Σήμερα τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἰσαποστόλου ἁγίου Νικολάου (κατά κόσμον Ἰωάννου Κασάτκιν), Ἐπισκόπου Ἰαπωνίας, ἱδρυτῆ τῆς τοπικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.
• Ἡ καταγωγή τοῦ ἁγίου ἦταν ἀπὸ ἀγροτικὴ οἰκογένεια τῆς περιοχῆς τοῦ Σμολένσκ. Χειροτονήθηκε σὲ νεαρὴ ἡλικία πρεσβύτερος καὶ κλήθηκε νὰ ὑπηρετήσει τὶς ἀνάγκες τῆς ρωσικῆς διπλωματικῆς ἀποστολῆς στὴν Ἰαπωνία.
• Διασχίζοντας τὴ Σιβηρία στὴ διαδρομή, διαχείμασε τὸ 1860-1 στὸ Νικολάγιεφσκ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀμούρ, στὴ ρωσικὴ ἄπω Ἀνατολή. Ἐκεῖ γνωρίστηκε μὲ τὸν ἅγιο Ἰννοκέντιο (Βενιαμίνοφ), τὸν φωτιστὴ τῆς Σιβηρίας καὶ τῆς Ἀλάσκας, ποὺ τοῦ καλλιέργησε τὴν ἔμπνευση νὰ ἀναλάβει ἱεραποστολικὸ ἔργο στὴν Ἰαπωνία καὶ τὸν κάλεσε νὰ ἀγαπήσει τὴ χώρα καὶ τὸν πολιτισμό της.
• Πράγματι, ὁ ἅγιος Νικόλαος, μόλις ἔφτασε στὴν Ἰαπωνία τὸ 1861, δὲν περιορίστηκε στὴν ἐξυπηρέτηση τῶν θρησκευτικῶν ἀναγκῶν τῶν λίγων Ρώσων στὸ λιμάνι τοῦ Χακαντότε.
• Προετοιμάστηκε μεθοδικὰ γιὰ ἱεραποστολικὴ δράση ἀνάμεσα στὸν ντόπιο πληθυσμό.
• Γυρνοῦσε στοὺς δρόμους τοῦ Χακοντάτε καὶ ἄκουγε μὲ προσοχὴ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ καὶ τοὺς ἐπαγγελματίες παραμυθάδες. Γνωρίστηκε μὲ βουδιστὲς μοναχοὺς καὶ ἄκουγε τὰ κηρύγματά τους. Λέγεται ὅτι παρακολουθοῦσε μαθήματα στὸ σχολεῖο μὲ τοὺς Ἰάπωνες μαθητὲς καὶ ὅτι οἱ δάσκαλοι ἔβαλαν ἐπιγραφὴ στὴν πόρτα ὅτι «ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος στὸν γενειοφόρο ξένο». Γιὰ ἑφτὰ χρόνια μελέτησε ἀπὸ κάθε ἄποψη τὴν Ἰαπωνία καὶ τὸν πολιτισμό της καὶ ἔμαθε τὴ γλώσσα.
• Ἀπὸ τὸ 1614 ὁ Χριστιανισμὸς ἦταν ἀπαγορευμένος. Τὸ 1873 ἐπίσημα καθιερώθηκε ἡ θρησκευτικὴ ἐλευθερία, ἀλλὰ οἱ διώξεις συνεχίζονταν, ἰδιαίτερα στὴν ἐπαρχία.
• Ἕνας σαμουράι, ὁ Τακούμα Σαβάμπε, ὅρμησε στὸ κελί του καὶ ἀπείλησε μὲ τὸ σπαθὶ νὰ τὸν σκοτώσει ἐπιτόπου, ἂν δὲν ἔπαυε νὰ «διαφθείρει» τὸν κόσμο μὲ τὰ κηρύγματά του. Ὁ ἅγιος τὸν παρακάλεσε, πρὶν τὸν σκοτώσει, νὰ τὸν ἀκούσει πρῶτα. Τὸν ἄκουσε καὶ ἀντὶ νὰ τὸν σκοτώσει, κατηχήθηκε, βαπτίσθηκε Χριστιανός καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα Παῦλος. Ὁ π. Παῦλος ἔγινε ὁ πρῶτος Ἰάπωνας ὀρθόδοξος ἱερέας.
• Τὸ 1880 ὁ π. Νικόλαος ἔγινε Ἐπίσκοπος Ἰαπωνίας.
• Κατήχησε καὶ βάπτισε χιλιάδες ἀνθρώπους, ἔχτισε ἐκκλησίες, φρόντισε γιὰ τὴ δημιουργία, ἐπιμόρφωση καὶ λειτουργικὴ ζωὴ τοῦ κλήρου.
• Ὁ ἅγιος δὲν ἐπιχείρησε νὰ ἐπιβάλει ἕναν ξένο πολιτισμό. , Ἀγαπησε τὸν ἰαπωνικὸ πολιτισμό καὶ σεβάστηκε τὴν παράδοση τοῦ τόπου. Στὴ διάρκεια τοῦ ρωσοϊαπωνικοῦ πολέμου (1904-5), ἐπέτρεψε στοὺς ἱερεῖς νὰ ἀναπέμπουν δεήσεις ὑπὲρ τῆς ἰαπωνικῆς νίκης, χωρὶς νὰ μετέχει ὁ ἴδιος σ’ αυτές.
• Μὲ κάθε τρόπο θέλησε νὰ ἀναπτυχθεῖ μιὰ ἰαπωνικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία δὲν θὰ λειτουργοῦσε, οὔτε θὰ φαινόταν ὅτι λειτουργεῖ ὡς ἐξάρτημα ξένης δύναμης, εἴτε γεωπολιτικά, εἴτε πολιτιστικά.
• Ὀρθοτόμησε καὶ ἀκολούθησε μὲ διάκριση τὸν δύσκολο δρόμο τῆς ὀρθόδοξης Ἱεραποστολῆς: Τὴν προσήλωση στὴ χριστιανικὴ διδασκαλία καὶ στὴν ὀρθόδοξη Παράδοση, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸ σεβασμὸ στὸν τοπικὸ πολιτισμό.
• Ἡ στενὴ αὐτὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδός, ποὺ παραπέμπει στὰ χαρίσματα καὶ στὴν κλήση τῶν πρώτων Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι εἶχαν λάβει τὸ χάρισμα τῆς γλωσσολαλιᾶς τὴν Πεντηκοστή, δίνει στοὺς μεταγενέστερους μεγάλους ἱεραποστόλους τὴν προσηγορία «Ἰσαπόστολος».
• Ὁ ἅγιος Νικόλαος ἀναπαύθηκε εἰρηνικὰ τὸ 1912.
• Τιμήθηκε μὲ στεφάνι ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν αὐτοκράτορα τῆς Ἰαπωνίας Μεΐτζι, καθὼς καὶ ἀπὸ τὸ λαὸ ἀνεξαρτήτως θρησκευτικῶν πεποιθήσεων.
• Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ἰαπωνίας ποὺ δημιούργησε ὁ ἅγιος Νικόλαος λειτουργεῖ μὲ καθεστὼς αὐτονομίας ποὺ παραχωρήθηκε ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ ὀργανισμὸ τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας στὴν Ἀμερικὴ (O.C.A.), μὲ 65 κοινότητες σὲ ὅλη τὴ χώρα.
• Ὡς πρὸς τὸ «κλίμα» τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, στὸ ὁποῖο πρόσκειται κυρίως ἡ τοπικὴ ἑλληνικὴ κοινότητα, ἡ Ἰαπωνία ὑπάγεται στὴ Μητρόπολη Κορέας.
Πηγή: Ἱστοσελίδα «Orthodox Christianity»-ἄρθρο τοῦ Μοναχοῦ Νικοδήμου (Τζόουνς)

“Χριστιανική” 3.2.2022. Ἀπὸ τὴ στήλη “Τὰ τοῦ Καίσαρος”