
Στὶς 29 Μαΐου 1453 κλείνουν 570 χρόνια ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Πόλης. Ἡμέρα πένθους γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ ποὺ ἔχανε γιὰ τετρακόσια χρόνια τὴν πολιτική του ἀνεξαρτησία. Τὴν ὁποία ἀνέκτησε σταδιακά, χωρὶς ὅμως τὸ ἐπὶ χιλιετία πολιτικὸ καὶ πνευματικό του κέντρο.
Μὲ ἐπιπλέον ὀδυνηρὴ ἀπώλεια πατρογονικῶν ἑστιῶν χιλιάδων χρόνων.
« Θὰ πρέπει νὰ ἐξοντωθοῦν τὰ ἄγρια αὐτὰ χόρτα ποὺ λέγονται Χριστιανοί», εἶχε γνωματεύσει τὸ Συνέδριο τῶν Νεοτούρκων τῆς Θεσσαλονίκης τὸ 1911 .
Στὰ πλαίσια αὐτὰ ἐντάσσεται ἡ Γενοκτονία τοῦ Πόντου, ἡ μνήμη τῆς ὁποίας τιμᾶται στὶς 19 Μαΐου.
Ἀκολούθησε σταδιακά, μὲ τὴν ἴδια πολιτική, ὁ ξεριζωμὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ τῆς Πόλης καὶ ἡ ἅλωση νὰ ὁλοκληρωθεῖ.
Ἐμεῖς πενθοῦμε καὶ οἱ γείτονες ἑορτάζουν τὴν ἅλωση. Ὑπενθυμίζοντας, ἄθελά τους, ὅτι παραμένουν κατακτητὲς σὲ ξένο τόπο.
“Χριστιανικὴ” 25.5.2023

