Η ολοσχερής καταστροφή της δομής φιλοξενίας της Μόριας στη Λέσβο, είναι η τελική φάση στο χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας. Κακοφορμισμένο “απόστημα” μιας κακής συμφωνίας ακόμα χειρότερα ερμηνευμένης. Προϊόν της βούλησης των ισχυρών της Ε.Ε. να καταστήσουν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αποθήκες ψυχών. Κουτοπόνηρα σκεπτόμενη, η ελληνική ιθύνουσα τάξη σκέφτηκε ότι εντασσόμενη στην ΕΟΚ/Ε.Ε. αυτομάτως γινόταν ισότιμος συνεταίρος των ισχυρών της Ευρώπης και του κόσμου. Και κατάντησε τη χώρα “αποπαίδι” τους για τις “βρωμοδουλειές”.Να επωμίζεται τις συνέπειες αμαρτιών που δεν έχει διαπράξει. Να γίνεται αποθήκη ψυχών ανθρώπων εμπερίστατων και δυστυχισμένων. 

Εξαρχής έχουμε τονίσει ότι η Μόρια και οι αντίστοιχες δομές των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου έπρεπε να είχαν καταργηθεί. Οι πρόσφυγες και μετανάστες, να διοχετεύονται σε ολιγάριθμες δομές στην ενδοχώρα και από εκεί στις χώρες προορισμού τους, όπου και θα εξετάζονται τα αιτήματά τους. Η Ελλάδα της κρίσης, με τους πληθυσμούς των νόμιμα εγκατεστημένων αλλοδαπών να μειώνονται από το 2010 και μετά, είναι πέρασμα και όχι προορισμός για τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών και προσφύγων.

Παράλληλα, απαιτούνται διεθνείς πρωτοβουλίες που θα καταπολεμήσουν τις αιτίες που διογκώνουν τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές: Τους τοπικούς πολέμους, την ανέχεια, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Την παγκόσμια ανισότητα, με τη σώρευση του πλούτου της Γης σε λίγες προνομιούχες χώρες.Οι ροές αυτές, δεν παρατηρούνται μόνο στην Ευρώπη, αλλά και σε άλλα σημεία του κόσμου.

Όμως, άλλα “κελεύουν” οι ισχυροί. Πριν ακόμα διογκωθούν οι μεταναστευτικές ροές, φρόντισαν με τον “Κανονισμό του Δουβλίνου” να φορτώσουν στις χώρες εισόδου όλη την ευθύνη της διαχείρισης της κρίσης. Με τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, έχουν μεταβάλει σε “αποθήκες ψυχών”  τα νησιά μας. Και επιδιώκουν, η κατάσταση αυτή να συνεχιστεί. Διότι η υποδοχή 400 ανηλίκων από τις 13.000 της Μόριας, μόνο συμβολική αξία έχει, με στόχο να συγκαλύψει τις πραγματικές προθέσεις τους. Έχουν μεταβάλει την Ελλάδα σε “ταμιευτήρα” του φουσκωμένου ποταμιού, από το οποίο με τρόπο ελεγχόμενο αντλούν το εργατικό δυναμικό που έχουν ανάγκη. Και ταυτόχρονα, με την προσφορά άφθονης και φθηνής εργασίας, έχουν στα χέρια τους ένα ακόμα μέσο για την απαξίωση και μείωση του κόστους της εργασίας στις χώρες τους.

Και από την άλλη πλευρά των συνόρων η Τουρκία εργαλιοποιεί και χρησιμοποιεί τους μετανάστες για να δημιουργήσει προβλήματα στην Ελλάδα και να εκβιάσει περαιτέρω την Ε.Ε.