Ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς έγραφε σε ένα παλιότερο βιβλίο του (“Κάνοντας την παγκοσμιοποίηση να δουλέψει”) το 2006 ότι, σε συνομιλίες του με τον μεγάλο θεωρητικό του νεοφιλελευθερισμού, Μίλτον Φρήντμαν, διαπίστωσε ότι δε διαφωνούσαν στα δεδομένα, αλλά στις βασικές αρχές. Ο Μίλτον Φρήντμαν για παράδειγμα θεωρούσε ότι κορυφαίο κριτήριο μιας ελεύθερης κοινωνίας είναι η επιχειρηματική ελευθερία. Για αυτό και διακήρυξε το Χονγκ-Κονγκ ως πιο φιλελεύθερη χώρα από τις ΉΠΑ. Αντίστοιχα, ο Φρήντμαν μίλησε για το “Οικονομικό θαύμα της Χιλής” υπό τη δικτατορία του Στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ. Άλλωστε, Υπουργοί Οικονομικών όπως ο Σέρτζιο ντε Κάστρο ήταν διδακτορικοί φοιτητές του Φρήντμαν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.
Ο Φρήντμαν των διεθνών οικονομικών περιοδικών είναι ο Economist. Ήδη από τον Απρίλιο, ο Economist, ο οποίος έσταζε χωρίς καμία υπερβολή φαρμάκι και χολή με την ολιγόβια αντιμνημονιακή διακυβέρνηση των αρχών του 2015, επαινούσε τον Μητσοτάκη για τις επιδόσεις του στην τετραετή διακυβέρνησή του 2019-2023, συμπληρώνοντας ότι ο κ. Μητσοτάκης, ένας λουστραρισμένος τεχνοκράτης, είναι από τους “λατρεμένους των Βρυξελλών” (one of Brussels’ darlings).
Ο Μίλτον Φρήντμαν εκθείαζε μια πολιτική δικτατορία, επειδή είχε επιφέρει σειρά ιδιωτικοποιήσεων, φιλελευθεροποιήθηκε ως προς το άνοιγμα στο διεθνές εμπόριο και τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις, επειδή απορρύθμισε την αγορά εργασίας. Το γεγονός για παράδειγμα έτσι ότι η ανεργία άγγιξε το 20% από τα πρώτα-πρώτα ήδη χρόνια της στρατιωτικής χούντας του Πινοσέτ δεν απασχόλησε. Επίσης, ότι οι κοινωνικές ανισότητες αυξήθηκαν απότομα, όπως δείχνει η εκτίναξη του Συντελεστή Gini.
Αντίστοιχα ισχύουν για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με μια διαφορά: στάθηκε παντελώς ανίκανη -μάλλον, άβουλη- να τιθασσεύσει τον πληθωρισμό. Κι αυτό επειδή η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί ως ευνοιοκρατικός καπιταλισμός. Οι ελίτ -αυτούς που ονομάζει αρίστους- είναι τα φιλαράκια της (cronies) και δεν τους… “ταράττει τους κύκλους”. Αποτέλεσμα είναι ότι κάνουν ό,τι θέλουν σε επίπεδο τιμολογικής πολιτικής. Με οργανωμένες ενέργειες, καταργούν τον περίφημο ελεύθερο ανταγωνισμό και επιφέρουν τις υψηλές τιμές που επιθυμούν. Αναλυτικότερα στοιχεία δίνονται στο άρθρο του προέδρου της ΧΔ Γιάννη Ζερβού.
Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να ενεργοποιηθούν, να αποταχθούν τις πελατειακές σχέσεις και να δώσουν στην κυβέρνηση αυτή αυτό που της αξίζει.