Στην απέλαση του πρέσβη της Λιβύης προσανατολίζεται η Κυβέρνηση, ως “αντίποινα” για την παράνομη συμφωνία οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. μεταξύ της χώρας αυτής και της Τουρκίας. Μια “συμφωνία” η οποία παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο, αφού δεν αναγνωρίζει την υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.  

Το γεγονός ότι δεν αποφασίστηκαν αντίποινα σε ισότιμη βάση με το έτερο συμβαλλόμενο μέρος, την Τουρκία, μόνο σαν πράξη πολιτικής δειλίας μπορεί να εκληφθεί. Επίδειξη ισχύος στον αδύναμο και αμήχανη ανοχή στις αυθαιρεσίες του ισχυρού.

Όφειλε η Κυβέρνηση να είχε επιφυλάξει την ίδια αντιμετώπιση και στους δύο παραβάτες του διεθνούς δικαίου, Τουρκία και Λιβύη, οι οποίοι από κοινού πλήττουν τα δικαιώματα της Ελλάδας. Με την Τουρκία να είναι ο βασικός υποκινητής.

Από χρόνια κάναμε λόγο για άμεση οριοθέτηση της ελληνικής Α.Ο.Ζ.. Βαρύτατες είναι οι ευθύνες των Κυβερνήσεων που δεν το προχώρησαν, από την εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου Β’.

Εξάλλου, πληρώνουμε και τις συνέπειες των επεμβάσεων της Δύσης, που αποσταθεροποίησαν τη Λιβύη. Έστω και τώρα, πρέπει να αρθεί η αναγνώριση του λιβυκού καθεστώτος του συνυπέγραψε με την Τουρκία.