“Πρέπει να ολοκληρωθεί και ο διαμελισμός της Ρουμανίας. Το απαιτούν οι δύο ηττημένοι του 1918, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία. Ο Τσιάνο και ο Ρίμπεντροπ συναντιούνται στο Μπελβεντέρε της Βιέννης για να γίνουν διαιτητές στη διαφορά. Στις 30 Αυγούστου [1940], ο Ρουμάνος υπουργός των Εξωτερικών, Μανοϊλέσκου, πέφτει λιπόθυμος. Η Γερμανία και η Ιταλία είχαν επιστρέψει στην Ουγγαρία τη βόρειο Τρανσιλβανία και στη Βουλγαρία τη νότιο Δοβρουτσά, ανεβάζοντας στο ένα τρίτο του συνόλου τον πληθυσμό και τα εδάφη , που το ρουμανικό κράτος έχασε μέσα σε διάστημα μικρότερο από ένα χρόνο”. (Ρεμόν Καρτιέ, ” Ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τόμος.1 σε. 178- Έκδοση Παπύρου). 

Προηγουμένως, στη βάση του συμφώνου Ρίμπεντροπ- Μολότοφ, οι Σοβιετικοί είχαν προσαρτήσει τη Βεσσαραβία και -αυθαίρετα- την βόρειο Μπουκοβίνα. Η Γερμανία, παρά το γεγονός ότι διαμέλισε τη Ρουμανία, ταυτόχρονα την εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο: Χρησιμοποίησε τη σοβιετική επεκτατικότητα ως όπλο για να την καταστήσει ουσιαστικά κατεχόμενο προτεκτοράτο και να διασφαλίσει τη χρήση των ρουμανικών πετρελαίων, χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσε να διεξάγει τον πόλεμο. Και στρατεύματα ακόμα εξασφάλισε, ως βοήθεια στην εκστρατεία κατά της Ρωσίας.

Δεν αναφερόμαστε στον διαμελισμό της Ελλάδας που ακολούθησε μετά την εισβολή και τριπλή κατοχή που ακολούθησε το 1941, διότι η χώρα μας ούτε συγκαταλεγόταν τότε στους “συμμάχους” της Γερμανίας, όπως είχε επιλέξει η Ρουμανία, ούτε είχε επίσημα αναγνωρίσει απώλεια εθνικού εδάφους.

Ας έχουμε κατά νου ότι όποια και αν είναι η διακυβέρνηση, οι γεωπολιτικές επιλογές της γερμανικής άρχουσας τάξης, παραμένουν οι ίδιες. Η Τουρκία παραμένει ιστορικά σύμμαχος και προνομιακός οικονομικός εταίρος της Γερμανίας, με αποτέλεσμα η γερμανική “διαμεσολάβηση” σε συνδυασμό με τις δυνατότητες πίεσης εις βάρος μας που παρέχονται μέσω της γερμανοκρατούμενης “Ευρώπης” να αποτελούν επικίνδυνο “μείγμα” για την εθνική κυριαρχία και τα συμφέροντα της χώρας μας.

ΦΩΤΟ: Χάρτης από τον διαμελισμό της Ρουμανίας τον Αύγουστο 1940, ως συνέπεια της συντριβής της Γαλλίας δύο μήνες πριν και την κυριαρχίας του Άξονα στην ηπειρωτική Ευρώπη, σε συνδυασμό με τους μυστικούς όρους του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότοφ. Μετά τον πόλεμο, της επιστράφηκε η Τρανσιλβανία (πράσινο). Οι περιοχές που είχε προσαρτήσει η ΕΣΣΔ ανήκουν σήμερα στη Δημοκρατία της Μολδαβίας (με ίδια γλώσσα και σημαία με τη Ρουμανία) και στην Ουκρανία, ενώ η νότια Δοβρουτσά παραμένει στη Βουλγαρία, στην οποία ανήκε πριν το 1913.