- ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΗΘΙΚΗ ΑΡΧΗ Ή ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ
του Γεωργίου Μαντζαρίδη
Η χριστιανικὴ Πίστη δὲν στηρίζεται σὲ κάποια ἠθικὴ ἀρχὴ ἢ ἰδεολογία, ἀλλὰ θεμελιώνεται στὴν φανέρωση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ μέσα στὴν ἱστορία. Χαρακτηριστικὴ εἶναι ἡ μαρτυρία τοῦ ᾿Αποστόλου Πέτρου, ποὺ ἀναφέρεται ἀκριβῶς στὴν ἐμπειρία του ἀπὸ τὴ Μεταμόρφωση, προκειμένου νὰ δηλώσει τὴν ἀλήθεια τοῦ χριστιανικοῦ κηρύγματος: «Οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλ᾿ ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος» .
Χωρὶς τὴν ἐμπειρία τῶν οὐρανίων δὲν ἐλευθερώνεται ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς τῶν ἐπιγείων. Οἱ ᾿Απόστολοι τοῦ Χριστοῦ, οἱ Μάρτυρες, οἱ ῞Αγιοι καὶ οἱ ᾿Ασκητὲς τῆς ᾿Εκκλησίας δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ νικήσουν τὸν κόσμο καὶ νὰ προσφέρουν τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό, ἂν δὲν εἶχαν κάποια γεύση τῆς οὐράνιας μακαριότητας. ῾Η ἐν Χριστῷ υἱοθεσία κερδίζεται ἀπὸ τὴν παροῦσα ζωή. «Νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμεν», γράφει ὁ ᾿Απόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς ᾿Ιωάννης, «καὶ οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα· οἴδαμεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ, ὅμοιοι Αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστι» .
Τὴν αἴσθηση τῆς ἐν Χριστῷ υἱοθεσίας ἀποκτᾶ ὁ ἄνθρωπος στὴν ζωή του μὲ τὴν τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν. Μὲ τὴν αὐταπάρνηση καὶ τὴν αὐτοπροσφορά του στὸν Θεὸ καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ μιὰ μορφὴ θανάτου, γίνεται ὁ πιστὸς μέτοχος τῆς θείας Ζωῆς καὶ Βασιλείας.
῾Η γεύση τῆς αἰωνιότητας δὲν ἀρχίζει μετὰ τὸ Σταυρό, ἀλλὰ μὲ τὸν Σταυρό. ῾Η ὑπακοὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ «μέχρι θανάτου» εἶναι ἤδη μετοχὴ στὴν ἀνάσταση. ῞Οπως ἡ δόξα τοῦ Χριστοῦ ἀρχίζει μὲ τὸ Σταυρό, ποὺ συντρίβει τὶς δυνάμεις τοῦ πονηροῦ, ἔτσι καὶ ἡ δόξα τῶν χριστιανῶν ἀρχίζει μὲ τὴν ἑκούσια ἀποδοχὴ τοῦ θανάτου γιὰ τὸν Χριστό, ποὺ συντρίβει τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο καὶ ἀποκαλύπτει τὸ νέο.
῾Η Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ προετοιμασία τοῦ Σταυροῦ. Καὶ ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἀφετηρία τῆς δόξας Του ὡς ἀνθρώπου. ῾Ο Χριστὸς μὲ τὴν Μεταμόρφωση δὲν ἀποκτᾶ τίποτε καινούργιο, ἀλλὰ ἐνισχύει τοὺς Μαθητὲς ἐνόψει τῆς Σταυρώσεώς Του. Οἱ Μαθητὲς χρειάζονταν τὴν ἐνίσχυση αὐτή, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ Σταυρὸ τοῦ Διδασκάλου τους, ὅπως καὶ τὸ δικό τους σταυρὸ ἀργότερα γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Διδασκάλου τους.
῾Η πύλη τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ Σταυρός. Καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ μέσα στὸν κόσμο ἀρχίζει μὲ τὸ Σταυρό. Κάθε φανέρωση τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν ἱστορία, πρὶν ἢ μετὰ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ προτύπωση ἢ προέκταση τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ.Κάθε ἐμπειρία τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν παροῦσα ζωὴ προαναγγέλλει ἢ συνοδεύει τὴνἐμπειρία τοῦ Μυ στηρίου τοῦ Σταυροῦ.
“Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος” Από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα


Σήμερα ήταν η μνήμη της Μεταμόρφωσης του Χριστού.
Αντίθετα, η μεταμόρφωση του αστού, όπως την περιγράφει ο μεγάλος Ζακ Ελλύλ (1912-1994), είναι ένα γεγονός συνεχόμενο και δόλιο. Ο αστός είναι ένας Πρωτέας, όπως λέει ο Ζακ Ελλύλ, που “δεν τον πιάνεις πουθενά”. Αυτό όμως δε γίνεται, λόγω ταπεινότητας ή καλής πρόθεσης, αλλά λόγω πρόθεσης αφομοιωτικής: να τα αφομοιώσει όλα και όλους. Πρόκειται για την υστερόβουλη πρακτική της προσοικείωσης. Αυτό το ξεγλίστρημα του αστού είναι μέσω των συνεχών και “οβιδιακών” μεταμορφώσεών του είναι ακριβώς που του επιτρέπει να επικρατεί και η κοινωνία που έφτιαξε να επιβιώνει. Ο αστός δεν έχει κανένα πρόβλημα να αφομοιώσει και τα φαινομενικά αντίθετά του. Εάν ο Λένιν, για παράδειγμα, είπε ότι σοσιαλισμός σημαίνει σοβιέτ και εξηλεκτρισμός, ο αστός θα το αξιοποιήσει αυτό, για να πει ότι τα προσφέρει κι αυτός: μέσα από τα επιχειρησιακά “εργατικά συμβούλια” στο πλαίσιο του “εκδημοκρατισμού των εργασιακών χώρων” αλλά και της παροχής ηλεκτρικού (παρ’ ότι μπορεί σήμερα να βγαίνει λόγω ολιγοπωλίων λίγο… ακριβό).