• ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Στα πλαίσια της προεργασίας που γίνεται για την παρουσία της ΧΔ στις Ευρωεκλογές του 2024, ο αδ. Θανάσης Κουρταλίδης κατέθεσε το ακόλουθο διακηρυκτικό πλαίσιο:
1. Προοίμιο
Θα αντισταθούμε στην πολλαπλή κρίση διαρκείας και παρακμής της πατρίδας μας, υπερβαίνοντας το κλίμα παραιτήσεως και πολιτικής σύγχυσης των Ελλήνων αλλά και ελέγχοντας τα σχέδια εκμετάλλευσης εις βάρος του Λαού κάθε ιδιώτη ή εταιρείας: Γιατί πολλοί επιβουλεύονται τον κοινωνικό πλούτο με σκοπό μόνο το κέρδος, χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, στην ελληνική επικράτεια και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο πολιτικός μας αγώνας για την αυτοσυνειδησία και ελευθερία του λαού μας και την δικαιότερη λειτουργία των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αλληλοσεβασμό των λαών, αποτελεί τον διπλό σκοπό της πολιτικοκοινωνικής μας δράσης.

2. Ελλείμματα δικαιοσύνης και δημοκρατίας.
Η Χρ. Δημοκρατία από το 1979 είχε κριτική στάση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση – τότε Ε.Ο.Κ., για σοβαρούς λόγους και ζήτησε τη διεξαγωγή Δημοψηφίσματος προκειμένου να γίνουμε μέλος της. Δημοψήφισμα όμως δεν πραγματοποιήθηκε.
Ήλπιζε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα δεινά που επεσώρευσε, οι λαοί και τα Κράτη της Ευρώπης να επιδιώξουν τη συνεργασία τους για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη και όχι την αδικία.
Παρά ταύτα, από το 1957, που υπογράφηκε η Συνθήκη της Ρώμης για την ίδρυση της Ε.Ο.Κ., των πρώτων 6 κρατών το καταστατικό κείμενό της αναφέρεται μόνο στην ελευθερία των οικονομικών συναλλαγών χωρίς εθνικούς δασμούς και όχι στην κοινωνική δικαιοσύνη. Πολύ χαρακτηριστικά ο Νικόλαος Ψαρουδάκης στο βιβλίο του για την Ε.Ο.Κ. τονίζει ότι δεν συνήντησε ούτε μία φορά τη λέξη «δικαιοσύνη». Έτσι η Ε.Ο.Κ. πολλαπλασίασε τα μέλη της με κυρίαρχο στόχο την αύξηση των κερδών των ισχυρών κρατών της οικονομικής συμμαχίας και την άσκηση πολιτικής, η οποία, με το χρόνο, αποδείχτηκε ότι είχε πολλά ελλείμματα δημοκρατίας, ισοτιμίας των λαών και δικαιοσύνης, παρά τις υποσχέσεις για σύγκλιση των οικονομιών και αλληλεγγύη, για να προσελκύσει τα θύματα των πολέμων και της αδικίας.
3. Εξάλλου, έγινε όχημα, με τα οικονομικά δόγματά της, για την σταδιακή υποχώρηση του κοινωνικού κράτους, που επί ένα διάστημα ευδοκίμησε λόγω του φόβου της επικράτησης του Κομμουνισμού και για την επιβολή της αρχής του ανεξέλεγκτου φιλελευθερισμού, δηλαδή της άκρατης ιδιωτικής επιχείρησης, που αυξάνει τα κέρδη της εις βάρος των εργαζομένων.
Με το χρόνο οι αγώνες των εργαζομένων δεν είχαν θετικά αποτελέσματα για τη βελτίωση των οικονομικών και πολιτιστικών συνθηκών τους στην πατρίδα, γιατί διαμορφώθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση δείγματα Νόμων και αποφάσεων των ισχυρών, που υπονόμευαν την συνταγματική, κοινοβουλευτική και εθνική πολιτική τάξη και περιόριζαν τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη στη Χώρα.
Έτσι με την μεταβίβαση του κέντρου αποφάσεων στις Βρυξέλλες, με την εξανέμιση του οικονομικού και κοινωνικού ελέγχου και την επικράτηση των υπεραγορών φθάσαμε σε οικονομικές «κρίσεις», στην επιβολή των Μνημονίων και την περιφρόνηση του Κοινοβουλίου, με την άσκηση πρωτόγνωρης πολιτικής τρομοκρατίας, με αποτέλεσμα την καταρράκωση της Εθνικής Οικονομίας, την πτώχευση του Λαού και την επιβολή θηριώδους χρέους.
Ένα μόνο μέρος του χρέους οφείλεται στα δάνεια του ελληνικού κράτους και του Λαού και ένα άλλο μέρος όμως στις μεθοδείες του Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου, των Ελληνικών Τραπεζών και κυρίως των Τραπεζών της Βόρειας Ευρώπης (Γαλλίας και Γερμανίας, κυρίως), όπως ομολόγησαν, πολύ καθυστερημένα, οι πρωτεργάτες των οικονομικών εγκλημάτων πολιτικοί και κατήγγειλαν επιστήμονες διεθνούς κύρους. (Βλέπε ειδική έκδοση της Χριστιανικής).

4. Ο πολιτισμός και οι αξίες μας ανήκουν στη Δυτική Ευρώπη;
Είναι γεγονός ότι οι απλοποιήσεις και οι άκριτες γενικεύσεις δεν ανταποκρίνονται στις πνευματικές και πολιτικές πραγματικότητες, που είναι συνθετότερες. Όμως, αν θέλουμε να μην υπηρετούμε σκοπιμότητες συμφερόντων, οφείλουμε να διακρίνουμε διαχρονικά ότι ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνορθόδοξη ιστορία μας δεν ταυτίζονται ούτε με τη βορειοδυτική Ευρώπη, ούτε μόνο με την ανατολική πολυκύμαντη ιστορία μας. Γεωγραφικοί, ιστορικοί και πνευματικοί λόγοι μας εντάσσουν στα όρια της Ασίας και της Ευρώπης, ως χώρα «του μεταξύ» κατά τον Αριστοτέλη. Εξ άλλου, στην ελληνική Χερσόννησο και τα μικρασιατικά και μεσογειακά παράλια επί αιώνες δοκιμάστηκαν τα δημοκρατικά πολιτεύματα και τα μικρά κράτη-πόλεις και γεννήθηκαν οι επιστήμες, η φιλοσοφία και οι τέχνες.
Η Ορθοδοξία και οι Πατέρες της Εκκλησίας διαμορφώθηκαν και κηρύχτηκαν ανάμεσα στην Αντιόχεια, την Κωνσταντινούπολη, την Έφεσο, την Αλεξάνδρεια, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και τον Άγιον Όρος, ακολουθώντας ένα Συνοδικό Σύστημα.
Αντίθετα, ο Καθολικισμός και η Διαμαρτύρηση άκμασαν στη Δύση και το Βορρά, όπου κυριάρχησε επί αιώνες ο Πάπας, οι βασιλείς του Καθολικισμού και της Διαμαρτύρησης, στον δε οικονομικό τομέα, η φεουδαρχία, η αποικιοκρατία και, πρόσφατα σχετικά, ναζιστικά και φασιστικά καθεστώτα αλλά και ο καπιταλισμός με εκατομμύρια αδικουμένων ή νεκρών.
Αναγνωρίζουμε τις προόδους των επιστημών και της τεχνικής στη Δύση, όμως η ελληνική παράδοση του μέτρου και της ανθρωπιάς δεν τις θεοποίησε, όπως στη Δύση, γιατί «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» κατά την παλαιά σοφία και, μεταγενέστερα, μετά την Ενανθρώπηση και Ανάσταση του Χριστού, ως μέτρο και σκοπός της ζωής των ανθρώπων αναδείχτηκε ο Θεάνθρωπος. Τούτο σημαίνει ότι οι άνθρωποι και οι λαοί δεν υποβιβάζονται στη θέση των δούλων, των ζώων και των μηχανών για το κεφαλαιοκρατικό κέρδος των ολίγων αλλά θεωρούνται οι πραγματικές υπεραξίες, που πλάστηκαν ελεύθεροι και λογικοί για να ζουν με ισοπολιτεία και δικαιοσύνη και να σκοπεύουν στην υπέρβαση κάθε δουλείας, με τη Χάρη του Τριαδικού Θεού. Οι άνθρωποι κατά την ελληνορθόδοξη σοφία των Αγίων και των Πατέρων γίνονται συνεργοί Θεού, «θεούμενοι».

5. Οι στόχοι μας κατά τις Ευρωεκλογές και τη συμμετοχή μας στο Ευρωκοινοβούλιο
Έχοντας υπόψη τα παραπάνω θα διαμορφώσουμε ανάλογα τη στάση μας για την ενημέρωση του Ελληνικού Λαού, ανεξάρτητα από τα συνήθη στερεότυπα των κομμάτων, χωρίς να υπηρετήσουμε σε ολοκληρωτικές ιδεολογίες, όπως «με τη Δύση ή την Ανατολή», αλλά με κριτικό και ιστορικό πνεύμα θα αξιολογήσουμε την εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ποιότητα λειτουργίας των θεσμών της για να αγωνιστούμε μαζί με άλλους Ευρωπαίους ελεύθερους πολίτες για τρία ενδεχόμενα του μέλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Α) Βελτίωση των θεσμών της Ε.Ε. με διαρκή αγώνα δικαιοσύνης υπέρ των λαών και όχι της Οικονομικής Ολιγαρχίας.
Β) Σταδιακή αλλαγή όλων των μηχανισμών επιβολής επί της Ελλάδας, όπου με Μνημόνια, Νόμους και εξαγορές του Δημοσίου Πλούτου υποθηκεύθηκε σε μεγάλο βαθμό η ελληνική Επικράτεια, υπονομεύθηκε η λαϊκή κυριαρχία και εξωθήθηκαν στο εξωτερικό και την προσφυγιά οι δημιουργικότεροι Έλληνες.
Γ) Αν δεν αποδίδουν οι παραπάνω τρόποι που απαιτούν μακροχρόνιους αγώνες και σοβαρότητα μελέτης και σχεδιασμού καθώς και αποφασισμένους πολίτες, θα πρέπει, παράλληλα, να επιδιώκεται η βελτίωση των δεικτών παραγωγής Ελλήνων, η αναζήτηση οικονομικών και πολιτικών στηριγμάτων στο εξωτερικό, η υπεύθυνη ενημέρωση του λαού και η καταγγελία κάθε πολιτικής που βαθαίνει την εξάρτηση της Χώρας και του Λαού από μονομερείς και εκμεταλλευτικές συμβάσεις και επαχθή Χρέη.
Το όραμά μας είναι μια Νέα Ευρώπη Δικαιοσύνης από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια και όχι μια Ε.Ε. για να διχάζει και να εκμεταλλεύεται τους Λαούς της, να ενθαρρύνει νέους πολέμους για την πώληση των όπλων των πολεμικών βιομηχανιών. Θα αγωνιστούμε για την υποταγή των Αγορών στην πολιτική και τη μεταμόρφωση της πολιτικής των στυγνών οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων σε πολιτική συνεργασίας, ειρήνης και αλληλεγγύης. (Για την καλύτερη ενημέρωσή σας σάς παραπέμπουμε στο βιβλίο του προέδρου της Χρ. Δημοκρατίας, Γ. Ζερβού, «Για μια Ευρώπη Δικαιοσύνης», κριτική και αντίσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση των ανισοτήτων Αθήνα 2019, ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ).
Διαφορετικά, αφού προετοιμάσουμε καρτερικά και μακρόπνοα τις κατάλληλες συνθήκες, πρέπει να αποφασίσουμε την εθνική και κοινωνική απελευθέρωση των Ελλήνων για μία Πολιτεία ανοικτή προς όλους τους Λαούς, δημοκρατική και δικαιότερη, έξω από μια Ευρωπαϊκή Ένωση, που θεσμικά και πρακτικά λειτουργεί ως μηχανισμός υποδούλωσης των αδυνάτων και ιμάντας μιας ανεξέλεγκτης νεοφιλελεύθερης τάξης πραγμάτων, για το κέρδος μιας παγκοσμιοποιημένης αντιδημοκρατικής και άδικης οικονομίας.
Θ. Κουρταλίδης
Επίτιμος πρόεδρος της Χρ.Δ., πρ. σχολικός σύμβουλος