Όπως μεταδίδει το Ρόιτερς καθώς και άλλα ΜΜΕ, εξαγριωμένα πλήθη επιτίθενται κατά χριστιανικής κοινότητας στο Πακιστάν, στην πόλη Τζαρανουάλα της βιομηχανικής περιοχής του Φαϊσαλαμπάντ στα ανατολικά της χώρας. Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία, δύο Χριστιανοί κατηγορούνται για “βλασφημία”, επειδή είχαν σελίδες του Κορανίου με γραμμένα χλευαστικά σχόλια. Τα μέλη των οικογενειών τους έχουν διαφύγει, αλλά οι ισλαμιστές έχουν βάλει στόχο ολόκληρη την κοινότητα και τους αναζητούν με στόχο να τους κρεμάσουν.
Ο Ακμάλ Μπατί, από τα ηγετικά στελέχη της χριστιανικής κοινότητας δήλωσε ότι το πλήθος έχει κάψει τουλάχιστον πέντε εκκλησίες και λεηλατήσει σπίτια που εγκατέλειψαν οι ιδιοκτήτες τους.
Ο Αζάντ Μάρσαλ, συντονιστής επίσκοπος της “Εκκλησίας του Πακιστάν”, συνασπισμού διαφόρων ομολογιών Διαμαρτυρομένων (αγγλικανοί, πρεσβυτεριανοί, μεθοδιστές, λουθηρανοί) με 1,5 εκατομμύριο μέλη, κατάγγειλε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι Βίβλοι βεβηλώνονται, Χριστιανοί έχουν βασανιστεί και παρενοχληθεί..“Ζητούμε δικαιοσύνη και να επέμβουν οι δυνάμεις επιβολής της τάξης που έχουν καθήκον να εξασφαλίζουν τη δικαιοσύνη και την ασφάλεια όλων των πολιτών, για να προστατέψουν τις ζωές και τις περιουσίες μας, στην ίδια μας την πατρίδα που μόλις γιόρτασε την ανεξαρτησία και την ελευθερία.”
Η υποκίνηση των ταραχών αποδίδεται στο ισλαμιστικό κόμμα TLP (Tehreek-e-Labaik Pakistan), το οποίο απορρίπτει την κατηγορία.
Η αστυνομία, κατηγορήθηκε ότι παρακολουθούσε τα επεισόδια σαν απλός θεατής, πριν τελικά επέμβει. Απέκλεισε την περιοχή και διαπραγματεύεται τη λήξη των ταραχών.
Επίσημα, στο Πακιστάν η “βλασφημία” τιμωρείται με θάνατο. Κανένας μέχρι τώρα δεν έχει εκτελεστεί. Όμως, πολλοί δικαστές φοβούνται να εκδικάσουν τέτοιες υποθέσεις, για να μη θεωρηθούν επιεικείς από τους φανατικούς. Έτσι, οι υποθέσεις συχνά αναβάλλονται και οι κατηγορούμενοι σαπίζουν στη φυλακή.
Η κατηγορία αυτή προσφέρεται για “ξεκαθάρισμα λογαριασμών” και δεν είναι σπάνιες οι συκοφαντικές καταγγελίες οι οποίες ταλαιπωρούν και θέτουν σε κίνδυνο όσους ατυχείς εμπλακούν, αλλά και χρησιμοποιούνται για να στοχοποιηθούν οι μειονότητες.
Παρά το γεγονός αυτό, η κυβέρνηση, υπό την πίεση των ακραίων ισλαμιστών του TLP, επιδιώκει να αυστηροποιήσει και άλλο τη σχετική νομοθεσία.
Το Πακιστάν ήταν μέρος της ευρύτερης αποικίας των βρετανικών Ινδιών. Όταν ήταν φανερό ότι η αποικιοκρατία θα τελείωνε, οι βρετανοί αποικιοκράτες, όπως έκαναν και στην Κύπρο, μεθόδευσαν καχυποψία και διαίρεση μεταξύ της ινδουιστικής πλειοψηφίας και των μωαμεθανών, με αποτέλεσμα στις 15 Αυγούστου 1947, να δημιουργηθεί, εκτός από την Ινδία και το Πακιστάν ως ξεχωριστό μωαμεθανικό κράτος. Για το λόγο αυτό και η μουσουλμανική θρησκεία είναι στοιχείο της εθνικής του ταυτότητας.
Η μεθόδευση αυτή των αποικιοκρατών είναι ακόμα πιο φανερή από το γεγονός ότι το Πακιστάν υπήρξε στήριγμα των αμερικανονατοϊκών στην περιοχή, μέχρι την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωση. Σε αντίθεση με την Ινδία, η οποία ελεγχόταν τότε από το αντιαποικιοκρατικό “Κόμμα του Κογκρέσου” των Γκάντι και Νεχρού, η οποία πρωτοστάτησε στο κίνημα των χωρών του 3ου κόσμου.
Η μετακίνηση των πληθυσμών που προκλήθηκε από τον διαχωρισμό του Πακιστάν είχε χιλιάδες θύματα.
