“Μια φινλανδοποιημένη Ελλάδα θα είχε συνεχή αυτολογοκρισία, στα μέσα ενημέρωσης και στον δημόσιο λόγο. Θα είχε λιγότερη πολυφωνία και περισσότερη αναγκαστική ομοιομορφία. Θα έβλεπε μία διαίρεση μεταξύ εκείνων που είναι στη «σωστή πλευρά» ως συμπαθείς στην Τουρκία, και εκείνων που πρέπει να αποφεύγουν τη δημόσια ζωή, επειδή δεν συμφωνούν με την επίσημη πολιτική.” 

Τα παραπάνω τονίζει στην εφημερίδα “Καθημερινή” στις 24.10.2020 ο Φινλανδός πολιτικός αναλυτής και φιλέλληνας Τέμου Λιχτίνεν   σε άρθρο του- απάντηση σε άρθρο του καθηγητή Νίκου Μαραντζίδη στην ίδια εφημερίδα στις 18.10.2020.

Ο ως άνω καθηγητής είχε εκφράσει την άποψη ότι ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα της συντριπτικής υπεροχής της Τουρκίας και να αναπροσαρμόσουμε την εξωτερική μας:

“Ακούω και διαβάζω περί κινδύνου φινλανδοποίησης της χώρας μας. Για τους μη μυημένους, ο υποτιμητικός όρος αυτός της διεθνούς πολιτικής αναφέρεται στη στάση ευμενούς ουδετερότητας της Φινλανδίας έναντι της Σοβιετικής Ενωσης μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ουσιαστικά, υποδηλώνει μια κατάσταση διακρατικών σχέσεων στην οποία μια μικρότερη χώρα προσαρμόζει την εξωτερική της πολιτική έναντι μιας γειτονικής μεγαλύτερης υπό τον φόβο πιθανής σύρραξης, από την οποία θα είχε περισσότερα να χάσει. Θα μπορούσα να αναπτύξω εκτενώς γιατί το πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου ήταν διαφορετικό από το σημερινό και γιατί η Ελλάδα ως χώρα-μέλος της Ε.Ε. δεν διατρέχει κίνδυνο φινλανδοποίησης. Για την ουσία της συζήτησης όμως θα σηκώσω το γάντι. Θα φινλανδοποιηθούμε λοιπόν; Μάλιστα! Ε και; Ας κοιτάξουμε τον χάρτη για να αντιληφθούμε τι ακριβώς λέμε. Η μικρή Φινλανδία, που έγινε ανεξάρτητο κράτος μόλις το 1917, είναι εκεί στη θέση της, ευημερούσα, με υψηλή ποιότητα δημοκρατίας, στη δωδεκάδα των καλύτερων κρατών του κόσμου στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, πάνω από τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.”

Ο κ. Μαραντζίδης δεν είναι μόνος. Εκφράζει τον ενδόμυχο πόθο μιας μερίδας του πολιτικού κατεστημένου, η οποία έχει ήδη “μηδίσει”. Διατείνεται ότι όσοι εμμένουν στην αντιπαράθεση με την Τουρκία για την προάσπιση των δικαιωμάτων της Ελλάδας στη βάση του διεθνούς δικαίου δεν είναι ρεαλιστές και πλανώνται με βάση “μύθους”.

Όμως, ο Τέμου Λιχτίνεν, μετά λόγου γνώσεως ως Φινλανδός, καταδεικνύει ότι εκείνοι που βαυκαλίζονται με μύθους, είναι ο κ. Μαραντζίδης και οι συν αυτώ. Διευκρινίζει ότι η πραγματική έννοια της “φινλανδοποίησης” είναι άλλη: “όταν κάποιος διατηρεί ονομαστικά την εξωτερική κυριαρχία, ενώ στην πράξη την έχει απολέσει στο εσωτερικό.”  Η Φινλανδία, είχε συνθηκολογήσει με τη Σοβιετική Ένωση το 1944. Η Σοβιετική Ένωση, πέρα από ορισμένες εδαφικές παραχωρήσεις, σεβάστηκε την εθνική κυριαρχία και το ισχύον κοινωνικό σύστημα. Όμως, κάθε άλλο παρά “ρόδινα”  ήταν τα πράγματα, όπως φαντάζεται ο κ. Μαραντζίδης:

  • Η χώρα, όχι μόνο δεν ευημέρησε λόγω της “φινλανδοποίησης” αλλά και παρέμεινε φτωχή μέχρι τη δεκαετία του 1980
  • Στο εσωτερικό, ο φόβος της ενδεχόμενης απώλειας της κυριαρχίας οδήγησε σε αυτολογοκρισία των απόψεων που ενδεχομένως θα δυσαρεστούσαν την γειτονική υπερδύναμη. Όπως τονίζει ο Λιχτίνεν, μια φνλανδοποιημένη Ελλάδα “θα έπρεπε να χαμηλώσει τη φωνή της στην Ε.Ε., το ΝΑΤΟ και άλλα διεθνή fora για οποιοδήποτε θέμα θα μπορούσε να αναστατώσει την Τουρκία, και με την πάροδο του χρόνου θα έχανε πολύτιμους φίλους. Σε μια τέτοια Ελλάδα οι πολίτες της θα κοιτούσαν πάνω από τους ώμους τους με τον φόβο ότι κάτι που λένε, κάνουν ή πιστεύουν θα μπορούσε να θεωρηθεί λάθος από την Τουρκία – και έτσι θα απέχουν από αυτό.” 
  • Ήδη, έχουμε από καιρό το φαινόμενο του τουρκικού διαβήματος προς την ελληνική Κυβέρνηση για δημοσίευμα της εφημερίδας “Δημοκρατία”. Διερωτάται κανείς, άσχετα αν επιδοκιμάζει ή αποδοκιμάζει το δημ: Από πού προκύπτει κυβερνητική αρμοδιότητα να ελέγχει τον Τύπο;
  • Και καταλήγει ο Λιχτίνεν: “Μια φινλανδοποιημένη Ελλάδα θα ήταν πολύ μακριά από την Ελλάδα που θα μπορούσε να δώσει το ισχυρότερο δυνατό παράδειγμα στη γειτονική Τουρκία, δηλαδή μια ανοιχτή Ελλάδα που κοιτάει μπροστά και κάνει τις επιλογές της με βάση τις δικές της επιθυμίες, τα δικά της θέλω, τις δικές της ανάγκες και φιλοδοξίες…” 

ΦΩΤΟ: Η καταπάτηση της ελληνικής και κυπριακής ΑΟΖ

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *
You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>