Κατὰ τὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ Σάββατο 9 Ὀκτωβρίου, ὁ Πρόεδρος τῆς ΧΔ Γιάννης Ζερβός ἔκανε τὴν ἀκόλουθη ἀνασκόπηση τῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων σὲ σχέση μὲ τὴν προηγούμενη σύνοδο τοῦ Φεβρουαρίου, κατὰ τὴν ὁποία τόνισε ὅτι “Ἡ ΧΔ, στὰ 68 χρόνια τῆς ἱστορίας της, συνδέει τὴν παρουσία καὶ παρέμβασή της μὲ ἕνα λόγο ἀνεξάρτητο, ἀκηδεμόνευτο καὶ χειραφετημένο ἀπὸ ψευτοδιλήμματα καὶ ἀνεύθυνες προπαγανδιστικὲς συνθηματολογίες. Μὲ ἀποκλειστικὸ καὶ ἀδιαπραγμάτευτο σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου… Μᾶς δίνει ἐπίσης τὶς προϋποθέσεις νὰ συμβάλουμε στὴν κάλυψη τοῦ πολιτικοῦ κενοῦ ποὺ ἀφήνουν οἱ συστημικὲς πολιτικὲς δυνάμεις τῆς ὑποτέλειας ἀπὸ τὴ μιά, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἐμφανίζονται ὡς δυνάμεις ἀμφισβήτησης στὴ βάση τῆς μισαλλοδοξίας, τοῦ μίσους καὶ τῆς φοβικότητας ἀπέναντι στὸν ἀδύναμο καὶ στὸν πλησίον, ποὺ γίνεται ἀποδιοπομπαῖος τράγος γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς διεθνοῦς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. “.
Ἀγαπητοὶ ἀδελφοί,
Ἀπὸ τὴν τελευταία φορὰ ποὺ συναντηθήκαμε τὸν περασμένο Φεβρουάριο, σημαντικὲς ἦταν οἱ ἐσωτερικὲς καὶ διεθνεῖς ἐξελίξεις.
Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πρὸς τὸ παρὸν φαίνεται νὰ ἐγκαταλείπεται ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐγκλεισμοῦ («λὸκ ντάουν») ὡς μέσου ἀντιμετώπισης τῆς πανδημίας τοῦ κορονοϊοῦ, καλλιεργεῖται μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐκστρατεία ὑπὲρ τοῦ ἐμβολιασμοῦ κατὰ τοῦ κορωονοϊοῦ ἕνα κλίμα τοξικὸ καὶ διχαστικό. Δυστυχῶς οἱ κυβερνητικὲς ἐπιλογὲς καλλιεργοῦν τὸ διχασμὸ ἀνεμβολίαστων καὶ ἐμβολιασμένων, ποὺ διαπερνᾶ τὴν κοινωνία, ἀκόμα καὶ στοὺς χώρους ἐργασίας, ὅπως μαρτυρεῖ καὶ ἡ ΓΣΕΕ.
Ἡ Κυβέρνηση καλύπτει τὸ ἔλλειμμα τῆς ἀξιοπιστίας μὲ τὴν πολιτικὴ τῶν προνομίων πρὸς τοὺς ἐμβολιασμένους πολίτες, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς δυσμενεῖς διακρίσεις εἰς βάρος τῶν ἀνεμβολίαστων. Εἴτε πρόκειται γιὰ τὴν οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνση μέσω τῶν ὑποχρεωτικῶν «ράπιντ τεστ», εἴτε γιὰ τὴν ὑποχρεωτικότητα τοῦ ἐμβολιασμοῦ σὲ κατηγορίες πολιτῶν, μὲ συνέπεια τὴ διαθεσιμότητα καὶ τὴ στέρηση μισθοῦ ὅσων δὲν συμμορφώνονται. Παράλληλα, τὰ συστημικὰ ΜΜΕ καλλιεργοῦν ἕναν τοξικό, ἀπαξιωτικὸ καὶ διχαστικὸ λόγο σὲ βάρος τῶν πολιτῶν ποὺ δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ ἐμβολιαστοῦν.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, τὴν κατάσταση αὐτὴ ἐκμεταλλεύονται κύκλοι ποὺ ψαρεύουν στὰ θολὰ νερὰ ποὺ ἀφήνουν ἡ ἔλλειψη ἀξιοπιστίας τῆς Πολιτείας καὶ τοῦ πολιτικοῦ συστήματος καὶ συνακόλουθα ἡ ἀνασφάλεια καὶ οἱ φοβίες τοῦ πληθυσμοῦ. Κυκλοφοροῦν ἀπόψεις ποὺ ἀμφισβητοῦν τὴν ἐπικινδυνότητα τῆς νόσου, τὶς ὁποῖες πολλοὶ ὑποστηρικτές τους πλήρωσαν ἀκριβά, ὅπως καὶ πολλὲς ἀτεκμηρίωτες θεωρίες συνωμοσίας.
Στὴν τάση αὐτὴ δὲν κατατάσσουμε συλλήβδην τοὺς πολίτες ποὺ ἐπιλέγουν νὰ μὴ ἐμβολιασθοῦν καὶ ἐπιλέγουν ἄλλους τρόπους προστασίας τῆς ὑγείας, τόσο τῆς δικῆς τους, ὅπως καὶ αὐτῆς τῶν ἄλλων καὶ τῶν ὁποίων προασπίζουμε τὴν ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς.
Ἡ κυβέρνηση μὲ ὁριζόντια μέτρα παραβίασε θεμελιώδεις ἐλευθερίες καὶ δικαιώματα
Ἐμεῖς ἐξαρχῆς διαχωρίσαμε τὴ θέση μας καὶ ἀπὸ τὶς δύο αὐτὲς τάσεις, ἀντιμετωπίζοντας τὸ ζήτημα τοῦ covid-19 ὡς καθαρὰ ἰατρικὴ ὑπόθεση. Διαφοροποιηθήκαμε τόσο ἀπὸ τὸν ὑποτελῆ καὶ φοβικὸ συστημικὸ λόγο, ὅσο καὶ ἀπὸ ἀπὸ τὶς χωρὶς ἐπίγνωση τοῦ κινδύνου ἀνεύθυνες συνθηματολογίες. Εἴπαμε ναὶ στὴ λήψη ἔκακτων μέτρων. Ὅμως, μόνο μέχρι τὸ σημεῖο ποὺ ἦταν ἀπολύτως ἀπαραίτητο, στὴ βάση τῶν ἀρχῶν τῆς ἀναλογικότητας καὶ τῆς χρηστῆς διοίκησης. Ἡ Κυβέρνηση ἐπέλεξε νὰ λάβει ὁριζόντια μέτρα, νὰ παραβιάσει θεμελιώδεις ἐλευθερίες καὶ δικαιώματα, νὰ πλήξει τὴν κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ζωὴ τῆς χώρας, χωρὶς νὰ ἐξετάσει στοιχειωδῶς ἐὰν μποροῦσε τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιτευχθεῖ μὲ ἠπιότερα μέτρα. Ἀδιάψευστος μάρτυρας γιὰ τὰ παραπάνω εἶναι τὰ πρακτικὰ μὲ βάση τὰ ὁποῖα λήφθηκαν οἱ σχετικὲς ἀποφάσεις καὶ προσκομίστηκαν ἀναγκαστικά, στὰ πλαίσια τῶν διαδικασιῶν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.
Μπροστὰ σ’ αὐτὴ τὴν κατάσταση, ἡ ΧΔ καὶ ἡ «Χ» δὲν μποροῦσαν παρὰ νὰ κάνουν αὐτὸ ποὺ ἀνέκαθεν, στὰ 68 χρόνια τῆς ἱστορίας τους, ἦταν ταγμένες νὰ πράττουν. Νὰ προασπίζουν τὴ λειτουργία τῆς Δημοκρατίας χωρὶς συμβιβασμούς. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ταχθήκαμε ἐνάντια στὴν ἀπαγόρευση τῶν ἱεροπραξιῶν καὶ στὸ κλείσιμο τῶν χώρων λατρείας, τὴν ἴδια στιγμὴ ποὺ παραδίπλα τὰ σοῦπερ μάρκετ ἦταν ἀνοιχτά. Καταδικάσαμε καὶ τὴν παραβίαση τοῦ δικαιώματος τῶν συναθροίσεων. Ταυτόχρονα, ταχθήκαμε ὑπὲρ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀπαραίτητων πρωτοκόλλων προστασίας τῆς δημόσιας ὑγείας. Ἀποφάσεις ἀνωτάτων Δικαστηρίων σὲ χῶρες ὅπως ἡ Γαλλία, ἡ Γερμανία καὶ οἱ ΗΠΑ δικαίωσαν τὸ σκεπτικό μας.
Ναὶ στὴν προαιρετικότητα τοῦ ἐμβολιασμοῦ, ὄχι στὸν ἐκφοβιστικὸ ἐξαναγκασμό
Μὲ τὴν ἴδια λογικὴ ἔχουμε ταχθεῖ ὑπὲρ τῆς προαιρετικότητας τοῦ ἀντι-κόβιντ ἐμβολιασμοῦ καὶ ἐνάντια σὲ κάθε μορφὴ ἐκβιαστικοῦ ἐξαναγκασμοῦ, θέση ποὺ ἔχει ἐπανειλημμένα πάρει ἡ κοινοβουλευτικὴ Συνέλευση τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης.
Πολλὰ εἶναι τὰ κοινὰ σημεῖα τῆς κυβερνητικῆς τακτικῆς στὸ θέμα τῆς πανδημίας μὲ αὐτὴ τῆς ἀντιμετώπισης τῶν καταστρεπτικῶν πυρκαγιῶν τοῦ Αὐγούστου. Στὴν πρώτη περίπτωση, μὲ ἄλλοθι τὴν προστασία ὡς μοναδικοῦ ἀπόλυτου ἀγαθοῦ τῆς ὑγείας, ἔλαβε καταστρεπτικὰ ὁριζόντια μέτρα. Στὴ δεύτερη περίπτωση, μὲ ἄλλοθι τὴν προστασία ὡς μοναδικοῦ ἀπόλυτου ἀγαθοῦ τῆς ζωῆς, χιλιάδες στρέμματα δασικῶν περιοχῶν, κατοικιῶν καὶ καλλιεργειῶν ἐκκενώθηκαν, χωρὶς νὰ δοθεῖ ἡ δυνατότητα στοὺς κατοίκους νὰ ὑπερασπίσουν τὶς ἑστίες τους. Αὐτὰ δὲν τὰ λέμε μόνο ἐμεῖς, ἀλλὰ καὶ αἱρετοὶ τοπικοὶ ἄρχοντες προσκείμενοι στὴ Νέα Δημοκρατία. Καλὸ εἶναι νὰ σωθοῦν ζωές, ἀλλὰ ἔπρεπε ταυτόχρονα νὰ εἶχε ληφθεῖ κάθε δυνατὴ μέριμνα νὰ κατοχυρωθεῖ ἡ δυνατότητά τους νὰ μπορέσουν νὰ ἐπβιώσουν στὴ συνέχεια.
Ὁ τελευταῖος ἀνασχηματισμός, μὲ τὴν ἀποπομπὴ τοῦ Ὑπουργοῦ Προστασίας τοῦ Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη ἀπὸ τὸ κυβερνητικὸ σχῆμα καὶ τὴν μετακίνηση καὶ ἀντικατάσταση ὑφυπουργοῦ κ. Χαρδαλιᾶ, ὅπως τοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγείας κ. Κικίλια, ἀποτελεῖ ὁμολογία τῆς κυβερνητικῆς ἀποτυχίας στὰ μεγάλα θέματα τῆς προστασίας τῆς δημόσιας ὑγείας καὶ τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.
Ὁ λαὸς ἀπὸ νοικοκύρης μισθωτὴς καὶ πελάτης στὶς ὑποδομὲς ποὺ ὁ ἴδιος δημιούργησε-
Συνένοχοι στὸ μνημονιακὸ ξεπούλημα ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ
Παράλληλα, ἡ Κυβέρνηση συνέχισε τὸ ἀποδομητικὸ ἔργο ποὺ ὑποδεικνύουν οἱ μνημονιακὲς δεσμεύσεις, μὲ τὸ ξεπούλημα σὲ ἰδιῶτες τῶν «ἀσημικῶν» τῆς χώρας. Ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἀπὸ νοικοκύρης, μετατρέπεται σὲ μισθωτὴ καὶ πελάτη τῶν ὑποδομῶν ποὺ ὁ ἴδιος μὲ τὸ ὑστέρημά του δημιούργησε. Κοινὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ἐκποίησης τῆς ΔΕΗ, τοῦ ΔΕΔΔΗΕ καὶ τῆς ὕδρευσης εἶναι ὅτι οἱ «ἐπενδυτὲς», χωρὶς κανένα ρίσκο, βρίσκουν ἕτοιμες ὑποδομὲς μὲ ἕτοιμη πελατεία. Πρῶτα δόθηκε σὲ ἰδιῶτες-παρόχους τὸ δικαίωμα νὰ κάνουν χρήση, νὰ κερδίζουν καὶ νὰ ὑφαρπάζουν πελατεία ἀπὸ τὴ ΔΕΗ, κάνοντας χρήση τοῦ δικτύου ποὺ ἡ ΔΕΗ δημιούργησε. Καὶ ποὺ κατὰ συνέπεια, δικαιωματικά, εἶναι ἡ μόνη ποὺ δικαιοῦται νὰ χρησιμοποιεῖ. Ἡ σημερινὴ κυβέρνηση συνεχίζει τὴν ἀποδόμηση, μὲ τὴν ἐκποίηση μετοχικοῦ κακέτου τοῦ ΔΕΔΔΗΕ καὶ τῆς ΔΕΗ. Παράλληλα, μεθοδεύεται ἡ ἀφαίρεση ἀπὸ τὴν ΕΥΔΑΠ τοῦ κλάδου τῆς Ὕδρευσης τῆς πρωτεύουσας, ἡ διαχείριση τεράστιων ἔργων ὅπως τοῦ Μόρνου καὶ τοῦ Εὔηνου, ποὺ ἐξασφαλίζουν καλῆς ποιότητας καὶ φτηνὸ νερὸ στὸν πληθυσμὸ τῆς Ἀττικῆς.
“Ντίσνεϊλαντ” γιὰ τὸ διεθνὲς παρασιτικὸ κεφάλαιο ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση
Τὰ ἴδια ἔκανε καὶ ἡ προκάτοχός της κυβέρνηση τῆς Ἀριστερᾶς, ἡ ὁποία τώρα ὑποκριτικὰ διαμαρτύρεται, στὴν ὑπηρεσία τῶν μνημονιακῶν δεσμεύσεων, ἀλλὰ καὶ τοῦ δόγματος τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ, ποὺ ἔχει ἐπιβληθεῖ ἤδη ἀπὸ τὴ συνθήκη τῆς Ρώμης. Μὲ πρόσχημα τὴν κατάργηση τοῦ κρατικοῦ μονοπωλίου στὸ ὄνομα τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, ὅλες οἱ χῶρες-μέλη τῆς Ε.Ε. ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Γερμανία ἔχουν γίνει «Ντίσνεϊλαντ» γιὰ τὸ διεθνὲς παρασιτικὸ κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο ἐξαγοράζει τὶς κρατικὲς ὑποδομές. Ὑποδομὲς ἕτοιμες, μὲ ἕτοιμους «πελάτες» τοὺς λαοὺς οἱ ὁποῖοι τὶς δημιούργησαν ὄχι μὲ σκοπὸ τὴν κερδοσκοπία, ἀλλὰ τὴν ἱκανοποίηση θεμελιωδῶν ἀναγκῶν ποὺ πρέπει νὰ παρέχει τὸ κοινωνικὸ κράτος.
Τὸ ἰδεολογικὸ κατασκεύασμα τοῦ «ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ», ὅπως τὸν ἐννοοῦν οἱ Εὐρωκράτες, ἔχει χρησιμοποιηθεῖ καὶ στὸ παρελθὸν γιὰ νὰ ὁδγηθοῦν στὴ χρεωκοπία δημόσιες ἐπιχειρήσεις, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι λάμβαναν κρατικὲς ἐπιχορηγήσεις. Παράδειγμα ἡ «Ὀλυμπιακή», ποὺ ἔκλεισε, χωρὶς νὰ ληφθεῖ ὑπόψη ὅτι δικαιοῦτο τὰ κρατικὰ χρήματα, σὲ ἀντάλλαγμα τῶν ἔμμεσων κοινωνικῶν παροχῶν της μὲ τὴν τιμολόγηση τῶν εἰσιτηρίων.
Ἡ πανδημία ἀνέδειξε ἐπίσης τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἀνισότητες ποὺ μεγαλώνουν στὴν Εὐρωζώνη δὲν εἶναι συμπτωματικές, ἢ προϊὸν ἀνικανότητας τῶν λαῶν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Νότου, ἀλλὰ ἀποτέλεσμα τῆς δομῆς καὶ τῆς λειτουργίας τῆς Εύρωζώνης, ἡ ὀποία ἀντὶ γιὰ σύγκλιση ἐντείνει τὴν ἀπόκλιση τῶν οἰκονομιῶν.
Νὰ καταργηθεῖ τὸ “σύμφωνο σταθερότητας”
Ἂν τὸ 2015 ἡ Ἑλλάδα ἦταν μόνη της καὶ μπῆκε στὸ στόχαστρο ὅταν ζήτησε ἀλλαγὴ τῶν κακῶς κειμένων, σήμερα τὰ δομικὰ προβλήματα διαπιστώνονται ἀπὸ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Νότου, οἱ ὁποῖες ζητοῦν χαλάρωση τοῦ λεγόμενου «Συμφώνου Σταθερότητας», ἐφαρμοστικὴ συμφωνία τῆς συνθήκης τοῦ Μάαστριχτ. Ἐντύπωση προκαλοῦν οἱ διατυπώσεις τοῦ Πρωθυπουργοῦ στὴν ἔκθεση Θεσσαλονίκης, ποὺ καταλογίζει στὸ Σύμφωνο ὅτι προκαλεῖ αὐτοτροφοδοτούμενες κρίσεις καὶ θέτει στόχους ἀνέφικτους γιὰ τὶς περισσότερες χῶρες.
Ἐμεῖς μὲ ἀνακοίνωσή μας ταχθήκαμε ὑπὲρ τῆς ὁλοσχεροῦς κατάργησης τοῦ «Συμφώνου Σταθερότητας», τὸ ὁποῖο ἔχει ἀνασταλεῖ λόγω τῆς κρίσης τοῦ κορονοϊοῦ. Τυχὸν ἐπάνοδός του τὸ 2023 ὡς ἔχει, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς μνημονιακὲς δεσμεύσεις, θὰ καταστήσει δεινὴ τὴ θέση τῆς χώρας μας καὶ θὰ προκαλέσει τὴν ἐπιβολὴ μεγάλων περικοπῶν στὸν προϋπολογισμό.
Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔσπευσε νὰ προβλέψει ὅτι στὴ «μεγάλη συζήτηση» ποὺ θὰ γίνει γιὰ τὸ «Σύμφωνο Σταθερότητας», οἱ Γερμανοὶ καὶ οἱ σκληροὶ δορυφόροι τους θὰ ὑποχωρήσουν. Τὰ ἴδια ἔλεγε καὶ ὁ κ. Τσίπρας, ἐνόψει τῆς διαπραγμάτευσης ποὺ ὁ ἴδιος θὰ ξεκινοῦσε.
Γεγονὸς παραμένει ὅτι τὰ προβλήματα καὶ οἱ παθογένειες τῆς Εὐρωζώνης, θὰ δρμολογήσουν σύντομα ἐξελίξεις, ποὺ δὲν θὰ εἶναι κατ’ ἀνάγκη συμβιβαστικές. Φαίνεται πὼς ἡ δικαίωση τοῦ μοναχικοῦ δρόμου τῆς ἀμφισβήτησης τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς Εύρωπαϊκῆς Ἕνωσης ποὺ ἔχουμε ἐπιλέξει ἔρχεται πιὸ γρήγορα ἀπὸ τὸ ἀναμενόμενο.
Ταυτόχρονα μὲ τὴν Ε.Ε., ὅλο καὶ περισσότερο ἐκτὸς ἐποχῆς ἀναδεικνύεται τὸ ΝΑΤΟ, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἀντικινεζικὴ συσπείρωση AUKUS τὴν ὁποία μεθοδικὰ καὶ κρυφὰ ἀπὸ τοὺς ὑπόλοιπους νατοϊκοὺς συμμάχους προετοίμαζε ὁ Ἀμερικανὸς Πρόεδρος καὶ αἰφνιδιαστικὰ ἀνακοίνωσε. Συνέπεια αὐτῆς τῆς ἐξέλιξης εἶναι καὶ ἡ Ἑλληνογαλλικὴ Συμφωνία, ἡ ὁποία παρὰ τὶς περὶ τοῦ ἀντιθέτου διακηρύξεις, ὑπερβαίνει τὰ πλαίσια ΝΑΤΟ καὶ ΕΕ. Ἡ συμφωνία αὐτὴ ἔπρεπε νὰ εἶχε συμπεριλάβει καὶ τὴν Κύπρο, ποὺ εἶναι ἐκτεθειμένη στὴν τουρκικὴ ἐπιθετικότητα καὶ σύρεται σὲ οὐσιαστικὴ ἀποδοχὴ τῶν τετελεσμένων τῆς εἰσβολῆς.
Ἡ ΧΔ, στὰ 68 χρόνια τῆς ἱστορίας της, συνδέει τὴν παρουσία καὶ παρέμβασή της μὲ ἕνα λόγο ἀνεξάρτητο, ἀκηδεμόνευτο καὶ χειραφετημένο ἀπὸ ψευτοδιλήμματα καὶ ἀνεύθυνες προπαγανδιστικὲς συνθηματολογίες. Μὲ ἀποκλειστικὸ καὶ ἀδιαπραγμάτευτο σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου.
Νὰ συμβάλουμε στὴν κάλυψη τοῦ πολιτικοῦ κενοῦ ποὺ ἀφήνουν οἱ συστημικὲς πολιτικὲς δυνάμεις τῆς ὑποτέλειας καὶ οἱ δυνάμεις τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τοῦ μίσους ποὺ ἀποπροσανατολίζουν τὸ λαό
Εἶχε γράψει ἀπὸ τὸ 1963 ὁ ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης στὸ βιβλίο «Γιὰ μιὰ Χριστιανικὴ Ἐπανάσταση», ὅτι ὅταν ἡ πατρίδα παίρνει τὴ θέση τοῦ Θεοῦ γίνεται ὄργανο τοῦ διαβόλου, προκειμένου νὰ ἀναδείξει τὸν ἀντιχριστιανικὸ χαρακτήρα τοῦ ἐθνικισμοῦ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ μεγαλύτερες συμφορὲς ἔχουν προκύψει, ὅταν κάτι ἄλλο παίρνει τὴ θέση τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ντοστογιέφσκι στοὺς «δαιμονισμένους» ἔχει γράψει γιὰ τὶς ἀπάνθρωπες ἰδεολογίες ποὺ κατευθύνουν τὸν ἄνθρωπο τὶς ὁποῖες συγκρίνει μὲ δαιμόνια, ὅπως καὶ γιὰ τὸν Μέγα Ἱεροεξεταστὴ ποὺ ἐνῶ ἐμφανίζεται ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Θεοῦ, ταυτόχρονα τὸν καταργεῖ καὶ τὸν φυλακίζει.
Ἡ δική μας θεωρητικὴ θεμελίωση μᾶς δίνει τὶς προϋποθέσεις καὶ τὸ πλεονέκτημα, νὰ μὴ βάζουμε κάτι ἄλλο στὴ θέση τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ μόνο ἀπόλυτο σημεῖο ἀναφορᾶς τὸ κοινωνικὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου, νὰ διαμορφώνουμε τὶς πολιτικές μας θέσεις κατανοώντας τὴ σχετικότητα τῶν ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν.
Μᾶς δίνει ἐπίσης τὶς προϋποθέσεις νὰ συμβάλουμε στὴν κάλυψη τοῦ πολιτικοῦ κενοῦ ποὺ ἀφήνουν οἱ συστημικὲς πολιτικὲς δυνάμεις τῆς ὑποτέλειας ἀπὸ τὴ μιά, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἐμφανίζονται ὡς δυνάμεις ἀμφισβήτησης καὶ ἀποπροσανατολίζουν τὸ λαὸ στὴ βάση τῆς μισαλλοδοξίας, τοῦ μίσους καὶ τῆς φοβικότητας ἀπέναντι στὸν ἀδύναμο καὶ στὸν πλησίον, ποὺ γίνεται ἀποδιοπομπαῖος τράγος γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῆς διεθνοῦς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας.
Ἔχουμε, στὰ παραπάνω πλαίσια τὸ καθῆκον νὰ δώσουμε τὴ μαρτυρία μας καὶ νὰ συμβάλουμε στὸ ξεσκέπασμα καὶ στὴν ἀμφισβήτηση τῶν δυνάμεων καὶ μηχανισμῶν ποὺ συντηροῦν τὴν κοινωνικὴ ἀδικία καὶ τὴν ἀνισότητα.
