• Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΘΑ ΚΑΝΕΙ «ΝΤΑ» ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

του Μανώλη Μηλιαράκη*

Στο τέλος του μήνα, 29 και 30 Ιουνίου, συνέρχεται στη Μαδρίτη η Σύνοδος του ΝΑΤΟ. Σε αυτή θα μετέχουν οι πρόεδροι ή οι πρωθυπουργοί των κρατών μελών της συμμαχίας, μεταξύ των οποίων και ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν.

Μείζον θέμα της Συνόδου θα είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία, που στην ουσία είναι πόλεμος μεταξύ ΝΑΤΟ-Ρωσίας. Ο Μπάιντεν, από την πρώτη ημέρα εγκατάστασής του στο Λευκό Οίκο, είχε διακηρύξει ότι «εχθρός μας είναι η Ρωσία»! Επομένως η Σύνοδος θα ασχοληθεί με ό,τι έχει άμεση σχέση με την ενίσχυση της συμμαχίας σε όλους τους τομείς. Σε αυτούς περιλαμβάνεται η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, με την ένταξη σε αυτό της Σουηδίας και της Φινλανδίας, θέμα στο οποίο προβάλλει veto η Τουρκία καθώς και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις που από την εξέλιξή τους εξαρτάται η συνοχή και αποτελεσματικότητα της Ν.Α. Πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Η Σύνοδος συνέρχεται σε μια περίοδο που:
• Η Τουρκία διακηρύσσει σε όλους τους τόνους τις επεκτατικές της βλέψεις σε βάρος της Ελλάδας και καθημερινά προβαίνει, έμπρακτα, σε παραβιάσεις της εθνικής μας κυριαρχίας. Διατηρεί το casus belli και ανοικτά πια διεκδικεί 152 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο και με το έωλο επιχείρημα, ότι είναι στρατιωτικοποιημένα , κατά παράβαση Συνθηκών διεκδικεί την επανάκτησή τους!
• Το ΝΑΤΟ, δια του Γεν. Γραμματέα του, Γενς Στόλτενμπεργκ, εξακολουθεί, ακόμα και τώρα, να εφαρμόζει την πολιτική «των ίσων αποστάσεων», μεταξύ επιτιθέμενου και αμυνόμενου, συνιστώντας «αυτοσυγκράτηση και διάλογο»! Πάντως γενική σύρραξη- πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ιδιαίτερα αυτή την εποχή, το ΝΑΤΟ έχει κάθε λόγο να μην τη θέλει. Αντίθετα ένα ελεγχόμενο «επεισόδιο», δεν θα το απέκλειε, ως μέσο και «ευκαιρία», για να στρωθεί τραπέζι ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων με ατζέντας Άγκυρας, όπως είχαμε γράψει και παλαιότερα!
• Η Ελλάδα, συνεχίζει να διακατέχεται από το «φοβικό σύνδρομο» και να διακηρύσσει μεν «ότι οι ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες και ικανές να αποκρούσουν κάθε ενέργεια κατά της εθνικής μας κυριαρχίας», αλλά στην πράξη δεν δείχνει αποφασισμένη και περιμένει από εταίρους και συμμάχους να «λύσουν», δια της διπλωματικής οδού, τα άλυτα προβλήματα που προβάλλει η Τουρκία. Μια σύντομη, επιγραμματική, ματιά στην πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων τις τελευταίες δεκαετίες, ίσως φωτίσει τη σημερινή
κατάσταση και να προκαλέσει γόνιμους προβληματισμούς για το τι δέον γενέσθαι.

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΨΑΡΟΥΔΑΚΗ: Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Ελληνισμού

Στην Τουρκία, η πληγή που άφησε η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν έκλεισε ποτέ. Γι’ αυτό και η σπονδυλική στήλη της στρατηγικής της, διαχρονικά και ανεξάρτητα από την κυβερνώσα κάθε φορά παράταξη, συνοψίζεται σε μια λέξη: Επανάκτηση!

Με βάση αυτή την αμετάθετη στρατηγική και σε συνάρτηση με τις εκάστοτε συνθήκες, εσωτερικές και διεθνείς, ρυθμίζει την τακτική της. Έτσι στο Κυπριακό, ξεκινά με το εύλογο ενδιαφέρον της διασφάλισης των δικαιωμάτων της τουρκοκυπριακής μειονότητας, ως αντίδραση στον αντιαποικιακό απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ. Με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, γίνεται συνιδιοκτήτης και
εγγυητής του νησιού! Με τον Αττίλα συγκροτεί το ψευδοκράτος και μας εμπλέκει σε ατέρμονες διακοινοτικές διαπραγματεύσεις.

Η Μειονότητα έχει αναβαθμιστεί σε Κοινότητα, ισότιμη με την Ελληνοκυπριακή πλειονότητα. Αμέσως θέτει θέμα ίδρυσης Δικοινοτικής Διζωνικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ). Μόλις διαπιστώνει ότι Η ΔΔΟ έχει υιοθετηθεί από Ελλάδα και Κύπρο, απορρίπτει την Ομοσπονδία
και ζητά τη «λύση» δύο ανεξάρτητων κρατών, ως ενδιάμεσο στάδιο για την επανάκτηση ολόκληρης της Μεγαλονήσου, που ήταν και ο πρωταρχικός στόχος.

Στο Αιγαίο. Πριν τον Αττίλα οι χάρτες που κυκλοφορούσαν στην Τουρκία έδειχναν τα νησιά, τις νησίδες και τις βραχονησίδες (π,χ. τα Ίμια), που σήμερα διεκδικεί η Τουρκία ότι ανήκουν στην Ελλάδα. Το 1973 όμως, με τη Χούντα στην Ελλάδα η Τουρκία χορηγεί άδεια
ερευνών σε Εταιρεία, Δυτικά ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Η Χούντα δεν αντιδρά. Αμέσως μετά την τραγωδία της Κύπρου και εξασθενημένη την Ελλάδα, αρχίζει να εκφράζει αμφισβητήσεις ως προς το εύρος του εναέριου εθνικού μας χώρου και της
υφαλοκρηπίδας. Το 1976 με το «Χώρα», παίρνει το «Πρακτικό της Βέρνης», που πρότεινε διάλογο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, κάτι που το σαμπόταρε η Τουρκία, γιατί το θέμα της δεν ήταν και δεν είναι η οριοθέτηση, αλλά η κατάκτηση!

Το 1987 προκαλείται πάλι κρίση και ατμόσφαιρα παραμονών πολέμου. Η σύγκρουση αποφεύγεται, με την Αθήνα να πανηγυρίζει, ότι τάχα η Τουρκία έκανε πίσω, αλλά η Τουρκία είχε εισπράξει την υπογραφή μας «ότι δεσμεύονται τα δυο μέρη να προβαίνουν σε μονομερείς ενέργειες». Ποιες ενέργειες; Η μεν Τουρκία να μην κάνει έρευνες σε ελληνική υφαλοκρηπίδα και η Ελλάδα στη δική της υφαλοκρηπίδα! Τέτοια ήταν η «νίκη» μας!

Το 1996 έχομε τα Ίμια και η Τουρκία για πρώτη φορά κάνει λόγο για «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο. Ακολουθεί η «Συμφωνία της Μαδρίτης» τον Ιούλιο του 1997, με την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει στην Τουρκία την «ύπαρξη νόμιμων και ζωτικών συμφερόντων»
της στο Αιγαίο, γεγονός που επικαλείται σήμερα η Τουρκία.

Σήμερα πια η Τουρκία έχει διακηρύξει ξεκάθαρα ότι στόχος της δεν είναι, όπως δεν ήταν ποτέ, η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, ή της ΑΟΖ ή η συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του Αιγαίου, αλλά η επέκταση της κυριαρχίας της σε στεριά, θάλασσα και αέρα από τον 25ο μέχρι τον 32ο Μεσημβρινό. Ο 25ος Μεσημβρινός είναι στο Χάρτη μια νοητή κατακόρυφη ευθεία που περνά από Θράκη, κατεβαίνει στο Αιγαίο, περνά από Ικαρία, Σητεία και φτάνει στην Αφρική, ο δε 32ος περνά από τις δυτικές ακτές της Κύπρου.

Όλα τα άλλα θέματα που θέτει η Τουρκία, όπως αποστρατικοποίηση των νησιών μας, είναι βήματα και στάδια για τον τελικό στόχο της, την επέκταση, την επανάκτηση και την ανάδειξή της όχι μόνο ως περιφερειακής υπερδύναμης, αλλά παγκόσμιας! Εκτιμά ότι η σημερινή συγκυρία σε σχέση με τους στρατηγικούς στόχους του ΝΑΤΟ και τη δική της γεωπολιτική σημασία για τη συμμαχία, ότι θα μπορέσει να εκβιάσει αποφάσεις της Συνόδου που στην ουσία να εξακολουθούν να υπηρετούν την μέχρι τώρα πολιτική «των ίσων αποστάσεων».
Η Ελλάδα σε όλη τη μεταπολεμική περίοδο δεν έχει χαράξει μια σταθερή στρατηγική υπεράσπισης των εθνικών της συμφερόντων και κυρίως της εθνικής της κυριαρχίας και εδαφικής της ακεραιότητας. Διαχρονικά οι κυβερνήσεις μας διακηρύσσουν ότι όπλο μας είναι το Διεθνές Δίκαιο και οι αλληλεγγύη των συμμάχων μας. Δεν ακούσαμε ποτέ ότι όπλο μας είναι η βούλησή μας, η απόφασή μας και η δύναμη των ενόπλων μας Δυνάμεων και του λαού μας να αντιμετωπίσουμε και να αποκρούσουμε οποιαδήποτε επιβουλή. Το κυριότερο είναι ότι είμαστε μια από τις ελάχιστες χώρες του πλανήτη, που ενώ αντιμετωπίζει συνεχώς απειλές, δεν διαθέτει ένα Εθνικό Συμβούλιο μελέτης και ανάλυσης των διεθνών εξελίξεων και γεωστρατηγικών επιδιώξεων ώστε να διαμορφώσουμε μια ξεκάθαρη, σε
κόκκινες γραμμές, Στρατηγική Εξωτερικής πολιτικής.

Ο αείμνηστος πρόεδρος της Χ.Δ. Νίκος Ψαρουδάκης, ως βουλευτής Επικρατείας (1985-1989), είχε καταθέσει στη Βουλή σχετική πρόταση για σύσταση ενός Εθνικού Συμβουλίου, με μέλη από όλο τον Ελληνισμό, που θα αποτελούσε το σύμβουλο της εκάστοτε
κυβέρνησης. Δυστυχώς δεν έχει γίνει τίποτε αλλά ο κάθε πρωθυπουργός ασκεί την πολιτική που αυτός και η αυλή του αποφασίζουν, που κατά κανόνα είναι η πολιτική των συμμάχων και εταίρων που αποφασίζουν πριν από εμάς για μας, υποτίθεται για το καλό μας, αλλά οι αποφάσεις και υποδείξεις τους, υπηρετούν τα δικά τους συμφέροντα. Πρόσφατο παράδειγμα η Συμφωνία των Πρεσπών που έγινε, όπως έγινε, κατ’ επιταγή του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ και της Γερμανίας.

Σήμερα οι ίδιες δυνάμεις επιδιώκουν και για τα ελληνοτουρκικά μια τέτοιου τύπου Συμφωνία. Το πρόβλημά τους είναι να μη υπερμεγενθυνθεί η δύναμη της Τουρκίας. Αυτό σίγουρα δεν το θέλουν ούτε οι δυτικοί σύμμαχοι και εταίροι μας, αλλά ούτε και η Ρωσία.
Από την Ελλάδα θα ζητήσουν να δείξει κατανόηση για να αποφευχθεί ο πόλεμος. Αλλά το πώς θα χρυσώσουν το χάπι δεν θα τους το υποδείξουμε εμείς, αυτοί είναι άσσοι σε αυτά.

Εμείς ως Ελληνισμός, εδώ και τώρα, πρέπει να αλλάξουμε ρότα. Επιβάλλεται άμεσα η σύγκληση άτυπου μεν, ουσιαστικού όμως, συμβουλίου πολιτικών αρχηγών Ελλάδας- Κύπρου με συμμετοχή προσωπικοτήτων της Ομογένειας, για να χαράξει καθαρές θέσεις για τα εθνικά θέματα και να διακηρύξει την απόφαση του Ελληνισμού να υπερασπίσει, μόνος του αν χρειαστεί την πατρίδα του και το λαό του. Οι ξένοι υπηρετούν τα συμφέροντα τους, που αν τύχει να συγκλίνουν με τα δικά μας έχει καλώς, αν όχι ότε μόνοι μας όπως η Ιστορία μας το επιβάλλει.

Από τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ πάντως μη περιμένουμε ότι θα βάλλει στη θέση την Τουρκία, Το πολύ να την κάνει ντα-ντα!

*Πρωτοσέλιδο φύλλου της “Χριστιανικής” Πέμπτης 23 Ιουνίου 2022