Τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) της Αττικής που διαχειρίζεται η ΕΥΔΑΠ ανέλυσαν, σε συνέντευξη Τύπου στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, συνδικαλιστές της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Η “Χ” παρακολουθεί εξαρχής την υπόθεση και έχει επανειλημμένα προβάλει τις θέσεις των εργαζομένων. Το λεγόμενο “Ε.Υ.Σ” της Αττικής αφορά στη διαχείριση του έργου του Μόρνου και του μεγαλύτερου ποσοστού των υδάτινων πόρων της Στερεάς Ελλάδας, που εξασφαλίζουν την ύδρευση της Αττικής με νερό φτηνό και καλής ποιότητας.
Μαζί τους δικηγόροι που ασχολούνται με τη νομική μάχη που διεξάγεται στο ΣτΕ για την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης και την προστασία του νερού ως δημόσιου αγαθού.
Υποκριτικά η Κυβέρνηση διατείνεται ότι δεν ιδιωτικοποιείται η ΕΥΔΑΠ, πράγμα που η Ολομέλεια του ΣτΕ έχει κρίνει αμετάκλητα αντισυνταγματικό, με αποτέλεσμα να μη μπορεί το “Υπερταμείο” που είναι ιδιοκτήτης του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών να τις μεταβιβάσει σε ιδιώτη. Όμως, παραδίδοντας τη διαχείριση των πλούσιων υδάτινων πόρων που εξασφαλίζουν την απρόσκοπτη ύδρευση της Αττικής σε ιδιώτες, έρχεται η ιδιωτικοποίηση “από την πίσω πόρτα” και ο πληθυσμός της Αττικής καθίσταται όμηρος των κερδοσκόπων. Οι οποίοι, χωρίς να κάνουν την παραμικρή επένδυση και χωρίς το παραμικρό ρίσκο εκ μέρους τους, καλούνται να “στρογγυλοκαθίσουν” στις έτοιμες υποδομές με εξασφαλισμένη “πελατεία” τα εκατομμύρια των κατοίκων της Αττικής.
“Κροκοδείλια” είναι τα “δάκρυα” της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο κ. Τσίπρας την καταδικάζει, ενώ επί των ημερών του δημιουργήθηκε το μνημονιακό “Υπερταμείο” στο οποίο μεταβιβάστηκε προς “ξεπούλημα” το πλειοψηφικό πακέτο των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ.
Μεταξύ άλλων, ο δημοσιογράφος συντονιστής της συνέντευξης Τύπου, Γιώργος Αυγερόπουλος, επισήμανε ότι όλο και περισσότερες πόλεις σε προηγμένες οικονομικά χώρες της Δυτικής Ευρώπης επιστρέφουν στο μοντέλο δημοσίου ελέγχου των υδάτων.
Από την πλευρά του, ο Ηλίας Κορλός, πρόεδρος της ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, σημείωσε πως η ιδιωτικοποίηση του ΕΥΣ, που περιλαμβάνει τα έργα του Μόρνου αποτελεί χειρότερη εξέλιξη από την ιδιωτικοποίηση της ίδιας της ΕΥΔΑΠ. «Η εταιρεία θα εισπράττει τις απαιτήσεις του εργολάβου από τον πολίτη. Σε όποια χώρα μπήκε ιδιώτης στον κύκλο του νερού ανέβηκε η τιμή και έπεσε η ποιότητα. Φανταστείτε τι προβλήματα θα προκαλούσε σήμερα μέσω πανδημίας…», είπε χαρακτηριστικά.
Ο πρόεδρος των εργαζόμενων της ΕΥΑΘ, Γιώργος Αρχοντόπουλος, προειδοποίησε πως οι δήμοι κινδυνεύουν να γίνουν όμηροι των εταιρειών ύδρευσης, ενώ ο δικηγόρος Αλέξανδρος Σαριβαλάσης ανέλυσε την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ από το 2014 που διατηρεί το δημόσιο χαρακτήρα της ΕΥΔΑΠ. Τέλος, η δικηγόρος Κατερίνα Γεωργιάδου τόνισε πως «ουσιαστικά το ΣτΕ λέει στο Υπερταμείο ότι έχετε μετοχές της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ αλλά δεν μεταβιβάζονται. Ο σκοπός του Υπερταμείου δεν μπορεί να ξεπερνά το δικαίωμα της πρόσβασης στο δημόσιο αγαθό του νερού».
Και στις νομικές εξελίξεις της υπόθεσης αναφέρεται η “Χ”, όπως και στις συνέπειες της μετατροπής της ύδρευσης από βασικό αγαθό, ανθρώπινο δικαίωμα και δώρο Θεού σε αντικείμενο κερδοσκοπίας.
Επισημάνθηκε ότι σύμφωνα με έρευνα του διεθνούς think tank «Transnational Institute» από το 2015 («Here to stay: water remunicipalisation as a global trend»), 180 πόλεις και κοινότητες σε 25 χώρες, μεταξύ των οποίων το Μπουένος Αϊρες, το Γιοχάνεσμπουργκ, το Παρίσι, η Ακρα (Γκάνα), το Βερολίνο, η Λα Παθ, το Μαπούτο (πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης) και η Κουάλα Λουμπούρ, επέστρεψαν στον δημόσιο έλεγχο τα συστήματα ύδρευσής τους από το 2000 και μετά. Περισσότερες από 100 πόλεις που προχώρησαν στην επανακρατικοποίηση προέρχονται από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, 14 από την Αφρική και 12 από τη Λατινική Αμερική.
