Πάνε χρόνια από τότε που είχαμε γράψει, αγαπητέ αναγνώστη, ένα άρθρο που αναφερόταν στο ζήτημα των αμβλώσεων σε σχέση με τη φτώχεια. Η αφορμή ήταν μια νέα έρευνα του περιοδικού Lancet, η οποία κατέληγε ότι η (σχετική) παρανομία ή μη μιας γυναίκας να προβεί σε άμβλωση δεν έχει αποτέλεσμα στον αριθμό τους. Αντίθετα, οι συνθήκες (ακούσιας) φτώχειας είναι ο κύριος προσδιοριστικός παράγοντας που τις ευνοεί, με τρόπο πολλαπλό. Αυτά, πάντα στον (περιορισμένο πάντοτε) βαθμό που η επαγωγική στατιστική και η στατιστική συμπερασματολογία μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα.
Σε παλιότερο επίσης τεύχος της «Χ», η στήλη «Τα του Καίσαρος» προέβαλε εύστοχα και αναλυτικά το σύνολο των νομικών πλαισίων που ισχύουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Το συμπέρασμα είναι προφανές: το νομικό πλαίσιο περί αμβλώσεων που ισχύει είναι ως επί το πλείστον βασικά μια εξισορρόπηση μεταξύ των υπαρκτών «δικαιωμάτων του αγέννητου παιδιού» και των «αναπαραγωγικών δικαιωμάτων» της γυναίκας. Στη Βενεζουέλα του Τσάβεζ και του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος Βενεζουέλας, για παράδειγμα, το νομικό πλαίσιο (υπό την επίδραση και του Καθολικισμού οπωσδήποτε) είναι από τα περισσότερο περιοριστικά. Εκεί, θα λέγαμε ότι το όριο μπαίνει μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή της εγκύου. Ο γιατρός που θα προβεί σε αυτήν την πράξη τιμωρείται με φυλάκιση από 1 έτος και πάνω, με τον θάνατο της εγκύου να επισύρει μεγαλύτερες ποινές. Εξαίρεση φαίνεται επίσης πως αποτελεί η περίπτωση του Γκόρντον Μπράουν, εμβληματικού ηγέτη της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς και επί πολλά έτη πρωθυπουργού της Αγγλίας, εφόσον ο τελευταίος πρέσβευε την χωρίς περιορισμούς, on-demand διακοπή της κύησης σε οποιοδήποτε σημείο της. Αν από τα παραπάνω προκύπτει ένα σαφές συμπέρασμα, είναι το εξής: ο περιορισμός ή η φιλελευθεροποίηση του θεσμικού πλαισίου περί αμβλώσεων δεν είναι χαρακτηριστικό που μονοπωλεί ούτε η Δεξιά ούτε η Αριστερά.
Όλα τα παραπάνω αφορούν σε μια νομοθετική συζήτηση που δεν έπρεπε να ανοίξει καθόλου, εφόσον άνοιξε στανικά, όπως λένε, χωρίς τη θέληση της συνεντευξιαζόμενης κ. Μαρίας Καρυστιανού, στον σταθμό OPEN. Η ίδια θα ήθελε, όπως εν τη ρύμη του λόγου ανέφερε, να θέσει το ζήτημα σε μια βαθύτερη συζήτηση και στη βάση της ηθικής διάστασης. Για εμάς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, στον βαθμό που η γνώμη του Μεγ. Βασιλείου στους κανόνες του, όπως επικυρώθηκαν περαιτέρω και από την Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδο, έχει αξία και για σήμερα, η πράξη της άμβλωσης είναι από «ηθικής» απόψεως απορριπτέα. Ταυτόχρονα, όμως, η απόρριψη της άμβλωσης επιτάσσει μια αμέριστη συμπαράσταση σε όλα τα παιδιά εκείνα που γεννήθηκαν «άνευ θελήματος σαρκός και θελήματος ανδρός», κατά τη φράση των Γραφών. Επίσης, ακρογωνιαίος κανόνας είναι ο κάθε άνθρωπος και η σωτηρία του. Δυστυχώς, αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό είναι ότι ο καπιταλισμός σήμερα επιθυμεί να επιφέρει μια διπλή αλλαγή: από τη μία, να περιορίσει –να εκφυλίσει, θα λέγαμε– το φεμινιστικό κίνημα σε ένα συστημικό κίνημα προάσπισης και υποστήριξης της φιλελευθεροποίησης της άμβλωσης και από την άλλη να καταστήσει την (ηθελημένη ή μη) αναπαραγωγή ζήτημα… «ατομικής ευθύνης».
Στις μέρες μας, δυστυχώς, όλα τα παραπάνω δεν είναι καθόλου αστεία. Η ΝΔ του κύριου Μητσοτάκη, με όλα τα πρωτοφανή εγκλήματα που έχει επισωρεύσει στην καμπούρα της (μας), που έχουν αποξενώσει τις άλλες τάσεις του κόμματος, και που έρχεται κάτω από το 20% στην πρόθεση ψήφου (ως δεύτερο κόμμα πλέον, μετά τη σχετική ανακοίνωση της κ. Καρυστιανού και του επιτελείου της) προαλείφεται και για τρίτη τετραετία, ώστε να… ολοκληρώσει το έργο της. Τα πράγματα λοιπόν είναι πολύ σοβαρά – οπωσδήποτε δε, δεν επιτρέπουν επιπόλαιες και μονοθεματικές προσεγγίσεις!

Φ.

Μπέσα, μπαμπέσης, και κυρίως μπεσαλής και μπεσαλίδικος… Όλες αυτές τις ξεχασμένες στη σημερινή διάλεκτο λέξεις και έννοιες μας θύμιζε ο αλβανικής καταγωγής λεβέντης Έλληνας Πάνος Ρούτσι με τον τιτάνιο αγώνα του. Ο αγώνας αυτός διήρκεσε 23 μέρες και ολοκληρώνεται τις ώρες που χαράσσονται αυτές οι γραμμές.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγραψε κάποτε: “αρκεί ένας άνθρωπος πυρωμένος με ζήλο, ώστε να διορθώσει ολόκληρη πόλη”.
Ο ανεκδιήγητος αυτός τύπος που παριστάνει τον Υπουργό Υγείας και αντιπρόεδρος της κυβερνώσας παράταξης Άδωνις Γεωργιάδης καθ’ όλο το διάστημα της απεργίας πείνας, και ειδικά προς το τέλος, συνεπικουρούμενος από τα τρολ που μισθώνει η Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη και που πληρώνει μέσω ιδιωτικών εταιρειών, είχε αποδυθεί σε υπονοούμενα αισχρά και χυδαία όσο η διαγωγή του. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο αξιότιμος κύριος αντιπρόεδρος, κατόπιν εορτής, ισχυρίστηκε πως είχε στηρίξει και το αίτημα του απεργού πείνας για διενέργεια… τοξικολογικών. Κυβίστηση μεγατόνων!
Είναι γεγονός πως, όλες αυτές τις μέρες, η έκβαση του αιτήματος του απεργού ήταν αβέβαιη. Η κυβέρνηση επιστράτευσε εν τω μεταξύ λυτούς και δεμένους, προκειμένου να σπιλώσουν το κίνημα των Τεμπών και τα αιτήματά του. Από κοντά, διάφοροι κονδυλοφόροι στα διαπλεκόμενα Μέσα επινόησαν διάφορες χυδαιότητες κατά του κόσμου που βγήκε μαζικά για να διαδηλώσει για το έγκλημα των Τεμπών.
Χαρακτηριστική περίπτωση κάποιου αρθρογράφου του παρά θίν’ αλός εκδοτικού συγκροτήματος, του κ. Αλεξανδρή, που υπογράφει αυτές τις μέρες άρθρο υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο “Κόμμα των Τεμπών”. Όπως μας λέει: “Οι κυβερνήσεις είναι «σάπιες», η Δικαιοσύνη ανύπαρκτη, οι πολιτικοί είναι συνολικά διεφθαρμένοι. Αυτές είναι οι παραδοχές στις οποίες βασίζεται ο ρεμβασμός περί «κόμματος των Τεμπών»”. Έχουμε δηλαδή μια διαμαρτυρία που δεν αρθρώνει εναλλακτική πρόταση!
Εδώ τα πράγματα λίγο σοβαρεύουν. Όλη η κίνηση μέρους των συγγενών των θυμάτων με τον Σύλλογο “Τέμπη 2023”, που βρήκε πρωτοφανή απήχηση σε έναν λαό ρημαγμένο και παρηκμασμένο όπως ο ελληνικός, είναι μια κίνηση που είχε συγκεκριμένα αιτήματα και ξεκινούσε από γεγονότα όπως αυτό με το “μπάζωμα”, δηλαδή ότι συλλέχτηκε από συνεργαζόμενο της κυβέρνησης επιχειρηματία και πετάχτηκε σε άγνωστη (αρχικά) περιοχή χώμα μαζί με… μέλη και σορούς από τους νεκρούς από την περιοχή του δυστυχήματος-εγκλήματος! Επίσης, ότι δεν κλήθηκε κανείς συγγενής επί ενάμιση χρόνο, διότι οι μαρτυρίες τους θεωρήθηκαν εκ προοιμίου… αμφιλεγόμενες από τον ανακριτή κ. Μπακαΐμη.
Τη θριαμβευτική αυτή στιγμή, που, με όλες τις επιφυλάξεις προς την μπαγαμπόντικη κυβέρνηση και όλους τους ατελείωτους δικαστικούς που ελέγχει, έχουμε τη νίκη ενός ανθρώπου με όλο το δίκιο με το μέρος του, δεν θα πρέπει να αποξεχάσουμε ότι έχουμε ένα σημείο καμπής. Τόσο η Ευρωπαία Εισαγγελέας, γνωστή για την ακεραιότητά της, Λάουρα Κοβέσι, όσο και ο χαροκαμένος αυτός πατέρας, λυγίζουν ένα καθεστώς σιδηρούν. Ένα καθεστώς εκβιαστικό, εκτεταμένο, απλωμένο παντού, και με μεθόδους κεκαλυμμένες, σκληρές και απάνθρωπες.
Θα ρωτήσει κανείς: πώς μπόρεσε η σκληρή διαμαρτυρία ενός ανθρώπου τέτοιου να κάμψει τις αντιστάσεις της κυβέρνησης, η οποία προφανώς ελέγχει απόλυτα τη “δικαιοσύνη”; Οι κυβερνητικοί είδαν κι απόειδαν. Τα φέραν από δω, τα φέραν από κει, και κατάλαβαν το προφανές: ότι η κυβέρνησή τους δεν θα άντεχε έναν νεκρό πατέρα μπροστά στο Σύνταγμα, που έχουν επισκεφτεί χιλιάδες άνθρωποι, για να του σφίξουν απλώς το χέρι για τον δίκαιο και παλικαρίσιο αγώνα του.
Είθε αυτή να είναι η αρχή ενός τέλους. Του τέλους μιας κυβέρνησης βγαλμένης από τους χειρότερους πολιτικούς μας εφιάλτες…

Χριστιανική 9 Οκτωβρίου 2025. Στήλη “Φιλαλήθειες”

Πολύ πρόσφατα αναφερθήκαμε από τη στήλη αυτή σε φαινόμενα που αφορούν τους ευρωενωσιακούς θεσμούς που είναι από διαλυτικά ως… εντελώς διαλυτικά. Την 1η του μήνα, με τις εκλογές στα κρατίδια της Θουριγγίας και της Σαξονίας στη Γερμανία, είδαμε πράγματι ότι οι παλιές συστημικές δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να συγκρατήσουν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους τους, οι οποίοι κινούνται προς ό,τι αυτοί ονομάζουν –κατ’ αποκλειστικότητα- «άκρα». Όχι μόνο όμως η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» θεωρείται ακροδεξιά αλλά και ακόμη και το νεοπαγές κόμμα «Συμμαχία Σάρα Βάγκενεχτ» θεωρείται… «ακροαριστερό».

Πρόσφατα, σε εκδήλωση με ομιλητές από την αμερικανική λαϊκή αριστερά, έγινε κριτική σε μια στροφή του υποψήφιου προέδρου Τραμπ των Ρεπουμπλικάνων. Ο Τραμπ είναι γνωστό πως δεν είναι ο «Ρεπουμπλικάνος του κατεστημένου». Παρά το ότι είναι εκατομμυριούχος, είναι αντισυμβατικός και υποστηρίζει πολιτικές αντιπαγκοσμιοποίησης και άλλες, που τον καθιστούν αντιπαθή στο βαθύ κράτος των ΉΠΑ, το οποίο μάλιστα υποσχέθηκε, εφόσον εκλεγεί, να το καταργήσει. Παρόμοιες αναφορές –που θυμίζουν προφανώς τον Τζων Κέννεντυ- τον έχουν καταστήσει γοητευτική επιλογή σε ένα μεγάλο πληθυσμό ανθρώπων. Ήταν μια τεράστια χειρονομία απαρέσκειας προς το πολιτικό κατεστημένο των ΉΠΑ. Ωστόσο, τελευταίως, έχει εμφανιστεί να λέει πως οι αντίπαλοί του στο Δημοκρατικό Κόμμα είναι μαρξιστές. Αυτό, όπως είπε ο υποστηρικτής του και ιδρυτής της γνωστής εκπομπής «εναλλακτικής πληροφόρησης» Info Wars Άλεξ Τζόουνς, οφείλεται στους κακούς συμβουλάτορές του. Πρόκειται για ένα Τραμπ πιο κοντά στο κατεστημένο, υποστήριξε ο Τζόουνς, από αυτόν του 2016 ή του 2020. Τέτοιες αποστροφές περί… κομμουνιστών αντιπάλων τον κάνουν να μοιάζει με γραφικό Αμερικανό παππού της δεκαετίας του 1940, υποστηρίχτηκε εν συνεχεία, και τονίστηκε ότι η αίγλη του Τραμπ οφείλεται στη ριζοσπαστική ρητορική του και όχι σε συντηρητικές κορώνες.

Κάτι παρόμοιο με αυτό –ένα παρόμοιο επιχείρημα- προσπάθησε να αντιτάξει ο Γενικός Γραμματέας της –ο Θεός να την κάνει!- «Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης» (CDU) έναντι της Σάρα Βάγκενεχτ (φωτο), της επικεφαλής του κινήματος «Λογική και Δικαιοσύνη». Το κόμμα AfD ή «Εναλλακτική για τη Γερμανία», όπως αναφέραμε, κατέκτησε την πρώτη θέση στην Θουριγγία και οριακά τη δεύτερη στη Σαξονία. Η Βάγκενεχτ, σύζυγος εδώ και 10 χρόνια του Όσκαρ Λαφονταίν, ωστόσο εκπροσωπεί την πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση. Μετά από μια πολύ πρόσφατη διάσπαση του κόμματος «η Αριστερά», του οποίου ήταν αντιπρόεδρος, η 55χρονη Βάγκενεχτ με το κόμμα της, «Συμμαχία Σάρα Βάγκενεχτ», εκτινάχτηκε αμέσως στην τρίτη θέση! Περιττό να πούμε ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός με προεδρεύοντα τον Όλαφ Σολτς, εξαερώθηκε εντελώς, και καθηλώθηκε σε μονοψήφια ποσοστά, μαζί με τους κυβερνητικούς εταίρους του.

Είναι σαφές ότι πλέον οι συστημικές δυνάμεις πανευρωπαϊκά διέρχονται πρωτοφανή κρίση. Αυτό συμβαίνει σε πλήρη αντίθεση με την «χρυση τριακονταετία» 1945-1975, όπου η απληστία των μεγάλων κεφαλαιοκρατικών τάξεων (βεβαίως, και με προσωπικές εξαιρέσεις) αμβλύνθηκε, ώστε να… παραχωρηθεί το γνωστό σε όλους μας κοινωνικό κράτος. Οι τάξεις αυτές είχαν μάλιστα το θράσος να ιδιοποιηθούν τόσο την εθνική μας παράδοση («εθνικόφρονες») όσο και τη χριστιανική μας πίστη και να διακηρύξουν κιόλας ότι «Χριστιανοί δικαιούνται να είναι μόνο οι εθνικόφρονες»!!! Ωστόσο, εδώ και αρκετό καιρό δε χρειάζονται τίποτα από τα δύο. Πάντως, η Συμμαχία Σάρα Βάγκενεχτ, με επικεφαλής μια γυναίκα γενναία, που υποστήριξε πλήρως τα ελληνικά δίκαια στην ελληνική περίπτωση (θυμηθείτε τις καταπληκτικές ομιλίες της στο Γερμανικό Κοινοβούλιο), είναι ίσως η Αριστερά του μέλλοντος: μια αριστερά πραγματική σε κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο, με εναλλακτικές λύσεις για το μεταναστευτικό, συντηρητική σε επίπεδο ταυτοτικό και πολιτισμικό, με σωστή θέση στο ουκρανικό. Είναι περίπου το αντίθετο από αυτό που περιέγραψε ο μεγάλος Κρίστοφερ Λας στο κείμενό του «γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον»

Χριστιανική 5 Σεπεμβρίου 2024 Στήλη ” Φιλαλήθειες”

 

 

 

Καλά είχαμε ησυχάσει τόσο καιρό, ωστόσο τα ζητήματα που «ταλάνιζαν» την ελληνική κοινωνία επί κρίσης Κόβιντ ξεβράστηκαν στην επιφάνεια. Ένα σημαντικό νέο ήταν ότι προ ημερών ο φαρμακευτικός κολοσσός AstraZeneca αποφάσισε να σταματήσει τη διάθεση του εμβολίου της κατά του Κόβιντ. Το γεγονός αυτό πυροδότησε συζητήσεις σε μέσα αλλά και πολιτικές τοποθετήσεις.
Ο Νάσος Ηλιόπουλος, στέλεχος της «Νέας Αριστεράς», έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα ότι δεν ήταν σωστό να προβάλλεται η αντίθεση εμβολίων-φαρμάκων κατά του Κόβιντ, διότι παράγονται από τις ίδιες εταιρείες! Επιπλέον, ότι η αντίθεση στα εμβόλια του Κόβιντ ήταν «προνομιακό πεδίο της ακροδεξιάς».
Επιπλέον, ο καθηγητής Γεροτζιάφας, μέλος πλέον του ΣΥΡΙΖΑ, σε τηλεοπτική εκπομπή του καναλιού Kontra που πρωτοπροβλήθηκε στις 10 Μαΐου, επέπληξε ακόμη και την… ύπαρξη τέτοιων συζητήσεων, διότι, όπως ισχυρίστηκε, «είναι απίθανο και απροσδόκητο» και ότι «κανείς στον κόσμο δεν ασχολείται ούτε με το εμβόλιο ούτε με την πανδημία». Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι δεν προκαλούσε το εν λόγω προϊόν θρομβώσεις, αλλά πυροδοτούσε μια «προϋπάρχουσα διεργασία». Αυτά τα έγραφε ο κ. Γεροτζιάφας ήδη το 2021, ωστόσο μια –όχι επιστημονική αλλά- δημοσιογραφική έρευνα θα μας αποκάλυπτε ότι η ίδια η εταιρεία που το παράγει έχει παραδεχτεί πλέον ότι υπήρχαν «πολύ σπάνιες περίπτώσεις» που το εμβόλιο που ανέπτυξε «προκαλούσε» θρομβώσεις. Λέγοντας «πολύ σπάνιες», εννοούνται λιγότερες από 1 στις 10000, αν και ο εν λόγω καθηγητής τις αύξησε στις… 1 στις 200000! Σημειωτέον, πάντα μιλάμε για τις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν από τους ανθρώπους που υπέστησαν τις εν λόγω επιπτώσεις. Η στήλη γνωρίζει πολλούς
ανθρώπους που είχαν πολύ βαριές παρενέργειες από εμβόλια Κόβιντ, αλλά κανέναν που να γνώριζε ή να μπόρεσε τελικά να κάνει τη σχετική διαδικασία στον (αδιάφορο) ΕΟΦ!
Επιπλέον, ο κ. Ηλιόπουλος έχει προφανώς λάθος συλλογιστική: ένα εμβόλιο που προορίζεται για μαζική κατανάλωση αποφέρει μια κερδοφορία τάξεως μεγέθους υψηλότερη από ένα φάρμακο που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί μόνο σε όσους νοσήσουν βαριά. Στη χώρα μας, έφτασαν ελάχιστες δόσεις μονοκλωνικών αντισωμάτων και άνθρωποι που ανήκαν στις λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες» αφέθηκαν ουσιαστικά να πεθάνουν, εφόσον τα εμβόλια συχνά δε μπόρεσαν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά. Και ακόμη, υπήρξε αξιοσημείωτο μέρος της αριστεράς –αλλά και τμήμα του αναρχικού χώρου- που αντέδρασε με τον εμβολιομονισμό. Οι συγκεκριμένοι χώροι ήξεραν αρκετά καλά το τι είναι «εταιρική επιστήμη» ή «επίσημη
επιστήμη» και πώς διαφοροποιείται από την όντως επιστήμη, όπως και για την κορυφαία σε επίπεδο βιομηχανίας διαπλοκή των φαρμακευτικών εταιρειών με την πολιτική.
Τέλος, το ζήτημα των εμβολίων COVID και μάλιστα των παρενεργειών (COVID vaccine injury) ανακινήθηκε πολύ πρόσφατα από μια από τις ναυαρχίδες του αμερικανικού κατεστημένου των Δημοκρατικών, τους New York Times! Στις 3 Μαΐου, δημοσιεύτηκε μακροσκελές άρθρο με χαρακτηριστικό τίτλο: «Χιλιάδες θεωρούν ότι τα εμβόλια Κόβιντ τους έβλαψαν. Ακούει κανείς;»
Αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση ενός δημοσιογράφου του CNN, του Κρις Κουόμο. Ο Κουόμο το 2021 έλεγε στην εκπομπή του ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της χώρας του δεν είναι οι τύραννοι ανά τον κόσμο, αλλά… ο συμπατριώτης του, επειδή δεν επιθυμεί να εμβολιαστεί. Σήμερα, ο Κρις Κουόμο βρίσκεται σε δεινή θέση λόγω πολλαπλών παρενεργειών- μεταξύ τους και «τάσεις» θρόμβωσης. Ο Κουόμο κάλεσε στην εκπομπή του έναν «εμβολιο-τραυματισμένο» Αμερικανό νοσηλευτή και διαπίστωσε ότι στις ΉΠΑ το ζήτημα έγινε κατεξοχήν «πολιτικό».
Σε κάθε περίπτωση, έστω και τώρα, πρέπει να πούμε πως όσοι τόλμησαν να πουν παρόμοια πράγματα τα προηγούμενα χρόνια αντιμετωπίστηκαν τρισάθλια: περίπου όπως ο Γαλιλαίος Γαλιλέι από το Βατικανό- η διαφωνία τους άλλωστε δεν ήταν θρησκευτική αλλά, όπως λένε οι πηγές, καθαρά επιστημονική.

“Χριστιανική” 16 Μαΐου 2024. Μόνιμη στήλη “Φιλαλήθειες”

Έχοντας ήδη αρκετό καιρό–ένα χρόνο και τρεις μήνες-τόσο από την αρχή των επιδημικών κυμάτων των κορωνοϊών μετά τον COVID στη χώρα μας όσο και από την έναρξη των εμβολιασμών (6 μήνες), οι περισσότεροι έχουν διαμορφώσει κάποια άποψη σχετικά με την επικινδυνότητα τόσο του ιού όσο και των εμβολίων. Ήδη πολλοί από μας έχουν υπόψη κοντινούς ανθρώπους που ασθένησαν με COVID ή που είχαν βαριές παρενέργειες από εμβολιασμούς. Μερικές φορές τουλάχιστον, τα νούμερα των ανθρώπων αυτών είναι συγκρίσιμα, αν όχι εφάμιλλα.

Παράλληλα, είναι σε πολλούς αντιληπτή η τακτική του κατεστημένου του ιατροφαρμακευτικού χώρου να αρνείται –λόγω οικονομικών συμφερόντων- ότι μερικές φορές τα φάρμακα που προτείνει είναι περισσότερο… φαρμάκια. Οι πιο μελετημένοι θα θυμηθούν εδώ το «κλασικό» πλέον βιβλίο του μεγάλου συγγραφέα (φιλόσοφου, θεολόγου, παιδαγωγού, κοινωνικού κριτικού) του 20ου αιώνα Ίβαν
Ίλλιτς (1926-2002) «Ιατρική Νέμεση», όπου ισχυριζόταν ότι «το ιατρικό κατεστημένο έχει καταστεί η μεγαλύτερη απειλή για την υγεία». Σύγχρονες ερευνητικές μελέτες σε κορυφαία επιστημονικά περιοδικά μάλιστα… δείχνουν να δικαιώνουν τον Ίλλιτς: στο επιστημονικό περιοδικό British Medical Journal τα ιατρικά λάθη αναδείχτηκαν μέσα στην…πρώτη τριάδα των αιτίων θανάτου.

Αναμφίβολα το ίδιο ισχύει και για τους απλούς ανθρώπους στη Ρωσία, που βέβαια περιλαμβάνουν και τα υγειονομικά επαγγέλματα. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του ειδησεογραφικού πρακτορείου Al Jazeera, ένα εντυπωσιακό 62% του ρωσικού πληθυσμού δε σκέφτεται να κάνει εμβόλιο κατά του COVID, ενώ ένα 56% δεν ανησυχεί για τυχόν μόλυνση από τον ιό. Στη Ρωσία, οι εμβολιασμοί ξεκίνησαν νωρίς-νωρίς, στις 15 Δεκεμβρίου 2020 και ως τώρα έχει εμβολιαστεί πλήρως το 17.3%. Το τρίτο κύμα εκεί, σε αντίθεση
με την Ελλάδα, κορυφώθηκε το Γενάρη και στη συνέχεια ελαττωνόταν σταθερά ως τον Ιούνιο. Τις τελευταίες μέρες, όπως και σε άλλες χώρες που είναι εμβολιασμένες σε πολύ μεγάλο βαθμό, φαίνεται πως υπάρχει μια έξαρση εκ νέου της επιδημίας. Στα πλαίσια αυτά, φαίνεται ότι το ρωσικό Κράτος επιθυμεί να πείσει για την επιλογή του εμβολιασμού. Είναι γνωστό εξάλλου ότι το ρωσικό εμβόλιο Sputnik V ήταν το πρώτο που πήρε (κάποιας μορφής) άδεια κυκλοφορίας από τους διεθνείς οργανισμούς. Πάντως το ρωσικό κοινό
δεν συγκινείται ιδιαίτερα απ’ όλα αυτά. Ο σημαντικός Αμερικανός συγγραφέας Stanley Hauerwas είχε γράψει σε ένα ενδιαφέρον βιβλίο του -με κάποια δόση ειρωνείας- με τίτλο «Χριστιανισμός και Αμερικανική πολιτική» ότι «η αμερικανική αγάπη για την ιατρική υψηλής τεχνολογίας δεν είναι παρά η άλλη πλευρά του πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία. Οι Αμερικανοί είναι αποφασισμένοι να είναι ασφαλείς, είναι ικανοί να φύγουν από αυτή τη ζωή ζωντανοί». Αναμφίβολα ο ρωσικός λαός είναι γαλουχημένος διαφορετικά.

Ωστόσο, το ρωσικό κράτος έχει άλλη άποψη. Ο πρόεδρος Πούτιν είχε δηλώσει τον Απρίλη για τα εμβόλια ότι «είναι τόσο αξιόπιστα όσο τα… τουφέκια Καλάσνικοφ». Σε αντίθεση με τη δική μας Ιεραρχία, που (σωστά από θεολογική άποψη) άφησε το ζήτημα στη συνείδηση του καθενός και στην ελεύθερη επιλογή του, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίων (ΦΩΤΟ) επικαλέστηκε προ ημερών δημόσια τις εξομολογήσεις πολλών πιστών ότι (θεωρούν πως) φέρθηκαν ατομιστικά σχετικά με τον εμβολιασμό. Βέβαια, ο ΠΟΥ Ευρώπης (30/06/2021) δηλώνει ότι «ενώ οι εμβολιασμένοι είναι λιγότερο πιθανό να νοσηλευτούν, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να μην προσέχουν: ακόμη μπορούν να ασθενήσουν και επίσης μπορούν να το μεταδώσουν στους άλλους».

Αλλά εδώ το πρόβλημα είναι άλλο: στη Ρωσία, η τοπική εκκλησιαστική Ιεραρχία φαίνεται πως γίνεται φωνή του κράτους. Κάτι παρόμοιο επιχειρεί στην Ελλάδα, με άκομψο μάλιστα τρόπο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κυβερνητικά παπαγαλάκια έφτασαν στο σημείο να ζητούν να… εκκλησιάζονται μόνο εμβολιασμένοι. Η Ιεραρχία ας τηρήσει την ανεξαρτησία της και εμείς την ψυχραιμία μας…

Κείμενο της στήλης “Φιλαλήθειες” της 8.7.2021

 

Φ.

Ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν περισσότερο από όλα τις προηγούμενες ημέρες ήταν αυτό του περιστατικού της αστυνομικής βίας στη Νέα Σμύρνη. Οι περισσότεροι είδαν τα συμβάντα με το ξυλοκοπημένο νεαρό το οποίο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς μέρους των αστυνομικών που πραγματοποίησαν τον έλεγχο απλώς… δεν επέδειξε την ταυτότητά του, ενδεχομένως διότι δεν την είχε μαζί.

Details