• Να απαγορευθούν τα “παιχνίδια” με φωτιές και βεγγαλικά σε κλειστές αίθουσες.

Όλο και ανεβαίνει ο τραγικός απολογισμός των νεκρών από την πυρκαγιά στην ντισκοτέκ του Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Οι νεκροί ήδη ξεπερνούν τους 40, ενώ πάνω από 100 είναι οι τραυματίες. Υπάρχουν και αγνοούμενοι, μεταξύ των οποίων και η 15χρονη Ελληνίδα Αλίκη Καλλέργη. Η φωτιά φαίνεται να ξεκίνησε από την οροφή του χαμηλοτάβανου υπόγειου χώρου, ως αποτέλεσμα εορταστικού δρώμενου (βεγγαλικά σε μουκάλια σαμπάνιας), ενώ καταγγέλλεται ότι οι έξοδοι κινδύνου δεν επαρκούσαν για την εκκένωση. Δεκάδες άλλοι έφηβοι από 14 ετών, όπως και νεαρά άτομα αγνοούνται, περιλαμβάνονται στους τραυματίες και στους νεκρούς. Το τραγικό συμβάν αποτελεί πλήγμα για τη φήμη την οποία καλλιεργεί η Ελβετία ως χώρα με ασφαλείς υποδομές, αφού άλλωστε αποτελεί και τον τόπο που προτιμάται για υψηλού επιπέδου διεθνείς συναντήσεις. Παρόμοιο δυστύχημα έγινε στην Κώτσανη των Σκοπίων το Μάρτιο του 2025, με 59 νεκρούς σε ντισκοτέκ, υπό παρόμοιες συνθήκες, πάλι με χρήση βεγγαλικών σε κλειστό χώρο. Στα Σκόπια, οι ιδιοκτήτες συνελήφθησαν αμέσως. Στη Ελβετία, οι αρχές είναι πιο επιφυλακτικές, με αποτέλεσμα την υποψία να επιχειρηθεί συγκάλυψη, προφανώς για τη διαφύλαξη της φήμης της χώρας ως διεθνούς προορισμού. Δυστυχώς, η προτεραιότητα του κέρδους αφήνει χώρο στο ενδεχόμενο, ακόμα και να χαθούν ζωές. Ανάλογα -ηλίθια, όσο και επικίνδυνα- “δρώμενα” έχουν διαδοθεί παντού και συνηθίζονται και στη χώρα μας. Και πρέπει να απαγορευθούν άμεσα και στην Ελλάδα.

“Δεν ήταν ατύχημα- ήταν έγκλημα”

Χαρακτηριστικό των υπονοιών που υπάρχουν είναι κείμενο που κυκλοφορεί στο γαλλόφωνο διαδίκτυο.

Ακούστε με προσεκτικά, γιατί δεν θα μασήσω τα λόγια μου: αυτή η σφαγή στο “Constellation” του Crans-Montana δεν ήταν «ατύχημα». Ήταν μια προμελετημένη σφαγή, μια αλυσίδα εγκληματικών παραλείψεων που μυρίζει απληστία και απόλυτη περιφρόνηση για τη ζωή των νέων.

Ναι, είμαι έξαλλος! Και υποστηρίζω κάθε λέξη, επειδή ο θυμός είναι η μόνη αξιοπρεπής απάντηση σε αυτό το βδέλυγμα. Αυτά τα παιδιά – έφηβοι, συχνά ανήλικοι, στριμωγμένοι σε ένα υπόγειο που μετατράπηκε σε νυχτερινό κέντρο – κάηκαν ζωντανά από μια σειρά άθλιων επιλογών που έκαναν ενήλικες, οι οποίοι που επέλεξαν το κέρδος έναντι της ασφάλειας.

Θέλω ονόματα. Πραγματικά ονόματα. Ποιοι ήταν οι διαχειριστές του εργοταξίου για τις ανακαινίσεις; Από πού προήλθαν αυτά τα εύφλεκτα υλικά, αυτός ο φτηνός ακουστικός αφρός που έβαλε φωτιά στην οροφή σαν πυρσός; Με ποια λίστα εταιρειών έγινε η σύναψη συμβάσεων και, το πιο σημαντικό, με ποιους υπεργολάβους υπεργολάβων έκαναν κρυφά περικοπές για να εξοικονομήσουν χρήματα; Πώς θα μπορούσε να εγκατασταθεί μια μη πυρίμαχη ψευδοροφή σε ένα γεμάτο, κλειστό υπόγειο; Ποιος ενέκρινε τη λειτουργία; Ποιος υπέγραψε τις άδειες για ανεπαρκείς εξόδους κινδύνου και ανύπαρκτα ή αποσυνδεδεμένα συστήματα πυρόσβεσης; Θανατηφόρες τοξικές αναθυμιάσεις σε ένα υπόγειο χωρίς κατάλληλο αερισμό; Δεν πρόκειται για λάθος. Είναι δολοφονία λόγω απληστίας. Το Κρανς-Μοντανά φέρει συντριπτική ευθύνη για αυτή τη σφαγή. Και κάτω από τον υποκριτικό μανδύα του συλλογικού πένθους, θα την καλύψουν, όπως συνήθως, επειδή εμπλέκονται πάρα πολλές ισχυρές προσωπικότητες, εξέχοντες πολίτες και πλούσιοι τουρίστες. Οι θάνατοι αυτών των νέων δεν είναι ατύχημα. Είναι μια ατελείωτη ακολουθία παραλείψεων, που αψηφά κάθε ανθρώπινη λογική, τροφοδοτούμενη από το δέλεαρ του κέρδους. Πώς θα μπορούσαν ανήλικοι να μπουν και να διασκεδάσουν σε αυτή την παγίδα θανάτου; Και πάνω απ’ όλα: πότε θα απαγορεύσουμε επιτέλους αυτό το αυτοκτονικό τσίρκο με πυροτεχνικά σιντριβάνια σε μπουκάλια, που κυματίζουν πάνω από τους ώμους σε υπερπλήρεις χώρους; Αυτές οι ηλίθιες «παραστάσεις» που μετατρέπουν μια βραδιά σε κόλαση σε δευτερόλεπτα – το είδαμε χθες, με αυτές τις σπίθες που βάζουν φωτιά στο ταβάνι σαν πυριτιδαποθήκη.

Ναι, είμαι αγενής. Γιατί το να είσαι ευγενικός απέναντι στην αδικία είναι καθαρή δειλία. Οι πραγματικοί ένοχοι – όσοι έκαναν τα στραβά μάτια, αδιαφόρησαν για την ασφάλεια και ενέκριναν αυτούς τους ελαττωματικούς κανονισμούς – θα γίνουν καπνός, όπως πάντα. Θα κρατήσουν τις δουλειές τους, τα σαλέ τους, τη συνείδησή τους υπό έλεγχο.

Ας έχουν τουλάχιστον τα κότσια – το πραγματικό Κρανς-Μοντάνα – να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να αναλάβουν την ευθύνη! Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε: θα επιλέξουν δημόσια δάκρυα και στημένες έρευνες.

Είμαι θυμωμένος. Και πολύ Για αυτoύς τους καημένους τους πιτσιρικάδες, των οποίων οι ζωές κλάπηκαν από τη δειλία ενός διεφθαρμένου συστήματος.