Ἡ ἐυνοϊκὴ γιὰ τοὺς δανειολῆπτες ὑπ’ ἀριθ. 822/2022 ἀπόφαση τμήματος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀνατράπηκε μὲ διαδικασίες «ἐξπρὲς» ἀπὸ τὴν Ὁλομέλεια τοῦ Δικαστηρίου στὶς ἀρχὲς τοῦ 2023 μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1/2023 ἀπόφαση, ἡ ὁποία καὶ ταχύτατα δημοσιεύθηκε.
• Ὅπως εἶχε ἐπισημάνει σὲ ἀνακοίνωσή της ἡ ΧΔ, «σὲ συνέχεια τῆς ἔντονης ἀνησυχίας των «Θεσμῶν» ποὺ ἐκφράστηκε στὴν 1η «μεταπρογραμματική» ἀξιολόγηση της ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἔσπευσε ἡ Τράπεζα της Ἑλλάδος νὰ «προδικάσει» στὴ σελίδα 91 της «Ἔκθεσης Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας» του περασμένου Νοεμβρίου την ἄρση των περιορισμῶν ποὺ ὀφείλονται «στὴν πρόσφατη ἀπόφαση του Ἀρείου Πάγου 822/2022 καί τὶς σχετικὲς ἐφετειακὲς ἀποφάσεις ἀναφορικὰ μὲ τὴν νομιμοποίησή τους νὰ προβοῦν σὲ δικαστικὲς ἐνέργειες καὶ κυρίως νὰ συμμετέχουν σὲ διαδικασίες πλειστηριασμῶν. Ὡστόσο, ἡ ἀποτελεσματικότητα των ΕΔΑΔΠ ἀναμένεται νὰ διαφανεῖ τους ἑπόμενους μῆνες μέ την ἄρση των παραπάνω περιορισμών…».»
• Δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιο μὲ τὴν ἐπικείμενη κρίση τῆς Ὁλομέλειας γιὰ τὸν τρόπο ὑπολογισμοῦ τῶν δόσεων τῶν δανείων, ὅπως ἐξυπηρετοῦνται στὴ βάση τοῦ «νόμου Κατσέλη» γιὰ τὴν προστασία τῆς πρώτης κατοικίας, ποὺ καθυστερεῖ πολλοὺς μῆνες μετὰ τὴ συζήτηση ποὺ ἔγινε τὸν Φεβρουάριο.
• Ὁ τραπεζικὸς καὶ παρατραπεζικὸς τομέας («φὰντς», «σέρβισερς») ἀξιώνει οἱ δόσεις νὰ ὑπολογίζονται σὲ βάση ὑπέρογκων τόκων, ποὺ τὶς καθιστοῦν ὑπέρογκες, ἀκυρώνοντας στὴν πράξη τὴν ὅποια προστασία. Ὑποστηρίζουν ὅτι το ἐπιτόκιο των μηνιαίων δόσεων ὑπολογίζεται ἐπί του συνόλου της ὀφειλῆς καὶ ὄχι ἐπὶ κάθε μηνιαίας δόσης, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ μηνιαία δόση του δανείου, νὰ υπερδιπλασιάζεται. Δηλαδή, σὰν νὰ ξαναδανείζουν ἀπὸ τὴν ἀρχή, μετὰ τὴ δικαστικὴ ἀπόφαση. Οἱ δανειολῆπτες ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία του ἄρθρου 9 παρ. 2 του νόμου 3689/2010 (νόμος Κατσέλη), ἐπιβάλλει το ἐπιτόκιο νὰ ὑπολογίζεται ἐπὶ κάθε μηνιαίας δόσης καὶ ὄχι ἐπί του κεφαλαίου.
• Ἐλπίζουμε, τουλάχιστον τώρα, ἡ Δικαιοσύνη νὰ σταθεῖ στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ μὴν ἀκολουθήσει τὴν σκανδαλωδῶς εὐνοϊκὴ νομολογία ὑπὲρ τῶν τοκιστῶν.
• Πρὸς τιμὴ της, ἡ ἀπελθοῦσα Εἰσαγγελέας τοῦ Ἀρείου Πάγου κα Ἀδειλίνη, τάχθηκε ὑπὲρ τῶν δανειοληπτῶν στὴν εἰσήγησή της. Τόνισε μάλιστα, ὅτι ἡ ἑρμηνεία τῶν τοκιστῶν «θὰ ἦταν μὲν σύμφωνη καὶ αναμενόμενημε βάση τὴν τραπεζικὴ πρακτική, ὡς ἐπιτρέπουσα την ἀποκόμιση του μέγιστου κέρδους γιά τον πιστωτή, θὰ ὁδηγοῦσε ὅμως ἐν προκειμένω στον ἐκ νέου ἐγκλωβισμό του δανειολήπτη σὲ ὑπέρογκες δόσεις, ὑπερβαίνουσες τὶς οἰκονομικές του δυνατότητες, καταστρατηγώντας έτσι τὸ πνεῦμα καί τὸν σκοπὸ τοῦ νόμου».
• Στὴν περίπτωση αὐτὴ ταιριάζει ἡ παροιμία «Τὰ στερνὰ τιμοῦν τὰ πρῶτα», μὲ δεδομένες προγενέστερες θέσεις καὶ παρεμβάσεις της.

Χριστιανική 24,7,2025, Στήλη “Τα του Καίσαρος”