Με αφορμή την επιχειρούμενη άρση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
1. Ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης συχνά έχει αναφερθεί και από παλιότερα στην βούλησή του να άρει τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Το ίδιο έκανε και με πρόσφατες δηλώσεις του, την αρχή του έτους.
2. Συγκεκριμένα, θέλησε να συνδέσει την εγνωσμένη εμμονή που έχει η νεοφιλελεύθερη δεξιά και το ακραίο κέντρο με την έννοια της “αξιολόγησης”. Όπως είχε δηλώσει: “η πρωτοβουλία αφορά πρωτίστως τη θεσμική κατοχύρωση της αξιολόγησης”, όπως και τη δυνατότητα της επιβράβευσης των συνεπών και εργατικών Δημοσίων Υπαλλήλων, ενώ, αντίθετα, όσοι δεν ανταποκρίνονται επί μακρόν στις προδιαγραφές της θέσης τους να απομακρύνονται από αυτήν.
3. Η πολιτική θητεία του κ. Μητσοτάκη έχει και από φανατικούς ακόμη υποστηρικτές της χαρακτηριστεί προ της έναρξης της πρωθυπουργίας του ως ευνοιοκρατική, δηλαδή πρόκειται για πολιτικό, ο οποίος, συνεχίζοντας άλλωστε την ρητή θέση που είχε διατυπώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπέρ του “ρουσφετιού”, διακρίνεται από εντονότατες πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους του κόμματός του. Βεβαίως, σε αυτό δεν υπολείπονται και ορισμένοι βουλευτές άλλων τάσεων, όπως ο μοιραίος Υπουργός Μεταφορών κ. Καραμανλής ο νεότερος.
4. Η ελληνική πολιτική Ιστορία μας δείχνει ότι η μη-κατοχύρωση της μονιμότητας επιφέρει απολύσεις με βάση κομματικά κριτήρια. Τις κυβερνητικές εναλλαγές στις θέσεις εξουσίας ακολουθούσαν στο παρελθόν κομματικές εκκαθαρίσεις, αφού, προς εξυπηρέτηση των πελατειακών τους σχέσεων και των ψηφοφόρων τους, οι νέες κυβερνήσεις απέλυαν τους Δημόσιους Υπαλλήλους της προηγούμενης και έβαζαν τους δικούς τους.
5. Όπως έγραφε ένας από τους μεγαλύτερους οικονομολόγους όλων των εποχών, ο John-Kenneth Galbraith, χωρίς την μονιμότητα, ο δημόσιος υπάλληλος γίνεται “πολιτικός υπάλληλος”, με αποτέλεσμα, η μονιμότητα να είναι απόλυτα απαραίτητη για την προστασία από την πολιτική εξουσία. Ο ίδιος οικονομολόγος πρότεινε την αξιολόγηση με σωστά κριτήρια, με αυτή να έχει, για βαριά ολισθήματα, θεσμικές συνέπειες (π.χ. όχι αύξηση, όχι προαγωγή, όχι ηθικούς επαίνους) αλλά όχι απόλυση. Χωρίς την μονιμότητα, δεν μπορεί να υπάρξει σωστή κρίση, δεν μπορεί να υπάρξει επιστημονική κρίση, ούτε στο διοικητικό ούτε στο τεχνικό προσωπικό, διότι πολλοί, υπό τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, εξαρτὠνται από τους εκάστοτε “ισχυρούς της ημέρας”.
6. Η μονιμότητα των Δημοσίων Υπαλλήλων δεν είναι ένας τέλειος θεσμός ή καλύτερα δεν είναι από μόνη της ένας τέλειος θεσμός. Χρειάζεται να μπορεί ο πολίτης παντού και πάντοτε να μπορεί να εξυπηρετηθεί σωστά και με ταχύτητα. Εντούτοις, είναι ένας θεσμός απολύτως απαραίτητος.
7. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δώσει δείγματα γραφής αθέμιτων παρεμβάσεων και επιτηρήσεων σε τόσο μεγάλο εύρος που θυμίζει αυταρχικό καθεστώς και που, συνεπώς, μια πρόταση για συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 103 καταντάει όχι απλώς ανησυχητική αλλά ύποπτη.
8. Η κυβερνώσα τάση της Νέας Δημοκρατίας -όπως και οι υπόλοιπες- θα πρέπει πολύ καλά να σκεφτεί κι η ίδια πού οδηγεί τα πράγματα. Διότι, αν σήμερα είναι κυβέρνηση, αύριο ή μεθαύριο θα είναι αντιπολίτευση. Θα πρέπει επομένως ένας σωστός πρωθυπουργός να μεριμνά για την ανεξαρτησία, την μονιμότητα και την απαλλαγή από αθέμιτες πολιτικές παρεμβάσεις για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας ή κομματικής ένταξης. Και αυτό είναι ένα δικαίωμα αδιαπραγμάτευτο.
9. Η πολιτική αυτή της άρσης της μονιμότητας υπηρετεί την πολιτική των περικοπών που προβλέπεται στο μνημονιακού τύπου αποκαλούμενο «νέο πολυετές δημοσιονομικό πρόγραμμα» που έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη να εφαρμόσει απέναντι στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, στα πλαίσια της πολιτικής λιτότητας και απαξίωσης του κοινωνικού κράτους.
10. Ως κίνημα της ΧΔ, θυμούμαστε ότι ένα από τα χαρακτηριστικά του ναζιστικού ολοκληρωτισμού ήταν το δικαίωμα να είναι κανείς είτε μέλος του κυβερνώντος κόμματος ή απολίτικος, χωρίς δικαίωμα διαφωνίας. Αντίθετα, ως Χριστιανοί εξαρχής εμμένουμε στην ελευθερία του λόγου. Διότι, ως γνωστόν από τις Γραφές, “ο λόγος ου δέδεται”.
