Ἡ προστασία τοῦ περιβάλλοντος εἶναι βασικὴ προϋπόθεση γιὰ τὴν προστασία τῆς παγκόσμιας ὑγείας. Διότι ἡ καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος εἶναι βασικὴ αἰτία ἐμφάνισης στὸν ἄνθρωπο νέων ἐπικίνδυνων μικροβίων, βακτηρίων καὶ ἰῶν, ἀνθεκτικῶν στὰ ἐμβόλια.
Ἡ ἀποδάσωση, εἶναι ἕνας βασικὸς εἰδικότερος παράγοντας, ἐπειδὴ στερεῖ τὰ ἄγρια ζῶα ἀπὸ τὸ φυσικό τους οἰκσύστημα καὶ φέρνει ὄλο καὶ πιὸ κοντά τους τὶς κατοικημένες περιοχές. Ἔτσι, ἔρχονται σὲ ὅλο καὶ πιὸ συχνὴ ἐπαφὴ μὲ τὸν ἄνθρωπο καὶ τοῦ μεταδίδουν ἰούς, ποὺ ἐνῶ γιὰ τὰ ἴδια εἶναι ἀβλαβεῖς, εἶναι βλαβεροὶ γιὰ τὸν ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀναπτύξει ἀπέναντί τους τὰ ἀπαραίτητα ἀντισώματα.
Ὁ θανατηφόρος ἰός Ἔμπολα ποὺ πλήττει τὴν Ἀφρική, προέρχεται ἀπὸ διάφορα εἴδη νυχτερίδων. Σύμφωνα μὲ μελέτη του 2017, ὁ ἰὸς έμφαίζεται πιὸ συχνὰ στὴν Κνετρικὴ καὶ Δυτικὴ Ἀφρική, ὅπου ἔχουν γίνει οἱ περισσότερες ἀποδασώσεις. Ἐλλείψει δασικοῦ περιβάλλοντος, οἱ νυχτερίδες καταφεύγουν στὰ δέντρα τῶν κήπων καὶ τῶν ἀγροκτημάτων. Ἔτσι, μεταδίδουν εὔκολα ἰοὺς τῶν ὁποίων εἶναι ξενιστὲς στὸν ἄνθρωπο, π.χ. μὲ τὸ σάλιο τους μέσω κάποιου καρποῦ.
Τὸ ἴδιο ἰσχύει μὲ τὶς ἀσθένειες ποὺ μεταδίδουν τὰ κονούπια. Ἡ ἐξαφάνιση τῶν δέντρων, καὶ κατ’ ἐπέκταση τῶ ξερῶν φύλλων καὶ τῶν ριζῶν ποὺ ἀπορροφοῦν τὸ νερό, συμβάλλει αὐτὸ νὰ λιμνάζει, εὐνοώντας τὴν ἀναπαραγωγὴ τῶν μολυσματικῶν κουνουπιῶν, ποὺ εἶναι τὰ διπλάσια σὲ σχέση μὲ τὶς περιοχὲς ποὺ παραμένουν δασωμένες.
Καὶ πουλιὰ ὅπως τὰ κοράκια καὶ οἱ κοκκινολαίμηδες στὴ Βόρειο Ἀμερική, φορεῖς τοῦ ἰοῦ τοῦ δυτικοῦ Νείλου, δὲν βρίσκουν δάση γιὰ νὰ φωλιάσουν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προσαρμόζονται σὲ κατοικημένες περιοχὲς καὶ αὐξημένο κίνδυνο μετάδοσης τοῦ ἰοῦ σὲ ἀνρθώπους μέσω κουνουπιῶν.
Ἡ ἀποδάσωση στὶς βορειοανατολικὲς ΗΠΑ πρὸς ὄφελος τῶν ἀστικῶν ἱστῶν ἔχει μειώσει τοὺς πληθυσμοὺς ζώων ποὺ περιόριζαν τοὺς πληθυσμοὺς τῶν τσιμπουριῶν, ὅπως τὸ ὄποσουμ. Ἔτσι, ἀναπτύσσονται ἀσθένειες, ὅπως ἡ νόσος τοῦ Λάιμ ποὺ ἐμφανίστηκε τὸ 1975. Τὰ τελευταῖα 20 χρόνια, ἔχουν ἀνακαλυφθεῖ ἄλλοι ἑπτὰ παθογόνοι φορεῖς προερχόμενοι ἀπὸ τὰ τσιμπούρια.
Ἡ μαζικὴ ἐκτροφὴ ζώων καὶ πτηνῶν γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν παγκόσμιων ἀναγκῶν σὲ κρέας, ἐπίσης εὐνοεῖ νέες ἐπιδημίες. Τὰ ἐκτροφεῖα πουλερικῶν εἶναι ἰδεώδη γιὰ τὴ διάδοση τῆς νόσου τῶν πτηνῶν H5N1. Tὸ 2014 στὴ βόρειο Ἀμερική, ἐξοντώθηκαν δεκάδες ἑκατομμύρια πουλιὰ γιὰ νὰ σταματήσει ἡ διάδοση τῆς νόσου. Τὸ ἔδαφος δὲν μπορεῖ νὰ ἀπορροφήσει πιὰ τὶς κοπριὲς τόσων ζώων ποὺ ἐκτρέφονται, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τοποθετοῦνται σὲ τάφρους ποὺ δὲν εἶναι ὑδατοστεγεῖς καὶ μολύνουν τὸν ὑδροφόρο ὁρίζοντα. Ἀποτέλεσμα: Τὸ βακτήριο escherichia coli, μεταξὺ ἄλλων, ἀκίνδυνο στὰ ζῶα, μεταδίδεται στὸν ἄνθρωπο, προκαλώντας βαριὲς βλάβες. Κάθε χρόνο μολύνονται 90.000 Ἀμερικανοί.
Ὸἱ διαταραχὲς ποὺ προκαλοῦνται στὸ περιβάλλον, ἐντείνονται σήμερα, ἀλλὰ ἐντοπίζονται ἀπὸ τὸν καιρὸ τῆς ἀποικιοκρατίας.
Οἱ παρεμβάσεις τῶν Βέλγων ἀποικιοκρατῶν στὸ Κονγκό, μὲ τὸ χτίσιμο νέων πόλεων καὶ σιδηροδρομικῶν γραμμῶν, ἔδωσαν τὴν εὐκαιρία στὸν “λεντιιό” τῶν πιθήκων μακάκων, νὰ φωλιάσει στὸ ἀθρώπινο σῶμα. Ὁ ἰὸς αὐτὸς ἔγινε γνωστὸς ὡς ὁ ἰὸς τοῦ HIV ποὺ προκαλεῖ τὸ AIDS.
Οἱ παρεμβάσεις τῶν Βρεταννῶν ἀποικιοκρατῶν στὶς Ἰνδίες, μὲ τὴ μαζικὴ ἀποψίλωση γιὰ τὴν καλλιέργεια ρυζιοῦ στὴν περιοχὴ τῶν Σουνταρμπὰν τῆς Βεγγάλης, ἐξέθεσε περισσότερο τοὺς κατοίκους στὰ ὑδρόβια βακτήρια, ποὺ ἤδη ἐνδημοῦσαν προηγουμένως. Τὸ βακτήριο τῶν Σουνταρμπάν ἔγινε γνωστὸ ὡς Χολέρα, ποὺ ἔχει προκαλέσει μέχρι σήμερα ἑπτὰ (7) πανδημίες…
Πηγή: “Monde Diplomatique” (Μοντ Ντιπλοματίκ) Μαρτίου 2020-Στοιχεῖα ἀπὸ τὸ πρωτοσέλιδο ἄρθρο τῆς δημοσιογράφου καὶ συγγραφέως Σόνιας Σἀχ.
ΦΩΤΟ: Ἀπὸ τὴν Ἀθήνα τοῦ 1854, ὅταν τὸ 10% τοῦ πληθυσμοῦ (3.000 ἀπὸ 30.000), χάθηκε στην ἐπιδημία τῆς Χολέρας ποὺ ἔφεραν τὰ πολεμικὰ πλοῖα τῶν Ἀγγλογάλλων. -Ὑπαίθριο νοσοκομεῖο στὶς ἀρχαιότητες.
