-
ή άλλως σκέψεις για τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης.
της Δέσποινας Στεφανίδου*
Στις πρόσφατες εκλογές της 9ης Οκτωβρίου 2023 συμμετείχα, για πρώτη φορά σε εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης ,ως υποψήφια τοπική σύμβουλος στο Μεσημέρι του Δήμου Θερμαϊκού.
Σε αυτές τις εκλογές ο υποψήφιος δεν αποκλείεται απ το να ασκεί και καθήκοντα εκλογικού αντιπροσώπου κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να παρίσταμαι στη διαδικασία αλλά και να εργαστώ προσωπικά για τη διεκπεραίωση της από τα χαράματα της Κυριακής μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας.
Το πρώτο που αξίζει να σημειώσουμε είναι ο πραγματικός νικητής των εκλογών.
Δεν χρειάστηκε να τυπώσει κάρτες ούτε να μοιράσει φυλλάδια, ούτε να τρέχει αε συνεντεύξεις. Πάλι πρώτη και με διαφορά αναδείχθηκε η… αποχή.
Παρά την κρίσιμη χρονική συγκυρία όπου όλοι θα έπρεπε να έχουμε την ευθύνη της επιλογής μας.
Το δεύτερο ίσως είναι η αιτία που επηρεάζει και αυξάνει την αποχή:
H κομματική εξάρτηση .
Αποτελεί ζητούμενο δεκαετιών η απεμπλοκή των κομματικών μηχανισμών από τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά απ’ ό,τι φαίνεται μέχρι στιγμής πρόκειται για τυφλές ελπίδες.
Η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση που φέρει το άγος του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών και μετά την εκλογή της σταθερά, τολμηρά, μπροστά αποτυγχάνει να διαχειριστεί κρίσεις όπως τις πυρκαγιές επί έναν ολόκληρο μήνα στον Έβρο όπου κάηκαν σχεδόν 1.000.000 στρέμματα και τις πλημμύρες στη Θεσσαλία μετέρχεται όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, ώστε να μη χάσει τον έλεγχο κανενός “γαλάζιου” δήμου.
Μετά λύπης μου διαπίστωσα πόσο μακριά από την ιστορία και την παράδοσή μας καταντήσαμε.
Εν αντιθέσει με την προτροπή του Στρατηγού Μακρυγιάννη, ισχύει το «είμαστε στο εγώ και όχι στο εμείς». Ως ιδιώτες (idiots) οι μηχανισμοί μας πουλάν και μας αγοράζουν κυριολεκτικά.
Το ρουσφέτι ζει και βασιλεύει. Κι ας είναι τελικά αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο στην κοινωνία.
Επειδή όμως αν η Ελλάδα καταστραφεί εντελώς με μια ελιά, ένα αμπέλι και μια βάρκα την ξαναφτιάχνουμε απ την αρχή συνεχίζουμε τον αγώνα.
Η πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση που φέρει το άγος του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών και μετά την εκλογή της σταθερά, τολμηρά, μπροστά αποτυγχάνει να διαχειριστεί κρίσεις όπως τις πυρκαγιές επί έναν ολόκληρο μήνα στον Έβρο όπου κάηκαν σχεδόν 1.000.000 στρέμματα και τις πλημμύρες στη Θεσσαλία μετέρχεται όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα, ώστε να μη χάσει τον έλεγχο κανενός “γαλάζιου” δήμου.
Μετά λύπης μου διαπίστωσα πόσο μακριά από την ιστορία και την παράδοσή μας καταντήσαμε.
Εν αντιθέσει με την προτροπή του Στρατηγού Μακρυγιάννη, ισχύει το «είμαστε στο εγώ και όχι στο εμείς». Ως ιδιώτες (idiots) οι μηχανισμοί μας πουλάν και μας αγοράζουν κυριολεκτικά.
Το ρουσφέτι ζει και βασιλεύει. Κι ας είναι τελικά αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Δεν έχει μείνει τίποτε όρθιο στην κοινωνία.
Επειδή όμως αν η Ελλάδα καταστραφεί εντελώς με μια ελιά, ένα αμπέλι και μια βάρκα την ξαναφτιάχνουμε απ την αρχή συνεχίζουμε τον αγώνα.
*Υποψήφια Τοπική Σύμβουλος Μεσημερίου με τον Συνδυασμό ‘Συμμετέχω Θερμαϊκός”
“Χριστιανική” 12 Οκτωβρίου 2023
