xristianiki-admin

Total Post: 3484

Σε “θέσεις μάχης” για σκληρό Brexit

Σε “θέσεις μάχης” για σκληρό Brexit

Στην ελληνική κοινή γνώμη, εξαιτίας των απανωτών αναβολών της εξόδου της Μεγάλης Βρετανίας από την Ε.Ε. έχει περάσει η αντίληψη ότι οι Βρετανοί φοβούνται και διστάζουν να εφαρμόσουν την απόφαση να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία έλαβαν με το Δημοψήφισμα του 2015. Στην παραπλάνηση της κοινής γνώμης συμβάλλουν  και τα ελληνικά συστημικά ΜΜΕ, που ” προφητεύουν” ότι η Μεγάλη Βρετανία θα υποστεί όλες “τις πληγές του Φαραώ”  σε περίπτωση “σκληρού Brexit”.

Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι απέτυχε να περάσει συμφωνία αποχώρησης από την Ε.Ε,, διότι θεωρήθηκε ότι έκανε πολλές παραχωρήσεις. Στο κυβερνών Συντηρητικό Κόμμα έγιναν εκλογές για νέα ηγεσία από τη βάση, με τους δύο υποψηφίους να είναι οπαδοί του “σκληρού” Brexit.

Επικράτησε ο Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος ως νέος Πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η Μεγάλη Βρετανία θα αποχωρήσει από την Ε.Ε. την καθορισμένη ημερομηνία, στις 31.10.2019. Κλιμακώνει την προετοιμασία για έξοδο και χωρίς συμφωνία με την Ε.Ε. και ταυτόχρονα απορρίπτει τη συμφωνία που έχει κλείσει η προκάτοχός του. Η στάση αυτή έχει ανεβάσει τη δημοτικότητα του κυβερνητικού κόμματος στις δημοσκοπήσεις.

Ο κ. Τζόνσον θέτει ως απαράβατο όρο για συμφωνία εξόδου την κατάργηση του λεγόμενου ιρλανδικού “μπάκστοπ”, ρήτρα που προβλέπει ότι ακόμα και αν μετά την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας δεν επιτευχθεί συμφωνία ειδικής σχέσης, η Βόρειος Ιρλανδία, το μόνο τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου με χερσαία σύνορα με χώρα της Ε.Ε., τη δημοκρατία της Ιρλανδίας, θα διέπεται από το καθεστώς της ενιαίας αγοράς της Ε.Ε.. Τούτο θεωρείται εξευτελιστικό και επικίνδυνο για την ενότητα της χώρας και η ανάκλησή του θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση για συναινετική έξοδο. Επίσης, εκτιμούν ότι με τον τρόπο αυτό, η χώρα θα παγιδευτεί στην τελωνειακή ένωση για πάντα. Ο βασικός λόγος που απορρίπτεται η συμφωνία που πέτυχα η κα Μέι, είναι ότι θεωρούν πως ενώ η Μεγάλη Βρετανία θα πάψει να μετέχει στα όργανα λήψης αποφάσεων της Ε.Ε., θα εξακολουθήσει στην πράξη να δεσμεύεται από αυτήν.

Στο μεταξύ, η βρετανική κυβέρνηση προετοιμάζεται και για Brexit χωρίς συμφωνία. Παρά το γεγονός ότι υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία του κ. Τζόνσον με ηγέτες της Ε.Ε., εκείνος αρνήθηκε να προβεί σε κύκλο επισκέψεων και διαβουλεύσεων μαζί τους,είτε στις Βρυξέλλες είτε σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, αφήνοντας πλέον την πρωτοβουλία στην πλευρά της Ε.Ε. για αναδιαπραγμάτευση.

Η βασική προσδοκία των Βρετανών είναι ότι μετά το Brexit θα αναλάβουν τον πλήρη έλεγχο της οικονομίας τους και θα καταργήσουν την πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας. Εκμεταλλευόμενοι αυτή την προσδοκία, οι Συντηρητικοί ελπίζουν να διεμβολίσουν το Εργατικό Κόμμα, που ταλαντεύεται επηρεαζόμενο από την ισχυρή πτέρυγα των “ευρωπαϊστών”  στελεχών του, τα οποία δεν αντιλαμβάνονται ότι μόνον εκτός Ε.Ε. είναι εφικτή η εφαρμογή του προγράμματος του κόμματός τους.

Είναι γεγονός ότι η κυβερνητική πλειοψηφία συρρικνώθηκε λόγω ήττας της σε μία περιφέρεια. Όμως, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα ενδυναμωθεί αν γίνουν πρόωρες εκλογές.

Στο Brexit και ιδίως στη σκληρή εκδοχή του χωρίς συμφωνία αντιδρούν μεταξύ άλλων τμήμα της οικονομικής Ολιγαρχίας που εδρεύει στο Λονδίνο και η πλειοψηφία του σκοτσέζικου πολιτικού συστήματος.

Ας συνυπολογιστεί επίσης και η παράμετρος ότι ο Μπόρις Τζόνσον είναι εξαιρετικά αμφιλεγόμενος πολιτικός που μπορεί να αλλάξει εύκολα γνώμη και κατά καιρούς αμετροεπής.

Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, πρότυπο χριστιανικής αγιότητας

Ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, πρότυπο χριστιανικής αγιότητας

του Μιλτιάδη Κωνσταντίνου

Ένα από τα πιο λαμπρά παλικάρια της τιμά, σύμφωνα με το λειτουργικό τυπικό της ανατολικής παράδοσης, η Εκκλησία στις 2 Αυγούστου• τον πρώτο χριστιανό που έμελλε να συνειδητοποιήσει με τον πιο φρικτό και απάνθρωπο τρόπο το πόσο δύσκολο είναι να θέλει κανείς να αλλάξει τον κόσμο χωρίς να ασκήσει βία.

Ο διάκονος Στέφανος ήταν ο πρώτος από τις εκατοντάδες χιλιάδες των μαρτύρων που με το αίμα τους στερέωσαν το οικοδόμημα της Εκκλησίας∙ ήταν ο πρώτος από εκείνη την ατέλειωτη σειρά των ηρώων που επί τρεις ολόκληρους αιώνες γύριζαν πρόθυμα την πλάτη τους στο μαστίγιο ή στο ραβδί του βασανιστή, που δεν δίσταζαν να πέσουν στη φωτιά ή στα θηρία και που έσκυβαν χωρίς αντίσταση το κεφάλι τους στο σπαθί του δημίου, προκειμένου να αποδείξουν σε όλον τον κόσμο ότι υπάρχει μια αλήθεια για την οποία αξίζει τον κόπο ακόμη και να πεθάνει κανείς και ότι η διάδοση της αλήθειας αυτής δεν είναι το αποτέλεσμα βίαιης επιβολής αλλά αυτοθυσίας. Η Εκκλησία δικαιούται πραγματικά να περηφανεύεται απέναντι σε οποιοδήποτε θρησκευτικό, ιδεολογικό ή πολιτικο-κοινωνικό μόρφωμα, αρχαίο ή σύγχρονο, ότι για την εξάπλωσή της σε ολόκληρο τον κόσμο δεν ακολούθησε τη συνήθη συνταγή -δεν έστρεψε, δηλαδή, τους οπαδούς της εναντίον των αντιπάλων της, ώστε να επιβάλουν με τη βία τις ιδέες της- αλλά προτίμησε να θυσιάσει τα δικά της παιδιά.

Αναμφίβολα, η ένσταση απέναντι σε όλα τα παραπάνω είναι λογική και αναμενόμενη. Εύκολα θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει ότι, δυστυχώς, ούτε η Εκκλησία κατόρθωσε τελικά να αποφύγει σε κάποιες περιόδους της ιστορίας της τον πειρασμό της εξουσιαστικής επιβολής πάνω στους αντιπάλους της και, μάλιστα, κάποιες φορές, με την ίδια σκληρότητα που είχαν επιδείξει παλιότερα οι διώκτες της. Η πραγματικότητα αυτή θέτει επιτακτικά το σχετικό με το νόημα της γιορτής ερώτημα, καθώς, πέρα από την απόδοση τιμής σε έναν μάρτυρα, είναι προφανές πως όσο ηρωικό και αν ήταν το κατόρθωμα του Στεφάνου ελάχιστα θα μπορούσε είκοσι αιώνες μετά να συγκινήσει ή να εμπνεύσει τον σύγχρονο άνθρωπο. Μια απάντηση στο ερώτημα αυτό θα μπορούσε να προκύψει μέσα την αφήγηση της Γραφής για τον πρωτομάρτυρα.

Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά τα κεφάλαια 6 και 7 του βιβλίου Πράξεις των Αποστόλων που αναφέρονται στον Στέφανο, θα διαπιστώσει ότι ο ευαγγελιστής Λουκάς, περιγράφει τον μάρτυρα με τρεις διπλούς χαρακτηρισμούς. Τον χαρακτηρίζει «άνθρωπο ιδιαίτερα πιστό και γεμάτο από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος» (6:5), «γεμάτο πίστη και δύναμη, που έκανε μεγάλα και εκπληκτικά θαύματα ανάμεσα στον λαό» (6:8) και επισημαίνει ότι οι συνομιλητές του «αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τη σοφία και το Άγιο Πνεύμα που τον φώτιζε όταν αυτός μιλούσε» (6:10).

Όσοι διαβάζουν συχνά την Αγία Γραφή θα έχουν διαπιστώσει το πόσο φειδωλοί είναι οι συγγραφείς των βιβλίων της σε εγκωμιαστικούς χαρακτηρισμούς προσώπων∙ ακόμη και οι πιο μεγάλες προσωπικότητες περιγράφονται πολύ λιτά και σπάνια χρησιμοποιούνται επίθετα για τον χαρακτηρισμό τους. Το ότι, λοιπόν, ο Λουκάς μέσα σε 5 μόνον στίχους εγκωμιάζει τρεις φορές τον Στέφανο σημαίνει ότι τον θεωρεί πρότυπο χριστιανού. Σε τι συνίσταται αυτό το πρότυπο προκύπτει από την προσεκτική ανάλυση των ίδιων των χαρακτηρισμών∙ ο Στέφανος διαθέτει πίστη και σοφία και ο Θεός του προσφέρει τη δύναμη και το Άγιο Πνεύμα. Ο ίδιος, δηλαδή, έχει φροντίσει να μορφωθεί και να καλλιεργηθεί πνευματικά και ο Θεός ενισχύει την προσπάθειά του αυτή χορηγώντας του το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η αμοιβαιότητα στις σχέσεις Θεού – ανθρώπου αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της χριστιανικής πίστης που τη διαφοροποιούν από όλες τις θρησκείες του κόσμου.

Η αντίληψη του Θεού ως νομοθέτη και εισηγητή κανόνων ηθικής συμπεριφοράς αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό όλων σχεδόν των θρησκευτικών παραδόσεων. Ειδικά για την Αγία Γραφή όμως η σχέση του Θεού με τον άνθρωπο καθορίζεται από την αρχή της αμοιβαιότητας. Οι βιβλικές διατάξεις που καθορίζουν την ηθική συμπεριφορά των ανθρώπων δεν προκύπτουν από την αυθαίρετη έκφραση της βούλησης του Θεού αλλά από τους όρους μιας συμφωνίας (Διαθήκης), η οποία συνάπτεται μεταξύ του Θεού και ανθρώπων και η οποία προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Από την άποψη αυτήν δεν είναι τυχαίο το ότι το ιερό βιβλίο που αποτελεί τη βάση και την πηγή της χριστιανικής πίστης ονομάζεται “Διαθήκη”. Ο όρος αυτός αποτελεί μετάφραση μιας εβραϊκής λέξης που σημαίνει “συνθήκη”, “συμφωνία” και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη σχέση του Θεού με τους ανθρώπους. Αυτό σημαίνει ότι ο βιβλικός Θεός δεν είναι ένας τυραννικός δυνάστης, ο οποίος επιβάλλει τη θέλησή του στους ανθρώπους, αλλά ένας Θεός ο οποίος ζητά την ελεύθερη συνεργασία των ανθρώπων και μάλιστα μια συνεργασία που στηρίζεται πάνω σε συγκεκριμένους όρους ενός συμβολαίου. Όπως κάθε συμβόλαιο, έτσι και το συμβόλαιο που συνυπογράφει ο Θεός με τους ανθρώπους προβλέπει δικαιώματα και υποχρεώσεις και για τις δύο πλευρές. Αναφέρεται χαρακτηριστικά στο βιβλίο της Εξόδου: «Ο Κύριος είπε στον Μωυσή: “Θα κλείσω μαζί σου την εξής συμφωνία: Εγώ θα κάνω μπροστά σε όλον τον λαό σου θαύματα τέτοια, που όμοιά τους δεν έγιναν πουθενά στη γη και σε κανένα έθνος… Εσύ τήρησε όλα όσα σε προστάζω”» (34:10-11).

Μέσα στη μακραίωνη ιστορία των σχέσεών του με τους ανθρώπους ο Θεός δεσμεύεται με διάφορες υποσχέσεις απέναντί τους, θέτει όμως ως προϋπόθεση για την εκπλήρωση των υποσχέσεων αυτών και τη δέσμευση των ανθρώπων απέναντί του ότι θα τηρήσουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το συμβόλαιο που έχουν συνυπογράψει.

Η υποχρέωση υπακοής των ανθρώπων στο εκπεφρασμένο μέσα από νομικές διατάξεις θέλημα του Θεού δεν προκύπτει από μυθικές αφηγήσεις που περιγράφουν κατορθώματα του Θεού στο αρχέγονο μυθικό παρελθόν αλλά από συγκεκριμένες ενέργειές του μέσα στην πρόσφατη ιστορία τους. Όπως ο ίδιος ο Θεός τονίζει μέσα από το βιβλίου της Εξόδου και πάλι: «Εσείς οι ίδιοι έχετε δει όσα έχω κάνει στους Αιγυπτίους· πώς σας πήρα σαν σε φτερούγες αετών και σας έφερα κοντά μου. Αν, λοιπόν, τώρα ακούσετε προσεκτικά τα λόγια μου και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είστε ο εκλεκτός μου λαός απ’ όλα τα έθνη, γιατί όλη η γη είναι δική μου» (19:4-6).

Προηγούνται πάντοτε οι ενέργειες του Θεού μέσα στην Ιστορία υπέρ των ανθρώπων και ακολουθούν οι απαιτήσεις του από τους ανθρώπους. Τονίζεται, για παράδειγμα, σε διάφορα σημεία του βιβλίου του Λευιτικού: «Αν ένας ξένος έρθει στη χώρα σας, δεν θα τον καταπιέσετε. Ο ξένος που έρχεται σε σας θα είναι όπως και ο συμπολίτης σας. Θα τον αγαπήσετε, όπως τον εαυτό σας, επειδή και σεις ήσασταν ξένοι στην Αίγυπτο. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας» (19:33-34). Στο ίδιο πνεύμα είναι διατυπωμένες όλες σχεδόν οι εντολές που περιέχονται στο βιβλίο: «Αν ένας συμπατριώτης σου φτωχύνει και δεν έχει τα μέσα να ζήσει, θα τον βοηθήσεις να ζήσει μαζί σου, όπως θα έκανες σε ξένο και σε πάροικο. Δεν θα πάρεις από αυτόν τόκο ούτε προσαύξηση. Θα φοβάσαι τον Θεό σου, εγώ είμαι ο Κύριος, ώστε να ζήσει και ο αδερφός σου μαζί σου. Δεν θα του δανείσεις τα χρήματά σου με τόκο ούτε θα του δώσεις τα τρόφιμά σου με επιπλέον κέρδος. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας που σας έβγαλα από την Αίγυπτο για να σας δώσω την Χαναάν και να είμαι Θεός σας. Όταν ένας Ισραηλίτης που ζει κοντά σου, φτωχύνει και πουληθεί σε σένα, δεν θα σου προσφέρει εργασία δούλου… διότι είναι δούλοι μου που τους έβγαλα από την Αίγυπτο. Δεν θα πουληθούν ως δούλοι ούτε θα τους κακομεταχειρίζεστε. Θα φοβάσαι τον Κύριο το Θεό σου» (25:35-43). Και λίγο παρακάτω επισημαίνεται: «Αν ζείτε σύμφωνα με τους νόμους μου και τηρείτε τις εντολές μου και τις εφαρμόζετε … τότε θα συνομολογήσω τη διαθήκη μου μαζί σας … θα περπατώ ανάμεσά σας, θα είμαι Θεός σας και εσείς θα είστε λαός μου. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας, που σας έβγαλα από την Αίγυπτο, όταν ήσασταν εκεί σκλάβοι. Έσπασα τα δεσμά της σκλαβιάς σας και σας οδήγησα φανερά» (26:3,11-13)

Οι όροι της διαθήκης δεσμεύουν και τον ίδιο τον Θεό, όπως βεβαιώνεται στο βιβλίο Δευτερονόμιον: «Θα διαπιστώσεις ότι ο Κύριος ο Θεός σου είναι Θεός αληθινός, Θεός αξιόπιστος, που τηρεί τη διαθήκη» (7:9). Γι’ αυτόν τον λόγο καλεί ο Θεός τους ανθρώπους μέσα από τον Νόμο του Μωυσή να μιμηθούν τη δική του συμπεριφορά: «Να είστε άγιοι, γιατί άγιος είμαι εγώ, ο Κύριος ο Θεός σας» (Λευ 11:44,45• 19:2• 20:7,26• Αρι 15:40).

Συνέπεια, επομένως, της αρχής της αμοιβαιότητας είναι να αξιολογούνται με βάση τους όρους της διαθήκης όχι μόνον οι ενέργειες των ανθρώπων αλλά και οι ενέργειες του Θεού, κάτι, άλλωστε, που το επιζητεί και ο ίδιος, όπως βεβαιώνει ο προφήτης Ησαΐας: «Μάθετε να κάνετε το καλό, αναζητήστε τη δικαιοσύνη … και ελάτε να κριθούμε μεταξύ μας», λέει ο Κύριος (1:17-18).

Αυτό είναι και το μήνυμα που στέλνει στη σύγχρονη εποχή ο πρωτομάρτυρας Στέφανος, στη ζωή και στη δράση του οποίου συνοψίζεται ολόκληρη η χριστιανική διδασκαλία για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Άγιος δεν είναι ο ήσυχος και καλοσυνάτος άνθρωπος, αλλά ο άνθρωπος εκείνος που παίρνει στα σοβαρά τη σχέση του με τον Θεό, που αναζητά να μάθει τι θέλει ο Θεός από αυτόν και αγωνίζεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτής της σχέσης. Μόνον τότε ο άνθρωπος αγιάζεται, γεμίζει από το Πνεύμα του Θεού και γίνεται φορέας αγιασμού για τους άλλους και για τον κόσμο ολόκληρο. Μόνον τότε, όταν οι χριστιανοί αντιληφθούν τον ρόλο τους στο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου, θα μπορούν να ελπίζουν ότι είναι σε θέση να αλλάξουν πραγματικά τον κόσμο. Ο Στέφανος πλήρωσε την επιθυμία του αυτή με τη ζωή του. Στους σύγχρονους χριστιανούς η δυνατότητα προσφέρεται δωρεάν, υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα αναθεωρήσουν και θα βάλουν σε άλλη βάση τη σχέση τους με τον Θεό.

*Ο Καθηγητής Μιλτιάδης Κωνσταντίνου είναι Άρχων Διδάσκαλος του Ευαγγελίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

ΠΗΓΗ:  orthodoxia.info  Η “Χ” ευχαριστεί θερμά τον αρθρογράφο και τον κ. Λουδάρο, υπεύθυνο του ιστοχώρου orthodoxia.info  που ευγενικά συναίνεσαν στην αναδημοσίευση του αυτού του άρθρου από εμάς. Από την ίδρυσή τους, η “Χ”  και η Χ.Δ. ευλαβούνται τον Άγιο Στέφανο ως προστάτη-άγιό τους. Σήμερα 2 Αυγούστου, η Εκκλησία μας εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του.   

Ἠ εἰκόνα 

Ὄχι καζίνο καὶ οὐρανοξύστες στὸ Ἑλληνικό

Ὄχι καζίνο καὶ οὐρανοξύστες στὸ Ἑλληνικό

Δὲν γνωρίζουμε ἐμεῖς περίπτωση πρωτεύουσας ποὺ νὰ καταργεῖ προϋπάρχον ἀεροδρόμιο. Μὲ τὴν ἐξάπλωση τοῦ ποελοδομικοῦ ἱστοῦ καὶ τὴν αὔξηση τῶν ἀναγκῶν, δημιουργοῦνται νέα καὶ πιὸ σύγχρονα,ἐνῶ τὸ παλιὸ διατηρεῖται μὲ λιγότερο ἐπιβαρυμένη χρήση. Τὸ Ἑλληνικὸ ἀποτέλεσε ἐξαίρεση, ἴσως μοναδικὴ στὸν παραπάνω κανόνα.

Τὴν ἀτυχῆ αὐτὴ ἐξέλιξη καὶ τὴν ἐρήμωση ποὺ ἀκολούθησε, κινδυνεύει νὰ διαδεχθεῖ ἡ λογικὴ τῆς ὑπερεκμετάλλευσης, ἡ ὁποία θὰ ἐπιβαρύνει τὸ περιβάλλον πολλαπλάσια. Ἀκούγονται σχέδια γιὰ καζίνο καὶ πολυόροφα κτήρια.

Εἶναι ἀπαράδεκτο ὁ τζόγος νὰ λογίζεται ὡς έργαλεῖο ἀνάπτυξης. Ἡ θέση τῶν καζίνο, ἐφόσον εἶναι ἀνεκτὴ ἡ λειτουργία τους, πρέπει νὰ εἶναι ἀπόμερη καὶ νὰ μὴ λειτουργοῦν ὡς “κράχτες” σὲ κεντρικὰ σημεῖα. Ἀρκετὲς καταστροφὲς ἔχει ἐπιφέρει ἠ κρίση. Ἀς μὴ προσθέσουμε ἕνα παραπάνω λόγο καταστροφῆς προσώπων καὶ ὁλόκληρων οἰκογενειῶν.

Στὸ αὐτοβιογραφικὸ μυθιστόρημα τοῦ Φιόντορ Ντοστογιέφσκι “Ὁ παίχτης” περιγράφεται μὲ ἐνάργεια πῶς λειτουργεῖ τὸ πάθος τῆς χαρτοπαιξίας ποὺ μπορεῖ νὰ καταλάβει καὶ τοὺς πιὸ ἀξιόλογους ἀνθρώπους. Ὁ μεγάλος συγγραφέας εἶχε μετακομίσει οἰκογενειακῶς στὴ Γερμανία γιὰ μεγάλο διάστημα, μὲ κύριο σκοπὸ νὰ ἔχει πορόσβαση σὲ καζίνο.

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ «Θέλουμε αυτή η Εκκλησία να κυβερνιέται στο μέλλον συλλογικά, και όχι μονοπροσώπως»

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΕΒΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ «Θέλουμε αυτή η Εκκλησία να κυβερνιέται στο μέλλον συλλογικά, και όχι μονοπροσώπως»

Νέα αναταραχή στην Εκκλησία της Ουκρανίας προκάλεσε ο επίτιμος Πατριάρχης κ. Φιλάρετος, ζητώντας την κατάργηση του Τόμου της Αυτοκεφαλίας, που πρόσφατα έλαβε η Εκκλησία της χώρας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ο κ. Φιλάρετος δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει τον Τόμο, προκαλώντας σύγχυση και αναταράξεις στην Εκκλησία της Ουκρανίας.

Details

Η «Χριστιανική» δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ – αλλά ούτε και Ν.Δ.

Η «Χριστιανική» δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ – αλλά ούτε και Ν.Δ.

Ίσως δεν προσέχθηκε τόσο η εικόνα με την οποία αρχίζαμε το κύριο άρθρο στο προηγούμενο προεκλογικό φύλλο μας. Η εικόνα της αδυσώπητης σύγκρουσης με ένα φορτηγό, το βαρύ φορτηγό ενός ασφαλίτικου νεοφιλελευθερισμού, κάθε άλλο παρά κολάκευε τον πρελαύνοντα Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. του. Ως εκ τούτου, θα ήταν τουλάχιστον ανεπαρκής ο αναγνώστης, που από αυτό το άρθρο θα έπαιρνε το μήνυμα: «Ψήφισε Κυριάκο», όπως μας είπε φίλη και ευγενής αναγνώστρια από τη Μεσσήνη. Σημειώνω, ωστόσο, ως δίκαιη την ένστασή της ότι το άρθρο «βάζει σε ένα τσουβάλι» ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. με τις γενικεύσεις του. Οπωσδήποτε υπάρχουν και θετικά στα πεπραγμένα της διακυβελρνησης Αλέξη Τσίπρα, θα ήταν αφύσικο να μην υπήρχαν.

Η νοσηλεία, φερ’ ειπείν, οποιουδήποτε στα δημόσια νοσοκομεία, χωρίς να εξετάζεται η εκπλήρωση των ασφαλιστικών του υποχρεώσεων ή το αν έχει καν ασφάλιση, πιστώνεται ως θετικό στην απερχόμενη κυβέρνηση και δε μπορούμε παρά να το υποστηρίξουμε, ασχέτως πως στο τέλος όλοι μοιράζονται ελλειπείς νοσηλευτικές υπηρεσίες – λόγω των Μνημονιακών περικοπών. Σε ένα σύντομο κείμενο όμως, όπου το ζητούμενο είναι η καταγραφή των κύριων πολιτικών τάσεων, είναι αναπόφευκτη η -αδικούσα, το παραδέχομαι– γενίκευση. Άλλωστε, το παραπάνω, όπως και κάποια άλλα θετικά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκούν για να ισοφαριστεί η μεγάλη ζημιά που έγινε σε μείζονα ζητήματα, που καθορίζουν όλα τα υπόλοιπα, όπως είναι η υπογραφή νέου Μνημονίου και η φαλκίδευση της θέλησης του ελληνικού λαού, όπως εκφράστηκε στο Δημοψήφισμα του «Όχι».  Κι επειδή τα μεγάλα λάθη έχουν την τάση να επαναλαμβάνονται, η διακυβελρνηση Τσίπρα επανέλαβε τον εαυτό της στην περίπτωση της «Συμφωνίας των Πρεσπών», αρνούμενη να δεχτεί ότι μία ικανή πλειοψηφία του λαού ήταν αντίθετη στη «Συμφωνία».

Details

Ἡ ἀπαξίωση τοῦ ἀντιμνημονιακοῦ χώρου

Ἡ ἀπαξίωση τοῦ ἀντιμνημονιακοῦ χώρου

Ἡ τετραετία 2015-2019 ἦταν ὑπεραρκετή, ἂν ἀξιοποιόταν ὁ χρόνος, γιὰ νὰ συγκροτηθεῖ ἕνα πολιτικὰ ἀξιόπιστο εὐρύτερο μέτωπο πολιτικῶν δυνάμεων. Τοῦτο ἀπαιτοῦσε, ὄχι μόνο γενικόλογες διακηρύξεις, ἀλλὰ καὶ ὀργανωμένη συζήτηση κατὰ θεματικὲς ἑνότητες, ὥστε νὰ προκύψει μιὰ κοινὴ συνισταμένη.

  • Δυστυχῶς, κάτι τέτοιο δὲν ἐπιδιώχτηκε. Ἐμεῖς, τὸ προτείναμε, ἔγκαιρα καὶ ρητὰ σὲ σύναξη μὲ αὐτὸ τὸ ἀντικείμενο (πρωτοβουλία 114) καὶ δηλώσαμε ὅτι ἂν ξεκινοῦσε κάτι τέτοιο, θὰ συμμετείχαμε. Πήραμε, ἄλλωστε, τὴν πρωτοβουλία γιὰ τὴ σύνταξη κοινῆς ἀνακοίνωσης γιὰ τὸ Κυπριακό, ἡ ὁποία συνυπογράφηκε ἀπὸ τὸ ΑΣΚΕ, τὴν ΕΧΕ, τὴ Λαϊκὴ Ἑνότητα καὶ τὴ ΧΔ.
  • Ἡ πολυδιάσπαση ἀπὸ τὴ μιὰ καὶ ἡ φοβικότητα ἀπὸ τὴν ἄλλη, ἔφεραν τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα στὶς Εὐρωεκλογές. Μὲ τὴν ἐντιμότητα καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια ποὺ τὸν χαρακτηρίζουν, ὁ Παναγιώτης Λαφαζάνης ἀνέλαβε τὴν εὐθύνη γιὰ τὸ κακὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα τῆς «Λαϊκῆς Ἑνότητας». Παραιτήθηκε ἀπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Λαϊκῆς Ἑνότητας καὶ ἤδη κατεβαίνει στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς στὴ 12η τιμητικὴ θέση του ψηφοδελτίου Ἐπικρατείας τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς μόνο του, ἀφοῦ ἀπέτυχε ἀπόπειρα προσέγγισης μὲ τὸν «Ἀνταρσύα» καὶ τὴ Ζωὴ Κωνσταντοπούλου, ἡ ὁποία μὲ τὸν «ἀέρα» τοῦ 1,6% ποὺ ἀπέσπασε, φέρεται νὰ ἀπαξίωσε νὰ ἀπαντήσει σὲ προτάσεις ἐκλογικῆς συνεργασίας μὲ ἄλλους φορεῖς καὶ εὐλπιστεῖ ὅτι μόνη της θὰ πάει καλὰ καὶ στὶς ἐκλογὲς αὐτές
  • Τὸ «Δημοκρατικὸ Κοινωνικὸ Κίνημα» (ΔΗΚΚΙ), θεωρώντας ὅτι ἡ ΛΑΕ περιχαρακώθηκε ἰδεολογικὰ καὶ περιόρισε τὴν ἐμβέλειά της ἀπευθυνόμενη μόνο στὴ ριζοσπαστικὴ Ἀριστερά, ἀποχώρησε ἀπὸ αὐτὴν καὶ κατέρχεται στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς συνασπιζόμενο μὲ τὸ ΕΠΑΜ τοῦ Δημήτρη Καζάκη.
  • Ἡ φοβικότητα δὲν εἶναι καλὸς σύμβουλος καὶ εἶναι σφόδρα πιθανὸ τοῦτο νὰ ἀποτυπωθεῖ στὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα, μὲ τρόπο πιὸ χτυπητὸ καὶ ἀπὸ τὶς Εὐρωεκλογές.
  • Σὲ κάθε περίπτωση, παραμένουν ἀξιόλογοι φίλοι ὡς ὑποψήφιοι στὰ ἐναπομένοντα ἀντιμνμονιακὰ ψηφοδέλτια, στοὺς ὁποίους εὐχόμαστε καλὴ ἐπιτυχία, μὲ ὅλες τὶς ἐπιφυλάξεις ποὺ διατηροῦμε γιὰ τὶς ἐπιμέρους ἐπιλογὲς τῶν κομμάτων αὐτῶν.
  • Τὸ τοπίο εἶναι ἰδιαίτερα ζοφερό, ἂν ἀναλογιστεῖ κανεὶς ὅτι τὸ κόμμα Βαρουφάκη προβάλλεται ὡς ἑλκυστικὴ διέξοδος τῶν διαφωνούντων μὲ τὴν κυρίαρχη πολιτική, μὲ προοπτικὴ μάλιστα ἐκπροσώπησης στὸ Κοινοβούλιο.

Γιάννης Ζερβός, Πρόεδρος της ΧΔ

Μόνο δυτικά της Κρήτης και στο Ιόνιο η Ελλάδα;

Μόνο δυτικά της Κρήτης και στο Ιόνιο η Ελλάδα;

Μετά την παραβίαση της Α.Ο.Ζ. της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Τουρκία σχεδιάζει έρευνες νότια του Καστελόριζου, παραβιάζοντας και την ελλαδική Α.Ο.Ζ., με βάση τη θεωρία της ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ.. Στο παρακάτω άρθρο του Μανώλη Μηλιαράκη στη Χριστιανική της 25.7.2019, γίνεται αναδρομή της τουρκικής επιθετικότητας σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, με αφορμή και τη θλιβερή επέτειο της εισβολής του 1974.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΜΑΥΡΕΣ ΜΑΥΡΕΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ ΣΕ ΕΝΑ ΡΕΥΣΤΟ ΚΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΤΙΣ ΘΑΛΛΑΣΕΣ ΜΑΣ

Ο Ιούλιος μας προσφέρει με το πλήθος των εορτών του και των αντίστοιχων πανηγυριών την ευκαιρία για καλλιέργεια νου και ψυχής καθώς και ψυ­χαγωγίας. Με τις διακοπές στις πανέμορφες θάλασσές μας και στα εξίσου πανέμορφα Χωριά μας, να «γεμίσουμε» τις μπα­ταρίες. Ταυτόχρονα όμως μας φέρνει στη μνήμη ιστορικά γε­γονότα που οι συνέπειες τους ήταν τραγικές για το Έθνος μας.

Κυπριακό: Ιστορική αναδρομή

Έτσι:

Στις 15 Ιουλίου 1965, τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος, με όργανο τους «αποστάτες βου­λευτές» της Ένωσης Κέντρου, με επικεφαλής τον, μακαρίτη Κων. Μητσοτάκη, ανατρέπουν τον νόμιμο πρωθυπουργό, Γε­ώργιο Παπανδρέου, που είχε εκλεγεί με ποσοστό κάπου 54% και ανοίγουν, με το πρα­ξικόπημά τους, μια περίοδο έντονης αστάθειας και πολι­τικής ανωμαλίας, που είχε ως επίλογό της τη Δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967, που με τη σειρά της οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου.

Στις 15 Ιουλίου 1974, η Χούντα του Ιωαννίδη, ορ­γανώνει και πραγματοποιεί πραξικόπημα εναντίον Μα­καρίου, αιρετού προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και Αρχιεπισκόπου της Εκκλη­σίας της Κύπρου. Και ο μεν Μακάριος διασώθηκε, αλλά ο Αττίλας που καραδοκούσε, δεν έχασε την ευκαιρία.

Στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισβάλλει στην Κυ­ρήνεια και καταχτά το 40%, περίπου της Επικράτειας της Μεγαλονήσου. Η επιχείρηση ήταν απλή. Η Χούντα, του Πα­παδόπουλου, αυτή τη φορά, μόλις εγκαταστάθηκε στην εξουσία, αφόπλισε την Κύπρο. Το νησί, χωρίς τη Μεραρχία, με την οποία ο Γεωργ. Παπαν­δρέου το είχε θωρακίσει, ήταν δύσκολο να αντιμετωπίσει τον Αττίλα. ( Αξίζει να διαβάσουμε ή και να ξαναδιαβάσουμε το αποκαλυπτικό, για την Τρα­γωδία της Κύπρου, βιβλίο του αειμνήστου ιδρυτή και προέ­δρου της Χ.Δ.Νικολάου Ψα­ρουδάκη,το οποίο διατίθεται στα Γραφεία μας καθώς και το Ημερολόγιο 2019 της «Χ»). Η κατοχή έκτοτε συνεχίζεται, παρά και αντίθετα με τα ψηφί­σματα και τις αποφάσεις του Ο.Η.Ε. και σήμερα;

* Σήμερα η Τουρκία όχι μόνο δεν συζητά την άρση της κα­τοχής και των αποτελεσμάτων της, αλλά αντίθετα απαιτεί να αποκτήσει τον έλεγχο και τη νομή όλου του νησιού, σε στεριά και θάλασσα. Ταυτό­χρονα, απειλεί να επαναλάβει, στην Κύπρο, ένα νέο 1974, «αν χρειαστεί», όπως δήλωσε πρό­σφατα ο Ερντογάν.

Συνθήκες Ζυρίχης Λονδίνου και τακτική Τουρκίας

Να υπενθυμίσουμε, επι­γραμματικά, την τακτική που ακολούθησε η Τουρκία προκειμένου να επιτύχει το στρατηγικό στόχο της, που με ορολογία του παλαίμαχου και αιωνόβιου αγωνιστή Βάσου Λυσσαρίδη είναι: Ιμβροποίηση της Κύπρου, διχοτόμηση του Αιγαίου και κυπροποίηση της Θράκης.!

Στην τριμερή του Λονδίνου το 1955, η Τουρκία θέτει θέμα υπεράσπισης της Τουρκοκυ­πριακής (τ/κ), μειονότητας του 18%, που υπήρχε στην Κύπρο. Αίτημα απολύτως σεβαστό και αποδεκτό.

Με τις Συνθήκες Ζυρίχης- Λονδίνου απαιτεί και παίρνει, με τη υπογραφή μας, αντιπρό­εδρο Κύπρου, με δικαίωμα βέτο, 30% στις θέσεις του Δη­μοσίου κ.ά. Το κυριότερο όμως «απόκτημα» της Τουρκίας, με βάση αυτές τις Συνθήκες, είναι ότι αναγνωρίζεται εγγυήτρια δύναμη, με δικαίωμα επέμ­βασης στο νησί! Αυτά με υπο­γραφή του «εθνάρχη» Κων. Καραμανλή.

Μετά την εισβολή και κα­τοχή του 1974, προχωρεί το 1983 σε ανακήρυξη ως κρά­τος του κατεχόμενου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκείνο που δεν έχει πετύχει, μέχρι σήμερα, ύστερα από 36 χρόνια είναι η αναγνώριση του ψευδοκράτους, έστω και από ένα Κράτος. Όλα τα Κράτη, πλην Τουρκίας, και ο Ο.Η.Ε. αναγνωρίζουν ότι στην Κύπρο υπάρχει ένα μόνο Κράτος που το εκπροσωπεί ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η απειλή του Τουρκού ΥΠΕΞ: Πενταμερής

Αυτός είναι ο σημερινός στόχος της Τουρκίας. Να αναγκάσει Ελλάδα και Κύπρο να συμφωνήσουν ότι στο νησί υπάρχουν δύο κράτη ισότιμα και ισόκυρα που θα έχουν εγ­γυήτρια δύναμη, για την ύπαρ­ξή τους την Τουρκία.

Στην επίτευξη αυτού του στόχου αποσκοπούν οι πει­ρατικές επιχειρήσεις της, στην κυπριακή Α.Ο.Ζ.. Με την ισχύ της πολεμικής της μηχανής και τις ελληνικές κυβερνήσεις να επαναλαμβάνουν το «η Κύπρος είναι μακριά», που είχε πει σε διάγγελμα του ο «εθνάρχης», τον Αύγουστο του 1974 και ενώ ο Αττίλας ΙΙ, επέλαυνε στη Βόρειο Κύπρο, η Τουρκία ξεκάθαρα και ωμά μας διαμη­νύει: Αφού δεν μπορείτε να με διώξετε και για να μην τα πάρω όλα με τα όπλα, ελάτε στο τραπέζι και κάτι θα πάρετε και εσείς. Ήδη προ ημερών ο Τούρκος ΥΠΕΞ, Τσαβούσογλου ήταν σαφέστατος. Να συγκλη­θεί είπε πενταμερής Διάσκεψη, για να συζητήσει πακέτο το Κυ­πριακό και το Αιγαίο.

Ποια θα είναι, κατά τον Τσα­βούσογλου, τα πέντε μέρη; Η Αγγλία, η Τουρκία και η Ελ­λάδα, ως εγγυήτριες Δυνά­μεις και οι δύο Κοινότητες της Κύπρου. Όχι η Κυπριακή Δημοκρατία και ας συζητήσει η Διάσκεψη για την τύχη της Κύπρου!

Η μοιρασιά θα γίνει μισά- μισά , πρόσθεσε ο «κουβαρ­ντάς» Τούρκος ΥΠΕΞ!. Αν δεν συμφωνήσουμε, είπε, η Τουρκία δεν θα κάνει πίσω, θα συνεχίσει τις γεωτρήσεις, στις θάλασσες της.

Ωμός εκβιασμός και ωμή απειλή. Ή συμβιβάζεστε ή η Τουρκία προχωρεί σε τετελε­σμένα στην ΑΟΖ της Κύπρου και στην ΑΟΖ της Ελλάδας σεΑιγαίο, ακόμα και νοτιανα­τολικά της Κρήτης!

Οι εταίροι. Οι «σύμμα­χοι» και ο Πάϊατ. Εμείς;

Την ίδια στιγμή οι υποτιθέ­μενοι σύμμαχοι και εταίροι Αγ­γλία, Η.Π.Α, Γερμανία κ.ά. το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να κατοχυρώσουν τα οικονομι­κά και γεωστρατηγικά συμφέ­ροντά τους και εμμέσως πλην σαφώς μας συνιστούν «να τα βρούμε με την Τουρκία». Προ ημερών, την Κυριακή 21-7-2019, ο αμερικανός πρέσβυς στην Αθήνα Τζέφρεϊ Πάιατ, σε συνέντευξή του στην «Καθη­μερινή» μας είπε ότι η Ελλάδα μόνο δυτικά της Κρήτης και στο Ιόνιο μπορεί να κάνει γεωτρή­σεις, γιατί εκεί δεν υπάρχει αμ­φισβήτησης για την κυριαρχία της, από κανένα.! Άρα όχι νότια και ανατολικά της Κρήτης, όχι στο Αιγαίο, όχι όπου η Τουρκία έχει διεκδικήσεις,

Κόντρα στο Διεθνές Δίκαιο!

Μπροστά σε αυτή την κατά­σταση, που δεν είναι του παρό­ντος να αναλύσουμε το πώς και το γιατί φθάσαμε ώς εδώ, το ελάχιστο που απαιτείται είναι η σύμπνοια όλων των πολιτικών δυνάμεων για να χαράξουν κοινή στρατηγική και τακτική γραμμή υπεράσπισης της εθνικής κυριαρχίας Ελλάδας και Κύπρου, σε αέρα, θά­λασσα και ξηρά. Είναι δεδομένο ότι οι μνημονιακές πολιτικές αποψίλωσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις μας από αναγκαία για την αποστολή τους μέσα.

Η ίδρυση ενός Ταμείου Ενόπλων Δυ­νάμεων με μοναδικό στόχο την άμεση συγκέντρωση εισφορών και χορηγιών από όλους μας και ιδιαίτερα, φυσικά, από του έχοντες Έλληνες και Φιλέλ­ληνες, όπου Γης, για να εμπουτιστεί και να ενισχυθεί η αποτρεπτική ισχύς μας, είναι αναγκαία. Ας μελετηθεί το θέμα, χωρίς όμως να παραπεμφθεί στις καλλένδες. Η όλη ατμόσφαιρα γύρω μας είναι εντελώς ρευστή και ασταθής, γι΄ αυτό δεν συγχωρείται εφησυχασμός.

Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.: Αποχώρηση κατοχικών στρατευμάτων και αγγλικών Βάσεων

Η Συντονιστική Επιτροπή Υπεράσπι­σης του Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο

(Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.), μετά τη συνεδρίαση της στις 17 -7-2019 εξέδωσε την πα­ρακάτω ανακοίνωση:

Η Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ. καταγγέλλει τις πει­ρατικές ενέργειες της Τουρκίας

στην κυπριακή Α.Ο.Ζ., με τις οποίες επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα

και καθεστώς κατοχής και στη θα­λάσσια επικράτεια της Κύπρου, όπως έπραξε το 1974, στη στεριά.

Η παρουσία και δράση των τούρ­κικων γεωτρυπάνων, στην κυπριακή Α.Ο.Ζ., έχει ως βασικό σκοπό να ανα­γκάσει Ελλάδα και Κύπρο να συρθούν σε διαπραγματεύσεις που να οδηγούν τελικά στη διάλυση της

Κυπριακής Δημοκρατίας, την ανα­γνώριση του ψευδοκράτους, άρα και των τετελεσμένων του Αττίλα, και σε τελευταία ανάλυση στον πλήρη έλεγχο και νομή της Μεγαλονήσου από την Άγκυρα. Ταυτόχρονα η Τουρκία απο­σκοπεί με τις συνεχείς προκλήσεις, απειλές και περιφρόνηση του Διεθνούς Δικαίου, να νομιμοποιήσει με την υπο­γραφή μας τη διχοτόμηση του Αιγαίου και να κυπροποιήσει τη Θράκη. Γιαυτό Ελλάδα και Κύπρος πρέπει:

Να επαναλειτουργήσουν το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Ν α μη δεχθούν ως λύση τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Να εμμείνουν στις θέσεις για κατάρ­γηση του καθεστώτος εγγυήσεων, από­χώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και όλων γενικά των μη κυπριακών στρατών και φυσικά και των αγγλικών Βάσεων.

Να αγωνιστούν για Κύπρο Ενιαία, ανεξάρτητη, δημοκρατική με ίσα δι­καιώματα για όλους τους πολίτες της.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ στον ελληνικό λαό, τον ενημερώνουμε για να βρίσκε­ται πάντοτε σε εγρήγορση, με ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στον Κυπριακό λαό. Μόνο ενωμένοι κατά των εισβολέων μπορούμε να προχωρήσουμε νικη­φόρα..

Σύμμαχοι και εταίροι εργαζονται για το συμφέρον τους. Ας ενεργήσουμε και εμείς έτσι, με σεβασμό πάντα στο Διεθνές Δίκαιο.

Ευάγγελος Κουρής

Πρόεδρος Σ.Ε.Υ.Α.Ε.Κ.

   

Ἐκοιμήθη σήμερα ὁ Φθώτιδος Νικόλαος

Ἐκοιμήθη σήμερα ὁ Φθώτιδος Νικόλαος

Ἐκοιμήθη σήμερα Σάββατο ξαφνικά, ὁ Σεβ. Μητροπλίτης Φθιώτιδος ΄κυρός Νικόλαος Πρωτοπαπάς. Σύμφωνα μὲ πληροφορίας τοῦ τοπικοῦ ἱστοχώρου Lamiareport ὑπέστη καρδιακὴ ἀνακοπὴ στὸ σπίτι του καὶ μεταφέρθηκε μὲ ἀσθενοφόρο στὸ Νοσοκομεῖο Λαμίας, ὅπου κατέληξε, παρὰ τὶς προσπάθειες τῶν γιατρῶν. Μέχρι καὶ χθὲς Παρασκευὴ ἦταν καλὰ στὴν ὑγεία του, ἀφοῦ  ἀνήμερα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, (26/7/19) χοροστάτησε στὴν Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία στὴν ὁμώνυμη ἐκκλησία τῆς Νέας Άμπλιανης στη Λαμία. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Πέμπτης (25/7/19)  ὑποδέχθηκε κλεμμένη εἰκόνα μετὰ ἀπὸ 40 ολόκληρα χρόνια στὸ Μοναστήρι τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς στὴν Ἄνω Σπαρτιὰ τῆς ἀνατολικῆς Φθιώτιδας.

Τόνισε, μεταξὺ ἄλλων, στὴ Νέα Ἄμπλιανη γιὰ τὴν Ἁγία Παρασκευή:

«Η αγία Παρασκευή αδελφοί μου είναι μία Ομολογήτρια, Οσιοπαρθενομάρτυς, Νύμφη του Χριστού με αναρίθμητα θαύματα, με ευωδιάζοντα τα Ιερά λείψανά της που είναι θησαυρός αδαπάνητος και πηγή ιάσεων σε όσους της επικαλούνται με πίστη. Επικαλεστείτε το όνομα της αγίας Παρασκευής και θα λάβετε ότι έχετε ανάγκη, διότι έδωκε μεγάλη μαρτυρία υπέρ Χριστού και γι’ αυτό έχει μεγάλη παρρησία ενώπιον του Θρόνου του Θεού και ότι αιτηθεί στον Κύριο για εμάς το λαμβάνει. Ιδιαιτέρως στην εποχή μας χρειαζόμαστε την δύναμη της μαρτυρίας για να δοξάζουμε το όνομα του Θεού έργοις και λόγοις. Εύχομαι αγαπητοί μου αδελφοί, η Χάρις του Θεού δια πρεσβειών της αγίας να μας σκεπάζει και να έχουμε την δύναμη αυτή της ομολογίας για να τιμούμε τον Θεό και τη μνήμη της αγίας Παρασκευής. Χρόνια Πολλά σε όλους!».

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Φθιώτιδος Ν ι κ ό λ α ο ς Πρωτοπαπᾶς, γεννήθηκε τό 1948 στὴν Πλατειά Τήνου. Σπούδασε στὴ Ριζάρειο Ἐκκλη­σια­στι­κὴ Σχολὴ καί στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἀπ’ ὅπου ἀποφοίτησε μέ «ἄριστα» τὸ 1972.

Διάκονος χειροτονήθηκε τὸ 1973 καὶ Πρεσβύτερος τὸ 1975. Διε­τέλεσε Ἀρχιδιάκονος καί Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μη­τροπόλεως Χαλκίδος (1973 – 1975). Καθηγητής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Τή­νου (1975 – 1978) καί Ἱεροκήρυκας τοῦ Πανελληνίου Ἱεροῦ Ἱδρύματος τῆς Εὐαγ­γελιστρίας Τήνου (1975 – 1984).

Μετα­κλη­θείς ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Ἀρχιεπί­σκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Σεραφείμ στὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀ­­θη­­νῶν, διετέλεσε Διευθυντὴς Ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ θεο­λο­γι­κοῦ Οἰκοτροφείου τῆς Ἀ­­πο­στολικῆς Διακονίας (1984 – 1996), Γενικὸς Διευ­θυ­ντής τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ἐκκλησίας (1990 – 1996) καὶ Ἱεροκήρυκας τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἐλευ­θε­ρίου Ἄρεως. Ἔχει συγγράψει πολλὲς μελέτες θεομη­το­ρι­κοῦ, ἱστορικοῦ καί λογοτε­χνι­κοῦ περιεχομένου καὶ δημοσίευσε πολλὰ ἄρθρα σὲ ἐφημερίδες καὶ πε­ριο­δικά.

Μητροπολίτης Φθιώτιδας ἐκλέχθηκε ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία τήν 1η Ὀκτω­βρίου, χειροτονήθηκε στὶς 6 Ὀκτωβρίου στὸν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Ἐλευθερίου Ἄ­­ρεως καί ἐνθρονίσθηκε στὴ Λαμία στὶς 17 Νοεμβρίου 1996. Πρὸν λίγους μῆνες εἶχε χάσει τὴν μητέα του Μαρία Πρωτοπαπᾶ σὲ ἡλικία 102 ἐτῶν, τὴν ὁποία ὑπεραγαποῦσε καὶ φρόντιζε.

Ἡ κηδεία τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη θὰ γίνει στὶς 11:00′ τὸ πρωί τῆς Τρίτης (30/7) στὴ Μητρόπολη, ἐνῶ σύμφωνα μὲ πληροφορίες τὸ σκήνωμά του θὰ τεθεῖ σὲ λαϊκὸ προσκύνημα ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς ἢ τὸ πρωί τῆς Δευτέρας, στὸν Μητροπολιτικὸ Ναό στὴν πλατεία Ἐλευθερίας στὴ Λαμία. Τοποτηρητὴς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὁρίσθηκε ὁ Σεβ.  Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος.

Τὴ λύπη τους ἐκφράζουν ἡ ΧΔ καὶ ἡ “Χ” γιὰ τὴν ἀδόκητη άπώλεια, ἑνὸς ἱεράρχη μὲ ἀξιόλογο πνευματικὸ καὶ κοινωνικὸ ἔργο. Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης κυρὸς Νικόλαος εἶχε φιλοξενήσει στὴν Ἱερὰ ‘Μονὴ Ἀντινίτσας τὸ 2003 ἰδιαίτερα πετυχημένη συνάντηση φίλων τῆς “Χριστιανικῆς”.

ΦΩΤΟ: Ὁ Μητροπολίτης ὑποδέχεται τὴν κλεμμένη εἰκόνα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, δύο μέρες πρὶν τὴν αἰφνίδια κοίμησή του. (Lamiareport).

Τροχαία: 120.000 νεκροί σε 50 χρόνια!

Τροχαία: 120.000 νεκροί σε 50 χρόνια!

Συγκλονίζει ο οδηγός αγώνων Τάσος Μαρκουϊζος, γνωστός με το ψευδώνυμο “Ιαβέρης“:

” Η ελληνική κοινωνία αναφέρεται στο Μάτι και στις φονικές πυρκαγιές και καλά κάνει και θα πρέπει να συνεχίσει να το κάνει. Όμως θα πρέπει να αναφερθεί και στην γενοκτονία που συντελείται στους ελληνικούς δρόμους. Τα τελευταία 50 χρόνια είχαμε 250 θύματα από σεισμούς, 250 από τυφώνες και κεραυνούς και άλλους 250 από δασικές πυρκαγιές. Όμως στους ελληνικούς δρόμους έχουν χαθεί 120.000 ψυχές. Κάθε μέρα θρηνούμε 3-4 νεκρούς και άλλοι τόσοι καθημερινά μένουν ανάπηροι. Πόσο ακόμη θα πρέπει να γιγαντωθεί το πρόβλημα για να ασχοληθούν σοβαρά οι αρμόδιοι; Ευελπιστώ πως η νέα κυβέρνηση θα κάνει αυτό που πρέπει, ώστε ο Ελληνας να αποκτήσει παιδεία στο δρόμο» Πηγή και ΦΩΤΟ: www.irafina.gr

Η ανθρώπινη ζωή και η υγεία είναι αγαθά κορυφαίας σημασίας, τα οποία παραγνωρίζονται από μία επιπολαιότητα που μπορεί να αποβεί μοιραία:  Να οδηγήσει στην απώλεια μιας ή περισσότερων ανθρώπινων ζωών ή στην καταστροφή της υγείας νέων ανθρώπων και την ισόβια μεταβολή τους σε ΑΜΕΑ.

Η σωστή παιδεία είναι  η μόνη λύση μακροπρόθεσμα, από τα σχολεία να ξεκινήσουν μαθήματα οδηγικής συμπεριφοράς. Ακολουθεί η βελτίωση του οδικού δικτύου, ιδίως στα σημεία όπου παρατηρούνται πολλά ατυχήματα. Τι γίνεται όμως με χιλιάδες ανθρώπους που έχουν δίπλωμα οδήγησης και είναι ακατάλληλοι να οδηγούν; Η αύξηση των περιπτώσεων αφαίρεσης του διπλώματος οδήγησης σε περίπτωση παραβάσεων θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος “απόσυρσης’ κάποιων από αυτούς.

Θετικό βήμα πρέπει να θεωρηθεί η αυστηροποίηση των ποινών σε περίπτωση οδήγησης υπό την επήρεια οινοπνεύματος ή ουσιών και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις ιδιαίτερα επικίνδυνης οδήγησης. Όταν κάποιος οδηγεί τόσο επικίνδυνα, αποδέχεται το ενδεχόμενο να υπάρξουν θύματα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πια αμέλεια (έστω και βαρεία κατά την οποία ο δράστης δεν αποδέχεται το αποτέλεσμα της πράξης του έστω και ως ενδεχόμενο), αλλά “ενδεχόμενος δόλος” (” γ΄ βαθμού” ) . Έτσι, ο βαρύς τραυματισμός και ο θάνατος ως συνέπειες τροχαίου ατυχήματος στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, επισύρουν, έστω και αργά, κακουργηματικές ποινές αντί για τις ελαφρές και εξαγοράσιμες πλημμεληματικές.

 

 

Η αγία απόστολος Μαρία η Μαγδαληνή θύμα του μισογυνισμού

Η αγία απόστολος Μαρία η Μαγδαληνή θύμα του μισογυνισμού

Μία σπουδαία άνθρωπος, μια γενναία ψυχή

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα –Διευθυντή της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ 

Ίσως πρόκειται για το πιο παρεξηγημένο πρό­σωπο από τον κύκλο των μαθητών του Χριστού. Η Ευαγγελίστρια και Απόστολος αγία Μαρία η Μαγδαληνή, είναι η πρώτη –μετά τη Θεοτόκο, φυσικά– που είδε τον Αναστημένο Χριστό. Η μαρ­τυρία της, μαζί με την μαρτυρία του Πέτρου και των άλλων μαθητών, ήταν και είναι βάση και θεμέλιο του κηρύγματος της Εκκλησίας, περί της Αναστά­σεως του Χριστού, γεγονότος θεμελιώδους για την πίστη και την προσδοκία μας των Χριστιανών. Μια ολόκληρη δυτική φιλολογία αναπτύχθηκε, ωστόσο, γύρω από τον πρόσωπό της, θεωρώντας την μία μετανοημένη πόρνη, πράγμα που δεν προκύπτει από τις αρχαίες χριστιανικές πηγές, ούτε, φυσικά, από τα Ευαγγέλια.

Όπως πολύ αναλυτικά αναφέρει σε μελέτη του ο Θεόδωρος Ρηγινιώτης, η σχετική φιλολογία πυροδοτήθκε από μία ερμηνεία του πάπας αγίου Γρηγορίου του Α’, το 591, όπου «τα επτά δαιμό­νια, από τα οποία την είχε θεραπεύσει ο Χριστός (Λουκ. 8, 2 και Μάρκ. 16, 9) –το μόνο βιογραφικό της στοιχείο που μας δίνουν τα Ευαγγέλια–, θεω­ρήθηκαν ως τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, που υποτίθεται ότι τα είχε διαπράξει όλα και από τα οποία την απάλλαξε ο Χριστός!». Η αυθαίρετη και χωρίς καμία ιστορική βάση αυτή ερμηνεία έγινε η απαρχή της καταλαλιάς κατά του προσώπου της Αγίας, μιας από της Μυροφόρες και ένα από τα πιο σεβάσμια πρόσωπα του κύκλου των Μαθητών και Αποστόλων του Ιησού.

Όπως πολύ σωστά γράφει στο ιστολόγιό της η Σοφία Ντρέκου, η οποία αναδημοσιεύει την μελέτη του κ. Ρηγινιώτη, «από τα Ευαγγέλια φαίνεται ότι στον κύκλο των μαθητών του Ιησού δεν περιλαμ­βάνονταν μόνο άντρες, αλλά και γυναίκες. Σύμφωνα με την θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μετά την Ανάληψη Του Χριστού και την ίδρυση της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας στα Ιεροσόλυμα, η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή εξακολούθησε να υπηρετεί το ευαγγελικό κήρυγμα. Όταν μετά την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εγκαταστάθηκε στην Έφεσο, τον ακολούθησε και η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή εκεί, όπου και κοιμήθηκε. Τάφηκε στην είσοδο της σπηλιάς, όπου αργότερα εκοιμήθησαν οι επτά παίδες εν Εφέσω. Η Εκκλησία μας την τιμά ως ισαπόστολο και Μυροφόρο και γιορτάζει τη μνήμη της στις 22 Ιουλίου και στις 4 Μαΐου ημέρα ανακομιδής (δηλ. μεταφοράς) των λειψάνων της. Επίσης την συνεορτάζει μαζί με τις άλλες Άγιες Μυροφόρες Γυναίκες, την τρίτη Κυριακή μετά το Πάσχα (των Μυροφόρων).»

Μια άλλη παράδοση, εξίσου ανιστόρητη, στην οποία θητεύει και ο δικός μας Νίκος Καζαντζάκης, στον περιβόητο μυθιστόρημά του «Ο τελευταίος πειρασμός», θεωρεί την αγία Μαρία τη Μαγδα­ληνή ως επίδοξη σύζυγο του Ιησού! Η αντίληψη αυτή είναι γνωστικής προέλευσης και έχει τόση ιστορική αλήθεια, όση και οι πρόσφατες φαιδρές «επιστολές» του Ιησού, που έγιναν βατήρας κοι­νοβουλευτικής εκλογής.

Μισογυνισμός και «ρομαντικές» φαντασιοπληξίες

Αξίζει να δούμε όμως, το πώς στην ιστορία της «πόρνης» Μαρίας, υποκρύπτεται ένας άρρητος μισογυνισμός, πασπαλισμένος με «ρομαντικές» φαντασιοπληξίες, που τον έχουν πληρώσει κι άλλες μαθήτριες και φίλες (πόσο μας σκανδαλί­ζει, ε;) του Ιησού, όπως η Μαρία, η αδελφή του Λαζάρου, ή, κατ’ αναλογίαν, και άλλες εξέχουσες γυναίκες της χριστιανικής Ιστορίας, όπως η Κασία η υμνωδός.

Πουθενά, σε κανένα στοιχείο της βιογραφίας όλων αυτών των αγίων γυναικών δεν υπάρ­χει μήτε ο παραμικρότατος υπαινιγμός ότι ήσαν αμαρτωλές γυναίκες – με την τρέχουσα έννοια της πόρνης, αμαρτωλοί με τη γενική έννοια εί­μαστε όλοι.

Αντιθέτως, οι γυναίκες οι οποίες «ηκολούθουν αυτώ» (Μαρκ. 15:41) «διηκόνουν αυτοίς εκ των υπαρχόντων αυταίς» (Λουκ. 8:3), ως ένας κύκλος μαθητριών, μεταξύ αυτών πάντοτε υπονοείται και η Θεοτόκος Μαρία, έχαιραν μεγάλης εκτίμησης και φιλίας από τον ίδιο τον Χριστό και στη συνέχεια από σύσσωμη την αρχαία Εκκλησία. Θυμίζω ότι ακόμα και για την Παναγία Παρθένο υπάρχουν παρόμοιοι υπαινιγμοί, οι οποίοι προσπαθούν επιπλέον να ακυρώσουν το θαύμα της ασπόρου συλλήψεώς της, αυτό καθ’ αυτό το μυστήριο της θείας ενανθρώπησης, δηλαδή.

Σε μια κοινωνία όπου οι γυναίκες είναι ή σύ­ζυγοι –ακόμα και αυτό λένε μερικοί απίθανοι για τη Μαγδαληνή– ή… οι πιο όμορφες, όπως η Αγία μας, πόρνες, και οπωσδήποτε πάντοτε στη «σκιά» των ανδρών (τους), σκανδαλίζει η πρω­ταγωνιστική θέση των γυναικών στο Ευαγγέλιο.

Οι «χριστιανικές» κοινωνίες, αυτό υποδηλεί η «παρεξήγηση», βρέθηκαν στον Μεσαίωνα μακρυά από την αρχαία αντίληψη των γυναικών-πρωτα­γωνιστριών του ευαγγελισμού και της Εκκλησίας, όπως, για παράδειγμα, η οσία Μελάνη η Ρωμαία, τον 4ο-5ο αιώνα, η οποία αρνήθηκε μαχητικά το ρόλο της συζύγου, εγκαταλείποντας τους οικεί­ους της και ιδρύοντας ένα από τα μεγαλύτερα μοναστικά (και ιεραποστολικά) κέντρα της Πα­λαιστίνης. Ή η αγία υμνογράφος Κασία, μία από τις μεγαλύτερες υμνωδούς και αξιοσέβαστη για τη σοφία της μοναχή του 10ου αιώνα, η οποία ταυτίζεται με την πόρνη του Ευαγγελίου, ταύτιση που, κατά περίπτωσιν δεν απέφυγε και η αδελφή του Λαζάρου Μαρία, η αλείψασα τους πόδας του Ιησού, προφανώς εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης για την ανάσταση του αδελφού της και ως γενναία ομολογία της θεότητος του φίλου, συνανθρώπου Ιησού.

Η αγία Μαρία η Μαγδαληνή, η οποία δεν χρει­άζεται προφανώς τη δική μας υπεράσπιση, είναι μία σπουδαία άνθρωπος και γυναίκα –για να χρησιμοποιήσω μια αρχαία συνήθεια η λέξη «άνθρωπος» να συντάσσεται και με αρσενικό και με θηλυκό άρθρο. Λίγο από το αναστάσιμο θάρρος της ας είχαμε!