Χθες, 16 Φεβρουαρίου, αναγνώστηκε στους Ναούς ως ευαγγελικό ανάγνωσμα η Παραβολή του Ασώτου. Βάσει της ερμηνείας ορισμένων Πατέρων της Εκκλησίας, εάν χανόταν όλο το υπόλοιπο Ευαγγέλιο, θα αρκούσε η συγκεκριμένη Παραβολή για να το συνοψίσει.
Ο άγιος Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και Μάρτυρας γράφει για περιστατικά της αρχαιοελληνικής γραμματείας, όπου αρχαίοι Σοφοί προσεγγίζουν το χριστιανικό ιδεώδες ανεξικακίας και αγάπης προς τους εχθρούς. Έτσι, αναφερόμενος στον Σωκράτη, θα μιλήσει για εκείνο το περιστατικό όπου, ενώ κάποιος τον χαστούκισε στην αγορά, αυτός δεν αντέδρασε. Αυτό σύμφωνα με τον άγ. Ιουστίνο είναι κάτι εφικτό, αλλά η τέλεια ανεξικακία, όπως εκφράζεται στην αγάπη του εχθρού ή το να στρέψει κανείς και την άλλη σιαγόνα (που είναι πράξη του ιδίου πνεύματος) μπορεί να είναι μόνο έργο της Χάρης. Παρόμοια, κάποιος Χριστιανός συγγραφέας ισχυριζόταν ότι, εάν υποθέσουμε ότι για τα άλλα περιεχόμενα του Ευαγγελίου υπάρχουν ενδεχομένως κάποιες αντιστοιχίες στην αρχαία γραμματεία, για την Παραβολή του Ασώτου, τη συνόψιση του Ευαγγελίου, δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο πουθενά.