Εγκώμιο της αγίας Φιλοθέης προς τη Θεοτόκο, ανακαλύφθηκε σε έγγραφο της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου το 1923, από τον βυζαντινολόγο καθηγητή Πανεπιστημίου και Ακαδημαϊκό Νικόλαο Βέη (1883 – 1958), οπότε και δημοσιεύθηκε. Το φύλλο του κώδικα αρχίζει με την ένδειξη «Εγκώμιον πεζόν προς την υπεραγίαν Θεοτόκον, ποιηθέν το μεν μέλος παρ’ ευτελούς τινός Νικολάου του Καρικέως, τα γράμματα παρ’ ευγενούς γυναίου, τα πρώτα φερούσης Αθήναζε, ής η κλήσις Ρεγούλα». Ακολουθεί ο ύμνος:
«Παρθένε μου πανάμωμε κι αθάνατη μου βρύση,
των προφητών το κήρυγμα και των οσίων μήτηρ,
εσύ ‘σονε το κήρυγμα που ‘λεγουν οι προφήται,
εσύ βάτος η άφλεκτος, συ το άγιον όρος,
εσύ εκείνη η κιβωτός, κόρη ηγιασμένη,
εσύ και το παλάτιον, οίκος του βασιλέως,
όπου κατοίκησε Θεός και φόρεσε την σάρκα,
και κατεδέχθη τον σταυρόν δια τες αμαρτιές μου.
Παρακαλώ σε ‘πε του το για να με συγχωρήση,
όπου ‘καμα πολλά κακά και στέκω πικραμένη.
Γενού, κυρά, μεσίτρια για να μ’ ελευθερώσης,
καθώς εγίνης εις πολλούς μεσίτης και ‘γγυήτρια.
Εσύ ‘σανε, παρθένε μου, πο ‘λέγαν οι προφήται,
χαίρε κλήμα ουράνιον, σκάλα της παραδείσου,
και χαίρε φως, το άσβεστον, του Ααρών η ράβδος,
της σωτηρίας πρόξενε, χαρά ‘σαι των δικαίων,
ελπίδα των αμαρτωλών και καύχημα αγγέλων,
και ‘γω ελπίζω εις εσέ για να με μεσιτεύσης».
Δεδομένου ότι η αγία συνέταξε το εγκώμιο στην παιδική της ηλικία, αναδεικνύονται η βαθιά ευλάβεια και πνευματικότητα που την διέκρινε, αλλά και η μεγάλη μόρφωσή της.
ΠΗΓΗ: Αέναη επανάσταση
