• ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΩΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ-

Του Γιώργου Ηλ. Τσιτσιμπή*

Πάει κι αυτό. Άλλο ένα νομοσχέδιο, που επιτείνει την εργασιακή ζούγκλα για τους μεν ή βάζει μια κάποια σειρά για τους δε, έγινε νόμος. Ξεχνούν όμως όλοι τους, πως ήταν πολλοί αυτοί που προσθέτανε «λιθαράκια και άλλα δομικά υλικά» για να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση. Οι εργασιακές σχέσεις δεν επιδεινώθηκαν ξαφνικά, ούτε πολύ περισσότερο εμφανίστηκαν ως δια παρθενογένεσης από το πουθενά. Είναι η συσσωρευμένη και επιδεινούμενη εργασιακή επισφάλεια, κυρίως αλλά όχι μόνο, της τελευταίας μνημονιακής δεκαετίας.

Ακόμα και οι «συνδικαλιστοπατέρες» συμβάλανε τα μέγιστα. Και τώρα είναι όλοι τους «ευχαριστημένοι».
Συνδικαλιστές και αντιπολίτευση κάνανε το χρέος τους, με μια κινητοποίηση καλύτερη από προηγούμενες, αλλά αναντίστοιχη στη «μάχη των μαχών» που διατείνονταν και η κυβέρνηση, που παρά την όποια αντίδραση, το πέρασε «αβρόχοις ποσί», μέχρι την
επόμενη επιδείνωση, επειδή δεν θα σταματήσουν εδώ. Έπεται συνέχεια στις «βελτιώσεις» που μας περιμένουν.
Επί της ουσίας, το 8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ξεκούραση – 8 ώρες προσωπικός χρόνος, που ήταν συνοπτικά το αίτημα της εξέγερσης του Σικάγου του 1886, φαντάζει άπιαστο όνειρο  Details