Παλλαϊκό χαρακτήρα παίρνει η αντίδραση κατά του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 31ης Ιανουαρίου στη Βιρμανία (Μιανμάρ). Φοβούμενοι ότι η εκλογική συντριβή των φιλοχουντικών κομμάτων θα τους αφαιρέσει τη δυνατότητα να επηρεάζουν τη διακυβέρνηση της χώρας, οι στρατιωτικοί επικαλέσθηκαν εκλογική νοθεία. Με φαιδρά νομικά προσχήματα  ανέλαβαν την εξουσία κηρύσσοντας κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ένα χρόνο, ώστε να αποτρέψουν τη λειτουργία της Βουλής που προέκυψε από τις εκλογές του Νοεμβρίου, όπου η ” Εθνική Δημοκρατική Ένωση” της Αούνγκ Σαν Σούου Κι έχει λάβει το 82% των ψήφων και θα μπορούσε να αφαιρέσει από το Σύνταγμα κάθε δυνατότητα του στρατού να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή και να παραμένει στεγανό.      

Παρά το γεγονός ότι η Χούντα έχει μπλοκάρει και τις επικοινωνίες με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το κίνημα πολιτικής ανυπακοής εξαπλώνεται σε όλη τη χώρα και οι διαδηλώσεις γίνονται όλο και πιο μαζικές. Οι πόλεις αντηχούν το βράδυ από ήχους σιδερικών. Η αντήχηση αυτή, σύμφωνα με τις λαϊκές αντιλήψεις, διώχνουν τους δαίμονες και τα κακά πνεύματα. Έτσι, στην παρούσα συγκυρία, ο τρόπος αυτός διαμαρτυρίας συνταυτίζει τους χουντικούς με τους δαίμονες, που θέλει ο λαός να ξεφορτωθεί για να ορίζει ο ίδιος τις τύχες του.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, η Χούντα της Βιρμανίας κυβερνούσε για πενήντα χρόνια μέχρι το 2010, οπότε αναγκάστηκε να δεχτεί δημοκρατική μετάβαση, με το στρατό να παραμένει “στεγανό”, με δυνατότητες επέμβασης. Το εκλογικό αποτέλεσμα του περασμένου Νοεμβρίου έκανε πανίσχυρη την “Εθνική Δημοκρατική Ένωση” με την εμβληματική ηγέτιδα Αούνγκ Σαν Σούου Κι, που ήδη κυβερνούσε από το 2010 και τις προηγούμενες δεκαετίες αντιπολιτευόταν τους στρατιωτικούς.

Ήδη, έχει κηρυχθεί και γενική απεργία, με αίτημα την απελευθέρωση των πολιτικών ηγετών που κρατούνται και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.