• Να διερευνηθούν άμεσα τα αίτια της τραγωδίας και να αποδοθούν ευθύνες

Η σύγκρουση σκάφους του Λιμενικού Σώματος με ταχύπλοο σκάφος διακινητών που μετέφερε παράτυπους μετανάστες την περασμένη Τρίτη, είχε ως συνεπεια 17 από αυτούς στους οποίους πέραν των 15 ανακοινωθέντων συμπεριλαμβάνουμε δύο κυοφορούμενα έμβρυα, να χάσουν τη ζωή τους. (ΦΩΤΟ). Οι τραυματίες είναι 26, και δύο μέλη του Λιμενικού και 24 αλλοδαποί. Εκ των οποίων επτά άνδρες, επτά γυναίκες και δώδεκα παιδιά. Αναζητούνται και αγνοούμενοι.

Δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί τα ακριβή αίτια της τραγωδίας. Τα οποία όπως σε κάθε άλλη ανάλογη περίπτωση, με κορυφαία την εκατόμβη της Πύλου, πρέπει να ερευνώνται χωρίς προκατάληψη, αλλά ούτε και συγκάλυψη.

Σε κάθε περίπτωση, η όποια υπεύθυνη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος έχει για μας αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση τον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας, στα πλαίσια της απαρέγκλιτης εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου. Καταδικάζουμε τον όρο “εισβολείς” για τους συνανθρώπους μας, επειδή αποτελεί τη βάση για την απαξίωση του θεόδοτου αγαθού της ζωής τους. Δεν αρκεί η έκφραση λύπης. Η ανοχή της απώλειας ανθρώπινων ζωών είναι συνενοχή. Όπως τόνιζε ο άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ, τα αμαρτήματα των κυβερνήσεων βαραίνουν και τον κάθε πολίτη που δεν αντιδρά. Πρέπει ἀμεσα να διερευνηθούν οι συνθήκες του θανάτου των συνανθρώπων μας και να αποδοθούν οι δέουσες ευθύνες στους υπαιτίους. 

Η καταδίκη της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων, των ΜΚΟ με τον ύποπτο ρόλο, του εμπορίου ανθρώπων, της εργαλειοποίησης του ζητήματος από τον νεο-οθωμανικό επεκτατισμό, της μετατροπής της χώρας -και ιδίως των νησιών μας- σε αποθήκη ψυχών με βάση τους κανονσιμούς του Δουβλίνου είναι δεδομένη. Δε μπορεί όμως να αποτελέσει δικαιολογία για θανάτωση ανθρώπων και δεν αναιρεί την ασυμβίβαστη θέση μας για το σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Η οποία για να έχει αντίκρυσμα πρέπει να έχει τη δέουσα προστασία.

Μια υπεύθυνη διαχείριση του μεταναστευτικού με ακρογωνιαίο λίθο το σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας είναι και εφικτή και αναγκαία. 

Εκρηκτικές και ανεξέλεγκτες διαστάσεις έχει πάρει το Προσφυγικό- Μεταναστευτικό (Π-Μ) πρόβλημα, χωρίς να διαφαίνεται, στον ορατό ορίζοντα, προοπτικές σοβαρής και άμεσης επίλυσής του.

Μια εβδομάδα πρόσφατης περιοδείας μου στα Αιγαιοπελαγίτικα Νησιά μας, Σάμο, Χίο και Λέσβο, δύο μέρες στο καθένα, από 11 έως 16 Νοεμβρίου, με τη σταθερή και πολύτιμη συνδρομή των εκεί αδελφών και φίλων, ήταν αρκετή για να γίνει αντιληπτό και κατανοητό το γιατί παράγοντες και οι απλοί πολίτες των νησιών αυτών, ομόφωνα, άλλοι με πίκρα, άλλοι με πόνο, άλλοι με αγωνία, άλλοι με φόβο, άλλοι με συμπόνια και άλλοι με οργή διαλαλούν, «έχομε φτάσει στα όρια μας» , «δεν πάει άλλο»,  «Η Τουρκία έχει ανοίξει πόλεμο εναντίον μας» και άλλα του ίδιου μήκους κύματος.

Στο Βαθύ της Σάμου, στη ΒΙΑΛ της Χίου και  στη Μόρια της Λέσβου συναντάς την απόλυτη αθλιότητα. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, που κάθε μέρα και αυξάνει το πλήθος τους, σε σκηνές και παραπήγματα,από δεκάδες εθνότητες, χωρίς στοιχειώδους όρους υγιεινής και αξιοπρεπούς διαβίωσης, με τα μικρά παιδιά ξυπόλητα μέσα στα σκουπίδια, τις λάσπες, παρέα με τρωκτικά(!) και τις ΜΚΟ να αποτελούν κράτος εν κράτει, διαχειριζόμενες τεράστια κονδύλια, χωρίς από ό,τι φαίνεται έλεγχο,συνθέτου την εικόνα του πλήρους αδιεξόδου.

Details