Με συγκίνηση αναδημοσιεύουμε κείμενο του αείμνηστου προέδρου της Χ.Δ., Μανώλη Μηλιαράκη, σχετικά με τις αγορές και την ΕΕ, δημοσιευμένο στο φύλλο μας 800, 11/6/2009. Παρά τα όσα έχουν γίνει εν τω μεταξύ σχετικά με το Κόσοβο, την ΠΓΔΜ και την Κύπρο, διατηρεί την επικαιρότητά του. Ας αποτελέσει συνέχεια των προβληματισμών μας για την αγορά, όπως ξετυλίχτηκαν στην εκδήλωσή μας «Οι Χριστιανοί ενώπιον της κενοφανούς θεότητας των αγορών και των αξιών / αξιώσεών της», στο Περιστέρι, στις 11 Νοεμβρίου. (Δες το προηγούμενο φύλλο μας).

Του Μανώλη Μηλιαράκη

Όσοι έχουν παρακολουθήσει την πορεία της Χ.Δ. γνωρίζουν ότι ήδη από την αρχή της δεκαετίας του ’60, όταν υπογράφηκε η Συμφωνία Σύνδεσης της Ελλάδας με την τότε ΕΟΚ, η θέση μας συνοψιζόταν στα εξής:
• Ναι στην ισότιμη συνεργασία των λαών της Ευρώπης από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια, δομημένη στο σεβασμό των ιδιαιτεροτήτων τους, την κατοχύρωση θεσμών ουσιαστικής δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
• Όχι στην ΕΟΚ που οικοδομείτο, γιατί ήταν φανερό ότι ήταν κατασκεύασμα των αρχουσών τάξεων των ιδρυτικών της μελών για υπεράσπιση και επέκταση των συμφερόντων τους και όχι προϊόν της βούλησης των λαών.
Η Χ.Δ., κίνημα θεμελιωμένο στις αρχές του χριστιανικού κοινωνισμού, δεν ήταν δυνατό να συναινέσει στη συμμετοχή μας σε ένα υπερεθνικό συγκρότημα, που θεοποιούσε εξ αρχής τους νόμους του λεγόμενου «ελεύθερου ανταγωνισμού», που μεταφέρουν στην κοινωνία τους νόμους της ζούγκλας.
Αρθρογραφία στη «Χ» της εποχής εκείνης επισημαίνει ότι η ένταξή μας στην ΕΟΚ θα επέφερε την πλήρη αποβιομηχάνιση της χώρας μας, τη μετατροπή της σε χώρα παραθερισμού των πλούσιων Ευρωπαίων και την «γκαρσονοποίηση» των Ελλήνων. Ταυτόχρονα, εκτιμούσαμε ότι η θεοποίηση του χρήματος και του κέρδους θα προωθούσε σταδιακά αλλά σταθερά την αλλοίωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας και την αποκοπή μας από τις ρίζες μας. Αργότερα, η φιλοσοφία και ιδεολογία του εκσυγχρονισμού αντιμετωπίστηκε από τη Χ.Δ. και τη νεολαία της ΕΧΟΝ ως προσπάθεια του συστήματος να γίνει πιο αποδοτικό στην εκμετάλλευση της εργασίας και στην άμβλυνση των ηθικών αντιστάσεων του πολίτη απέναντι στις ανήθικες και αντιλαϊκές πολιτικές του υπερκράτους που οικοδομείτο στις Βρυξέλλες.
Στην πορεία και πριν από την πλήρη ένταξή μας στην ΕΟΚ η θέση μας ήταν ότι έπρεπε να προηγηθεί πλήρης ενημέρωση του λαού και στη συνέχεια να διεξαχθεί δημοψήφισμα.
Ακολούθησε η ένταξη, χωρίς φυσικά να ερωτηθεί ο λαός.

Κριτική και άξονες διεκδικητικής πολιτικής

Έτσι, φθάσαμε στη σημερινή Ε.Ε. του Μάαστριχτ και της ΟΝΕ, με τη χώρα μας ενταγμένη στην ευρωζώνη.
Απέναντι σε αυτή την Ε.Ε. και σε συνδυασμό με τα αίτια και τις συνέπειες της πολύπλευρης κρίσης που διερχόμαστε, θέλουμε να παρουσιάσουμε σκέψεις, θέσεις και προτάσεις μας που να συγκροτούν άξονες διεκδικητικής πολιτικής, όσο η Ελλάδα θα είναι μέλος της Ε.Ε. και όσο η Ε.Ε. θα παραμένει ως είναι σήμερα.
Αρνούμαστε την υποχρεωτική εφαρμογή των νόμων και των κανόνων του καπιταλιστικού συστήματος και διεκδικούμε το δικαίωμα κάθε λαού και χώρας-μέλους της Ε.Ε. να καθορίζει το μοντέλο και το κοινωνικό σύστημα διακυβέρνησής του.
Η οικονομία της ανεξέλεγκτης και δήθεν αυτορρυθμιζόμενης αγοράς, με την ταυτόχρονη αποκήρυξη και απαξίωση κάθε μορφής κοινωνικής ή κρατικής ιδιοκτησίας, διεύρυνε, όπως ήταν νομοτελειακά βέβαιο, τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, αύξησε τα κέρδη του κεφαλαίου, περιθωριοποίησε εκατομμύρια πολιτών, αύξησε την εγκληματικότητα, και αντί για πολιτισμό οδηγεί στη βαρβαρότητα και στον πολιτιστικό και κοινωνικό μεσαίωνα!
• Αρνούμαστε το πανίσχυρο υπερκράτος των Βρυξελλών, που αποξενώνει τους λαούς από τα κέντρα άσκησης εξουσίας και αναιρεί την ουσία της Δημοκρατίας.
• Αρνούμαστε και αντιστεκόμαστε σε κάθε προσπάθεια αφαίρεσης εξουσιών από τις εθνικές κυβερνήσεις. Αντίθετα, διεκδικούμε τη διατήρηση του δικαιώματος του veto στο Συμβούλιο Υπουργών.
• Αρνούμαστε την ύπαρξη γιγαντιαίων πανίσχυρων οργανισμών, όπως η Ε.Κ.Τ., που, ενώ δεν ελέγχονται πολιτικά, καθορίζουν την οικονομική και κοινωνική πορεία των λαών της Ε.Ε. με βάση τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
• Διεκδικούμε τη λειτουργία της πολιτικής ως διακόνου της πατρίδας, της κοινωνίας και των πολιτών και όχι ως υπηρέτριας και διαχειρίστριας του κοινωνικού συστήματος της πλουτοκρατίας.
• Ιδιαίτερα για την Πατρίδα και τον Πολιτισμό, αρνούμαστε το δικαίωμα στο υπερκράτος των Βρυξελλών να καθορίζει το τι και το πώς θα διδάξουμε στα παιδιά μας.
• Αρνούμαστε την εμπορευματοποίηση της Παιδείας και διεκδικούμε τον καθορισμό του περιεχομένου της αποκλειστικά από τις εθνικές κυβερνήσεις.
• Ο πολιτισμός που σχεδιάζεται και παράγεται από πολυεθνικά κέντρα, ιδρύματα και λέσχες, με εκτελεστικά όργανα τους εδώ μεταπράτες και πράκτορές τους, προωθεί τη διαστροφή και παραχάραξη της Ιστορίας μας, την απαξίωση της ορθόδοξης λαϊκής αγωνιστικής μας παράδοσης, την περιθωριοποίηση της Εκκλησίας μας και γενικά τον αποχριστιανισμό και αφελληνισμό του λαού μας.
Ο πολιτισμός αυτός, πολιτισμός υποκουλτούρας και αποχαύνωσης, δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας, τον πολιτισμό της αδούλωτης Ρωμιοσύνης, τον πολιτισμό του έπους του ’40, της ΕΟΚΑ, του Ισαάκ και του Σολωμού. Είναι πολιτισμός υποταγής και φυτοποίησης του πολίτη.

Μια ιδιαίτερη αναφορά στα εθνικά μας θέματα

Στις Ευρωεκλογές έπρεπε να απαιτήσουμε από όλα τα κόμματα να πάρουν ξεκάθαρη θέση για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, για το Κυπριακό, το Μακεδονικό, το Κοσσυφοπέδιο, το ρόλο του ΝΑΤΟ, τη συμμετοχή της Ε.Ε. στις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ. Προτάσεις μας σήμερα:
Να παύσει η Ελλάδα (και η Κύπρος) να είναι σημαιοφόρος της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Αντίθετα, να θέσει veto στην περαιτέρω πορεία της, αν:
• Δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία.
• Δεν άρει τις απειλές για casus beli.
• Δεν αναγνωρίσει ως μοναδικό πρόβλημα των δύο χωρών στο Αιγαίο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με βάση το Δίκαιο της θάλασσας. Γκρίζες ζώνες, νέα Ίμια.
• Δεν τερματίσει την πολιτική της αποσταθεροποίησης στη Θράκη.
• Δεν αναγνωρίσει την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου Κων/λεως και δεν εφαρμόσει τη Συνθήκη της Λωζάννης και την Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο.
Για την Π.Γ.Δ.Μ.
Η μέχρι τώρα πολιτική των Σκοπίων δείχνει ξεκάθαρα ότι η διεκδίκηση εκ μέρους τους των όρων «Μακεδονία», «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα» υπαγορεύεται και ενθαρρύνεται τόσο από ανιστόρητα εθνικιστικά σκοπιανά κέντρα, όσο και κυρίως από κέντρα των ΗΠΑ, για να είναι σε θέση, αν τους χρειαστεί, να θέσουν θέμα «ενιαίας Μακεδονίας».
Γι’ αυτό επιβάλλεται η επανατοποθέτηση της θέσης μας στη βάση του Συμβουλίου πολιτικών αρχηγών του 1992.

Στο Κυπριακό

Έχει καταστεί σαφές ότι το μόνο που επιδιώκει η Τουρκία είναι να θεσμοθετηθούν με την υπογραφή Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας:
• Η διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
• Η αναγνώριση του ψευδοκράτους και των εποίκων.
• Η επικυριαρχία της σε όλο το νησί.
Γι’ αυτό επιβάλλεται Ελλάδα και Κύπρος να:
• Επανενεργοποιήσουν το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.
• Να επανατοποθετήσουν το Κυπριακό στη μόνη σωστή του βάση ως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και εποικισμού.
• Να απαιτήσουν, ως προαπαιτούμενα για τη λύση, την αποχώρηση του Αττίλα και των εποίκων, την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, και την εφαρμογή των αρχών του Κ.Χ. του ΟΗΕ για τον κυπριακό λαό.

Για το Κόσοβο

Η Ελλάδα δεν πρέπει να αναγνωρίσει το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος, γεγονός που θα νομιμοποιούσε τον βίαιο εδαφικό ακρωτηριασμό της Σερβίας.

Ποια Ευρώπη θέλουμε;

Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ανταποκρίνεται στο όραμα της Χ.Δ. για μια Ευρώπη από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια, δομημένη στη βάση της ισότιμης συνεργασίας των λαών, του σεβασμού των ιδιαιτεροτήτων τους και στην κατοχύρωση των πολιτικών ελευθεριών και της κοινωνικής δικαιοσύνης, απεξαρτημένη από επιθετικούς ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ.
Στη σημερινή «Ευρώπη του χρήματος» και της αγοράς αντιτάσσουμε την προτεραιότητα της κοινωνικής Ευρώπης, της Ευρώπης που θα δομείται και θα λειτουργεί στη βάση ενός νέου κοινωνικού συστήματος και νέων Συνθηκών, που θα αποβλέπουν:
• Στον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και λαού από λαό.
• Στη διεύρυνση της Δημοκρατίας με θεσμούς άμεσης Δημοκρατίας.
• Στον απόλυτο σεβασμό της πολιτιστικής ταυτότητας κάθε λαού.
• Στον αμφικτυονικό χαρακτήρα των σχέσεων μεταξύ των κρατών-μελών της.
• Στην εξόφληση του χρέους της Ευρώπης προς τους λαούς της Μαύρης Ηπείρου, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, τους οποίους επί αιώνες και μέχρι σήμερα καταεκμεταλλεύτηκαν και καταληστεύτηκαν από την «πολιτισμένη» και «χριστιανική» Δύση. Έτσι μόνο θα δημιουργηθούν και οι προϋποθέσεις για την ανακοπή του σημερινού μεταναστευτικού ρεύματος.
• Στον τερματισμό της συμμετοχής των ευρωπαϊκών κρατών στο ΝΑΤΟ και σε οποιονδήποτε επιθετικό οργανισμό.
• Στην εμπέδωση της ισότιμης συνεργασίας των λαών, της αλληλεγγύης μεταξύ τους και της υπεράσπισης της παγκόσμιας ειρήνης.
• Στην καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης και στη θεσμική θωράκιση της προστασίας του πλανητικού οικοσυστήματος, που σήμερα θυσιάζεται στο βωμό του κέρδους.
Γι’ αυτήν την Ευρώπη θα δώσουμε την αγωνιστική παρουσία μας.
Οι Έλληνες Ευρωβουλευτές και οι κυβερνήσεις να προτείνουν και να διεκδικούν αγωνιστικά και επίμονα μέτρα για την υπεράσπιση των οικονομικά και κοινωνικά αδύνατων στη χώρα μας και στην Ευρώπη.

ΦΩΤΟ:Έργο του Στέφανου Ζαννή