτερη κατάντια υποστηρίζοντας ότι οι Έλληνες υπήρξαν υπόδουλοι διαρκώς από την κατάκτηση της Νότιας Ελλάδας από τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β΄, υπηρετώντας έτσι κατά τον καλύτερο τρόπο την πλαστογράφηση της ιστορίας από τη γερμανική σχολή ιστορίας, η οποία λυσσομανά ακόμη να δικαιωθεί! Τυφλωμένοι από τα «φώτα» της Εσπερίας δεν αντιλαμβάνονται ότι οι κύκλοι της Δύσης αντιφάσκουν στο έπακρο, καθώς από την άλλη προβάλλουν την εμπαθή, λόγω φιλοδοξίας, στάση του Καρόλου, του επονομασθέντος μεγάλου, ότι οι αποκαλούμενοι Ρωμαίοι της Ανατολής ήσαν Γραικοί, δηλαδή Έλληνες. Βέβαια φρόντισαν οι Δυτικοί, προαιώνιοι εμπαθείς εχθροί μας να φορτώσουν τον όρο «Γραικός», πέρα από το εθνικό περιεχόμενο, και με πλήθος απαξιωτικών εννοιών, όπως ασυνεπής, κατεργάρης, πανούργος!

Details

Του Μανόλη Δρεττάκη

Πολλά σχόλια έγιναν και θα γίνουν για τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών της 26ης Μαΐου. Στον περιορισμένο χώρο του άρθρου αυτού θα κάνω ορισμένες επισημάνσεις για τα αποτελέσματα αυτά που ίσως προσθέσουν κάποια σημεία τα οποία δεν έχουν αναφερθεί στα σχόλια αυτά, ενώ σε άλλα ίσως προσθέσουν κάποιες άλλες πλευρές τους.

  1. Στις εκλογές αυτές επικράτησε ακραία πόλωση και διχαστικό κλίμα με ευθύνη και των δύο μονομάχων, η οποία ενίσχυσε το δικομματισμό αυξάνοντας το άθροισμα της δύναμής του από 49,38% στις Ευρωεκλογές του 2014 (Ε.14) σε 57,00% στις Ευρωεκλογές του 2019 (Ε.19) (συσσωμάτωση 87%).
  2. Η ακραία αυτή πόλωση λειτούργησε αρνητικά για τον ΣΥΡΙΖΑ και θετικά για τη ΝΔ με αποτέλεσμα το μεν ποσοστό της ΝΔ να αυξηθεί κατά 10,45% (από 22,72% στις Ε.14 σε 33,22% στις Ε.19) του δε ΣΥΡΙΖΑ να μειωθεί κατά 2,79% (από 26,56% στις Ε.14 σε 23,77% στις Ε.19).
  3. Εξαιτίας των διαφορών αυτών, ενώ η υπεροχή του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Ν.Δ. στις Ε.14 ήταν 3,84%, η υπεροχή της Ν.Δ. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ στις Ε.19 έφτασε στο 9,45, δηλαδή υπερδιπλάσια  διαφορά.
  4. Η διαφορά αυτή του 9,45% είναι μεγαλύτερη όλων των Ευρωεκλογών στη χώρα μας και είναι υψηλότερη από εκείνη που είχε επιτύχει η Ν.Δ. στις Ευρωεκλογές του 2004, στις οποίες το ποσοστό της ήταν 43,01% έναντι 34,03% του ΠΑΣΟΚ,  δηλαδή η διαφορά ήταν 8,98%.
  5. Ο Πρωθυπουργός στις προεκλογικές ομιλίες του καταφερόταν εναντίον των δημοσκοπήσεων στηριζόμενος στις αποκλίσεις των πραγματικών αποτελεσμάτων σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις έναντι των προβλέψεων των διαφόρων εταιρειών δημοσκοπήσεων. Αυτή, όμως, τη φορά οι δημοσκοπήσεις πρόβλεψαν με σχετική ακρίβεια το εκλογικό αποτέλεσμα. Πιο συγκεκριμένα:

Details

«Yenice’de Yunan dostlara horon…» Έτσι επιγράφει ο νέος Δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου, το βίντεο που έχει αναρτήσει στο Youtube, όπου χορεύει ποντιακά. Τουτέστιν: «Χορός ανάμεσα σε Έλληνες φίλους στα Γιαννιτσά…», με τη λέξη «χορόν» ελληνικά, που τα μιλά στην ποντιακή διάλεκτο, ο ελληνόφωνος Τραπεζούντιος, εδώ με την οικογένειά του. Η εκλογή του ανέτρεψε τους σχεδιασμούς του Ερντογάν, στο καθ’ αυτό προπύργιό του, στην Πόλη. Ο νέος Δήμαρχος ανήκει στο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) του Κιλιτσντάρογλου, που το ίδρυσε το 1919 ο Κεμάλ Ατατούρκ. Δε ξέρω αν όλο αυτό είναι καλή εξέλιξη, ο καιρός και η πολιτεία του κ. Ιμάμογλου θα δείξει. Αυτό όμως που είναι βέβαιο είναι ότι τα πράγματα αλλάζουν ραγδαία και στην Τουρκία. Η δε Κωνσταντινούπολη ξαναγίνεται πρωτεύουσα (οικονομική και όχι μόνο), με αίγλη που ξεπερνά τα σύνορα της Τουρκικής Δημοκρατίας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χωρίς Έλληνες; Ή μήπως όχι;

Το παραπάνω σχόλιο είχε γραφεί στο φύλλο 1030 (4.4.2019) της “ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ”, μετά τις πρώτες δημοτικές εκλογές της 31.3.2019, όταν αναδείχθηκε Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης ο Εκρέμ Ιμάμογλου, νικώντας τον Μπιναλί Γιλντιρίμ, εκλεκτό του Τούρκου Προέδρου Ερντογάν.  Στο μεταξύ, η πλευρά Ερντογάν πέτυχε δικαστικώς την ακύρωση των εκλογών και επανάληψή τους σήμερα.

Η ήττα του Γιλντιρίμ ήταν καθαρή και την αναγνώρισε από νωρίς.

«Θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους 16 εκατ. κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, είτε είναι ψηφοφόροι του HDP, του MHP, του AKP, του BBP, είτε είναι Τούρκοι, είτε Σύροι, είτε Έλληνες, στα παιδιά, στις μητέρες, στους νέους…Είμαστε υπέρ της Δημοκρατίας που δεν λειτούργησε το βράδυ της 31ης Μαρτίου. Το έθνος μας ξέρει τι συνέβη».

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου δήλωσε επίσης “Θα ήθελα να επισημάνω στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι είναι αναγκαίο να υπάρχει η διαβεβαίωση πως η τοπική και η κεντρική εξουσία θα συνεργαστούν αρμονικά για τα προβλήματα της Κωνσταντινούπολης. Μιλάμε για τις ανάγκες 16 εκατομμυρίων κατοίκων. Είμαι έτοιμος να δουλέψω αρμονικά μαζί σας. Οι πολίτες έχουν κουραστεί από πολιτικούς καβγάδες”.

Και ο σημερινός Πρόεδρος Ερντογάν είχε ξεκινήσει την πολιτική του άνοδο από Δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, με προοπτική να ανατρέψει το στρατιωτικοπολιτικό κατεστημένο και να καταργήσει την πολιτική διακρίσεων εις βάρος των μειονοτήτων. Σήμερα, έχει πλήρως ενσωματωθεί και ακολουθεί την πολιτική των προκατόχων του, τόσο έναντι ων μειονοτήτων, ιδίως των Κούρδων, όπως και των γειτονικών χωρών.

 

“Δεῦτε πιστοί,… τῶν ἁγίων πάντων τὴν ἔνδοξον καὶ σεβάσμιον μνήμην ἐνδόξως τιμήσωμεν λέγοντες:
Χαίρετε,ἀπόστολοι ἔνδοξοι, προφῆται καὶ μάρτυρες καὶ ἱεράρχαι.
Χαίρετε, ὁσίων ὁ δῆμος καὶ τῶν δικαίων.
Χαίρετε , τιμίων γυναικῶν ὁ χορός” (Ἀπὸ τὸν ἐσπερινὸ τῶν Ἁγίων Πάντων)
“Πυρὶ ἐκκαιόμενοι, τῆς τοῦ Κυρίου ἀγάπης, πυρὸς κατεφρόνησαν, καὶ ὡς θεῖοι ἄνθρακες ἀναπτόμενοι, οἱ σεπτοὶ Μάρτυρες, ἐν Χριστῷ ἔφλεξαν, φρυγανῶδες πλάνης φρύαγμα, θηρῶν δὲ ἔφραξαν στόματα, σοφαῖς ἐπικλήσεσι, καὶ κάρας ἐκτεμνόμενοι, ἔτεμον ἐχθροῦ πάσας φάλαγγας, καὶ τοὺς τῶν αἱμάτων, προχέοντες κρουνοὺς καρτερικῶς, τὴν Ἐκκλησίαν κατήρδευσαν, πίστει ἀναθάλλουσαν.”
Μὲ τὸ αἷμα τους οἱ μάρτυρες πότισαν τὸ δέντρο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πίστης καὶ τῆς ἀληθινῆς ἐλευθερίας.

Μπορεῖ νὰ ρίχτηκαν στὴ φωτιά, ἀφοῦ περιφρόνησαν τὸ μαρτύριο ἀπὸ ἀγάπη στὸ Χριστό. Ἔτσι ὅμως, ἔγιναν σὰν ἀναμένα κάρβουνα θεϊκά, ποὺ μὲ τὴ σειρά τους κατέκαψαν τὸ πλέγμα τῆς πλάνης, βούλωσαν τὰ στόματα τῶν διωκτῶν τους μὲ τὰ σοφά τους ἐπιχειρήματα. Τοὺς ἀποκεφάλισαν, ἀλλὰ ἔτσι κατανίκησαν ὅλες τὶς φάλαγγες τοῦ ἐχθροῦ.

“Με την Κυριακή των αγίων Πάντων, κατακλείεται ο κινητός κύκλος των εορτών, που άρχισε από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου. Στο κατανυκτικό Τριώδιο και στο χαρμόσυνο Πεντηκοστάριο μας παρουσίασε η Εκκλησία όλο το έργο της θείας οικονομίας, με κέντρο την μεγάλη εορτή του Πάσχα. Είδαμε την πτώσι των πρωτοπλάστων και την ανόρθωσι του γένους μας δια της αναστάσεως του Χριστού. Χαιρετίσαμε την έλευσι του Παρακλήτου στον κόσμο και πανηγυρίσαμε την γέννησι του νέου λαού του Θεού, τον εγκαινισμό και την έκχυσι του αγίου Πνεύματος, «επί πάσαν σάρκα». Σε στενό σύνδεσμο με την εορτή αυτή ευρίσκεται η παρούσα εορτή, η σφραγίς και το τέλος της μεγάλης εορταστικής περιόδου. Έρχεται δηλαδή σαν απόδειξις του έργου της Εκκλησίας, της ενεργείας του αγίου Πνεύματος στον κόσμο. Γιατί μας παρουσιάζει τους καρπούς της σποράς εκείνης, τον θερισμό των λευκών χωρών που εστάλησαν να θερίσουν οι απόστολοι. Και όπως παρατηρεί πολύ ωραία ο Νικηφόρος Ξανθόπουλος στο συναξάριο της ημέρας: οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν την εορτή αυτή μετά την κάθοδο του αγίου Πνεύματος για να δείξουν ότι η παρουσία του παναγίου Πνεύματος δια των αποστόλων επέτυχε να αγιάση και να σοφίση το ανθρώπινο φύραμα και να αποκαταστήση τους ανθρώπους στην θέσι των αγγέλων δια του Ιησού Χριστού, είτε με την προσφορά του μαρτυρικού των αίματος, είτε με την ενάρετο πολιτεία και διαγωγή των.”

Κυριακή των Αγίων Πάντων: Ιωάννου Φουντούλη, αειμνήστου καθηγητού του Α.Π.Θ. (Άναρτημένο στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης).

 

 

Στις 21 Ιουνίου φτάνουμε στο λεγόμενο «θερινό ηλιοστάσιο», τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Από τότε η ημέρα αντί να μεγαλώνει μικραίνει λίγο-λίγο μέχρι τις 21 Δεκεμβρίου, τη μικρότερη μέρα του χρόνου και «χειμερινό ηλιοστάσιο».

Οι ημερομηνίες αυτές είναι ημέρες εορτής για φαινομενικά ετερόκλητες τάσεις:

 Η «Χρυσή Αυγή» υποδέχεται το «Θερινό ηλιοστάσιο» με εορταστικές εκδηλώσεις. Γράφουν σχετικά στο περιοδικό «Αντεπίθεση», με ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους:

«21 Ιουνίου: Θερινή Τροπή του Ήλιου. Για χιλιάδες χρόνια, σε όλους τους λαούς με γνήσια ινδοευρωπαϊκή καταγωγή, η μεγαλύτερη ημέρα του έτους λατρεύεται ως γεγονός χαρμόσυνο και λυτρωτικό. Ο φωτοδότης Ήλιος επαναβεβαιώνει την βασιλεία του και δωρίζει στους ανθρώπους τύχη αγαθή και υγεία. Και όσοι άνθρωποι είναι σεβάσμιοι και υψιπετείς, για να τον τιμήσουν στήνουν μεγάλες τελετουργικές πυρές, ξορκίζοντας τα πονηρά πνεύματα.

Ο λαός μας, πρόμαχος των αρχέγονων αυτών παραδόσεων, διατήρησε μέχρι τώρα ανόθευτη την προγονική του κληρονομιά, τιμώντας το «Λιοτρόπι». Από τις καθαρτήριες πυρές της αρχαιότητας έως τις πυροβασίες του Άϊ-Γιαννιού του Κλήδονα για καλοτυχία και προκοπή, παντού επικυρώνεται ως αέναο Σύμβολο Πίστεως το ίδιο πάντα αρχέτυπο: το  Ηλιακό Φως θριαμβεύει επί του σκότους. Αρχέτυπο χαραγμένο βαθιά στη φυλετική μας μνήμη, αρχέτυπο βαφτισμένο στην ακατάλυτη ροή του ελληνικού αίματος, αρχέτυπο που διασώζει την πεμπτουσία ενός ηλιοτραφούς πολιτισμού, όπως κατεξοχήν είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός.» (Πέμτπη 21.6.2018, περιοδικό «ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ»ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ)

Και οι Τέκτονες γιορτάζουν τη μέρα εκείνη.

Διαβάζουμε στο Τεκτονικό Δελτίο «Πυθαγόρας» του έτους 2015, ότι η τεκτονική Στοά «Φως» της Θεσσαλονίκης διοργάνωσε ενημερωτική ημερίδα με αφορμή τον «εορτασμό»:   «Εορτασμός του Θερινού Ηλιοστασίου Στοών Βορείου Ελλάδος Θεσσαλονίκη 29-31 Μαΐου 2015- Ο Σεβ. της διοργανώτριας Στ. Φως υπ’ αρ. 88 Αν. Θεσσαλονίκης αδ. Στ. Λάμπρου στο καλωσόρισμα του υπογραμμίζει «Ο Εορτασμός αυτός που αισίως συμπληρώνει σχεδόν 30 χρόνια ζωής έχει γίνει πια θεσμός και έχει καταφέρει να φέρει πιο κοντά τους αδελφούς όχι μόνο των Στ. της Βορείου Ελλάδος αλλά και όλης της Ελλάδος.» (σελ. 292)

Από το ίδιο δελτίο πληροφορούμαστε ότι «Η Στ. Προμηθεύς διοργανώνει ανελλιπώς ανοικτή ετήσια εκδήλωση κοπής βασιλόπιτας, εορτασμό Θερινού Ηλιοστασίου, θερινές συναντήσεις», (σελ. 300)

Ο «Μέγας Διδάσκαλος» της «Ηνωμένης μεγάλης Στοάς της Ελλάδος» Π. Θαλάσσης τόνισε μιλώντας στο «συμπόσιο» του 2017, που διοργανώθηκε με ευκαιρία το θερινό ηλιοστάσιο:  «Και τώρα, αφορμή για την εορτή μας – ξέρετε – ότι είναι το θερινό ηλιοστάσιο. Η κίνηση του Ήλιου, όπως οι άνθρωποι την έβλεπαν στον ουρανό, ήταν πάντα το καλεντάρι τους. Από τη θέση του και την παρουσία του καθοδηγούνταν και ζούσαν. Ζωοδότη και Ζείδωρο τον έλεγαν. Φίλο τον θεωρούσαν. Οδηγό της δραστηριότητάς τους τον είχαν. Έτσι οι «ηλιοσταθμοί» ήσαν σπουδαία, μέγιστης σημασίας σημάδια και όρια. Καθόριζαν πότε θα γίνει η μία και η άλλη δουλειά, γεωργική κτηνοτροφική, ναυτική, εμπορική, ακόμη και πολεμική. Καλλιεργούσαν το Φθινόπωρο, κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία και θέριζαν το Καλοκαίρι, το θερινό ηλιοστάσιο. Σταματούσαν τα ταξίδια κατά τη Φθινοπωρινή Ισημερία και άρχιζαν τις πολεμικές εκστρατείες την Εαρινή Ισημερία και κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο εόρταζαν χάριν της ελπίδας της αναγέννησης της φύσης και συνεκδοχικά της ζωής. Έτσι κι εμείς, ως απόγονοι και ζηλωτές των ανθρώπων του «κατά φύσιν ζειν», τώρα, κατά το Θερινό Ηλιοστάσιο, συγκεντρωνόμαστε για να συλλέξουμε τους καρπούς της τεκτονικής χρονιάς που άρχισε κατά την Φθινοπωρινή Ισημερία. Έτσι συνηθίζουμε να προβαίνουμε και σε ένα μικρό μεν, δημόσιο (εννοώντας τους αδδ∴, τους οικείους, και τους φίλους μας) απολογισμό δε. Για τούτο η σημερινή συνάθροιση. Βέβαια, γίνεται και για να γνωρισθούν οι οικείοι μας, να κατανοήσουν οι οικογένειες μας τι κάνουμε, αλλά και για να ακούσουν και τι πράξαμε.» (πηγή: ιστοσελίδα https://aasr-greece.gr της “ΗΝΩΜΕΝΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ”

Εκδήλωση νεοπαγανισμού

Για διάφορες αποκρυφιστικές κινήσεις και κοσμοθεωρίες, τα ηλιοστάσια, όπως και οι ισημερίες  δεν είναι μόνο φυσικά αστρονομικά φαινόμενα, αλλά σταθμοί της πορείας του Ήλιου, με «ιδιαίτερους συμβολισμούς και εσωτεριστικού τύπου νοηματοδοτήσεις και ερμηνείες..όλη η κτιστή δημιουργία, των ουρανίων σωμάτων συμπεριλαμβανομένων, αποκαλύπτει την άκτιστη δόξα του Θεού (Ψαλμ. 8, 4. 148, 3. Ιώβ 9, 7-10. Α’ Κορ. 15, 41), ενισχύουν την πίστη των ανθρώπων στην ύπαρξη του Ενός άμα και Τριαδικού Θεού ως Δημιουργού και Συντηρητού της κτίσεως (Γεν. 15, 5. Δευτερ. 1, 10) και μαρτυρούν την άπειρο σοφία και παντοδυναμία Του (Ψαλμ. 146, 4. Ησ. 40, 26).» .(Τα Ηλιοστάσια Η παγανιστική και αποκρυφιστική χρήσις τους π. Βασίλειος Γεωργόπουλος, επίκουρος καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., Ορθόδοξος Τύπος 27.7.2014)

Ο “εορτασμός” του ηλιοστασίου αποτελεί εκδήλωση (έμμεση ή άμεση) λατρευτικής τιμής στον ήλιο. Το δημιούργημα, ο ήλιος,  μπαίνει στη θέση του Θεού-Δημιουργού, απολαμβάνοντας τιμές που μόνο σε θεότητα αρμόζουν. Κατά συνέπεια, ένας τέτοιος εορτασμός, (ισότιμα μάλιστα με τη Βασιλόπιτα), αποτελεί εκδήλωση και έκφανση νεοπαγανισμού, ασυμβίβαστη με τη χριστιανική διδασκαλία.

Το γεγονός ότι ένας τέτοιου είδους νεοπαγανισμός και αποκρυφισμός διατρέχει όλο το φάσμα της αστικής ιδεολογίας, αποτελεί αντικείμενο προς έρευνα, αλλά και επιβεβαιώνει την άποψη που προέβαλε ο αείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, ότι και αυτή αποτελεί μορφή υλισμού, αφού και εδώ τη θέση του Θεού την παίρνει η ύλη.

  

“Εμείς και η Ένωση Κεντρώων αντισταθήκαμε με την ίδια συνέπεια και στις σκληρές αντιλαϊκές και εθνομηδενιστικές επιλογές της προηγούμενης συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου, καθώς και της συγκυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου”, δήλωσε μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος του λεγόμενου “Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος” κ. Νίκος Νικολόπουλος, κατά την ανακοίνωση της εκλογικής συνεργασίας του κόμματός του με το κόμμα του κ. Λεβέντη. Το ότι ο ίδιος εκλέχθηκε βουλευτής ως συνεργαζόμενος με τους ΑΝΕΛ (των οποίων τις επιλογές τώρα αποδοκιμάζει) τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν αυτοί είχαν ήδη υποστεί νεομνημονιακή μετάλλαξη και εξακολούθησαν να συγκυβερνούν με τον ΣΥΡΙΖΑ  σε νεομνημονιακή βάση, είναι απλώς λεπτομέρεια…

Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Καταστατικού του, “οι βασικές πολιτικές ιδεολογικές αρχές του ” Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδας” (ΧΡΙΚΕ) στηρίζονται στη  πνευματική παρακαταθήκη του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως τις διετύπωσε τον Μάιο του 1979 στο Α’  Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας…”

Τούτο από μόνο του καθιστά φανερό ότι το “χριστιανοδημοκρατικό” κόμμα Νικολόπουλου είναι στην ουσία άτυπη συνιστώσα της Νέας Δημοκρατίας, με τον ιδρυτή της οποίας Κωνσταντίνο Καραμανλή ταυτίζεται ιδεολογικά. Καμμία σχέση δεν έχει με το ιστορικό Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, που ιδρύθηκε το 1953 από τον αείμνηστο Νίκο Ψαρουδάκη και έκτοτε δραστηριοποιείται ανελλιπώς, με εξαίρεση τα χρόνια της Δικτατορίας, όταν απαγορευόταν η δράση των πολιτικών κομμάτων.Γι’  αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει σύγχυση, ανάμεσα στα μέλη και στους φίλους της Χ.Δ..

Ο συνασπισμός Λεβέντη-Νικολόπουλου συγκαταλέγεται στα “σχήματα- παγίδες” , που λειτουργούν ως ” δεξαμενές”  περισυλλογής των δυσαρεστημένων και πρέπει να καταψηφιστεί . Μπορεί να εμφανίζεται ως αντικυβερνητικός, αλλά εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο της ακολουθούμενης συστημικής μνημονιακής πολιτικής.

Δήλωσε σχετικά ο επίτιμος Πρόεδρος της ΧΔ Μανώλης Μηλιαράκης:

« Το ιστορικό Κίνημα Χριστιανική Δημοκρατία (Χ.Δ.), με ιδρυτή του τον αείμνηστο Νίκο Ψαρουδάκη, ενημερώνει τα μέλη και τους φίλους του ότι δεν έχει καμία ιδεολογική , πολιτική και οποιουδήποτε άλλου είδους σχέση με το λεγόμενο Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Νίκου Νικολόπουλου, το οποίο σύμφωνα με τις διακηρύξεις του είναι ένα ξεκάθαρα αστικό- δεξιό, δηλαδή ένα αστοχριστιανικό κόμμα.
Το Κίνημα της Χ.Δ.,διαχρονικά και σταθερά προβάλλει και αγωνίζεται για ουσιαστική Δημοκρατία , Κοινωνική Δικαιοσύνη και ειδικά στις σημερινές συνθήκες για Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωση, από τα δεσμά που χάλκευσαν, με την πολιτική τους τα κόμματα που μας κυβερνούν, μεταπολιτευτικά, με τις παραφυάδες τους, που εμφανίζονται ως δήθεν νέα κόμματα. Κόμματα, που η φωνή τους είναι φωνή του Κυρίου τους, Ε.Ε., Ε.Κ.Τ., Δ.Ν.Τ., ΝΑΤΟ και ΗΠΑ, δεν μπορούν να υπηρετήσουν το Λαό ,την Πατρίδα, την Ειρήνη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη και κατά συνέπεια η κάλπη τους είναι άλλη από εκείνη της Χ.Δ.»,

Παρά τις φραστικές καταδίκες της τουρκικής προκλητικότητας και παραβατικότητας σε βάρος της κυπριακής ΑΟΖ, οι «μεγάλοι» αποφεύγουν να πάρουν θέση σε ζήτημα ξεκάθαρο από το διεθνές Δίκαιο.

Η θέση της Γερμανίας είναι ότι…δεν λαμβάνει νομική θέση:

«Για διμερείς διαφορές που αφορούν το Δίκαιο της Θάλασσας μεταξύ τρίτων χωρών, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επί της αρχής δεν λαμβάνει νομική θέση. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συμμερίζεται την άποψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία καλεί την Τουρκία να αποστεί από ενέργειες οι οποίες εντείνουν την διένεξη, να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να καταβάλει προσπάθειες για μια συμφωνία στην βάση του διεθνούς δικαίου για την αμοιβαία οριοθέτηση των θαλασσίων περιοχών δυτικά της Κύπρου».

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ονομάζουν την περιοχή των παράνομων γεωτρήσεων ως «περιοχή την οποία αξιώνει η Κυπριακή Δημοκρατία ως Α.Ο.Ζ.» χωρίς, κατά συνέπεια, να παίρνουν θέση επί της ουσίας:

Όπως έχει δηλώσει απαντώντας σε ερώτηση του ιστότοπου Hellas Journal, εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών «οι Ηνωμένες Πολιτείες ανησυχούν βαθιά για τις εξαγγελθείσες προθέσεις της Τουρκίας που αφορούν την έναρξη υπεράκτιων γεωτρήσεων σε μια περιοχή την οποία αξιώνει η Κυπριακή Δημοκρατία ως Αποκλειστική Οικονομικής της Ζώνη. Αυτό το βήμα είναι ιδιαίτερα προκλητικό και δημιουργεί τον κίνδυνο για την αύξηση της έντασης στην περιοχή».

Κατά συνέπεια, όπως και ο «Αττίλας 1» και «Αττίλας 2» το 1974, έτσι και ο « θαλάσσιος Αττίλας» που βρίσκεται σήμερα σε εξέλιξη, θα καταδικασθούν φραστικά, αλλά χωρίς ουσιαστικές συνέπειες για την Τουρκία.

Η δυναμική είσοδος του αγίου Πνεύματος, του Παράκλητου, ως Παρηγορητή και Συνήγορου του ανθρώπου, σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, πραγματοποιείται κατά την Πεντηκοστή. Σύμφωνα με το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, “Τό πνεύμα όπου θέλει πνεί, καί τήν φωνήν αυτού ακούεις, αλλ’ ουκ οίδας πόθεν έρχεται καί πού υπάγει.”  (Ιω. 3:8) Όπως ο Πατέρας, που “ουδέποτε ώφθη” και ως εκ τούτου δεν απεικονίζεται σε Ορθόδοξες αγιογραφίες, έτσι και το Άγιο Πνεύμα, με δύο εξαιρέσεις μία εκ των οποίων είναι οι πύρινες γλώσσες της Πεντηκοστής. Το Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα, αναπαύεται στον Υιό και Τον φανερώνει. Όμως και στην κοινωνική μας ζωή, το Άγιο Πνεύμα, που χαρίτωσε τους φοβισμένους μαθητές του υπερώου, ώστε να γίνουν ατρόμητοι κήρυκες του λόγου, αλλάζει τα πράγματα ριζικά από την εποχή της Παλαιάς Διαθήκης, όπου ισχύει η κατάρα του Νόμου και η αρετή είναι πολύ δυσκολοκατόρθωτη.

Details

«… ἐκεῖνοι οἱ ἴδιοι ὅπου ὀλίγον προτήτερα φιλονικοῦσαν ἀναμεταξύ τους ποῖος ἀπό αὐτούς νά ἦτο ὁ πρῶτος καί μεγαλύτερος. «ἐγένετο δέ καί φιλονικία ἐν αὐτοῖς τό τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων» (Λουκ. κβ 24). Ὕστερα, ἀφ οὗ ἔλαβαν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, ἐμετροῦσαν διά μεγάλην εὐτυχίαν, τό νά εἶναι μικρότεροι ἀπό ὅλους. τό νά καταφρονοῦνται ἀπό ὅλους διά τόν Χριστόν καί τό νά λογίζωνται ἀσθενεῖς, μωροί, ἄτιμοι, ὄνειδος, σκύβαλα καί σκουπίδια τοῦ κόσμου καί τῶν ἀνθρώπων. «ἡμεῖς μωροί διά Χριστόν, ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ἡμεῖς ἄτιμοι, ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγεννήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι» (Α Κορ. δ, 10).»
•Τώρα ἀδελφέ στοχάσου ἀνίσως ἔγινε καί εἰς ἐσέ αὐτή ἡ μεταβολή τοῦ νοός… Πῶς δέ νά συγκρατῇς τόν φωτισμόν τοῦτον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἰς τόν νοῦν σου καί πῶς νά μή τόν ἀφήσῃς νά σβύσῃ; Ἄκουσον τί σοῦ λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος.
•Καθώς τό φῶς τοῦ λύχνου μέ τό λάδι ἀνάπτει καί συγκρατεῖται, καί, ὅταν σωθῇ τό λάδι, τότε σβύνει καί αὐτό, ἔτσι καί ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀνάπτει καί μᾶς φωτίζει, ὅταν ἔχωμεν καλά ἔργα, καί ἐλεημοσύνην εἰς τήν ψυχήν μας. Ὅταν δέ τά καλά ἔργα λείψουν καί ἡ ἐλεημοσύνη, ἀναχωρεῖ ἀπό ἡμᾶς καί τό φῶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.» (Τόμ. Θ’, λόγος 55). (Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου «Εἰς τὴν Πεντηκοστήν»-ἀναρτημένο στὴν ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Ἰωάννου Καρέα)

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 13.6.2019 Στήλη “τὰ τοῦ Καίσαρος”

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 18 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΗΔΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ
Την Τρίτη 18 Ιουνίου 2019, στις 5 το απόγευμα, θα ψαλεί η Εξόδιος Ακολουθία για τον αδελφό Γιάννη Αναστασιάδη, στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Ελληνικό (Σούρμενα). Ο αδελφός εκοιμήθη, σε ηλικία 79 ετών, την Πέμπτη 13 Ιουνίου το βράδυ, από ανακοπή καρδιάς, ενώ το πρωί της ίδιας ημέρας είχε εκκλησιαστεί.! Μέχρι την τελευταία του πνοή είχε διάυγεια πνεύματος και ως να
αισθανόταν το τέλος της επίγειας ζωής του είχε δώσει και παραγγελίες στην κορούλα του Δέσποινα.
«Δεν θέλω, της είχε πει στεφάνια και λουλούδια. Τα όποια χρήματα θα διαθέσουν συγγενείς και φίλοι, να τα βάλλουν σε αυτά τα κουτιά που έχω φτιάξει, με τα χέρια μου, και να δοθούν στα φιλανθρωπικά Σωματεία που αναγράφονται στα κουτιά.»!
Ο αδελφός Γιάννης είχε συνδεθεί με το Κίνημα της Χ.Δ., από τα νεανικά του χρόνια και το υπηρέτησε με άκρα συνέπεια, δίνοντας το αγωνιστικό του παρών σε όλες τις μάχες του Χριστιανοκοινωνικού Αγώνα. Πάντα ενεργό μέλος της Χ.Δ. διέδιδε με ζήλο τη «Χ» και τα βιβλία του Κινήματος, ενέγραφε συνδρομητές και όποτε κλήθηκε στρατεύθηκε στα ψηφοδέλτια της .Χ.Δ. Συνειδητά χριστιανός, είχε το Πηδάλιο Οδηγό του. Δεν είχε τίτλους σπουδών. Ήταν οικοδόμος, Είχε όμως τίτλους εντιμότητας, έμπρακτης αγάπης και  ανυπόκριτης φιλανθρωπίας προς τον Άνθρωπο, γιατί τον κάθε άνθρωπο τον έβλεπε και τον ένιωθε αδελφό.Γιαυτό αν και η εργασία του ήταν από τις πιο σκληρές και τα βάρη της οικογένειας μεγάλα, ποτέ δεν τον βλέπαμε κατσούφη και γρινιάρη, αλλά πάντα με το
χαμόγελο, πάντα ήρεμος και πάντα, με έργα αγάπης προσευχόμενος και δοξάζων τον Θεό.
Η καλή σύζυγός του Μάρθα, εκοιμήθη πριν από το Γιάννη, πριν λίγα χρόνια. Στα παιδιά του Σταύρο-Ευαγγελία, Αχιλλέα- Γουίνη και Δέσποινα, που πρέπει να αισθάνονται υπερήφανα για τον σπουδαίο και ξεχωριστό σε ήθος πατέρα τους, εκφράζομε τα θερμά συλλυπητήριά μας .
Καλό Παράδεισο αδελφέ Γιάννη. Το παράδειγμά σου, της συνεχούς, σημαντικής και αθόρυβης προσφοράς σου στον Αγώνα και στον Άνθρωπο θα είναι για μας οδηγός ζωής.
Σημ. Συγκοινωνία για την Εκκλησία: Τα Μετρό και κατεβαίνομε στο τέρμα «ΕΛΛΗΝΙΚΟ». Βγαίνουμε στη «Βουλιαγμένης», με κατεύθυνση εκείνης που είχε το Μετρό. Κάθετα στη Βουλιαγμένης (αριστερά μας προς το βουνό), είναι η οδός Ιασωνίδου, Στα 200 περίπου μέτρα επί της Ιασωνίδου είναι η Εκκλησία.