Ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά, τὸ νεοφιλελεύθερο δόγμα στὴν εὐρωγερμανικὴ ἐκδοχή του, ὑπονομεύει καὶ ἀποσυνθέτει τὸ κοινωνικὸ Κράτος στὶς χῶρες- μέλη τῆς «Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης» καὶ ἰδίως τῆς Εὐρωζώνης. Τοῦτο γίνεται μὲ δύο τρόπους:

• Ὁ ἕνας εἶναι ἡ ἐκχώρηση ζωτικῶν τομέων τοῦ Δημοσίου στοὺς ἰδιῶτες, στὸ ὄνο¬μα τοῦ «ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ», ποὺ ἀπὸ τὶς ἀπαρχὲς τῆς σημερινῆς «Ἕνωσης» μὲ τὴ Συνθήκη τῆς Ρώμης, ἀποτελεῖ θέσφατο καὶ «ὑπέρτατο δόγμα».

• Ὁ ἄλλος εἶναι ἡ πολιτικὴ λιτότητας, ποὺ πέρα ἀπὸ τὴ γενικότερη ἀντιαναπτυξιακὴ λογική της, ἐπιφέρει περικοπὲς στὶς δημόσιες ἐπενδύσεις.

• Στὰ πλαίσια τῆς ἀναζήτησης τῶν εὐθυνῶν γιὰ τὴν πολύνεκρη τραγωδία στὸ Μάτι, ἐπιβάλλεται νὰ διερευνηθοῦν καὶ οἱ συνέπειες τῶν μνημονιακῶν περικοπῶν στὴν ἀντιπυρικὴ προστασία, στὴν πολιτικὴ προστασία γενικότερα, ἀλλὰ καὶ στὴν τοπικὴ Αὐτοδιοίκηση. Κατὰ πόσο οἱ περικοπὲς αὐτὲς συντέλεσαν στὴν ἀποδυνάμωση τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τὸν κατέστησαν ἀνεπαρκῆ γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν πυρκαγιῶν τῆς 23ης Ἰουλίου.

• Τοῦτο ἰσχύει ὄχι μόνο στὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Ε.Ε. ποὺ πλήγηκαν ἀπὸ πυρκαγιές.

• Στὸ Βέλγιο, οἱ Φλαμανδοὶ αὐτονομιστὲς ἀξιοποιοῦν τὴν πολιτικὴ λιτότητας γιὰ νὰ ἀποδυναμώσουν ὅσο μποροῦν καὶ νὰ καταργήσουν στὴν πράξη τὴν κεντρικὴ Κυβέρνηση, τὴν ὁποία ὑποτίθεται ὅτι στηρίζουν, φορτώνοντάς της μονομερῶς τὶς περικοπές.

• Στὴν Ἰταλία, ἡ κατάρρευση τῆς γέφυρας Morandi στὶς 14 Αὐγούστου, προκαλώντας τὸ θάνατο σαράντα συνανθρώπων μας, δὲν φαίνεται νὰ εἶναι οὔτε τυχαῖο, οὔτε μεμονωμένο περιστατικό. Τὰ τελευταῖα πέντε χρόνια ἔχουν σημειωθεῖ ἄλλες δέκα καταρρεύσεις γεφυρῶν στὴν Ἰταλία, ποὺ δὲν εἶχαν τὴν ἀνάλογη δημοσιότητα, ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρξαν τόσα θύματα.

• Πέρα ἀπὸ τὴν ἀπώλεια ἀνθρώπινων ζωῶν, τεράστια εἶναι καὶ ἡ οἰκονομικὴ ζημία τῆς περιοχῆς τῆς Γένοβας, λόγω τῶν συνεπειῶν στὶς ὁδικὲς μεταφορές.

• Ἡ γέφυρα κατασκευάστηκε τὸ 1967, στὰ πλαίσια τῆς εὐρύτερης ἄνθισης τῆς κατασκευῆς αὐτοκινητοδρόμων. Τὰ δημόσια αὐτὰ ἔργα ἔδωσαν στὴν Ἰταλία ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ πλήρη ὁδικὰ δίκτυα στὴν Εὐρώπη. Ὅμως, τὰ τελευταῖα χρόνια, ἡ γέφυρα δεχόταν φορτία πολὺ μεγαλύτερα ἀπὸ ὅσα εἶχαν ὑπολογιστεῖ κατὰ τὴν κατασκευή της. Χρειαζόταν ἐπειγόντως συντήρηση καὶ ἐνίσχυση.

• Μεσολάβησε τὸ κύμα ἰδιωτικοποιήσεων τῶν αὐτοκινητοδρόμων, ποὺ ξεκίνησαν οἱ «κεντροαριστεροὶ» πρωθυπουργοὶ Πρόντι καὶ Νταλέμα τὸ 1998-1999, ἐκτελώντας πιστὰ τὶς κατευθύνσεις τῆς Ε.Ε.. Ἐπὶ πρωθυπουργίας Μπερλουσκόνι, τὸ 2007, ὁλοκληρώθηκε ἡ παραχώρηση τοῦ αὐτοκιντοδρόμου Μιλάνου-Γένοβας, στὸν ὁποῖο περιλαμβάνεται ἡ γέφυρα, στὴν ἑταιρία Α.Ρ.Ι. («Ἰταλικοὶ αὐτοκινητόδρομοι»- «Autostrade Per l’ Italia»), ἐλεγχόμενη κατὰ 88% ἀπὸ τὸ «κονσόρτσιουμ» «Ἀτλάντια». Τὸ «κονσόρτσιουμ» αὐτό, μὲ κύριο μέτοχο ἑταιρία συμφερόντων τῆς οἰκογένειας Μπένετον, ἐλέγχει τὸ 50% τῶν ἰταλικῶν αὐτοκινητοδρόμων, ἐνῶ ταυτόχρονα ἔχει ἐπενδύσει καὶ σὲ ἄλλες ἀνάλογες ὑποδομὲς σὲ διάφορες χῶρες.

• Ἡ σύμβαση παραχώρησης μέχρι στιγμῆς μένει σὲ μεγάλο μέρος της ἀπόρρητη καὶ δὲν ἔχει δοθεῖ στὴ δημοσιότητα (!!!…) (https://www.ilfattoquotidiano.it)

Σχέση οἰκονομικῆς Ὀλιγαρχίας καὶ ὑποτελοῦς πολιτικοῦ προσωπικοῦ:

«Τὅνα χέρι νίβει τἄλλο καὶ τὰ δυὸ τὸ πρόσωπο»

• Στὶς ἐπενδύσεις τοῦ «κονσόρτσιουμ» Ἀτλάντια, περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐξαγορὰ καὶ τοῦ ἰσπανικοῦ ὅμιλου «Ἀλμπέρτις», ὁ ὁποῖος συμπεριέλαβε στοὺς διευθυντές του τὸ Νοέμβριο τοῦ 2016 τὸν Ἐνρίκο Λέτα, διατελέσαντα πρωθυπουργὸ τῆς Ἰταλίας τὸ 2013-2014…

• Οἱ «Α.Ρ.Ι.» εἶναι ἑταιρεία μὲ μεγάλη κερδοφορία, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τοὺς ἰσολογισμούς, μὲ ποσοστὸ κερδῶν «πρὸ φόρων καὶ τόκων» τῆς τάξης τοῦ 49,3% τὸ 2016 καὶ 48,5% τὸ 2017, δηλαδὴ καθαρὰ τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια εὐρὼ γιὰ τὸ 2017, ποσὸ ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ 25% τοῦ κύκλου ἐργασιῶν.

• Τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀπὸ τὰ ἔσοδα, ἐὰν οἱ αὐτοκινητόδρομοι δὲν εἶχαν ἰδιωτικοποιηθεῖ, θὰ πήγαιναν ἐξ ὁλοκλήρου στὴν καλὴ συντήρηση καὶ βελτίωσή τους καὶ σὲ ἄλλους κοινωφελεῖς σκοπούς. Ὅμως, οἱ ἰδιῶτες, μὲ κριτήριο τὴ μεγιστοποίηση τῶν κερδῶν τους καὶ ὄχι τὸ δημόσιο συμφέρον, ξοδεύουν μόνο 85 ἑκατομμύρια εὐρὼ τὸ χρόνο γιὰ τὸ σκοπὸ αὐτό. Ἔτσι, οἱ «Α.Ρ.Ι.», μὲ τὰ ἐξασφαλισμένα ἔσοδα ζωτικῶν δημόσιων ὑποδομῶν ποὺ κατασκευάστηκαν μὲ δαπάνες τοῦ Δημοσίου, λειτουργοῦν ὡς «χρηματομηχανὴ» τοῦ κονσόρτσιουμ «Ἀτλάντια», πρὸς ὄφελος ἄλλων ἐπενδύ¬σεων καὶ τῶν ἀπολαβῶν τῶν μετόχων….

• Εὔλογα, γιὰ νὰ σπάσει τὸ ἀπόστημα, ἡ νέα ἰταλικὴ Κυβέρνηση ἐπιδιώκει νὰ ἀφαιρέσει ἄμεσα τὴν ἐκμετάλλευση τοῦ αὐτοκινητοδρόμου ἀπὸ τὴν Α.Ρ.Ι., ἀλλὰ καὶ νὰ βάλει τέλος στοὺς δημοσιονομικοὺς περιορισμοὺς ποὺ περικόπτουν τὶς κοινωφελεῖς δαπάνες. Κινδυνεύει ὅμως νὰ ἐπιβαρυνθεῖ μὲ ποσὰ τῆς τάξης τῶν εἴκοσι δισεκατομμυρίων εὐρὼ ὡς ποινικὴ ρήτρα, βάσει τῆς συμβασης παραχώρησης.

• Παράλληλα μὲ τὴν μεθοδευμένη ἀποδυνάμωση τοῦ δημόσιου τομέα, στὴν Ἰταλία, ἀπὸ τὸ 2011 καὶ μετά, οἱ ἐπενδύσεις (δη¬μόσιες καὶ ἰδιωτικές) ἔχουν πέσει στὸ 85% σὲ σχέση μὲ τὸ 2000, ὡς ἀποτελεσμα τῆς πολιτικῆς λιτότητας. Τίθεται, κατὰ συνέπεια, τὸ ἐρώτημα, μὲ ποιὲς προϋποθέσεις θὰ μπορέσει ὁ ἀποδυναμωμένος δημόσιος τομέας νὰ ἀνταποκριθεῖ στὶς ἀνάγκες συντήρησης τῶν ὑποδομῶν, κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν περιορισμῶν τῶν «συμφώνων σταθερότητας».

• Ἀνάλογες καταστάσεις τείνουν νὰ ἐπιβληθοῦν καὶ στὴ Γαλλία, ὅπου ἀσκοῦνται πιέσεις ἀπὸ τὴν Ε.Ε. γιὰ ἰδιωτικοποίηση τῶν ὑδροηλεκτρικῶν φραγμάτων, γιὰ τὴν τόνωση τοῦ ἀνταγωνισμοῦ…. Στὴ χώρα αὐτή, κυβερνητικὸ ἔγγραφο τοῦ Ἰουλίου ἐπισημαίνει ὅτι τὸ 7% τῶν γεφυρῶν, 840 τὸν ἀριθμό, παρουσιάζει «σοβαρὲς» ζημίες.

• Στὴν Ἑλλάδα, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἔχει γίνει καθεστώς. Ἤδη, ἡ ὑποβάθμιση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου εἶναι φανερὴ μὲ τὶς μισθολογικὲς περικοπὲς καὶ τὴν ὑπερφορολόγηση τῶν νοικοκυριῶν.

• Ἡ ἀπαξίωση τοῦ δημόσιου τομέα ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἐπιλογῶν ποὺ ἐκβιαστικὰ ἐπιβάλλει ἡ Ε.Ε. εἶναι ἀναπόφευκτο νὰ ἐκδηλωθεῖ καὶ μὲ τὴν ἀπαξίωση, ἕως καὶ τὴν κατάρρευση τῶν ὑποδομῶν, ποὺ ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸ Δημόσιο καὶ ἀναθέτονται σὲ ἰδιῶτες κερδοσκόπους (ἐκ τῶν πραγμάτων).

• Στὸ ὄνομα τῆς λατρείας τοῦ «Χρυσοῦ Μόσχου» τοῦ «ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ», οἱ Εὐρωκράτες ἐπιβάλλουν νὰ ἐκχωρεῖται ὁ δημόσιος πλοῦτος σὲ «ἐπενδυτὲς», οἱ ὁποῖοι μόνον ὡς «παρασιτικὸ κεφάλαιο» θὰ μποροῦσαν νὰ χαρακτηριστοῦν, ἀφοῦ παραλαμβάνουν «κοψοχρονιὰ» ἕτοιμες ὑποδομὲς μὲ ἐγγυημένη ἀπόδοση.

• Ἡ προκαλούμενη ἀπαξίωση τῶν ὑποδομῶν, ὄχι μόνο θὰ λειτουργήσει πολλαπλασιαστικὰ εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ κάθε κράτους, ἀλλὰ καὶ στὴν κατεύθυνση τῆς ὑποβάθμισης τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν.

Καὶ τὸ κυριότερο: Θὰ στοιχίζει ὅλο καὶ περισσότερες ζωές.

(Πηγές: «Ἡ καταστροφὴ τῆς Γένοβας, ἡ Ε.Ε. καὶ ἡ κρίση ὑπο-ανάπτυξης στὴν Ἰταλία.» Ἄρθρο τοῦ Ζὰκ Σαπὶρ στὴν γαλλικὴ ἱστοσελίδα «Les Crises » καὶ ἄρθρο μὲ τίτλο « Κατάρρευση ὁδογέφρας στὴ Γένοβα:Στὴ Γαλλία περισσότερες ἀπὸ 800 γέφυρες παρουσιάζουν κίνδυνο κατάρρευσης τὸ ἑπόμενο διάστημα» στὴ γαλλικὴ ἱστοσελίδα francetvinfo.fr -France Télévisions 15/08/2018 | 16:19).