Μεγάλη επιτυχία του κινήματος κατά της υποχρεωτικής επιβολής της μαντήλας στις γυναίκες είναι η ανακοίνωση του Γενικού Εισαγγελέα του Ιράν ότι έχει καταργηθεί η διαβοήτη “αστυνομία ηθών”, η οποία ελέγχει την εφαρμογή του ισλαμικού νόμου στην προσωπική ζωή και είναι υπεύθυνη για τον θάνατο της 22χρονης κουρδοϊρανής Μαχσά Αμινί, η οποία είχε συλληφθεί και κρατηθεί επειδή κρίθηκε ότι δεν φορούσε σωστά την μαντήλα της, τον Σεπτέμβριο του 2022. Έκτοτε, οι διαδηλώσεις συνταράζουν όλη τη χώρα, με πάνω από 300 νεκρούς.
Η υποχρεωτικότητα της μαντήλας καθιερώθηκε το 1983 στη χώρα από τον Αγιατολλάχ Χομεϊνί, σε συνέχεια της συντηρητικής στροφής της επανάστασης του 1979 που ανέτρεψε τον Σάχη.
Το 2006 ιδρύθηκε η “αστυνομία ηθών”, ενώ από τις 5 Ιουλίου του 2022, ένας νέος νόμος “για τη μαντίλα και τη σεμνότητα στη χώρα”, τον οποίο προώθησε ο Ιρανός πρόεδρος Εμπραχίμ Ραϊσί, επέβαλε νέους περιορισμούς στις γυναίκες: βάσει αυτού, η μαντίλα πρέπει να καλύπτει όχι μόνο τα μαλλιά τους, αλλά και τον λαιμό και τους ώμους.
Ο φόνος της Μαχσά Αμινί ήταν η αφορμή να ξεσπάσει η λαϊκή οργή γι’ αυτή την ποινικοποίηση και καταπίεση της προσωπικής ζωής, την οποία εντείνει το καθεστώς και είναι φανερό ότι έχει κουράσει το λαό. Η θέση των γυναικών είναι πολύ χειρότερη σε συμμάχους της Δύσης, όπως η Σαουδική Αραβία, αλλά κατά τρόπο επιλεκτικό, τα συστημικά ΜΜΕ επιλέγουν να προβάλλουν περισσότερο την περίπτωση του Ιράν, του οποίου το καθεστώς είναι εχθρικό προς τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους.
Το καθεστώς του Ιράν είναι ημι-θεοκρατικό. Η εξουσία μοιράζεται ανάμεσα στις δημοκρατικά εκλεγμένες κοσμικές αρχές -με καθολική ψήφο και των γυναικών, που στον τομέα αυτό έχουν ίσα δικαιώματα με τους άνδρες- και στον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη που περιβάλλεται από συμβούλιο ερμηνευτών του ισλαμικού νόμου.
Οι υπόλοιπες αρχές δεν έχουν μέχρι στιγμής διαψεύσει, αλλά ούτε και επιβεβαιώσει τη δήλωση του Γενικού Εισαγγελέα, η οποία φαίνεται να επιβεβαιώνεται από την απόσυρση του μισητού σώματος από τους δρόμους. Ο ίδιος ο συντηρητικός Πρόεδρος Ραϊσί, που επέβαλε την αυστηροποίηση του νόμου για τις μαντήλες, δέχεται τώρα ότι οι ισλαμικές και δημοκρατικές βάσεις του Συντάγματος της χώρας επιδέχονται και μετριοπαθέστερη εφαρμογή. Φαίνεται ότι συζητείται ακόμα και η ολοσχερής κατάργηση της υποχρεωτικότητας της μαντήλας.
Η ένταση των διαδηλώσεων είναι τέτοια, που το καθεστώς θα είχε ανατραπεί εφόσον είχε αναδειχθεί ηγετική φυσιογνωμία που θα αναλάμβανε ως διάδοχη κατάσταση, αποφεύγοντας το χάος που θα προέκυπτε από μια τέτοια ανατροπή. Το γεγονός ότι καίγονται όχι μόνο πορτρέτα, αλλά και το μαυσωλείο του Χομεϊνί, δείχνει το μέγεθος της αμφισβήτησης.
