«Παρέλαβα Κράτος διεθνῶς ἀναγνωρισμένο. Δὲν θὰ παραδώσω «Κοινότητα» χωρὶς δικαίωμα λόγου διεθνῶς καὶ σὲ ἀναζήτηση κηδεμόνα. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἔναντι κενῶν, παραπλανητικῶν, δῆθεν, προσδοκιῶν. Ἔναντι τῆς ἀνεδαφικῆς ψευδαίσθησης ὅτι ἡ Τουρκία θὰ τηρήσει τὶς δεσμεύσεις της. (…)

Συμπατριώτισσες, συμπατριῶτες, (…) Εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν σᾶς ἀγγίζουν ψεύτικα διλήμματα. Ὅτι δὲν σᾶς τρομάζουν ἀπειλὲς γιὰ δῆθεν διεθνῆ ἀπομόνωση. Ὅτι δὲν σᾶς πείθουν τὰ περὶ δῆθεν τελευταίας εὐκαιρίας. (…)

Ἑλληνικὲ Κυπριακὲ Λαέ, Στὴ ζυγαριὰ τοῦ ΝΑΙ καὶ τοῦ ΟΧΙ, πολὺ βαρύτερες καὶ πολὺ πιὸ ἐπαχθεῖς θὰ εἶναι οἱ συνέπειες τοῦ ΝΑΙ. Σὲ καλῶ νὰ ἀπορρίψεις τὸ Σχέδιο Ἀνάν. Σὲ καλῶ νὰ πεῖς στὶς 24 τοῦ Ἀπρίλη ἕνα δυνατὸ ΟΧΙ.»

Αὐτὰ τονίζονταν, μεταξὺ ἄλλων, στὸ ἱστορικὸ διάγγελμα ποὺ ἀπεύθυνε ὁ Πρόεδρος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος πρὸς τὸν ἑλληνοκυοριακὸ λαὸ στὶς 7 Ἀπριλίου 2004, ἐνόψει τοῦ προγρμματισμένου δημοψηφίσματος γιὰ τὴν ἔγκριση ἢ μὴ τοῦ “σχεδίου Ἀνάν”, ποὺ προωθοῦσαν τὰ κέντρα τοῦ διεθνοῦς ἰμπεριαλισμοῦ ὡς “λύση” τοῦ Κυπριακοῦ. Ἡ Τουρκία, διαβλέποντας ὅτι ἱκανοποιοῦνται στὸ σύνολό τους σχεδὸν οἱ θέσεις της καὶ τὰ τετελεσμένα τῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974, συναίνεσε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ψηφίσουν “ΝΑΙ” καὶ οἱ Τουρκοκύπριοι. Τὸ συντριπτικὸ ΟΧΙ τῶν Ἑλληνοκυρίων ἀπέτρεψε μιὰ καταστρεπτικὴ ἐξέλιξη.

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο τοῦ διαγγέλματος.