«Τὰ γεγονότα τῆς διπλῆς γιορτῆς, ἡ ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου καὶ ἡ εἴσοδος τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα, ἀναφέρονται στὰ λειτουργικὰ κείμενα σὰν «προοίμιο τοῦ Σταυροῦ». Ἔτσι, γιὰ νὰ καταλάβουμε καλύτερα αὐτὰ τὰ γεγονότα, θὰ πρέπει νὰ τὰ δοῦμε μέσα στὰ πλαίσια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.
• Ξέρουμε ὅτι τὸ Σάββατο εἶναι βασικὰ ἀφιερωμένο στοὺς τεθνεῶτες καὶ ἡ Θεία Λειτουργία γίνεται στὴ μνήμη τους. Ὅμως τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου εἶναι διαφορετικό. Ἡ χαρὰ ποὺ διαποτίζει τὶς ἀκολουθίες αὐτῆς τῆς ἡμέρας τονίζει ἕνα κεντρικὸ θέμα: τὴν ἐπερχόμενη νίκη τοῦ Χριστοῦ κατὰ τοῦ Ἅδη.» Ἀλεξάνδρου Σμέμαν Ἀπό τό βιβλίο: Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, Ἔκδ. Ἀκρίτας 1990.
• Εἶχε προβλέψει ὁ Χριστὸς στὴν παραβολὴ τοῦ πλουσίου καὶ φτωχοῦ Λαζάρου, ὅτι ἀκόμα κι ἂν δοῦν μὲ τὰ μάτια τους ἀνθρώπους ἀνα
στημένους ἐκ νεκρῶν, ὅσοι μέχρι τότε δὲν πίστευαν καὶ πάλι δὲν ἐπρόκειτο νὰ πιστέψουν.
• Μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου, οἱ Γραφὲς μαρτυροῦν ὅτι οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι σχεδίαζαν, ἀκόμα καὶ νὰ δολοφονήσουν
τὸ Λάζαρο, γιὰ νὰ ἐξαφανίσουν τὶς «ἀποδείξεις»…
• Ὁ φόβος ποὺ ἔνοιωσε τὸ θεοκρατικὸ κατεστημένο μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου, ἦταν ἡ ἀπαρχὴ τῶν μηχανορραφιῶν ποὺ τελικὰ ὁδήγησαν στὴ Σταύρωση καὶ στὴν Ἀνάσταση τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ.
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ “ΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΣΑΡΟΣ” “Χριστιανικὴ” 14.4.2022
Ἡ Άνάσταση ἑνὸς τετραημέρου νεκροῦ, εἶναι τὸ “προεόρτιο” τῆς Ἀνάστασης τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς νίκης πάνω στὸ θάνατο. Στὴν παραβολὴ τοῦ “πτωχοῦ Λαζάρου”, ἐφκράζεται ἡ πεποίθηση ὅτι ἀκόμα καὶ ἂν δοῦν μὲ τὰ μάτια τους ἀναστημένους νεκρούς, ὅσοι μέχρι τώρα δὲν πίστευαν δὲν ἐπρόκειτο νὰ πιστέψουν, δέσμιοι ἑνὸς ἰδιόρρυθμου τύπου φωταδιστικῆς δεισιδαιμονίας. Τὸ ἑβραϊκὸ θεοκρατικὸ κατεστημένο τῆς ἐποχῆς φτάνει στὴν “ὑπέρβαση”, ἀκόμη καὶ νὰ σχεδιάσει τὴν φυσικὴ ἐξόντωση τοῦ ἀναστάντος…Tὸ μέγα θαῦμα ἔγινε εὐρύτατα γνωστό, καὶ προκάλεσε τὴ θριαμβευτικὴ ὑπδοχὴ τοῦ Χριστοῦ τὴν ἑπομένη στὰ Ἱεροσόλυμα, πρᾶγμα ποὺ στὰ μάτια αὐτοῦ τοῦ κατεστημένου, τὸν καθιστοῦσε ἐπίκίνδυνο. Θὰ ἀκολουθοῦσαν οἱ ἀπόπειρες ἀπαξίωσής Του μέσω τοῦ διαλόγου, οἱ ὁποῖες καταγράφονται στὶς περικοπὲς τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, γιὰ νὰ φτάσουν στὸ σχέδιο φυσικῆς Του ἐξόντωσης. Τὸ ὁποῖο καὶ ὁδήγησε στὴν Ἀνάσταση.
Σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση, ἡ ὁποία συνάδει καὶ μὲ ἀρχαιολογικὰ εὑρήματα, ὁ Λάζαρος μετὰ τὴν Ἀνάστασή του, σὲ ἡλικία τριάντα ἐτῶν κατέφυγε στὴν Κύπρο γιὰ νὰ σωθεῖ ἀπὸ τὰ σχέδια ἐναντίον του, κατὰ πᾶσα πιθανότητα στὴ διάρκεια τοῦ πρώτου διωγμοῦ ποὺ προκάλεσε τὸ λιθοβολισμὸ τοῦ ἁγίου Στεφάνου. Ἐκεῖ ἔζησε ἄλλα τριάντα χρόνια καὶ ἔγινε ὁ πρῶτος Ἐπἰκσκοπος Κιτίου, ὅταν τὸν βρῆκαν ἐκεῖ οἱ άπόστολοι Παῦλος καὶ Βαρνάβας, στὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Λάρνακας.