Επικυρώθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο η επιλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, Υπουργού Άμυνας της Γερμανίας, ως Προέδρου της νέας “Κομισιόν”. Το όνομά της δεν συζητιόταν καν μετά τις Ευρωεκλογές. Την Προεδρία διεκδικούσε ο επικεφαλής της ομάδας του “Λαϊκού Κόμματος” της Δεξιάς Μάνφρεντ Βέρνερ,γνωστός για την ανθελληνική του στάση το 2015. Επειδή δεν τον ήθελε ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν, επελέγη να υποστηριχθεί ο ηγέτης της ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών Τίμερμανς από την Ολλανδία. Εκείνον δεν τον ήθελαν κάποιες πρώην ανατολικές χώρες, με αποτέλεσμα να επιλεγεί η κα φον ντερ Λάιεν.

Στη συνέχεια, το Ευρωκοινοβούλιο κλήθηκε να περιβάλει με το “φύλλο συκής” της δήθεν δημοκρατικής νομιμοποίησης την προαποφασισμένη επιλογή. Οι ψήφοι ήταν μειωμένες. διότι η επιλογή παραήταν προϊόν παρασκηνίου.

Άλλωστε, η κα φον ντερ Λάιεν ήταν καλεσμένη και αυτή, μαζί με την κα Κεραμέως μεταξύ άλλων, στην ετήσια σύναξη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Σύμπτωση ; Ίσως.

Είναι όμως σύμπτωση που κι ένας άλλος “Μπιλντερμπέργκερ’ της πρόσφατης σύναξης, ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Mark Carney, προαλείφεται για διάδοχος της Κριστίν Λαγκάρντ στο ΔΝΤ;

 τοῦ παραδόξου θαύματος! τὴν ἐπηρμένην ὀφρύν, τοῦ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ἐξαλείφειν φάσκοντος, πρὸς τὴν γῆν ἐταπείνωσεν, ἁπαλὴ κόρη καὶ παναμώμητος, τὰς πανουργίας αὐτοῦ νικήσασα. Ὢ τῆς δυνάμεως, τοῦ Σταυροῦ καὶ χάριτος! ἥτις ἡμῶν, πᾶσαν ὑπεστήριξε, σαφῶς ἀσθένειαν.

Ὢ παράδοξο θαῦμα! Κόρη εὔθραυστη καὶ ἀγνή, νίκησε τὶς πανουργίες και ταπείνωσε καταγῆς τὴν ἔπαρση αὐτοῦ ποὺ ἔλεγε ὅτι μποροῦσε γῆ καὶ θάλασσα νὰ ἐξαφανίσει. Ὢ δύναμη καὶ χἀρη τοῦ Σταυροῦ ποὺ φανερὰ στήριξε κάθε ἀδυναμία μας.

Τήν πατρώαν ἀσέβειαν, νουνεχῶς καταλείψασα, τῷ Χριστῷ προσέδραμες καλλιπάρθενε, καί τῆς αὐτοῦ ἀγαπήσεως, τρωθεῖσα τῷ ἔρωτι, ἠκολούθησας αὐτῶ, δι΄ ἀγώνων ἀθλήσεως, οὕς διήνυσας, ἀνενδότω Μαρίνα καρτερίᾳ. διά τοῦτό σου τήν μνήμην, τήν φωταυγῆ ἑορτάζομεν.

Ἀφοῦ μὲ σύνεση ἐγκατέλειψες τὴν πατρικὴ ἀσέβεια, καλλιπάρθενε, ἔτρεξες στὸ Χριστό, συνεπαρμένη ἀπὸ ἔρωτα καὶ ἀγάπη γιὰ ἐκεῖνον, τὸν ἀκολούθησες μὲ ἀγῶνες ποὺ ὑπέμεινες μὲ ἀνένδοτη καρτερία, Μαρίνα. Γι’ αὐτὸ καὶ γιορτάζουμε τὴ φωταυγῆ σου μνήμη.

[Ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ τῆς ἑορτῆς]

Ἡ μεγαλομάρτυρας Μαρίνα, νέα κοπέλα, ταπείνωσε τὸν ἴδιο τὸ διάβολο καὶ ἀψήφησε πατρικὴ καὶ πολιτικὴ ἐξουσία, σὲ ἐποχὲς ποὺ οἱ γυναῖκες ἦταν δεύτερης κατηγορίας πολίτες. Μαζί μὲ στρατιὰ αλλων γυναικῶν μαρτύρων, ἀποτελεῖ τὴ ζωντανὴ ἀπόδειξη τῆς ἀναβάθμισης τῆς θέσης τῆς γυναίκας ποὺ ἔφερε ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία.

 

 

Μὲ «θεολογικὴ» κάλυψη ἀπὸ τὸ ἑλλαδικὸ χριστιανοσωματειακὸ κατεστημένο, ἐκδηλώνεται ἐπὶ Δικτατορίας τὸ «ἐκκλησιαστικὸ πραξικόπημα», χωρὶς ἐπιτυχία. Σκοπός του ὁ ἐξαναγκασμὸς τοῦ Μακαρίου νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, μὲ τὴν ἀπειλὴ τῆς καθαίρεσής του ἀπὸ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου!.Ἡ “Χριστιανική” ἀποκαλύπτει ἄγνωστες πτυχὲς τῶν δολοπλοκιῶν τῆς ἑλληνικῆς Χούντας γιὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Μακαρίου τὸ διάστημα 1967-1974. Σχεδίαζαν τὴν προώθησή του στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως γιὰ νὰ παραιτηθεῖ ἀπὸ τὰ ἀξιώματά του στὴν Κύπρο! Δὲν δίστασαν νὰ  βολιδοσκοπήσουν καὶ τὴν τουρκικὴ κυβέρνηση, τῆς ὁποίας ἀπαιτεῖτο ἡ συγκατάθεση γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ σχεδίου.    

Ἀπὸ μνημόνιο τοῦ τότε ὑφυπουργοῦ ἐξωτερικῶν τῆς χούντας Κ. Παναγιωτάκου προκύπτει ἡ στενὴ συνεργασία τῆς δικτατορικῆς Κυβέρνησης τῆς Ἑλλάδας, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἱερωνύμου τὸν ὁποῖο ἐκείνη εἶχε ἐπιβάλει καὶ τῶν τριῶν Μητροπολιτῶν στὴν Κύπρο, ποὺ ἐπιδίωκαν νὰ τὸν καθαιρέσουν ἀπὸ Ἀχιεπίσκοπο, γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ Μακαρίου. Στὴν προκειμένη περίπτωση, προσπάθησαν νὰ τὸν δελεάσουν νὰ ἀποδεχθεῖ τὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως παραιτούμενος ἀπὸ τὰ ἀξιώματά του στὴν Κύπρο. Ἀπαραίτητη γι’ αὐτὸ ἦταν καὶ ἡ σύμπραξη τῆς Τουρκίας, ἡ ὁποία καὶ ζητήθηκε ἐπισήμως..

«Γράφει ὁ Παναγιωτάκος: «Τοῦ ἀνέφερον (τοῦ πρεσβευτοῦ Τουρκμέν), ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶναι εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν μετὰ τῶν τριῶν μητροπολιτῶν καὶ τοῦ ἀπεκάλυψα ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας ἐν Κύπρῳ παραμονῆς μου εἶχον σειρὰν συναντήσεων μετ’ αὐτῶν ὅτι οἱ μητροπολίται (…) ὑπεσχέθησαν ἐνεργὸν συμμετοχὴν εἰς τὰς προσπαθείας ἀνατροπῆς τοῦ Κυπρίου Προέδρου». (…) Τοῦ εἶπον ὅτι σημαντικὴ βοήθειαν εἶχεν ὑποσχεθῆ καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Χωρὶς νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας τοῦ ὁμίλησα περὶ τοῦ σχεδίου τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Ἱερωνύμου περὶ ἀπομακρύνσεως τοῦ Μακαρίου ἀπὸ τῆς Προεδρίας. Ὡς ἦτο φυσικό δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἀπαντήση κατὰ πόσον ἡ χώρα του θὰ ἦτο διατεθειμένη εἰς τὴν διὰ δελεασμοῦ παγίδευσιν τοῦ Μακαρίου. Νομίζει ὅμως ὅτι ἡ δική του εἰσήγησις πρὸ τὴν κυβέρνησί του θὰ εἶναι θετική.»

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 7.3.1975

Πολύ σωστή υπήρξε η απόφαση του φίλου και συνεργάτη της εφημερίδας μας, του καθηγητή κ.Μανόλη Δρεττάκη, να δημιουργήσει
έναν ιστότοπο , όπου θα μπορεί ο καθένας μας να βρίσκει και να μελετά τα πάντοτε ενδιαφέροντα άρθρα του και τις εν γένει μελέτες
και εργασίες του.
Ο ίδιος μας πληροφορεί ότι στον ιστότοπο (site ), https://manolisdrettakis.gr/, που ήδη βρίσκεται στο Διαδίκτυο, θα μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να βρει «τη δημόσια δραστηριότητα μου τα τελευταία 45 χρόνια». Όπως

  • «το βιογραφικό μου, μερικές φωτογραφίες και video,
  • κατάλογος του δημοσιευμένου επιστημονικού μου έργου και των βιβλίων μου,
  • όλα τα άρθρα μου σε εφημερίδες και περιοδικά,
  • όλες οι ομιλίες μου στη Βουλή,
  • το κείμενο  ορισμένων από τα βιβλία μου, δύο εισηγήσεων μου σε συνέδρια για το δημογραφικό  πρόβλημα και το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ
  • και ένα κείμενο-συμβολή σε συλλογικό  τόμο με τίτλο «Οικονομική κρίση και Ελλάδα».

Σαράντα πέντε χρόνια κλείνουν ἀπὸ τὸ προδοτικὸ πραξικόπημα ποὺ ὑποκίνησε στῖς 15 Ἰουλίου 1974 ἡ ἑλληνικὴ Χούντα τοῦ Ἰωαννίδη κατὰ τοῦ ἐκλεγμένου Προέδρου τῆς Κύπριακῆς Δημοκρατίας Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου. Ἡ ἀνατροπή του καὶ ἡ ἐγκατάσταση ὡς “Προέδρου” τοῦ πραξικοπηματία Σαμψών, εδωσε τὴν άφορμὴ ποὺ ἀναζητοῦσε ἡ Τουρκία νὰ ἐπέμβει στρατιωτικὰ στὴν Κύπρο καὶ στοίχισε τὸν ξεριζωμὸ 200.000 ἀνθρώπων καὶ τὴ συνεχιζόμενη κατοχὴ τοῦ 40% τῆς Μεγαλονήσου.

Τὸ πραξικόπημα ἦταν ἡ κορύφωση τῆς συνεχοῦς ὑπονομευτικῆς δραστηριότητας τῆς Χούντας τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸ 1967 καὶ μετὰ σὲ βάρος τοῦ Μακαρίου. Τὴν πολιτικὴ αὐτὴ τῆς Χούντας καὶ τῶν ὀργάνων της εἶχε καταγγείλει ἡ ἐφημερίδα μας τὸ δάστημα 1970- 1973 ποὺ κυκλοφόρησε:

Μὲ τίτλο «Ξένες δυνάμεις βυσσοδομοῦν κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Κύπρου. ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ.» (Κορυφὴ 1ης σελίδας), παρατίθενται ἀποσπάσματα ὁμιλίας τοῦ Μακαρίου στὶς 7.6.1970, ὕστερα ἀπὸ δολοφονικὴ ἀπόπειρα ἐναντίον του. «Κάθε μέρα ζῶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ θανάτου. Ἀπὸ τὰ εἰς χεῖρας μου στοιχεῖα καὶ τεκμήρια περὶ ἠθικῶν αὐτουργῶν τῆς κατ’ ἐμοῦ συνωμοσίας καὶ τῆς συνωμοσίας κατὰ τῆς Κύπρου, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι πιθανῶς ἡ ἐπιχείρησις διὰ βἰαιον τἐλος τῆς ζωῆς μου νὰ ἐπαναληφθῆ. Ἔξωθεν ἐχθροὶ τῆς Κύπρου εὗρον συμμάχους ἔσωθεν, καλυπτομένους ὑπὸ ἐθνικὸν μανδύαν» Ἡ «Χ» σχολιάζει περαιτέρω: «Ἡ ἐφημερίδα, ἐξ ἄλλου, τοῦ προσωπικοῦ ἰατροῦ τοῦ προέδρου Μακαρίου κ. Λυσσαρίδη τὰ «Νέα» ἔγραψε ὅτι ξένη μυστικὴ ὑπηρεσία δυτικῆς χώρας βρίσκεται ὄπισθεν τῶν προσφάτων δραματικῶν γεγονότων τῆς Κύπρου….» (φύλλο Ἰουνίου 1970). 

Στὶς 9 Αὐγούστου 1973 συνελήφθη στὴν Κύπρο στρατιωτικός μὲ σχέδιο δολοφονίας τοῦ Μακαρίου ἐπάνω του. Ἡ “Χ” σχολιάζει: «Τί θὰ συνέβαινε, ἂν τὸ γκαγκστερικὸ αὐτὸ σχέδιο ἐτίθετο σὲ ἐφαρμογὴ καὶ ἐπετύγχανε, εἶναι δύσκολο νὰ προβλέψουμε σὲ ὅλη του τὴν ἔκταση. Βέβαιο ὅμως εἶναι ὅτι θὰ ἀκολουθοῦσαν: Ἐμφύλιος σπαραγμός. Ἐπέμβαση τῆς Τουρκίας με ἄγνωστες συνέπειες. Ἐγκαθιδρυση δικτατορίας.»  Μανώλης Μηλιαράκης, Πρόεδρος τῆς Χ.Δ. (1989-2015), σήμερα ἐπίτιμος Πρόεδρος.

Δυστυχῶς, αὐτὸ ἀκριβῶς εἶχε συμβεῖ, πρὶν κλείσει χρόνος ἀπὸ τότε.

Μετὰ τὴν πτώση τῆς Χούντας, σχολίαζε ὁ Γιάννης Γραμματικάκης:  «Ὅλες οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις ὑπέκυψαν  λίγο-πολὺ κάτω ἀπὸ τὴν πίεση  τῶν «μεγάλων συμμάχων»  γιὰ νὰ δοθεῖ μιὰ λύση στὸ Κυπριακὸ ποὺ νὰ εξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά τους. Κι ὅλες, μὲ τὴ σειρά τους, ἐπίεσαν τὸν Ἐθνάρχη Μακάριο γιὰ νὰ ὑποκύψει. Καμμιὰ ὅμως Κυβέρνηση δὲν εφτασε στὴν ἐγκληματική, στὴν ἐσχάτης προδοσίας ἐνέργεια, νὰ κάνει πραξικόπημα, νὰ προκαλέσει ἐμφύλιο πόλεμο, γιὰ νὰ ἐπιβάλει τὶς ἀπόψεις της.» (Γιάννης Γραμματικάκης, πρώην Διευθυντὴς τῆς «Χριστιανικῆς» καὶ  Ἀντιπρόεδρος τῆς Χ.Δ., φὐλλο 27 Ἰουλίου 1974 )

 

Γιὰ μιὰ ὁλοκληρωμένη καὶ συνοπτικὴ εἰκόνα τῆς έξέλιξης τοῦ Κυπριακοῦ προβλήματος, προμηθευτεῖτε τὸ Ἠμερολόγιο τσέπης 2019 τῆς ΧΡΙΣΙΑΝΙΚΗΣ.    

 

 

 

Στη στήλη “Μποφόρ” της “Χριστιανικής” της 11ης Ιουλίου, δημοσιεύθηκαν τα ακόλουθα σχόλια:

“Ιεράρχες, αυτές τις μέρες, αποδοκίμασαν, εμμέσως πλην σαφώς, τη χριστεμπορική πολιτική του Βελόπουλου. Οι θέσεις τους ήταν θεολογικά και πολιτικά ορθές. Όμως οφείλουν να απαντήσουν γιατί επί τόσα χρόνια που ο Βελόπουλος εμπορεύεται, δημόσια
και κραυγαλέα, όσια και ιερά σιωπούσαν; Στο ίδιο ερώτημα οφείλει να απαντήσει και η Δ.Ι.Σ. καθώς και το Αγ. Όρος.
✻ Η σημερινή παρέμβαση των, τελικά, σε συνδυασμό με τη μέχρι τώρα αδικαιολόγητη σιωπή τους, μας βάζει στον πειρασμό να σκεφτούμε ότι το ουσιαστικό κίνητρο τους, ήταν να βάλλουν πλάτη στη Ν.Δ και το Μητσοτάκη, στο κυνήγι της αυτοδυναμίας και όχι η απόκρουση αντιχριστιανικών θέσεων. Κρίμα!”

Ενδεικτική είναι η παρέμβαση του Επισκόπου Αμορίου κ. Νικηφόρου, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ο οποίος “φωτογραφίζει”, εμμέσως πλην σαφώς, τον κ. Βελόπουλο σε σχέση με το ζήτημα των φερομένων ως “επιστολών του Ιησού”:

«Όποιοι, είτε παρουσιάζοντας και προωθώντας μυθώδεις διηγήσεις ως εκπορευόμενες από τον ίδιο τον Χριστό, είτε επικαλούμενοι δήθεν ιερά κειμήλια, των οποίων η πλαστότητα είναι προφανής, θέτουν τον εαυτό τους εκτός του πληρώματος της Εκκλησίας», αναφέρει στην παρέμβαση του.(…) Ο,τι είναι αληθινό και γνήσιο παρεδόθη από τους Αποστόλους και διεσώθη εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κανείς, λοιπόν, δεν δύναται να επικαλείται ψευδή στοιχεία όπου στις ημέρες μας μπορεί να καθίστανται ακόμη και προϊόντα εμπορίας και καπηλείας, ενίοτε ακόμη και προεκλογικής, εις βάρος των απλών ανθρώπων».

Οφείλουν οι πνευματικοί ταγοί της Εκκλησίας μας να παρεμβαίνουν αμέσως και να ενημερώνουν το Λαό, όταν προβάλλονται κακοδοξίες απ’ όπου και αν αυτές προέρχονται.

 

 

 

 

Παρά τις απουσίες λόγω των θερινών διακοπών, έγινε με επιτυχία η εκδήλωση μνήμης του νεομάρτυρα Αλεξάνδρου Σμορέλ, στον Ιερό Ναό του Αγίου Κοσμά Αιτωλού στο Μαρούσι σήμερα Κυριακή, με την ευλογία και υπό την αιγίδα του Σεβ.  Μητροπολίτη Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού κ.κ. Κυρίλλου. Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στη Θεία ¨Λειτουργία, κατά την οποία έκανε μνεία για τον νεομάρτυρα Αλέξανδρο στο εκκλησίασμα.

Ακολούθησε παρουσίαση στο πνευματικό κέντρο του Ιερού Ναού από τον Γιάννη Ζερβό, εκ μέρους της εφημερίδας ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ. Προβλήθηκαν διαφάνειες σχετικές με τον βίο του νεομάρτυρα και παρουσιάστηκε, η δράση της οργάνωσης “Λευκό Ρόδο”, συνιδρυτής του οποίου ήταν ο Αλέξανδρος Σμορέλ. μαζί με άλλους νέους συμφοιτητές του της Ιατρικής Σχολής του Μονάχου. Αναδείχθηκαν και άγνωστες πτυχές από τις αντιχριστιανικές διώξεις του ναζιστικού καθεστώτος, που δεν είναι σήμερα ευρύτερα γνωστές.

Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης.

 

Μια από τις πρώτες κινήσεις της εξωτερικής πολιτικής της νέας ελληνικής κυβέρνησης ήταν η αναγνώριση ως προσωρινού προέδρου της Βενεζουέλας του αυτοανακηρυχθέντος προέδρου της Βουλής Γουαϊδό, παρά το γεγονός ότι η χώρα έχει εκλεγμένο Πρόεδρο τον Νικόλας Μαδούρο, ο οποίος και είναι ο νόμιμος Πρόεδρος, όποιες ευθύνες και αν του καταλογίσει κανείς για την σημερινή κατάσταση της χώρας

Η ΧΔ, σε ανακοίνωσή της, έχει ήδη καταδικάσει την ξένη επέμβαση στα εσωτερικά της Βενεζουέλας. Είναι, κατά συνέπεια. καταδικαστέα και η ενέργεια της ελληνικής Κυβέρνησης, τη στιγμή μάλιστα που το πραξικόπημα Γουαϊδό έχει αποτύχει και γίνονται προσπάθειες ο διχασμός στη Βενεζουέλα να επιλυθεί με διάλογο. Ήδη, συνεργάτες του Γουαϊδό ελέγχονται για σκάνδαλα στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας που προορίζεται για τη Βενεζουέλα,

Στὶς 14 Ἰουλίου, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ στὸ Μαρούσι (Μαραθωνομάχων 24), θὰ τιμηθεῖ ἡ μνήμη τοῦ νεομάρτυρα ἁγίου Ἀλεξάνδρου Σμορέλ, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ Μητροπολίτη Κηφισίας, Ἀμαρουσίου καὶ Ὠρωποῦ κ.κ. Κυρίλλου.

Ἑβδομήντα πέντε χρόνια πριν, στὶς 13 Ἰουλίου 1943, ο Άγιος Αλέξανδρος, ἀποκεφαλιζόταν ἀπὸ τὸ ναζιστικὸ καθεστὼς τῆς Γερμανίας, λόγω τῆς συμμετοχῆς του στὴν ἀντιναζιστικὴ ὀργάνωση “Λευκὸ Ρόδο”, τῆς ὁποίας ἦταν συνιδρυτὴς μὲ τὸν Χὰνς Σόλ καὶ βασικοὶ συγγραφεῖς τῶν φυλλαδίων της.

Μὲ τὰ φυλλάδιά της, ποὺ κυκλοφόρησαν τὸ 1942-43, ἡ ὀργάνωση κατάγγειλε τὸν ἀντίχριστο καὶ ἐγκληματικὸ χαρακτήρα τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος καὶ προειδοποίησε τὸν γερμανικὸ λαὸ νὰ ἀποστασιοποιηθεῖ ἐγκαίρως, γιὰ νὰ μὴ χρεωθεῖ τὰ ἐγκλήματα ποὺ αὐτὸ διέπραττε στὸ ὄνομά του.

Ὁ Ἀλέξανδρος Σμορέλ, ἀπὸ Ρωσίδα μητέρα καὶ πατέρα Γερμανὸ ποὺ ζοῦσε στὴ Ρωσία, ἀνατράφηκε καὶ μεγάλωσε ὡς Ὀρθόδοξος Χριστιανός στὴ Γερμανία, ὅπου ἡ οἰκογἐνειά του μετανάστευσε λόγω τῆς ἐπανάστασης τοῦ 1917.

Ἡ ὀργάνωση ξεκίνησε ἀπὸ τὶς συζητήσεις μεταξὺ νέων συφοιτητῶν τῆς ἰατρικῆς σχολῆς τοῦ Μονάχου. Ἡ ἐλεύθερη συζήτηση, σὲ ὁλοκληρωτικὸ καὶ τυραννικὸ καθεστώς, ὅπου κανένας δὲν ἐμπιστευόταν τὸν ἄλλον, ἦταν μεγάλη ἀνακούφιση -ποὺ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε- καὶ ζωτικὴ πνευματικὴ ἀναγκη γιὰ ἀνθρώπους ποὺ διατηροῦσαν τὴν ἀνθεωπιὰ καὶ τὴν εύαισθησία τους.  Ἀκολούθησε ἡ ἐπιιθυμία τους νὰ διαδώσουν τοὺς προβληματισμούς τους μὲ τὰ φυλλάδια ποὺ ἔγραφαν καὶ διέδιδαν μέσω ταχυδρομείου. Τό δίκτυο ἐξαπλώθηκε ίδιαίτερα, ἀλλὰ ἐξαρθρώθηκε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1943, ὅταν ὁ Χὰνς Σὸλ καὶ ἡ ἀδελφή του Σοφία συνελήφθησαν νὰ μοιράζουν προκηρύξεις στὸ Πανεπιστήμιο.

Ὁ Ἀλέξανδρος Σμορὲλ ἁγιοκατατάχθηκε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 2012 ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Μόσχας. Εἰκονίζεται μὲ τὴν ἰατρικὴ λευκὴ μπλούζα λόγω τῆς ἰδότητας τοῦ φοιτητῆ ἰατρικῆς καὶ ἕνα λευκὸ ρόδο.

Μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία θὰ γίνει παρουσίαση γιὰ τὸν Ἅγιο, μὲ ὁμιλία καὶ προβολὴ διαφανειῶν.