ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Π.Γ. ΤΗΣ Χ.Δ. ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΣΤΙΣ 26 ΜΑΪΟΥ ΚΑΙ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ

Σε σχέση με τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών και των αυτοδιοικητικών εκλογών η Χ.Δ. έχει τις ακόλουθες εκτιμήσεις:
1 Το υψηλό ποσοστό αποχής (40% την πρώτη Κυριακή και 60% τη δεύτερη), επέτρεψε στο εκλογικό σώμα που τελικά ψήφισε να δώσει σε όλες τις ταυτόχρονες και διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις τη νίκη με υψηλά ποσοστά στη Νέα Δημοκρατία και την πολλαπλή συντριβή του κυβερνητικού κόμματος, το οποίο αναγκάσθηκε να εξαγγείλει τη διεξαγωγή πρόωρων εθνικών Εκλογών.
2 Ο ΣΥΡΙΖΑ, από τον Σεπτέμβριο του 2015 και μετά, κυβέρνησε ως εντολοδόχος των συμφερόντων που καταπολεμούσε ως Αντιπολίτευση. Και επειδή ακριβώς τα καταπολεμούσε, αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αξιοποιώντας τη φθορά του παλιού πολιτικού συστήματος. Κι όμως, εφάρμοσε πιστά την ίδια πολιτική των προκατόχων του, την οποία καταπολεμούσε ως αντιπολίτευση. Αντίστοιχη με την πολιτική του μετάλλαξη ήταν η υποβάθμιση και της ποιότητας του πολιτικού του λόγου, που χαρακτηρίστηκε από ανυπόφορη υπεροψία και διχαστικό πνεύμα: Με αποκορύφωμα τον προβαλλόμενο ισχυρισμό ότι τερματίστηκε η πολιτική των Μνημονίων και «έφυγαν» η Τρόικα και οι Δανειστές. Ισχυρισμός που αποτελεί εμπαιγμό της νοημοσύνης του ελληνικού Λαού, τη στιγμή που η χώρα βρίσκεται ακόμη σε αυστηρή επιτήρηση ως προς τη δημοσιονομική της πολιτική, εφόσον έχει δεσμευτεί σε υψηλότατα πλεονάσματα ως το 2022, και με τη δημόσια περιουσία υποθηκευμένη.
3 Οι προεκλογικές παροχές που νομοθέτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και αν χαρακτηρισθούν θετικές καταρχήν, δεν βελτίωσαν τις υποδομές του διαλυμένου από τα Μνημόνια κοινωνικού κράτους, αλλά δείχνουν πως λειτούργησαν στο πλαίσιο του εξευμενισμού δυσαρεστημένων ψηφοφόρων.
4 Άνοιξε έτσι ο δρόμος για την “παλινόρθωση” του παλιού δικομματισμού, Ν.Δ.-Κιν.Αλ. (Πα.Σο.Κ.), που είχε οδηγήσει στην χρεωκοπία τη χώρα και φέρει την ευθύνη της πολύπλευρης κρίσης και των τραγικών συνεπειών της για τον ελληνικό Λαό. Αφού σκότωσε την ελπίδα ότι μια άλλη πολιτική είναι εφικτή, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α νεκρανάστησε πολιτικά το παλιό πολιτικό σύστημα, εφαρμόζοντας την πολιτική του. Έτσι, όσοι ψήφισαν στις Εκλογές, στράφηκαν προς τη Νέα Δημοκρατία και τής έδωσαν τη νίκη, με μεγάλη διαφορά στις Ευρωεκλογές και τον έλεγχο ένδεκα από τις δεκατρείς περιφέρειες. Οι κυβερνητικοί υποψήφιοι γνώρισαν τη συντριβή τόσο στις περιφερειακές εκλογές, όσο και στις εκλογές για τη δημαρχία των μεγάλων αστικών κέντρων.
5 Έτσι, με την ολοκλήρωση της παλινόρθωσης του παλιού πολιτικού συστήματος προ των πυλών, χάθηκε η ευκαιρία που έδωσε η κρίση, για την ανανέωση του πολιτικού συστήματος και την ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων που είχε ανάγκη η χώρα. Και αν ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ επιβιώσει ως εναλλακτικός πόλος του δικομματισμού, θα είναι απλώς η συνέχεια του παλιού Πα.Σο.Κ., με τις ίδιες νοοτροπίες και παθογένειες. Οι ίδιες δυνάμεις που μας οδήγησαν στην καταστροφή, κατάφεραν να επιβιώσουν πολιτικά και να ελέγχουν την εξουσία.
6 Η απαξίωση της Αριστεράς που προκάλεσε με την πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, αλλά και η κυρίαρχη πολιτική που επιβάλλεται ως μονόδρομος στις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης, οδήγησε πολλούς απογοητευμένους σε ακροδεξιά σχήματα. Μια τάση που ενισχύεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, τα σχήματα αυτά πολλαπλασιάστηκαν και απορρόφησαν ψήφους της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής, χωρίς να απέχουν πολύ σε θέσεις και φρασεολογία. Όλα μαζί συγκεντρώνουν ποσοστό της τάξης του 14%, ιδιαίτερα ενισχυμένο στους νέους ψηφοφόρους 17-24 ετών.
7 Λόγω της μνημονιακής μετάλλαξης του πρώην «αντιμνημονιακού μετώπου» του Ιανουαρίου του 2015, στις Ευρωεκλογές, απουσίασε εντελώς η συζήτηση για ευρωπαϊκά θέματα και το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα έχει πλήρως συμμορφωθεί και υποταχθεί στη λογική του μονόδρομου της πολιτικής της λιτότητας, την οποία επιβάλλουν οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο. Άλλωστε, το Ευρωκοινοβούλιο είναι στην πραγματικότητα μια συνέλευση εκλεγμένων μελών χωρίς ουσιαστικές αρμοδιότητες. Αυτό κάνει τις Εκλογές αυτές να μην έχουν ουσιαστικό αντικείμενο. Ακόμα και όσες αξιόλογες παρεμβάσεις έγιναν στο Ευρωκοινοβούλιο, ούτε προβλήθηκαν από τα ΜΜΕ, ούτε συνέβαλαν στην επανεκλογή των μελών του απερχόμενου Ευρωκοινοβουλίου που τις ενέργησαν.
8 Τα υψηλά ποσοστά του μειονοτικού κόμματος, που έλαβε την 1η θέση στις περιφερειακές ενότητες Ροδόπης και Ξάνθης, είναι αποτέλεσμα της εγκατάλειψης της Θράκης από τις ελληνικές Κυβερνήσεις και της έλλειψης μακρόπνοης πολιτικής, που θα βοηθούσε στην ενσωμάτωση της μουσουλμανικής μειονότητας στην εθνική και κοινωνική ζωή της χώρας. Η εγκατάλειψη αυτή ρίχνει τους μουσουλμάνους μειονοτικούς πολίτες στην επιρροή και στον έλεγχο του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής.
9 Πέρα από τα ευρωπαϊκά, ούτε άλλα σημαντικά προβλήματα του τόπου αποτέλεσαν κριτήριο για τις Εκλογές αυτές. Η Συμφωνία των Πρεσπών που προβλήθηκε κυρίως κατά της κυβερνητικής πολιτικής, συνέβαλε στην απομείωση του ποσοστού του κυβερνητικού κόμματος, χωρίς να αποτελέσει την βασική αιτία της ήττας του.
10 Η Νέα Δημοκρατία που ετοιμάζεται να ξανακυβερνήσει, θα ακολουθήσει στο πλαίσιο που οι επικυρίαρχοι του Βερολίνου και των Βρυξελλών επιτρέπουν και καθορίζουν, σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική, πιο σκληρή από αυτήν που προηγήθηκε. Χαρακτηριστικά, ο πρόεδρος της ΝΔ έφτασε ήδη προεκλογικά στο σημείο να αμφισβητήσει μερικές από τις πιο στοιχειώδεις κοινωνικές κατακτήσεις του εργατικού δικαίου όπως το πενθήμερο και το οκτάωρο με ενιαία μορφή ως «μάλλον ξεπερασμένες» και αντί αυτών τα μικρά και πολυδιασπασμένα “ευέλικτα” ωράρια των εργαζομένων μέσα στην εβδομάδα τα οποία οδηγούν συν τοις άλλοις με μαθηματική ακρίβεια και στην κατάργηση της Κυριακής αργίας.
11 Η εισαγωγή της Απλής Αναλογικής στην εκλογή των συμβούλων στις αυτοδιοικητικές Εκλογές είναι σύμφωνη με την πάγια θέση της Χ.Δ. υπέρ της καθιέρωσης αυτού του εκλογικού συστήματος συνολικά. Όμως, με δεδομένη την απαξίωση της πολιτικής ζωής, κινδυνεύει να λειτουργήσει διχαστικά. Η εισαγωγή της πρέπει να συνδυαστεί και με την καθιέρωση ενιαίου ψηφοδελτίου για την εκλογή περιφερειακών, δημοτικών και κοινοτικών συμβούλων.
12 Νέα ευκαιριακά πολιτικά σχήματα-παγίδες εμφανίστηκαν ως δεξαμενές ασφαλείας για να περιμαζέψουν τους απογοητευμένους αντικαθιστώντας τα προηγούμενα. Είτε από τα ακροδεξιά με ανέξοδη και επιφανειακή, υποκριτική και ανέξοδη «πατριωτική» ρητορεία η οποία δεν αμφισβητεί την απώλεια της κυριαρχίας της Χώρας και την ουσία των μνημονιακών πολιτικών, ιδίως από το κόμμα Βελόπουλου, είτε από τα αριστερά με επιφανειακή ενδοσυστημική «αμφισβήτηση» από το κόμμα Βαρουφάκη λόγω της καταρχήν αποδοχής του πλαισίου λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον τελευταίο.
13 Σειρά σφαλμάτων οδήγησαν και στην εκλογική ήττα της «Λαϊκής Ενότητας», η οποία στις Εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, είχε λάβει ποσοστό κοντά στο 3%. Βασική αιτία της εξέλιξης αυτής ήταν η αδυναμία συνολικά των αντιμνημονιακών δυνάμεων να αξιοποιήσουν την τετραετία που πέρασε για να συγκροτηθεί ευρύτερο κοινό μέτωπο, με αξιόπιστο πρόγραμμα και στόχους, που θα δημιουργούσε την κατάλληλη δυναμική για να το εμπιστευθούν οι απογοητευμένοι πολίτες. Ιδιαίτερα η πτώση της ΛΑΕ μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι η σύνθεσή της περιείχε αντικρουόμενες αριστερές δυνάμεις χωρίς ιδεολογική συνοχή και κοινό εθνικό-πατριωτικό και πνευματικό όραμα. Η πανσπερμία των φορέων δεν εμπνέει κατά κανόνα τη συνεργασία και την ενότητα.
14 Αντίστοιχα, οι Περιφέρειες και οι μεγάλοι Δήμοι, έχουν πάψει να λειτουργούν με αυτοδιοικητικά κριτήρια. Χρησιμεύουν ως «εφαλτήρια» ανάδειξης πολιτικών προσώπων προς την κεντρική εξουσία, με αποτέλεσμα την υποβάθμισή τους. Ωστόσο η καινοτομία της Απλής Αναλογικής εισάγει μια νέα κατάσταση στη συντριπτική πλειοψηφία των Περιφερειών και των Δήμων.
Ο Περιφερειάρχης και ο Δήμαρχος δεν είναι παντοδύναμοι με πλειοψηφία στα νέα συμβούλια. Μένει να αποδειχθεί λοιπόν αν προκύψει διαφάνεια και συναινετικές διαδικασίες για λήψη αποφάσεων που αφορούν τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών σε όλα τα επίπεδα ή υπόγειες συναλλαγές για τεχνητές πλειοψηφίες μεταξύ παρατάξεων προς όφελος μικροπαραταξιακών προσωπικών ή τοπικιστικών συμφερόντων. Η Α.Α. πάντως ευνοεί την ανάδειξη νέων προσώπων και δυνάμεων χωρίς κομματικές δεσμεύσεις και πατρωνίες συμφερόντων. Οπωσδήποτε ευνοεί την καλλιέργεια της πολιτικής ευθύνης και προάγει τον παιδευτικό ρόλο της συμμετοχής στα κοινά αλλά και τον δημοκρατικό διάλογο για τη διακονία της κοινής πατρίδας.
15 Το πολιτικό σκηνικό που τείνει να διαμορφωθεί, είναι καταρχήν αποτέλεσμα της κατάργησης κάθε ελπίδας και προοπτικής για μια εναλλακτική πολιτική, που θα μπορούσε να επέλθει με πολιτική αλλαγή, με την έκφραση της λαϊκής εντολής και κυριαρχίας.  Ο Πρόεδρος της Κομισιόν Γιούνκερ, έσπευσε μόλις εκλέχτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015, να διατυπώσει το δόγμα ότι «δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή αντίθετη με τις ευρωπαϊκές συνθήκες», το οποίο επιβεβαιώθηκε με την μνημονιακή μετάλλαξη των δύο κομμάτων που συγκυβερνούσαν. Η καθεστωτική προπαγάνδα και το οργανωμένο ψεύδος έκαναν τα υπόλοιπα, με τον μεθοδευμένο αποπροσανατολισμό από τα πραγματικά προβλήματα και την δαιμονοποίηση οποιασδήποτε εναλλακτικής πολιτικής. Όλα αυτά καταδεικνύουν πόσο  «στενή και τεθλιμμένη» είναι η οδός της ανάδειξης των πραγματικών προβλημάτων και της ολοκληρωμένης διάστασης του πνευματικού και πολιτικού προβλήματος της χώρας. Η προτεραιότητα, όμως, αυτή, είναι περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ. Στην τετραετία που πέρασε, η ΧΔ κατέβαλε επίμονες προσπάθειες, τα θέματα αυτά να αναδειχθούν από ευρύτερη συσπείρωση δυνάμεων. Τον αγώνα αυτόν είμαστε αποφασισμένοι να τον συνεχίσουμε, για μια Ελλάδα, της οποίας οι  κυβερνήσεις θα δίνουν λόγο μόνο στο Λαό που τις εκλέγει. Για μια νέα πανευρωπαϊκή συνεργασία στη βάση της Δικαιοσύνης που θα αντικαταστήσει τη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση της κοινωνικής αδικίας και των ανισοτήτων.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Παρὰ τὴν πρωτοβουλία ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ δεκαετίες ἀναλήφθηκε, δὲν κατέστη δυνατὸν ἡ Χ.Δ. νὰ ἔχει δικό της ψηφοδέλτιο στὶς ἐρχόμενες Εὐρωεκλογὲς τῆς 26ης Μαΐου. Ὁ ἀγώνας μας συνεχίζεται καὶ ἐντείνεται, μὲ βάση τὶς ἐμπειρίες ποὺ ἔχουμε ἀποκομίσει. Ἡ προετοιμασία ποὺ ἔγινε, πέρα ἀπὸ τὴ νέα ἱστοσελίδα καὶ τὸ βιβλίο τῶν θέσεών μας γιὰ τὴν Εὐρώπη, ἀνέδειξε τὴν ἐπιθυμία πολλῶν νέων φίλων νὰ στηρίξουν τὴ Χ.Δ.. Ὅταν ἡ δυναμικὴ αὐτὴ ἀξιοποιηθεῖ πλήρως, μὲ τὴν ὀργανωτικὴ ἀνασυγκρότηση τοῦ Κινήματος, θὰ δημιουργηθοῦν οἱ προϋποθέσεις γιὰ μιὰ δική μας αὐτοτελῆ ἐκλογικὴ παρουσία.
Οὔτε ἔχει ἐπιτευχθεῖ κεντρικὴ συμφωνία γιὰ ἐκλογικὴ συνεργασία μὲ ἄλλο κόμμα. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἡ στάση μας στὶς Εκλογὲς αὐτὲς θὰ κινηθεῖ στὰ πλαίσια ποὺ ἔχουν χαράξει τὸ Θ’ Συνέδριο τοῦ 2019 καὶ τὸ ἔκτακτο Συνέδριο τοῦ Σεπτεμβρίου 2015 :
Α. Ἡ Χ.Δ. θέλει νὰ ἐκφράζει τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Εὐρώπη ποὺ ἐπιμένουν νὰ ἀντιστέκονται στὸ Νεοφιλελευθερισμὸ καὶ στὴν ἀνισότητα. Γι’ αὐτὸ καὶ θὰ ἀναζητήσει στὴν Ἑλλάδα καὶ στὴν ὑπόλοιπη Εὐρώπη δημιουργικὲς δυνάμεις δικαίου γιὰ νὰ σχεδιάσουν καὶ νὰ ὑπηρετήσουν μιὰ μακροπρόθεσμη πολιτικὴ ἐλπίδας, ποὺ θὰ ἀποκαλύπτει τὴν ἀπάτη τοῦ θεωρούμενου ὡς «Εὐρωμονόδρομου» τῶν ἰσχυρῶν τῆς Ε.Ε.. Ἤδη ζοῦμε μία ἀπὸ τὶς πιὸ δύσκολες περιόδους τῆς Ἱστορίας μας. Τὴν ἐλευθερία, τὴν ὁποία οἱ πρόγονοί μας πλήρωσαν πανάκριβα μὲ ἀγῶνες καὶ θυσίες, ἐμεῖς τὴν πουλήσαμε πολὺ φτηνά, στοὺς γραφειοκράτες τῶν Βρυξελλῶν καὶ τῆς γερμανοκρατούμενης Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Ἑνὸς μηχανισμοῦ, ποὺ, σταδιακὰ, στήθηκε ἀθόρυβα, πίσω ἀπὸ τὴν πλάτη τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν καὶ ἔχει ἀφαιρέσει κάθε περιεχόμενο ἀπὸ τὴ λαϊκὴ κυριαρχία στὰ ἐθνικὰ κράτη. Οἱ ἐκλεγμένες Κυβερνήσεις ἔχουν ὅλο καὶ πιὸ στενὰ περιθώρια νὰ λαμβάνουν ἀποφάσεις γιὰ σοβαρὰ ζητήματα.
Αὐτὴ ἡ κατάσταση, ποὺ ζοῦμε ἰδιαίτερα ἔντονα στὴ μνημονιακὴ Ἑλλάδα ἀπὸ τὸ 2010 μέχρι σήμερα, δὲν εἶναι προσωρινή. Ἦρθε γιὰ νὰ μείνει καὶ συνδέεται στενὰ μὲ τὴ δόμηση τῶν εὐρωπαϊκῶν Συνθηκῶν καὶ τοῦ εὐρώ.
Τὸ πολιτικὸ σύστημα, μὲ κύριους ὑπεύθυνους τοὺς συντηρητικοὺς καὶ τοὺς σοσιαλδημοκράτες, εὐθύνεται στὸ σύνολό του γιὰ τὴν ἐπιβολὴ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. (…)Τὸ ἴδιο ἔγινε μὲ Νέα Δημοκρατία καὶ ΠΑΣΟΚ, τοὺς ἐκφραστές τους στὴν Ἑλλάδα.
Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς, τὸ 2015, στράφηκε πρὸς τὸ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τοὺς ΑΝΕΛ, τὶς πολιτικὲς δυνάμεις ποὺ καλλιέργησαν τὴν ἐλπίδα ὅτι μιὰ ἄλλη πολιτικὴ ἦταν δυνατὴ στὰ πλαίσια τῆς Εὐρωζώνης. Ὄχι μόνον ὅμως ἀπέτυχαν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν πολιτική τους, ἀλλὰ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ κυβερνοῦν καὶ νὰ ἐφαρμόζουν ὑπάκουα τὴν πολιτικὴ, ποὺ οἱ ἴδιοι κατήγγειλαν πρὶν ἀνέβουν στὴν ἐξουσία.
Ἔτσι, πέτυχαν οἱ ἐπικυρίαρχοι τῶν Βρυξελλῶν καὶ τοῦ Βερολίνου νὰ περάσουν τὴν αἴσθηση ὅτι ἡ πολιτικὴ ποὺ ἐπιβάλλουν εἶναι μονόδρομος, ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε μὲ κάθε θυσία. Τὸ εὐρώ δὲν εἶναι πιὰ ἕνα ἁπλὸ μέσο ἐξυπηρέτησης συναλλαγῶν, ὅπως κάθε νόμισμα. Ἡ διατήρησή του ἔχει γίνει αὐτοσκοπός καὶ ὑπέρτατο «δόγμα».
Ἡ διάλυση τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους, ἡ ἐξαθλίωση ὅλο καὶ εὐρύτερων κοινωνικῶν στρωμάτων, ἡ συγκέντρωση τοῦ πλούτου στὰ χέρια λίγων συνδέεται ἄρρηκτα μὲ τὴν λειτουργία καὶ τὶς προτεραιότητες τῆς Εὐρωζώνης καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης. Τὰ «πλεονάσματα» τοῦ προϋπολογισμοῦ, ποὺ ἀπαιτοῦν οἱ Δανειστὲς γιὰ τὶς ἐρχόμενες δεκαετίες, θὰ διατηροῦν τὴν ὑπερφορολόγηση καὶ θὰ κατατρώγουν τὸν παραγωγικὸ ἱστὸ τῆς Χώρας, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν ἐξυπηρέτηση τοῦ ἐξωτερικοῦ Χρέους.
Συνέπειες τῆς κατάστασης αὐτῆς καὶ τῆς ἀσφυξίας καὶ ἀφαίμαξης τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου ποὺ προκαλεῖται στὴ χώρα εἶναι:
Ἡ ἐκμηδένιση τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων, μὲ κατάργηση τοῦ 8ωρου, τῆς σταθερῆς ἐργασίας, τῆς Κυριακῆς ἀργίας, τὴν ἐλεύθερη πτώση τῶν μισθῶν καὶ τὶς αὐξανόμενες δυνατότητες τοῦ ἐργοδότη νὰ τοὺς ἐκβιάζει.
Ἡ μετατροπὴ τῶν συντάξεων σὲ συντάξεις πείνας μὲ τὶς συνεχεῖς περικοπές.
Ὁ ἀφανισμὸς τῶν αὐτοαπασχολουμένων, ἀγροτῶν καὶ ἐλεύθερων ἐπαγγελματιῶν καὶ ἡ αὐξανόμενη ἐξάρτησή τους ἀπὸ μεγάλες ἐπιχειρήσεις.
Ἡ ἐκποίηση τοῦ δημόσιου πλούτου στὸ ἰδιωτικὸ μεγάλο Κεφάλαιο.
Ἡ συγκέντρωση τῆς μικρῆς καὶ μεσαίας ἰδιοκτησίας τῶν ὑπερχρεωμένων νοικοκυριῶν στὰ χέρια τῶν ὀλίγων καὶ ἡ διάλυση τῶν μικρομεσαίων ἐπιχειρήσεων.
•Ἡ σταδιακὴ μετατροπὴ τῶν Ἑλλήνων σὲ ἄκληρους καὶ ἀπόκληρους στὴν ἴδια τους τὴ Χώρα.
•Ἡ ὑποβάθμιση τῶν κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν.
•Ἡ ἀπαξίωση τῆς κοινωνικῆς ἀσφάλισης καὶ τοῦ Κράτους Πρόνοιας.
•Ἡ δημογραφικὴ γήρανση καὶ μετανάστευση τῶν νέων.
Κατὰ συνέπεια, ἡ ἀποκατάσταση τῆς κυριαρχίας τῆς Χώρας εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιὰ νὰ ἀποτραποῦν ἡ ὁλοκληρωτικὴ κατάρρευση τοῦ κοινωνικοῦ Κράτους καὶ ἡ ἐξαθλίωση τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Γι’ αὐτὸ προτεραιότητά μας εἶναι ἡ ἀμφισβήτηση τοῦ εὐρωμονόδρομου καὶ ἡ ἀναζήτηση ἐναλλακτικῆς λύσης, μὲ τὴ διαμόρφωση στρατηγικῆς ἐξόδου ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τὸ Εὐρώ.
Ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν εἶναι εὔκολος. Οἱ ἄξονες τῆς ἐναλλακτικῆς λύσης πρέπει νὰ μελετηθοῦν προσεκτικά. Νὰ παρέμβουμε ἐνεργὰ στὴ διαμόρφωση τῶν διεθνῶν συσχετισμῶν. Δὲν θὰ εἶναι πορεία στρωμένη μὲ ροδοπέταλα, ἀλλὰ ἀπαιτοῦνται ἀγῶνες καὶ θυσίες, ἀλλαγὲς σὲ πλευρὲς τοῦ τρόπου ζωῆς ποὺ ἔχουμε συνηθίσει. Οἱ προεκλογικὲς διακηρύξεις τῶν πρώην ἀντιμνημονιακῶν καὶ ἤδη νεομνημονιακῶν κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στὶς Ἐκλογὲς τοῦ Ἰανουαρίου 2015 πρέπει νὰ ἀποτελέσουν παραδείγματα πρὸς ἀποφυγή.
Δὲν θέλουμε τὴν Ἑλλάδα ἀπομονωμένη. Ὅμως, «Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση» δὲν σημαίνει Εὐρώπη. Τὸ ὅραμά μας εἶναι μιὰ νέα μορφὴ πανευρωπαϊκῆς συνεργασίας στὴ θέση τῆς σημερινῆς Ε.Ε. ἀπὸ τὸν Ἀτλαντικὸ ἕως τὰ Οὐράλια, στὴ βάση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς διεθνοῦς ἀλληλεγγύης τῶν λαῶν. Ἡ ἔξοδος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς μηχανισμοὺς ὑποδούλωσης καὶ κοινωνικῆς ἀδικίας θὰ ἐπιτευχθεῖ πιὸ γρήγορα καὶ ἀνώδυνα μὲ τὴ διαμόρφωση τῶν συσχετισμῶν ἐκείνων, ποὺ θὰ ὁδηγήσουν στὴν σταδιακὴ καὶ συναινετικὴ κατάργηση τῶν λεγόμενων «Εὐρωπαϊκῶν Συνθηκῶν».
Β. Μὲ βάση τὸ παραπάνω πλαίσιο ἐπιβάλλεται στὶς ἐρχόμενες Εκλογές:
1. Ἡ καταψήφιση τῶν κομμάτων ποὺ συγκυβέρνησαν, ΝΔ-ΚΙΝΑΛ(ΠΑΣΟΚ)-ΔΗΜΑΡ-ΛΑ.Ο.Σ καὶ ἐνέπλεξαν ἀρχικὰ τὴ Χώρα στὴν περιπέτεια τῶν Μνημονίων. Ὁμοίως, πρέπει νὰ ξεσκεπαστοῦν καὶ νὰ καταψηφιστοῦν τὰ σχήματα-παγίδες, ποὺ εἴτε δημιουργεῖ, εἴτε ἀναδεικνύει τὸ σύστημα ὡς ἐφεδρεῖες καὶ μηχανισμοὺς ἐλέγχου τῶν κοινωνικο-πολιτικῶν ἐξελίξεων, γιὰ τὴν περίπτωση τῆς ἐκλογικῆς συντριβῆς τῶν μέχρι τώρα στυλοβατῶν του, ὅπως εἶναι τὸ ΠΟΤΑΜΙ, , ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ τοῦ Βασίλη Λεβέντη, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ καὶ νεοφανεῖς κινήσεις ποὺ ὡς προσωπεῖο προβάλλουν δῆθεν πατριωτικὰ καὶ χριστιανικὰ συνθήματα. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο, πρέπει νὰ καταψηφιστοῦν ὁ ΣΥ.ΡΙΖ.Α. καὶ οἱ ΑΝ.ΕΛ., οἱ ὁποῖοι ἀναδείχθηκαν σὲ νεομνημονιακὰ κόμματα καὶ παρὰ τὶς ἀρχικὲς ἐξαγγελίες τους, οἱ ὁποῖες τοὺς ἀνέδειξαν στὴν ἐξουσία, ἔκαναν στροφὴ 180 μοιρῶν καὶ συνέχισαν τὴ μνημονιακὴ πολιτικὴ τῶν προκατόχων τους. Τὸ Κ.Κ.Ε., πέρα ἀπὸ τὶς ὅποιες θετικὲς θέσεις ἔχει λάβει κατὰ καιρούς, παραμένει δέσμιο τῶν προτύπων καὶ ἀπολογητὴς τῶν δικτατορικῶν καθεστώτων τοῦ λεγόμενου «Ὑπαρκτοῦ Σοσιαλισμοῦ». Ταυτόχρονα, κόμματα ποὺ ἐπικαλοῦνται τὴν ἐξωκοινοβουλευτικὴ Αριστερὰ ἀναλύονται σὲ ἀδιέξοδες καὶ ἀντιδημοκρατικὲς δράσεις δῆθεν ἐπαναστατικότητας. Κατὰ συνέπεια, ψηφίζουμε ἀντιμνημονιακά.
2. Ταυτόχρονα, ψηφίζουμε δημοκρατικὰ καὶ ἀντιφασιστικά, καταψηφίζοντας τὴ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ἀλλὰ καὶ ἄλλες πολιτικὲς δυνάμεις ποὺ κινοῦνται στὸ χῶρο τῆς Ἀκροδεξιᾶς καὶ άμφισβητοῦν τὸ δημοκρατικὸ πολίτευμα. Ὁποιαδήποτε μορφὴ τυραννικῆς διακυβέρνησης καὶ ἰδεολογίας ποὺ καλλιεργεῖ μίσος καὶ διακρίσεις ἀπέναντι σὲ κατηγορίες συνανθρώπων μας εἶναι ἀσυμβιβαστη μὲ τὴ χριστιανικὴ διδασκαλία.
3. ῾Η Χ.Δ. ἔχει ταχθεῖ ὑπὲρ τῆς χάραξης στρατηγικῆς ἀποχώρησης τῆς Χώρας ἀπὸ τὴν Ε.Ε. Στὴν παροῦσα συγκυρία, πρέπει νὰ ἐπιλεγοῦν πολιτικὰ κόμματα πού συγκλίνουν ὅσο γίνεται περισσότερο μὲ τὶς διακηρυγμένες θέσεις τῆς Χ.Δ. σὲ εύρωπαϊκὰ ζητήματα, ἢ τουλάχιστον, δὲν ζητοῦν «πάσῃ θυσίᾳ» τὴν παραμονὴ τῆς Χώρας στὴν Ε.Ε. καὶ στὴν Εὐρωζώνη καὶ προσεγγίζουν ὅσο γίνεται περισσότερο τὸ πλαίσιο γιὰ τὴν παρέμβαση στὶς ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις τοῦ 2019 ποὺ ψήφισε τὸ Θ’ Συνέδριο τῆς Χ.Δ.
4. Ὁ σταυρὸς προτίμησής μας πρέπει νὰ δινεται σὲ κόμματα καὶ πρόσωπα τοῦ ψηφοδελτίου ποὺ ἐπιλέξαμε μὲ τὰ παραπάνω κριτήρια, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση στὸ σεβασμὸ στὴν Ἐκκλησία καὶ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση τοῦ λαοῦ μας, τὴν πίστη στὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ τὴ στήριξη τῶν ἐθνικῶν μας θεμάτων.