Τὴν ἐρχόμενη Κυριακὴ 5 Φεβρουαρίου εἶναι προγραμματισμένες οἱ Προεδρικὲς ἐκλογὲς στὴν Κύπρο. Ὁ ἀπερχόμενος Πρόεδρος Ἀναστασιάδης ἀποσύρεται καὶ 14 ὑποψήφιοι διεκδικοῦν τὴ διαδοχή του. Δυστυχῶς, τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1974 συντελέστηκε στὴν Κύπρο ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητας φαίνεται νὰ ἀπωθεῖται ὅλο καὶ περισσότερο στὴ συλλογικὴ μνήμη τοῦ ἑλληνσιμοῦ, κυπριακοῦ καὶ ἑλλαδικοῦ.  Ἔχει γίνει ἀποδεκτὴ ἡ ἀποκαλούμενη «Διζωνική-Δικοινοτικὴ Ὁμοσπονδία» («ΔΔΟ») ὡς πλαίσιο λύσης τοῦ Κυπριακοῦ. Τὴν ὁποία ἐξαρχῆς ἡ τουρκικὴ πλευρὰ ἐννοοῦσε ὡς συνομοσπονδία δύο κρατῶν. Ἤδη, ὁ Τοῦρκος Πρόεδρος καὶ αὐτὸ τὸ πλαίσιο ἐγκαταλείπει, κάνοντας πλέον λόγο γιὰ «δύο κράτη».   

• Ἡ ἐμφανὴς αὐτὴ παλινωδία τῆς τουρκικῆς πλευρᾶς δίνει τὴ δυνατότητα στὴν ἑλληνικὴ νὰ ἐπανέλθει στὸ αἴτημα τῆς ὁλοσχεροῦς ἀνατροπῆς τῶν τετελεσμένων τοῦ 1974, μὲ ἀποχώρηση τῶν κατοχικῶν στρατευμάτων καὶ πλήρη ἀποκατάσταση τῆς κυριαρχίας τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας σὲ ὅλο τὸ νησί. Ἀφοῦ ἔχει ἀποδειχθεῖ περίτρανα ὅτι ἡ «ΔΔΟ» ἀποτέλεσε «ὄχημα» γιὰ τὴν ἐπιβολὴ τῶν διχοτομικῶν σχεδίων τῆς Ἄγκυρας.
• Τὸ ἑπόμενο βῆμα δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι ἡ κατάργηση ὅλων τῶν συνεπειῶν τῆς ἀποικιοκρατίας ποὺ «πρόλαβαν» νὰ διατηρήσουν οἱ συνθῆκες Ζυρίχης-Λονδίνου, λίγο πρὶν τὴ μαζικὴ ἀποαποικιοποίηση τῆς δεκαετίας τοῦ 1960 ποὺ θὰ ἀκολουθοῦσε παγκοσμίως: κατάργηση τῶν βρετανικῶν βάσεων, ἀλλὰ καὶ κάθε μορφῆς διακριτικῆς συνταγματικῆς μεταχείρισης μὲ βάση τὰ ἐθνικὰ χαρακτηριστικά. Τοῦτο σημαίνει ὁ κάθε πολίτης νὰ ἔχει μιὰ ψῆφο ὡς πόλίτης μιᾶς ἑνιαίας δημοκρατικῆς πολιτείας, σὲ συνδυασμὸ μὲ πλήρη κατοχύρωση τῶν θεμελιωδῶν δικαιωμάτων του.
• Ἡ κατάσταση ποὺ διαμορφώθηκε στὴν Κύπρο μετὰ τὸ 1974 κάθε ἄλλο παρὰ ἱκανοποιεῖ τοὺς Τουρκοκύπριους πολίτες της, οἱ ὁποῖοι ἦταν καὶ τὸ πρόσχημα γιὰ τὶς τουρκικὲς ἐπεμβάσεις. Οἱ ἴδιοι νοιώθουν ὅλο καὶ περισσότερο ξένοι στὸν τόπο τους καὶ κάνουν ὅλο καὶ περισσότερο χρήση τοῦ διαβατηρίου τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας. Τάση ποὺ πρέπει νὰ ἐνισχυθεῖ, προκειμένου τὸ «Ψευδοκράτος» νὰ ἁλωθεῖ ἐκ τῶν ἔσω. Ὅπλο ποὺ θὰ χαθεῖ ἐὰν συναινέσουμε στὴν κατάργηση τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας μὲ τὴ δημιουργία νέου θνησιγενοῦς μορφώματος στὴ θέση της.
• Δὲν εἶναι εὔκολοι οἱ στόχοι αὐτοί. Ἰδίως ἐνόψει τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ μακροχρόνια ἐγκατάλειψή τους συνδυάστηκε μὲ μιὰ ἐπίπλαστη εὐμάρεια, ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὴ λήθη καὶ τὰ συμφέροντα στὴν περιοχὴ εἶναι τεράστια.
• Στὴν Κύπρο, ὅλοι κατανοοῦν τὴ σημασία τῶν ἀρχικῶν «ΔΔΟ». Πόσοι τὴν κατανοοῦν στὴν Ἑλλάδα, χωρὶς ἀνάλυση;
• Τουλάχιστον ὅμως, ὀφείλουμε καὶ μποροῦμε νὰ θέσουμε ξανὰ τὰ πράγματα στὴ σωστή τους βάση, προκειμένου καταρχὴν νὰ διαφυλάξουμε ὅ,τι μπορέσουμε, ὅπως ἔπραξε καὶ ὁ ἀείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, ἀποτρέποντας «λύση» τύπου Ἀνάν.
• Ὁ ἀγώνας ἐνάντια στὴν τεράστια ἀδικία εἰς βάρος τῆς Κύπρου ἦταν ἀνέκαθεν καὶ θὰ εἶναι πρώτη προτεραιότητα γιὰ τὴν ΧΔ καὶ τὴ «Χ». Ὄχι μόνο γιατὶ αὐτὲς ἦταν άνέκαθεν οἱ πάγιες θέσεις μας.
• Ἀλλὰ καὶ γιατὶ τιμοῦμε τὴ μνήμη τῶν ἀείμνηστων Προέδρων μας: Τοῦ Νίκου Ψαρουδάκη ποὺ ἀνέδειξε στὴ Βουλὴ καὶ μὲ το συγγραφικό του ἔργο τὸ σύνολο τῶν ὑπευθύνων γιὰ τὴν κυπριακὴ τραγωδία, καὶ τοῦ Μανώλη Μηλιαράκη, ποὺ εἶχε στρατευθεῖ προσωπικὰ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου ἀπὸ τὸν Ἀττίλα.

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ 2.2.2023. Ἀπὸ τὴ στήλη ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ.