«Οὔτε ἀποχή, οὔτε λευκό…»
Ὅλοι μαζὶ στὸν δύσκολο ἀγώνα
«Οὔτε ἀποχή, οὔτε λευκό, οὔτε «Ναί». Ἡ ἀπάντηση τοῦ Λαοῦ στὴ δικτατορικὴ πρόκληση πρέπει νἆναι ἕνα ἱστορικὸ ΟΧΙ!…» Αὐτὰ τὰ ἔγραφε ὁ Νίκος Ψαρουδάκης στὸ φύλλο τῆς 5ης Ἰουλίου 1973 τῆς «Χριστιανικῆς», ἐνόψει τοῦ χουντικοῦ «δημοψηφίσματος» ποὺ καλοῦσε τὸ Λαὸ νὰ ἐγκρίνει ἐκ τῶν ὑστέρων τὴν ἀλλαγὴ τοῦ πολιτεύματος τῆς χώρας, ποὺ νομοθέτησε ἡ δικτατορικὴ κυβέρνηση. Μὲ ἐπίγνωση ὅτι τὸ «δημοψήφισμα» ἦταν στημένο.
- Ἂν ἀκόμα καὶ κάτω ἀπὸ τέτοιες συνθῆκες ἐπιβαλλόταν ἡ συμμετοχὴ στὴ διαδικασία γιὰ τὴν καταγραφὴ τοῦ «ΟΧΙ», πόσο μᾶλλον ἐπιβάλλεται ἡ συμμετοχὴ στὴν ἐκλογικὴ διαδικασία σήμερα, ποὺ ἡ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία ἔχει ἀποκατασταθεῖ. Ὅσο ἐλεγχόμενο κι ἂν εἶναι τὸ πολιτικὸ σύστημα, ὅσο κι ἂν ἡ λήψη τῶν πιὸ κρίσιμων ἀποφάσεων παίρνεται ἀπὸ ξένα κέντρα, στὰ ὁποῖα «λογοδοτοῦν» οἱ ἐκλεγμένες κυβερνήσεις, ἀντὶ νὰ δίνουν λόγο στὸ λαὸ ποὺ τὶς ἐκλέγει. Ἡ ἀποχὴ τῶν δυσαρεστημένων, ὄχι μόνο δὲν εἶναι πράξη ἀμφισβήτησης, ἀλλὰ ἐνισχύει τὴν ἀτομοκρατία καὶ εἶναι –κατὰ βάθος- εὐπρόσδεκτη γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ἐλέγχουν τὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας.
- Τὸ Π.Γ. τῆς Χ.Δ., σὲ ἀπόφασή του γιὰ τὴ στάση μας στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2019, καλοῦσε νὰ ψηφιστοῦν κόμματα ποὺ «προσεγγίζουν ὅσο γίνεται περισσότερο τὸ πλαίσιο γιὰ τὶς ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις τοῦ 2019 ποὺ ψήφισε τὸ Θ’ Συνέδριο τῆς Χ.Δ. … Ὁ σταυρὸς προτίμησής μας πρέπει νὰ δινεται σὲ κόμματα καὶ πρόσωπα τοῦ ψηφοδελτίου ποὺ ἐπιλέξαμε μὲ τὰ παραπάνω κριτήρια, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στὸ σεβασμὸ στὴν Ἐκκλησία καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση τοῦ λαοῦ μας, τὴν πίστη στὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴ στήριξη τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων.»
- Τὰ τελευταῖα αὐτὰ στοιχεῖα χαρακτηρίζουν τὸ κοινὸ πλαίσιο θέσεων τῆς Χριστιανικῆς Δημοκρατίας μὲ τὴν «Πολιτικὴ Πρωτοβουλία» καὶ τὴ «Δημοκρατικὴ Ἀναγέννηση», τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται σὲ ἄλλες στῆλες.
- Δὲν περιλαμβάνεται τὸ σύνολο τῶν θέσεών μας, ὅπως εἶναι αὐτονόητο σὲ κάθε κοινὸ κείμενο μὲ ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις.
- Οὔτε ὅμως εἶναι καὶ ἀόριστη διακήρυξη καλῶν προθέσεων καὶ ἀρχῶν, τὴν ὁποία ὁ καθένας μπορεῖ νὰ ἑρμηνεύσει ὅπως θέλει, ἀφοῦ ἀναπτύσσει ζητήματα πολὺ συγκεκριμένα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀντιμετωπιστοῦν μὲ εὐρύτερη συπείρωση δυνάμεων :
- Τὸ αἴτημα τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης μὲ ἰδιαίτερη ἀναφορὰ στὴ συνέχιση τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴν ἀποτίναξη τῶν συνεπειῶν τῶν Μνημονίων. Δεδομένου ὅτι ὄχι μόνο τὰ Μνημόνια δὲν «τελείωσαν», καταπῶς τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ συστήματος παραπλανεῖ τὸ λαό, ἀλλὰ θὰ ἐξακολουθοῦν ἐπὶ δεκαετίες νὰ δεσμεύουν τὴν πατρίδα μας.
- Τὸ αἴτημα τῆς προάσπισης κυριαρχίας καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀκεραιότητας τῆς πατρίδας μας, ἰδίως μὲ τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ νέο-οθωμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. Μὲ λύση τοῦ Κυπριακοῦ στὴ βάση τῆς ἀνατροπῆς τῶν συνεπειῶν τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς τοῦ 1974 καὶ τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς Κύπρου.
- Τὸ αἴτημα γιὰ ὁλοκληρωμένη λειτουργία τῆς Δημοκρατίας.
- Δὲν ἔχουμε τὴν ψευδαίσθηση ὅτι προτείνουμε εὔκολες λύσεις.
- Ὅμως, με βάση τοὺς παραπάνω ἄξονες, ἐπιβάλλεται νὰ καταγραφεῖ καὶ ἐκλογικά, ὅτι μιὰ ἄλλη πορεία τῆς χώρας μας, διαφορετικὴ ἀπὸ αὐτὴν ποὺ τῆς ἐπιβάλλεται σήμερα, εἶναι ἐφικτή.
- Κι ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀγωνιστοῦμε πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση.
- Τὸ πλαίσιο τῶν θέσεων θὰ ἐξειδικευθεῖ σταδιακά, ὥστε ὅσοι ἐπιλέξουν ὡς διέξοδο τὸ κοινό μας ψηφοδέλτιο, νὰ ἔχουν πλήρεις καὶ ὁλοκληρωμένες ἀπαντήσεις.
- Ὅλοι μαζὶ νὰ βοηθήσουμε, στὸν δύσκολο ἀγώνα. Ποὺ πρέπει νὰ ἀποτελέσει τὴν ἀρχὴ μιᾶς εὐρύτερης συσπείρωσης γιὰ μιὰ ἄλλη, καινούργια πορεία τῆς χώρας.
