«Ἂς μὴν αὐταπατᾶται ἕνας τέτοιος (ράθυμος καὶ ἀργός) ἄνθρωπος, ἂς μὴ πλανᾶται γιὰ τὶς συνέπειες τῆς διαγωγῆς του, λέγοντας ὅτι ἐλπίζει στὸ Θεό. Θὰ παιδευτεῖ, ἀφοῦ κανένα ἔργο δὲν ἔχει κάνει μὲ ἄξονα τὴν πίστη. Οὔτε νὰ τεντώνει τεμπέλικα τὰ πόδια του λέγοντας ὅτι πιστεύει πὼς ὁ Θεὸς θὰ τοῦ δώσει τα χρειαζούμενα, μὲ τὴν ψευδαίσθηση ὅτι πολιτεύεται κατὰ Θεόν. Οὔτε ἂν λόγω ἀφροσύνης καὶ χωρὶς νὰ ἔχει κατὰ νοῦ τὸ Θεό πέσει σὲ πηγάδι, μόνο μετὰ τὴν πτώση, νὰ λέει ὅτι θὰ ἐλπίζει στὸ Θεὸ νὰ τὸν σώσει. Μὴ πλανιέσαι, ἄφρονα. Προηγεῖται ὁ κόπος γιὰ χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ ἱδρώτας τῆς καλλιέργειας τῆς πρὸς αὐτὸν ἐλπίδας. Καλὰ κάνεις καὶ πιστεύεις στὸ Θεό, ἀλλὰ ἡ πίστη χρειάζεται καὶ ἔργα καὶ ἡ ἐλπίδα προβάλλει ἀπὸ τὴν κακοπάθεια γιὰ τὴν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Πιστεύεις ὅτι ὁ Θεὸς προνοεῖ γιὰ τὰ δημιουργήματά του καὶ εἶναι παντοδύναμος; Τότε τὴν πίστη σου νὰ ἀκολουθεῖ καὶ ἡ πρέπουσα ἐργασία. Τότε θὰ σ’ ἀκούσει. Μὴ θελεις νὰ κρατήσεις ἀνέμους στὴ χούφτα σου. Ἐννοῶ τὴν πίστη χωρὶς ἔργα».
• Ὁ χαῦνος καὶ ράθυμος, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει τούτη τὴν ἐλπίδα. Ἄντίθετα, ὅποιος στὰ πάντα ἐμμένει στὸ Θεό, τὸν προσεγγίζει μὲ τὴν καλλονὴ τῶν ἔργων του καὶ ἀδιαλείπτως ἐκτείνει τὸ βλέμμα τῆς καρδιᾶς του στὴ χάρη του, ὅπως εἶπε ὁ θεϊκὸς Δαβίδ, «ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου ἀπὸ τοῦ ἐλπίζειν με ἐπὶ τὸν Θεόν μου».
• (Ἰσαὰκ τοῦ Σὐρου, ΛΟΓΟΣ ΚΒ’: ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΤΡΟΠΩΝ ΤΗΣ ΕΙΣ ΘΕΟΝ ΕΛΠΙΔΟΣ. Καὶ τίνα δεῖ ἐλπίζειν ἐπὶ τὸν Θεὸν καὶ τίς ἐστιν ὁ ἀφρόνως καὶ ἀσυνέτως ἔχων τὴν ἐλπίδα.)
• Ἡ 28η Σεπτεμβρίου ἐπιλέχθηκε σχετικὰ πρόσφατα ὡς ἡμέρα ἑορτασμοῦ τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου Ἰσαὰκ τοῦ Σύρου, μὲ πρωτοβουλία τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτη.