• ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΧΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας, με αφορμή τον εορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς που μετατέθηκε για τις 4 Μαΐου, σε συνδυασμό με την εντεινόμενη και μεθοδευμένη απαξίωση της αξίας της εργασίας εκ μέρους της διεθνούς οικονομικής Ολιγαρχίας, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:  

Tιμούμε τον σημερινό εορτασμό της εργατικής Πρωτομαγιάς, κατά την οποία μνημονεύονται οι δίκαιες και επαινετέες προσπάθειες των Αμερικανών αρχικά και έπειτα και των Ελλήνων εργατών από το 1886 και έπειτα να επιφέρουν μια ρύθμιση στο καπιταλιστικό σύστημα λειαίνοντας τις κοφτερές αιχμές του και διεκδικώντας το 8ωρο εργασίας.

Ως Χριστιανοί, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι από την Παλαιά Διαθήκη τονίζονται τα εργατικά δίκαια. Στην Καινή Διαθήκη όπου στην επιστολή του Ιακώβου καταδικάζονται όσοι αποστερούν τους εργαζόμενους από την αμοιβή τους: «ἰδοὺ ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τὰς χώρας ὑμῶν ὁ ἀπεστερημένος ἀφ᾿ ὑμῶν κράζει, καὶ αἱ βοαὶ τῶν θερισάντων εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαὼθ εἰσεληλύθασιν» (Κραυγάζει ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, που εσείς τους στερήσατε. Οι κραυγές διαμαρτυρίας των αδικημένων θεριστών έφτασαν στα αυτιά του Κυρίου των επουρανίων δυνάμεων- Ιακ. ε, 4). Ο Μέγας Βασίλειος προέκρινε την διανομή του εισοδήματος σύμφωνα με τις ανάγκες του καθενός και ο Παφνούτιος ο Μέγας δίδασκε: «ποτέ δε συγχώρησα να καταπιέζεται φτωχός από πλούσιο». Ο στάρετς Αμβρόσιος της Όπτινα, χαρακτηριστικά συμβούλευε τα ακόλουθα: «Ναι, οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο πείσε τον εργοδότη σου ν’ αυξήσει το μισθό των εργατών του. Το ότι δεν δίνει μια λογική αμοιβή, που θα επέτρεπε σ’ αυτούς τους βιοπαλαιστές να ζήσουν κάπως άνετα και, αντί να βαρυγγωμούν, να δοξάζουν το Θεό, είναι μια πολύ μεγάλη αμαρτία, που βοά προς τον ουρανό για εκδίκηση!»

Τις τελευταίες δεκαετίες, είμαστε μάρτυρες μιας πολύπλευρης, διαρκούς και επίμονης μεθόδευσης απαξίωσης της αξίας της εργασίας, εκ μέρους της αδηφάγου διεθνούς οικονομικής Ολιγαρχίας, η οποία σωρεύει όλο και μεγαλύτερο πλούτο με εργαλείο το δόγμα του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού. Στην κατεύθυνση αυτή λειτουργεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αναδεικνύεται σε συνεταιρισμό επιβολής των συμφερόντων των αρχουσών τάξεων των κρατών-μελών σε βάρος των λαών.

Στο πιο πάνω πλαίσιο, ο νόμος που προωθείται εκ μέρους του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Χατζηδάκη για τα μέσα Μαΐου για εργασιακά ζητήματα ουσιαστικά καταργεί το 8ωρο,με τη «μέθοδο του σαλαμιού», δηλαδή μια ροδέλα τη φορά.

Το συγκεκριμένο νομοθέτημα δίνει τη δυνατότητα επιμήκυνσης  του εργάσιμου χρόνου σε 10 ώρες, αυξάνει τις νόμιμες υπερωρίες κατά 54% ανά έτος (από 48 ανά εξάμηνο σε 150 ετησίως), δυσχεραίνει την –ήδη δύσκολη έως απαγορευμένη στον ιδιωτικό τομέα- κήρυξη απεργίας, διευρύνει τη δυνατότητα για κυριακάτικη εργασία και άλλα.

Είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εφαρμόζει τη ρήση του πρωθυπουργού, προ τριετίας, ότι το 8ωρο είναι «μάλλον ξεπερασμένο» ότι πρέπει να εισαχθούν νέες μορφές εργατικών συμβάσεων και «ευέλικτη εργασία».  Το γεγονός ότι ο κ. Χατζηδάκης επικαλείται αιτήματα εργαζομένων για παροχή νόμιμης δυνατότητας για ατομική συμφωνία μεταξύ εργαζομένου-εργοδότη για 10ωρη εργασία δεν μας εντυπωσιάζει. Είναι σύνηθες επιχείρημα των υποστηρικτών του νεοφιλελευθερισμού και του κοινωνικού δαρβινισμού, από τον Μίλτον Φρίντμαν ως τον Φίλιπ Κότλερ.

Το αστικό σύστημα εδώ και μια 40ετία περίπου έχει εισέλθει σε μια φάση εκχυδαϊσμού και έντασης των απαιτήσεών του από τους δημιουργούς του «πλούτου των εθνών». Για να το πούμε με τη ρήση του ΆνταμΣμιθ, «το κέρδος ροκανίζει τα ημερομίσθια και οι ανώτερες τάξεις του έθνους καταπιέζουν την ασθενέστερη». Εφευρίσκει νέους τρόπους ώστε να προωθεί την τοξική και δαιμονιώδη ιδεολογία του ατομικισμού και του εχθρικού ανταγωνισμού και να απομυζά κάθε ικμάδα από τα εργαζόμενα άτομα της κοινωνίας ώστε να εξασφαλίζουν πολύ λιγότερα βιοτικά αγαθά και να είναι σε συνεχή μέριμνα για αναζήτηση νέων «τυπικών προσόντων» ώστε να προτιμηθούν έναντι άλλων συναδέλφων τους, σε νέες θέσεις εργασίας.

Μερικές από τις συνέπειες που θα προκύψουν από την επιμήκυνση του χρόνου εργασίας  θα είναι:

–          Η διατήρηση  της χαμηλής αμοιβής της κανονικής- οκτάωρης  εργασίας και αντί της αύξησής της, «προσφέρεται» η υπερωριακή εργασία, δηλαδή η υπερεκμετάλλευση της εργασίας, για να μη πεινάσει ο εργαζόμενος και ξεσηκωθεί! Ο εργαζόμενος δεν χρειάζεται υπερωρίες, αλλά δίκαιη αμοιβή της εργασίας του και αυξημένο ελεύθερο χρόνο για να ζήσει και όχι απλώς να επιβιώσει.

–          Η αναγκαστική, για λόγους επιβίωσης, αποδοχή από τον εργαζόμενο να κάνει υπερωρίες θα προκαλέσει ποικίλες αρνητικές συνέπειες στην ψυχική και σωματική του υγεία, στις προσωπικές και οικογενειακές του σχέσεις κ. α.

–          Με τις υπερωρίες η εργοδοσία θα αποφύγει την πρόσληψη νέων εργαζομένων, άρα  τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

–           Κατά συνέπεια το Νομοσχέδιο βρίσκεται στους αντίποδες της σωστής πολιτικής κατεύθυνσης, που θα τιμά το μόχθο των ανθρώπων και θα τους αμείβει δίκαια, στη βάση της προσφοράς και των αναγκών τους.