Δεν είναι μόνον τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι πυρκαγιές και η πανδημία αλλά και το όλο κοινωνικό και πνευματικό κλίμα που φέρνουν κατάθλιψη και απορία.

Στην τραγική κατάσταση που βρίσκεται ο κόσμος και ιδιαίτερα η πατρίδα μας θα περίμενε κανείς οι πολιτικές και πνευματικές ηγεσίες και αρχές, να δρούσαν με περισσότερη υπευθυνότητα και ενωτικά, στην αντιμετώπιση καταστάσεων που μας οδηγούν ανεξέλεγκτα σε αχαρτογράφητα νερά.

Στο θέμα του COVID-19, του ιού που έχει φέρει τα πάνω κάτω και που τον εργαλειοποιούν οι δυνάμεις του σκότους για σκοπούς ανομολόγητους ακόμη και την μείωση του πληθυσμού της γης! Στο θέμα της πανδημίας η ντόπια πολιτική και πνευματική ηγεσία τα έχει κατά κυριολεξία θάλασσα!

Με τα ψυχοκτόνα lockdown, κατέστρεψε όχι μόνον την οικονομία αλλά και την ψυχική ισορροπία των Ελλήνων. Δημιούργησε ενδοοικογενειακά δράματα με θύματα, κυρίως τα παιδιά, ακόμη και αυτοκτονίες όχι λίγες, που τα στρατευμένα μέσα αποσιωπούν, δείχνοντας έτσι ότι είναι τελείως πουλημένα στην παραπληροφόρηση, στην κυβερνητική ψευδολογία.

Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το πόσα λεφτά θα εισπράξουν από τον κρατικό κορβανά, τα οποία βέβαια είναι λεφτά του λαού, και από δάνεια ξένων τραπεζών, που θα πληρώνουν για χρόνια οι ερχόμενες γενιές.

Έτσι η υποτιθέμενη αντιμετώπιση της όντως φοβερής πανδημίας, έφερε μεγαλύτερο κακό τα σκληρότερα μέτρα αποκλεισμού και απομόνωσης από κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης, χωρίς παράλληλη μείωση των κρουσμάτων και θανάτων (Βλέπε «Κυριακάτικη Δημοκρατία» της 1/8/21).

Οι διαπιστώσεις αυτές έχουν εξαφανιστεί από τα αργυρώνητα Μ.Μ.Ε. διότι, όπως είπαμε, τα ενδιαφέρει ο παράς και τίποτε άλλο!

 

Φασίζουσα νοοτροπία

 

Είναι αληθινό έγκλημα που διέπραξε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη: να αναθέσει την ενημέρωση του λαού σε ελάχιστους επιστήμονες, με προκαθορισμένη γραμμή και να αγνοήσει δεκάδες άλλους λαμπρούς και έντιμους και πιστούς στον όρκο τους, που έχουν διαφορετική άποψη στην αντιμετώπιση της λοίμωξης.

Είναι δημοκρατία αυτή; Όχι! Είναι φασίζουσα νοοτροπία, για να εκφραστούμε με επιεική όρο.

Στοιχειώδες χρέος της ήταν να ακουστούν όλες οι σοβαρές και επιστημονικά τεκμηριωμένες γνώμες και μετά ας έπαιρνε τις αποφάσεις της που τότε θα γίνονταν σεβαστές.

Τώρα ανέθεσε σε λόγους μονολόγους ιατρούς και απέκλεισε άλλους με λαμπρές περγαμηνές και πλούσιο έργο διεθνώς προβεβλημένο.

Παραμένει, λοιπόν, καυτό το ερώτημα: Γιατί η Κυβέρνηση Μητσοτάκη φίμωσε κορυφαίους λοιμωξιολόγους, πνευμονολόγους και άλλων συναφών ειδικοτήτων;

Που το πάει αυτή η Κυβέρνηση;

 

Διωγμός κατά ιατρών… δεισιδαιμόνων!

 

Το κλίμα βαραίνει επικίνδυνα γιατί όχι μόνον φιμώνονται καταξιωμένοι ιατροί αλλά μελετούν και σχεδιάζουν διωγμό εναντίον τους!

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που γράφει η, υποτίθεται, σοβαρή «Καθημερινή της Κυριακής» (1/8/21), σε κύριο άρθρο στην 1η σελίδα: «Η διασπορά παραπληροφόρησης μέσω κοινωνικών δικτύων, η υιοθέτηση και αντιεμβολιαστική κατήχηση μερίδας του πληθυσμού από ευάριθμους αλλά με πολλαπλασιαστική επικοινωνιακή ισχύ γιατρούς, σήμαναν συναγερμό πανελλαδικά σε ιατρικούς συλλόγους οι οποίοι ανέλαβαν θεσμική δράση κατά συναδέλφων τους εκκινώντας πειθαρχικές διαδικασίες, καλώντας σε απολογίας και επιβάλλοντας τα πρώτα πρόστιμα». Η ίδια εφημερίδα την 31/7/21 στην 1η σελ. σε κύριο άρθρο, γράφει: «Οι ιατρικοί σύλλογοι έχουν χρέος να ξεριζώσουν από τις τάξεις τους τις φωνές της δεισιδαιμονίας».

Ώστε οι απόψεις κορυφαίων επιστημόνων θεωρούνται «φωνές δεισιδαιμονίας» από την υποτιθέμενη ναυαρχίδα του ελληνικού τύπου «Καθημερινή». Με τα γραφόμενά της χάνει τη σοβαρότητά της και επιβεβαιώνει ότι υπηρετεί πιστά την Νέα Τάξη Πραγμάτων που γκρεμίζει κάθε αξία του παρελθόντος. Να σημειώσουμε εδώ ότι ο διευθυντής της «Κ» κ. Παπαχελάς έχει συμμετάσχει σε συνεδριάσεις απόλυτης μυστικότητας, της δυσώνυμης Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, όπως και ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, η κ. Κεραμέως κ.ά.

Η Κυβέρνηση, εάν της έμειναν κάποια ψήγματα λογικής και σύνεσης, πρέπει να βάλει φραγμό σ’ αυτές τις κινήσεις γιατί εγκυμονούν μεγαλύτερους κινδύνους για τον τόπο.

 

Αστοχίες Διοίκησης της Εκκλησίας

 

Θ περίμενε κανείς από την καθ’ εαυτή πνευματική ηγεσία που είναι η Διοίκηση της Εκκλησίας, να ορθώσει το ανάστημά της, να καυτηριάσει τα άρρωστα αυτά φαινόμενα και να αποτρέψει τα διαφαινόμενα χειρότερα.

Με βαριά καρδιά πρέπει να γραφούν τα παρακάτω: Έπρεπε η Δ. Εκκλησία να απέχει απ’ αυτά τα επικίνδυνα παιχνίδια των εμβολίων. Γενικά, να υπεραμυνθεί την δημοκρατική έκφραση όλων των τεκμηριωμένων απόψεων και να απέχει από τοποθετήσεις που την εκθέτουν πρώτα στη συνείδηση του Ορθοδόξου Λαού.

Φράσεις όπως: «Η άρνηση εμβολιασμού είναι αμαρτία»! «Οι αρνούμενοι να εμβολιαστούν έχουν ανάγκη εξορκισμού»! Και η άλλη: «Εδώ είναι ο εμβολιασμός, εκεί είναι ο τάφος» κ.ά. κ.ά. είναι φράσεις που γκρεμίζουν την Δ. Εκκλησία στη συνείδηση του Ορθοδόξου Λαού, ο οποίος και αυτός είναι μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας.

Αν αυτές οι απόψεις επικρατήσουν αυτοί που θα κερδίσουν είναι οι εκκλησιομάχοι και όλοι εκείνοι που θέλουν διαίρεση και αναταραχή μέσα στην Εκκλησία.

 

Καταφύγιο Σωτηρίας

 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι το μοναδικό καταφύγιο σωτηρίας. Είναι φάρος και έπαλξη και λιμάνι. Είναι ταμειούχος της χάριτος, πηγή ακένωτης δύναμης.

Αν η Διοικούσα Εκκλησία είχε συνειδητοποιήσει τι όπλα πνευματικά κατέχει και αν ήθελε να τα χρησιμοποιήσει, δεν θα αποτολμούσε ο εκκλησιομάχος Καίσαρας, όποιου χρώματος, να νομοθετεί αντιευαγγελικά και να της υπαγορεύει πως θα ρυθμίζει τα του οίκου της.

Δεν θα αποτολμούσαν οι κάθε Δερμητζάκηδες να καταφέρονται κατά της Θείας Κοινωνίας, να σπιλώνουν το Μέγα Μυστήριο.

Ζούμε τον Μεγάλο Πόλεμο μεταξύ καλού και κακού. Καθένας πρέπει να πάρει θέση: ή από εδώ ή από εκεί. Αυτό ισχύει για κάθε λαϊκό Χριστιανό και περισσότερο για κάθε κληρικό. Το ράσο δεν είναι ένδυμα καλοπέρασης. Είναι χακί του Χριστού!

Η Ιεραρχία ως σύνολο πρέπει να κινηθεί δραστήρια για τη σωτηρία του τόπου. Εάν αυτό δεν γίνει ενωτικά, τότε κάθε Χριστιανός λαϊκός και κληρικός κάθε βαθμού πρέπει να αναμετρηθεί με το χρέος του και να αγωνιστεί έστω και μόνος. Όμως δεν θα είναι μόνος. Μαζί του είναι όλοι οι φανεροί και κρυφοί αγωνιστές. Και πάνω απ’ όλα ο ίδιος ο Χριστός!

Αυτά με συντριβή και ταπείνωση.

Στώμεν καλώς!

Ζώης Μεταξάς

Δημοσιεύτηκε στο φ. 1085 της έντυπης έκδοσης της “Χριστιανικής”.

Εν μέσω πανδημίας και lockdown, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προωθεί άλλη μια απόλυτα νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση, που έρχεται ως συνέχεια των νόμων-πλαισίων που διαχρονικά εδώ και μια 40ετία όλες οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν στα πανεπιστήμια της χώρας.

α)Πρώτη «τομή» ο καθορισμός ορίου σπουδών στο ν+2 ή ν+3 (δηλαδή 6 χρόνια για 4ετείς σπουδές και 7 για 5ετείς σπουδές).
Εδώ, πρέπει να λάβουμε υπόψη πως υπάρχουν αρκετές σχολές (Ιατρική, Πολυτεχνικές) με μέσο όρο αποφοίτησης ίσο -αν όχι μεγαλύτερο- με τα χρόνια αυτά. Η κυβέρνηση επιδιώκει λοιπόν είτε να πεταχτούν έξω οι “αποτυχημένοι” φοιτητές είτε να αναγκαστούν να επιβαρυνθούν χωρίς την οικεία θέλησή τους με εντατικοποίηση και ιδιωτική διδασκαλία.  Αφού ήδη έχουν περικοπεί και τα όποια ωφελήματα για τους φοιτητές μετά από τα εν λόγω χρόνια, ποιο είναι το νόημα της νέας-παλιάς τομής; Μα βέβαια να μην ασχολούνται με άλλο πράγμα στις σπουδές τους οι φοιτητές από το άτομό τους, τα τυπικά προσόντα τους και όχι με άλλες μελέτες, ιδεολογικού χαρακτήρα συνδικαλιστική δράση και άλλα επίφοβα για την ομαλή ένταξή τους στο αστικό σύστημα και την απρόσκοπτη αναπαραγωγή του σε ιδεολογικό και κοινωνικό επίπεδο.

β)Δεύτερη τομή η εισαγωγή πανεπιστημιακής αστυνομίας, υπαγόμενη απευθείας στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Το πανεπιστημιακό άσυλο ανέκαθεν υπήρχε στην Ελλάδα, αλλά ως έθιμο και όχι ρητώς νομοθετημένο. Για το λόγο αυτό και σε παλιότερες εποχές, οι φοιτητές (για παράδειγμα, στην Πλατεία Χημείου) υφίσταντο έντονη καταστολή για την ειρηνική τους συνδικαλιστική ή κοινωνική-πολιτική δράση. Το ίδιο θα μπορεί να ισχύει πλέον και σήμερα.

Δυστυχώς, οι τωρινές εξελίξεις είναι απότοκο της απαξίωσης του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου. Στην κατάληψη του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973, οι φοιτητές είχαν περιφρουρήσει τις υποδομές του Ιδρύματος. Αντίθετα, σε πολλές από τις μεταγενέστερες καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων σημειώθηκαν απίστευτοι βανδαλισμοί και καταστροφές, αλλά και παραβιάσεις της ακαδημαϊκής ελευθερίας και που παραπέμπουν σε πρακτικές Ταγμάτων Εφόδου.

Κι επειδή ούτε η νομοθετική κατάργηση του ασύλου απέτρεψε τις πράξεις ανομίας, με αποκορύφωμα τον φασιστικού τύπου διασυρμό του πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (πρώην ΑΣΟΕΕ), η Κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να εγκαταστήσει την αστυνομία στις πανεπιστημιακές σχολές, επικαλούμενη δια του υφυπουργού Παιδείας Άγγελου Συρίγου το παράδειγμα του «σπουδαστικού» της ασφάλειας που ήταν εγκατεστημένο στις Σχολές τα χρόνια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών. Ετσι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη εκμεταλλευόμενη ορισμένα υπαρκτά και καταδικαστέα περιστατικά κατάχρησης ή χρήσης βίας ή κλοπών, όπως αυτά ιδιαίτερα παρουσιάστηκαν από τα ΜΜΕ, επιχειρεί να καταλύσει το αυτοδιοίκητο καθώς και το πανεπιστημιακό άσυλο, είτε στη θεσμική είτε στην παραδοσιακή εθιμική του νομική μορφή, ώστε να καταστήσει τα πανεπιστήμια πεδίο απρόσκοπτης εφαρμογής των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που φέρνουν την απαιδευσία και την εργαλειοποίηση του φοιτητή στο όνομα του επιχειρηματικού κέρδους στο οποίο και ομνύει ο νεοφιλελευθερισμός.

Άσυλο σημαίνει εξ ορισμού άρνηση της βίας εκ μέρους της δημόσιας δύναμης και απαγόρευση εισόδου για την τελευταία. Οι πανεπιστημιακές αρχές και μόνο θα μπορούσαν να ορίσουν, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο, φύλακες οι οποίοι θα υπάγονται αποκλειστικά σε αυτές. Αλλιώς, καταλύεται το αυτοδιοίκητο και σαφώς φαλκιδεύεται το Σύνταγμα της χώρας, διότι τα πανεπιστήμια σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι αυτοδιοίκητα. Το πανεπιστημιακό άσυλο, καταγόμενο από το εκκλησιαστικό (επειδή τα πρώτα δυτικά πανεπιστήμια βρίσκονταν σε εκκλησιαστικούς χώρους, βλ. και τήβεννο), συνιστά μια παρακαταθήκη που πρέπει να περιφρουρήσει το φοιτητικό και ευρύτερο εκπαιδευτικό κίνημα από καθένα που επιθυμεί να το παραμορφώσει ή να το ακυρώσει εκ των έσω, καθώς και να καταστεί απόλυτα σεβαστό από την κάθε κυβέρνηση, εφόσον ορίζει, όπως και το αντίστοιχο οικιακό ή εντός των ναών, ένα χώρο καταφυγής και ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.

Καταδικάζουμε την απόπειρα της Κυβέρνησης να ποινικοποιήσει τις φοιτητικές κινητοποιήσεις ενάντια στο νομοσχέδιο Κεραμέως με πρόσχημα την επιδημία του Κοροναϊού, ιδίως ενόψει του γεγονότος ότι το άρθρο 11 του Συντάγματος δεν προβλέπει απαγορεύσεις δημοσίων συναθροίσεων για λόγους υγείας.   

Όμως ταυτόχρονα, η πανεπιστημιακή κοινότητα που κινητοποιείται καλείται να αναλάβει τις ευθύνες της και να πράξει τα δέοντα, ώστε να απομονώσει και να αποτρέψει τα φαινόμενα ανομίας και να περιφρουρήσει την ακαδημαϊκή ελευθερία, αφαιρώντας τα προσχήματα για τις αυταρχικές κυβερνητικές παρεκτροπές.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντί να διδαχθεί από την παγκόσμια ανάσχεση του νεοφιλελεύθερου ολέθρου, προχωρά σε εμβάθυνση του μοντέλου αυτού και έντονη περαιτέρω επιβάρυνση των νέων γενεών, που ήδη αντιμετωπίζουν από βιοτική άποψη, και άποψη αυτοπραγμάτωσης και προσφοράς στην κοινωνία, ένα μέλλον ανύπαρκτο, με ανεργία σε επίπεδα υποσαχάριας Αφρικής εδώ και μια δεκαετία και μισθούς πείνας που τείνουν σε χαρτζιλίκι και όχι αμοιβή πλήρως απασχολούμενου και εργαζόμενου ανθρώπου.