Ο άγιος Νικόλαος, Επίσκοπος Μύρων της Λυκίας, είναι γνωστός για τη σχέση του με το υγρό στοιχείο: τη θάλασσα αλλά και τους ναυτικούς, των οποίων λογίζεται προστάτης. Επίσης, γνωστός είναι και για την διένεξή του με τον Άρειο κατά τη διεξαγωγή της Α’ Οικουμενικής Συνόδου. Εντούτοις, δεν είναι γνωστός στη χώρα μας σήμερα για άλλες του ενέργειες: μία από αυτές, για την οποία επίσης κατέστη γνωστός παραδοσιακά, ήταν ότι σταματούσε τις θανατικές καταδίκες και μάλιστα τις άδικες.

Σε μία περίπτωση, όταν ο άγιος Νικόλαος πληροφορήθηκε την καταδίκη τριών αθώων ανδρών από τον κυβερνήτη των Μύρων Ευστάθιο, παρενέβη και σταμάτησε το χέρι του δήμιου πριν εκτελέσει την απόφαση.

Να γιατί η μνήμη του Αγίου Νικολάου ταιριάζει πλήρως με τη μνήμη ενός αθώου θύματος της κατάχρησης εξουσίας, του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο οποίος ήταν προικισμένος επίσης και με το θαρραλέο λόγο, την παρρησία: αυτό το χαρακτηριστικό δηλαδή που ο Μέγας Βασίλειος θαύμασε στον Διογένη τον Κυνικό και που θεωρούσε άξιο μίμησης.

Εάν τιμούσαμε τον Άγιο Νικόλαο σωστά και όχι σύμφωνα με τα “εντάλματα των ανθρώπων” και τις πλάνες μας, τότε περισσότερα αθώα θύματα όπως ο 15χρονος Αλέξανδρος θα είχαν σωθεί.

Το Γραφείου Τύπου της Χ.Δ. εξέδωσε στις 6/12/2019 την ακόλουθη ανακοίνωση:

Στις 6/12/2019, συμπληρώνονται 11 χρόνια από τον άδικο θάνατο ενός 15χρονου παιδιού, του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που, με την ευτολμία και την παρρησία που το χαρακτήριζε, έπεσε θύμα ανθρωποκτονίας από πρόθεση από ένα Ειδικό Φρουρό, τον Επαμεινώνδα Κορκονέα, μάλιστα, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου, από «άμεσο δόλο» και λόγω «επίδειξης ισχύος».

Αναμφίβολα, η εξέγερση που ακολούθησε -και που επαίνεσαν
προσωπικότητες ανά τον πλανήτη, όπως ο περιβόητος Σαμπκομαντάντε
Μάρκος- χαρακτηρίστηκε από πράξεις τυφλής βίας και αναίτιες καταστροφές, τις οποίες καταδικάζουμε.

Ταυτόχρονα όμως, ένα από τα κυρίαρχα συνθήματα που ανέδειξε ήταν το απολύτως αληθινό: «Εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές». Για εμάς τους Χριστιανούς, ο ίδιος ο Χριστός έχει διακηρύξει την ασύλληπτη υπεραξία της ανθρώπινης ύπαρξης, η οποία είναι πολυτιμότερη από όλο το περιεχόμενο του πλανήτη μας. Για τη σωτηρία του ανθρώπου, και ως ψυχή και ως σώμα, μεριμνά ο ίδιος ο Θεός-μάλιστα και για τη διατήρηση της βιολογικής του ύπαρξης, όπως μας διαβεβαιώνει ο Μ. Φώτιος. Ο άγιος Νικόλαος μάλιστα, που σήμερα μνημονεύουμε, ήταν γνωστός για τις ακυρώσεις θανατικών καταδικών, μάλιστα άδικων.

Details