• ΟΣΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

• ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

«Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Δὲν εἶναι τυχαῖο τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἀγγελικὸς αὐτὸς ὕμνος (Λουκ. β’14) συνδέει τὸν ἐρχομὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου μὲ τὴν ἐπικράτηση τῆς εἰρήνης.
Εἰρήνη ἀνἀμεσα σὲ ἔθνη καὶ λαούς τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους.

Μήνυμα ἰδιαίτερα ἐπίκαιρο σήμερα, ποὺ περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ μετὰ τὸν Ψυχρὸ Πόλεμο καὶ τὴν κρίση τοῦ 1962, κινδυνεύει ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι κοντὰ στὴν αὐτοκαταστροφή της μὲ πυρηνικὸ πόλεμο. Ὅσο συνεχίζεται ὁ πόλεμος στὴν Οὐκρανία, τόσο περισσότερο κινδυνεύει νὰ κλιμακωθεῖ καὶ νὰ ἐκτραπεῖ σὲ παγκόσμιο πόλεμο.
Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ γιορτασμὸς τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ συνδέεται μὲ τὴν προάσπιση τῆς παγκόσμιας εἰρήνης καὶ τὸ αἴτημα νὰ σταματήσουν ἀμέσως οἱ μάχες καὶ νὰ ξεκινήσουν εἰρηνευτικὲς συνομιλίες στὴ βάση τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Γιὰ τὴν ἄμεση ἀπεμπλοκὴ τῆς χώρας μας ἀπὸ τὸν πόλεμο αὐτὸ καὶ τὸ σταμάτημα ἀποστολῆς ἐξοπλισμοῦ.
Συνδέεται ἐπίσης μὲ τὸ αἴτημα γιὰ δικαιοσύνη. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πόλεμο, ἀντίθετη μὲ τὴν εἰρήνη ποὺ θέλει νὰ φέρει ὁ Χριστὸς στὴ γῆ εἶναι ἡ ἀτομοκρατία ποὺ προκαλεῖ ἀδικίες καὶ διαμάχες μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἐκμετάλλευση ἀνθρώπου ἀπὸ ἄνθρωπο ποὺ καλλιεργοῦν ὁ ἐκτροχιασμένος καπιταλισμὸς καὶ ὁ οἰκονομικὸς νεοφιλελευθερισμός.
Ὁ Χριστὸς ἦρθε στὴ γῆ σὰν ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ταπεινοὺς ἀνθρώπους.
Παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ὁ ἐρχομός του ἐνόχλησε τὶς ἐξουσίες τοῦ κόσμου τούτου. Ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὴ σύλληψή του ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἡ μητέρα Του κινδύνεψε νὰ κατηγορηθεῖ ὡς «κλεψίγαμος», χωρὶς τὴν προστασία ἀπὸ τὸν μνήστορά της Ἰωσήφ. Οὔτε κατοικία δὲν βρέθηκε νὰ γεννηθεῖ, ἀφοῦ γεννήθηκε σὲ σταῦλο. Ὁ διωγμὸς ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ Ἡρώδη, ἀνάγκασε τὴν ἁγία οἰκογένεια νὰ καταφύγει γιὰ δυὸ χρόνια στὴν Αἴγυπτο, σὰν πολιτικοὶ πρόσφυγες, ὅπως θὰ λέγαμε σήμερα.
Καὶ σήμερα, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι γιορτάζουμε τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, κυριαρχεῖ ἡ τάση τὰ Χριστούγεννα νὰ γιορτάζονται «χωρὶς Χριστό», μὲ τὴν ἀνταλλαγὴ τῶν δώρων καὶ τοὺς γιορτασμούς, ἀπὸ ἐκδήλωση τῆς ἀγάπης στὸν πλησίον νὰ μεταλλάσσεται σὲ γιορτὴ τοῦ καταναλωτισμοῦ καὶ τῆς σπατάλης.
«Πῶς νὰ γιορτάσουμε Χριστούγεννα μὲ τὸ Χριστό, ὅταν κλείνουμε τ’ αὐτιά μας στὶς ἀπεγνωσμένες κραυγὲς τοῦ πόνου, τῆς πείνας, τῆς ἀδικίας, τῆς ἐκμετάλλευσης καὶ τῆς καταπίεσης ἑκατομμυρίων ἀδελφῶν μας σὲ ὅλο τὸν κόσμο;»
«Πῶς νὰ γιορτάσουμε Χριστούγεννα μὲ τὸ Χριστό, ὅταν τὸ «ἐπὶ γῆς εἰρήνη» χάνεται μέσα στοὺς κρότους τῶν πολυβόλων ποὺ κατασκεύασαν οἱ δήμιοι ὅλου τοῦ κόσμου, ὅταν ἀνέχονται οἱ ἀστοχριστιανοὶ ἀμίλητοι καὶ συμβιβασμένοι τόσους ποταμοὺς αἱμάτων;»
«Πῶς νὰ γιορτάσουμε Χριστούγεννα μὲ τὸ Χριστό, ἀφοῦ ἡ πονηριά μας ἐμόλυνε τὰ ἤθη μας καὶ τοὺς χαρακτῆρες μας, περισσότερο ἀπ’ ὅσο ἐμόλυνε τὸ περιβάλλον μας ὁ σπάταλος πολιτισμός μας;»
Τὰ παραπάνω τονίζονται σὲ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Χριστιανικὴ» κατὰ τὴ μεταδικτατορικὴ περίοδο τῆς δεκαετίας τοῦ 1970, ποὺ εἶχε κυκλοφορήσει καὶ σὲ φυλλάδιο.
Ὁ ἐπίσκοπος Ἄσσου (Μητρόπολη Μεξικοῦ-Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο) κ. Τιμόθεος (Τόρες) ἀπὸ τὴν Κολομβία, τονίζει σὲ ἐφετεινό του μήνυμα:
«Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πανηγυρίσουμε τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, παραβλέποντας τὸν ἴδιο τὸν Χριστὸ πού, ὅπως μᾶς λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος βρίσκεται σὲ κάθε ἀδελφό; Πολλὲς φορὲς στολίζουμε τὶς ἐκκλησίες μας μὲ φῶτα καὶ ἄλλα τόσα, γιὰ νὰ φανοῦμε, ἀλλὰ ἡ νύχτα τῆς καρδιᾶς μου δὲν μὲ ἀφήνει νὰ δῶ τὸν ἀδελφὸ ποὺ ὑποφέρει..»
Ἤδη ὅσο προχωροῦν τὰ χρόνια, οἱ μάσκες πέφτουν καὶ ἀκόμα καὶ ἡ λέξη «Χριστούγεννα» τείνει νὰ ἐκτοπίζεται ἀπὸ τὸν οὐδέτερο ὅρο «γιορτές», ὅπως ἄλλωστε εἶχε ἐπιχειρήσει τὸ καθεστὼς τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας στὴν προσπάθειά ἀποχριστιανοποίησης τῆς κοινωνίας.
Σήμερα, σ’ ἕνα κόσμο καὶ σὲ μιὰ κοινωνία ὅλο καὶ πιὸ ἀντιχριστιανική, καλούμαστε νὰ γιορτάσουμε τὰ Χριστούγεννα μὲ τὸν Χριστό. «Δοξολογώντας τον, ἀναπτύσσοντας τὴν εἰρήνη, μὲ τὸν ἑαυτό μας, μὲ τοὺς συνανθρώπους μας, μὲ τὸν Θεό, καὶ ἂς ἀγωνιζόμαστε νὰ εἴμαστε συνεργοὶ Τοῦ, κατὰ τὴν ἐντολὴ «Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ κληθήσονται». (Μτ. ε’ 9). ὅπως τονίζει στὸ ἐφετεινό του μήνυμα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀλβανίας κ. Ἀναστάσιος.
Καλὰ καὶ εὐλογημένα Χριστούγεννα!

ΦΩΤΟ: Ὁ Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος, ἐπὶ τῶν Χερουβεὶμ καὶ Σεραφείμ, περιστοιχιζόμενος ἀπὸ τοὺς Εὐαγγελιστές, ὡς ἀστρολάβος ναυσιπλοΐας. Τοιχογραφία τῆς Μονῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Φλαμουριᾶς, Κοζάνη, 17ος αἰώνας.

Μεγάλης Βουλῆς Ἄγγελος

Στις Καταβασίες των Χριστουγέννων, και συγκεκριμένα στην ε΄ (πέμπτη) ωδή, ψάλλεται η φράση: «τῆς μεγάλης βουλῆς σου τὸν Ἄγγελον εἰρήνην παρεχόμενον ἀπέστειλας ἡμῖν» («μας απέστειλες τον Άγγελο της μεγάλης σου απόφασης, ο οποίος παρέχει την ειρήνη»).
Η φράση αυτή παραπέμπει ευθέως στη φράση του Ησαΐα «καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελος» (9:6).
Η αναφορά εδώ δεν είναι για κάποιον άγγελο με την κοινή έννοια, αλλά για τον ίδιο τον Θεό! (Δεν είναι εξάλλου η μοναδική φορά στην Παλαιά Διαθήκη που με τη λέξη «ἄγγελος» νοείται ο ίδιος ο Θεός — υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις).
Ο «μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος», λοιπόν, δεν είναι άλλος από τον Χριστό. Εξάλλου, στον ίδιο στίχο του Ησαΐα (9:6) έχει προηγηθεί η φράση «ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν».
Ανδρέας Μοράτος