Ὁ θάνατος τοῦ Πάπα Φραγκίσκου φέρνει στὴν ἐπικαιρότητα τὴν ἀπάντηση ποὺ εἴχαμε δώσει σὲ ἔρευνα τοῦ γαλλικοῦ περιοδικοῦ “Τεμουανιὰζ Κρετιὲν” μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἐκλογῆς τοῦ μεταστάντος Φραγκίσκου ὡς Πάπα. Μαζὶ μὲ τὴν μετάφραση τῆς ἐρώτησης καὶ τῆς ἀπόκρισης, παρουσιάσαμε περιληπτικὰ τὸ σύνολο τῆς ἔρευνας στὴ “Χριστιανική”.
Τὸ ἄρθρο εἶχε ὡς ἑξῆς: Γ.Ζ. Details
Στις 21 Απριλίου τρέχοντος έτους έφυγε τελικά από κοντά μας ο Πάπας Φραγκίσκος, στα 88 του χρόνια. Αφού ευχηθούμε ο Θεός να τον διαφυλάξει “σε χώρα ζώντων”, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές επισημάνσεις:
Πέρα από όλα αυτά -και πάρα πολλά ακόμη- θετικά, το πρόβλημα με το Βατικανό ασφαλώς δεν έχει να κάνει με τη Διδαχή ενός συγκεκριμένου Πάπα (παρά το ότι αυτό παίζει ρόλο στη θεολογία του), αλλά είναι δογματικό και θεσμικό. Όσο ο Ρωμαιοκαθολικισμός στηρίζεται στον Άνσελμο, στον Ακινάτη, στον Αυγουστίνο και μάλιστα τον αυγουστινισμό και τις τερατώδεις κατά περίπτωση διαστροφές του λόγου περί Θεού που εισήγαγαν, υπάρχει πρόβλημα. Δεν είναι τυχαία η αποστροφή του Αλμπέρ Καμύ όταν είχε ακούσει τις ερμηνείες του Αυγουστίνου αναφορικά με το ότι “οι δίκαιοι ευφραίνονται βλέποντας τα βάσανα των κολαζομένων”: “ένας τέτοιος Θεός δε με ενδιαφέρει”. Την ίδια στιγμή, ο Πάπας Φραγκίσκος έβαλε τα γυαλιά σε κάποιους από τους δικούς μας ιεράρχες, που δίνουν την εντύπωση ότι συνιστούν, καταπώς το διατύπωσε και ο νεοφανής άγιος Παΐσιος, ένα θεσμικό πρόσωπο ανάλογο του… δημάρχου! Τέτοια Εκκλησία του Χριστού διακοσμητική στο πέτο του Καίσαρα δεν υπάρχει στη θεολογία μας. Από αυτή την άποψη, ο Πάπας μας δείχνει δρόμους απ’ τους οποίους, αν είμαστε άξιοι για κάτι τέτοιο, πρέπει να διδαχθούμε.
Ας ελπίσουμε ότι ο νέος προκαθήμενος θα συνεχίσει στον ίδιο θετικό δρόμο…
ΓΝΠ
Πέντε χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά που προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές στην “Παναγίας των Παρισίων” στις 15 Απριλίου 2019, η οκτακοσίων ετών γοτθικού ρυθμού εκκλησία επισκευάστηκε και εγκαινιάστηκε στη 8 Δεκεμβρίου, με την τέλεση της πρώτης ιεροπραξίας. Η ανακατασκευή έγινε με επίβλεψη και ευθύνη του γαλλικού κράτους. Προκειμένου να προσδώσει επιπλέον λαμπρότητα στα εγκαίνια του εμβληματικού μνημείου, ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν κάλεσε αρκετές δεκάδες ξένους ηγέτες, μεταξύ των οποίων και τον εκλεγμένο Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, να παραστούν. Καλεσμένος ήταν και ο Πάπας, αφού κι αυτός αρχηγός κράτους είναι. Όμως, εξαρχής ο Πάπας Φραγκίσκος δήλωσε ότι δεν επρόκειτο να παραστεί. Επικαλέστηκε το γεγονός ότι είχε προγραμματίσει να επικσκεφτεί στις 15 Δεκεμβρίου την Κορσική και ότι θα έδινε προτεραιότητα στην επίσκεψη αυτή, αφού μέχρι τότε δεν ειχε πάει εκεί άλλος Πάπας. Προσπαθώντας να δείξει μια άλλη εικόνα σε σχέση με τους προκατόχους του, προβάλλει ως προτεραιότητα την περιφέρεια και τη λαϊκή θρησκευτικότητα, που στην Κορσική είναι πιο έντονη από την υπόλοιπη Γαλλία, σε σχέση με επίσημες εκδηλώσεις. Ο Μακρόν επισκέφτηκε και αυτός για λίγες ώρες την Κορσική όταν πήγε ο Φραγκίσκος. Κατά την επίσκεψή του ο Πάπας επαίνεσε τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται στην Κορσική το αποκαλούμενο “λαϊκό” Κράτος, δηλαδή ο χωρισμός από κάθε θρήσκευμα, ο οποίος όμως δεν αποκλείει την έκφραση της λαϊκής θρησκευτικότητας στο δημόσιο χώρο. Details
Όπως είχαμε αναλυτικά παρουσιάσει πριν ένα χρόνο, μέγα σκάνδαλο ξέσπασε στον Καναδά λόγω της ανακάλυψης μαζικών τάφων παιδιών σε ρωμαιοκαθολικά σχολεία. Οι Ρωμαιοκαθολικοί, σε συνεργασία με τους Καναδούς αποικιοκράτες, είχαν εντάξει τα σχολεία τους σε κυβερνητικές πολιτικές αφομοίωσης των αυτοχθόνων, τα παιδιά των οποίων δια της βίας φοιτούσαν οικότροφα, υπό άθλιες συνθήκες και με πολλούς νεκρούς από την κακομεταχείριση και μεταδοτικές ασθένειες.
“Ο Μέγας Ποντίφηξ, ηγεμόνας του Κράτους της Πόλης του Βατικανού, έχει το σύνολο της νομοθετικής, εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας” . Αυτά περιλαμβάνονται στο 1ο άρθρο (παράγραφος 1), του “Θεμελιώδους Νόμου του Κράτους της Πόλης του Βατικανού”. Κατά συνέπεια, “Η πολιτική ζωή της Πόλης του Βατικανού διεξάγεται σ’ ένα πλαίσιο θεοκρατικής απόλυτης αιρετής μοναρχίας, στην οποία, ο αρχηγός της Καθολικής Εκκλησίας και Επίσκοπος Ρώμης, ασκεί ex officio [αυτοδικαίως ως συνέπεια της θρησκευτικής του ιδιότητας] την ανώτατη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία…μια σπάνια περίπτωση μη κληρονομικής μοναρχίας”. Η πιο πάνω διατύπωση είναι παρμένη από την αγγλική έκδοση της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας wikipedia. Η επισήμανση αυτή είναι αναγκαία και συνδέεται με την τρέχουσα επικαιρότητα, αφού ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέπτεται τη χώρα μας με την πολιτική ιδιότητα του αρχηγού του Κράτους, της “Πόλης του Βατικανού”, ύστερα από πρόσκληση της Προέδρου της Δημοκρατίας. Μια κρατική οντότητα διακριτή από την θρησκευτική οντότητα της “Αγίας Έδρας”, της ηγεσίας της ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Details
Δύο πρωτόδικες καταδίκες στελεχῶν τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας ἔκαναν θόρυβο τὸν περασμένο μήνα: Τοῦ Αὐστραλοῦ καρδιναλίου Τὼρτζ Πὲλ σὲ ἕξι χρόνια φυλάκιση στὶς 13 Μαρτίου γιὰ ἀσέλγεια κατὰ ἀνηλίκων παιδιῶν καὶ τοῦ Γάλου Καρδιναλίου Φιλὶπ Μπαρμπαρὲν σὲ ἕξι μῆνες στὶς 7 Μαρτίου γιὰ συγκάλυψη τῶν ἀπανωτῶν κρουσμάτων μὲ αὐτουργὸ τὸν ἱερέα Μπερνὰρ Πρενὰ στὴν περιοχὴ τῆς Λυών, τῆς ὁποίας ἦταν ἀρχιεπίσκοπος μέχρι τὶς 19 τοῦ ἴδιου μήνα.
Καὶ οἱ δύο, πρὶν τὴν καταδίκη τους, εἶχαν προβεῖ σὲ δηλώσεις ποὺ σκανδάλισαν:
ΠΕΛ: ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Η ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ…
Ὁ Πὲλ εἶχε δηλώσει τὸ 2014, ἀπευθυνόμενος σὲ αὐστραλιανὴ κρατικὴ ἐξεταστικὴ ἐπιτροπή,1 προσπαθώντας νὰ ἀποσείσει τὴν εὐθύνη τῆς ἡγεσίας τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὰ σκάνδαλα παιδεραστῶν ἱερέων ὅτι «Ἂν ἕνας ὁδηγὸς φορτηγοῦ παίρνει στὸ δρόμο κάποια κυρία καὶ τὴν παρενοχλήσει, δὲν τὸ θεωρῶ σωστό, ἡ ἰδιοκτησία καὶ ἡ διεύθυνση τῆς ἑταιρείας αὐτῆς νὰ θεωροῦνται ὑπεύθυνες, ἀφοῦ αὐτὸ ποὺ συνέβη εἶναι ἀντίθετο μὲ τὴν πολιτική τους». Δὲν εἶναι τυχαῖο πρόσωπο, ἀφοῦ μέχρι πρόσφατα λογιζόταν ὡς 3ος στὴν ἱεραρχία τοῦ Βατικανοῦ.
