ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ “ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ”

του Γεώργιου Νεκτάριου Παναγιωτίδη

«Έφυγα από την Αλεξάνδρεια χωρίς νάχω γνωρίσει τον Καβάφη που ζητού­σα», έγραφε ο μεγάλος Νεοέλληνας ποιητής, κριτικός και λόγιος Κώστας Ουράνης σε άρθρο του στη Νέα Εστία για τον Αλεξανδρινό ποιητή. Έτσι κι όσοι παρακολούθησαν τις προγραμματικές δηλώσεις του νέου πρωθυπουργού της Χώρας κ. Μητσοτάκη την Δευτέρα 22/07.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, πολύφερνος μεν εμφανίστηκε ο νέος πρωθυπουρ­γός στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας Κυβέρνησης. Μίλησε μάλιστα για ορισμένα θέματα της πολιτικής του ατζέντας, ενώ έκανε και … «εκπλήξεις». Ταυτόχρονα όμως, δεν αναφέρθηκε σε καίρια ζητήματα, για τα οποία ψηφί­στηκε από τους πολίτες: τι θα πράξει με το αφορολόγητο όριο (το οποίο ο κ. Ρέγκλινγκ του Κουαρτέτου του σύ­στησε να μειώσει, αν θέλει να μειώσει και τους φόρους), τι είδος αλλαγών/ καταργήσεων θα πραγματοποιηθεί σε ό,τι αφορά επιδόματα που αφορούν τις πιο ευάλωτες κοινωνικά ομάδες (ΚΕΑ, στέγασης, ανεργίας κ.λπ.), για τις προ­σλήψεις ή διορισμούς στο Δημόσιο, την 13η σύνταξη, τους ανασφάλιστους κ.τ.ό.

Πολλαπλές «επαγγελίες»

Ο κ. Μητσοτάκης έδωσε όντως σειρά επαγγελιών, οι οποίες όμως είναι κολο­βωμένες σε σχέση με τις προεκλογικές. Συγκεκριμένα:

1) «Κατήργησε» την προγραμματι­σμένη από την πρ. Κυβέρνηση πρό­σληψη 10500 εκπαιδευτικών γενικής αγωγής μέσω ΑΣΕΠ, εφόσον οι μόνες αναφορές του αφορούσαν στις 4500 της Ειδικής Αγωγής.

2) Επανέλαβε την υπόσχεσή του για οριζόντιες μειώσεις, ανεξαρτή­τως κατηγορίας, στη φορολογία των επιχειρήσεων, όπως και την μείωση της φορολογίας των μερισμάτων των μετόχων στο μισό.

3) Διατήρησε, επίσης, τελικώς για φέτος, αν και ελαττωμένη κατά 8% και με ευνοημένα τα υψηλότατα εισοδήμα­τα, την ψηφισμένη μείωση του ΕΝΦΙΑ.

4) Υπόσχεται μείωση των φο­ρολογικών συντελεστών σε όλα τα φορολογικά κλιμάκια, ενώ υποσχέθηκε και «σταδιακή» κατάργηση του «Τέλους Επιτη­δεύματος» και της «Εισφοράς Αλληλεγγύης».

Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης, θέ­λοντας να εκφράσει μια ψευδε­πίγραφη ρητορική τύπου «Νόμος και τάξη», προέβαλε έντονα, με παραπειστικό όντως και σοφι­στικό τρόπο, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου κατά το πρότυπο της σημιτικής κ. Δια­μαντοπούλου του 2011 ως μέγα γεγονός, αλλά και την πρόσλη­ψη 1500 αστυνομικών, η οποία όμως, σύμφωνα με τον αρμόδιο Υπουργό κ. Χρυσοχοΐδη, θα είναι τελικώς… πρόσληψη Ειδικών Φρουρών, με ό,τι αυτό συνεπά­γεται σε επίπεδο πελατειακών σχέσεων, όπως ήδη κατήγγειλε με σφοδρότητα το αρμόδιο όρ­γανο των αστυνομικών (ΠΟΑΣΥ).

Στο σχέδιο του κ. Μητσοτάκη, επίσης, ήδη ομολογήθηκε πως βρίσκονται επιπλέον ιδιωτικο­ποιήσεις: μερική τουλάχιστον ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, ιδιωτικοποίηση των Ελληνικών Πετρελαίων, πώληση του 30% του «Ελευθέριος Βενιζέλος». Εκτός από μια άμεσα επικεί­μενη (σε εντελώς εσφαλμένη κατεύθυνση) μεταρρύθμιση της Ανώτατης Εκπαίδευσης, θα καταργήσει και την Απλή Αναλογική. Ταυτόχρονα, μετά από μια …μακρά διαπραγμάτευ­ση, κρατάει τους στόχους για τα πλεονάσματα στο 3,5%, ενώ δεν έκανε καν λόγο ούτε για την «τε­χνητή» μείωσή τους στο 2,5%, για την οποία είχε (υποσχεθεί να) δεσμεύσει ποσό η προηγούμενη Κυβέρνηση, ίσως επιδιώκοντας να το διαθέσει αλλού.

Κριτική

Καταρχάς, να καταστήσουμε σαφές πως στις συγκεκριμένες προγραμματικές δηλώσεις, ανε­ξαρτήτως του εάν εννοούνται και πολύ περισσότερο εάν και σε ποιο βαθμό θα υλοποιη­θούν, υπάρχουν και ορισμένα θετικά σημεία, όπως κάποιες υποσχέσεις που αφορούν την περιβαλλοντική πολιτική ή τη φορολόγηση και τις εισφορές μέρους χαμηλών εισοδημάτων, όπως και τη διατήρηση σημα­ντικού μέρους της ψηφισμένης μείωσης του αντισυνταγματικού φόρου ΕΝΦΙΑ. Θα ήμασταν κα­κόπιστοι και άδικοι, εάν δεν το σημειώναμε αυτό. Αναμφίβολα, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι μεγάλο μέρος του προγράμματός του είναι έντονα αντιδημοφιλές και δεν επιθυμεί να «αυτοκτο­νήσει» πολιτικά, προβάλλοντας ήδη από την πρώτη μέρα αυτά τα στοιχεία. Από την άλλη, όμως, τα αρνητικά αυτά στοιχεία, όσο και αν επιχειρείται να μείνουν αφανή, αργά ή γρήγορα, μοιραία θα πρέπει να φανερωθούν στον λαό. Έτσι, αλγεινή εντύπωση προκαλεί η σπουδή για πώληση, μάλιστα με τη δόλια μέθοδο της απαξίωσης και δυσφήμησης, του ό,τι απέμεινε από τη λαίλαπα των Μνημονίων, όπως της σημαντι­κότατης εθνικής και κοινωνικής περιουσίας του ΑΔΜΗΕ. Στο πλαίσιο του κρατούντος κεφα­λαιοκρατικού συστήματος, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις και τα ολιγοπώλια από θέσης αρχής δεν πρέπει να καθορίζουν τις τιμές βασικών αγαθών, όπως είναι, μεταξύ πολλών άλλων, η ενέργεια, διότι τότε δεν μιλούμε για «μικτό καπιταλιστικό σύστη­μα», αλλά για αχαλίνωτο Καπιτα­λισμό και κοινωνική ακροδεξιά- για κοινωνικό δαρβινισμό και κανιβαλισμό, καταστατικές αρχές άλλωστε του συστήματος αυτού στην «καθαρή» μορφή του. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται η πο­λιτική ατζέντα του κ. Μητσοτάκη σε ό,τι αφορά τα Πανεπιστήμια (δημόσια παιδεία), με σύνδεση της «οικονομικής απόδοσης» των πανεπιστημιακών σχολών (στο πλαίσιο της «αξιολόγησης») με την χρηματοδότησή τους από το Κράτος, αλλά και βαθύτερη σύνδεση των Προγραμμάτων Σπουδών με τις «ανάγκες της αγοράς», με άλλα λόγια με την εφήμερη χρηστικότητά τους βά­σει των επιθυμιών των ηγεμονι­κών μεγαλοεταιρειών. Επίσης, έντονο προβληματισμό προκαλεί το ζήτημα της δυνατότητα μιας Κυβέρνησης όπως του κ. Μη­τσοτάκη, υπουργού της εντελώς αποτυχημένης σε αυτό το πεδίο Κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέ­λου, να επιτύχει τους υψηλούς δημοσιονομικούς στόχους. Μια ενδεχόμενη αποτυχία σε αυτό το επίπεδο θα σηματοδοτούσε πα­ραβίαση του μεταμνημονιακού πλαισίου εποπτείας των ετών 2019-2022 και την ενεργοποίηση πρόσθετων μέτρων/περικοπών.

Ευχή είναι βεβαίως να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο, διότι τότε η Κυβέρνηση θα συ­ντριβεί προώρως με μεγάλο τίμημα για τον απλό άνθρωπο. Όμως, η έντονη έως φανατική προσήλωση στον θατσερισμό και τα «οικονομικά της προσφοράς» του Reagan μαζί με την προϊστο­ρία των επιδόσεων του παλιού (και εν πολλοίς διεφθαρμένου) πολιτικού προσωπικού της Ν.Δ. δεν προοιωνίζουν δυστυχώς κάτι θετικό. Ευχόμαστε πάντως να σωφρονιστεί η Κυβέρνηση ως προς τις προαναφερόμενες έντονα αυταρχικές και ακραιφ­νείς νεοφιλελεύθερές της δια­κηρύξεις και να προχωρήσει με τους «φιλανθρωπότερους από τους νόμους της», κατά το Μ. Φώτιο. Όντας ακόμα στην πρώτη αρχή, εδώ θα είμαστε για να επαινέσουμε το όποιο καλό και, βέβαια, να στηλιτεύσουμε τα αρνητικά…

Πρωτοσέλιδο του σημερινού φύλλου 1038 της “Χ”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>