του Γιώργου Ιατρού
Η Εθνική Επέτειος του ιστορικού ΟΧΙ, πρέπει να μας υπενθυμίσει και φέτος όπως και πάντα ότι η πίστη είναι ένα βασικό στοιχείο του γένους των Ελλήνων. Οι άνδρες που επιβιβάζονταν στα τραίνα προκειμένου να αγωνιστούν, δεν αγωνίστηκαν για κάποια αόριστα ιδεώδη, δεν αγωνίστηκαν για να υπερασπιστούν κάτι μακρινό και σίγουρα δεν αγωνίστηκαν για κάποιου είδους νέα ή παλιά πρόσκαιρη υλιστική ιδεολογία. Ο αγώνας τους και η εποποιία τους βασιζόταν σε μια απλή αλλά πολύ περιεκτική έκφραση λίγο παλαιότερη από αυτούς, ΥΠΕΡ ΠΊΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΊΔΟΣ. Όσο και αν οι σημερινές ιδεοληψίες ένθεν και ένθεν, θέλουν να το καλύψουν, να το σφετεριστούν, να το αποκρύψουν ή και ακόμα να το διαγράψουν. Είναι κάτι ανώτερο από αυτούς.
Η θέληση των ηρώων αυτών, βασίστηκε πρώτα απ’ όλα στην πίστη τους ,η ίδια πίστη με αυτή των προγόνων τους που πολεμήσαν στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στους Βαλκανικούς, που έκαμαν την τελευταία επανάσταση του 1821 όπως και άλλες περίπου 40 πριν από αυτήν, που πολέμησαν στο πλευρό του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου ενώ ήξεραν ότι οι ελπίδες είναι ελάχιστες.
Η πίστη αυτή η οποία ανάγκασε την τεράστια γερμανική ναζιστική μηχανή να στραφεί προς τον νότο και αυτό να καταλήξει, μαζί φυσικά με διάφορα άλλα συμβάντα, στην τελική ήττα.
Πολλοί από αυτούς τους ταλαιπωρημένους βρώμικους και γεμάτους ψείρες ήρωες μας, βίωσαν και κατέγραψαν θαύματα. Όχι επειδή, όπως ξεκινώντας από την μεταπολίτευση και μετά άρχισαν να τους κατηγορούν, ήθελαν να δουν κάτι ανώτερο για να βοηθηθούν ψυχικά ,αλλά επειδή πολύ απλά ήταν αυτό που συνέβαινε και σε πολλές περιπτώσεις χωρίς να το καταλαβαίνουν το επικύρωσαν μέλη του στρατού των αντιπάλων τους.
Οι πράξεις τους και η πίστη τους ήταν και θα είναι ένα ακόμη φωτεινό παράδειγμα προς όλους τους Ρωμιούς, και θα καταδεικνύει το προφανές. Ότι ενωμένοι μεταξύ μας και κυρίως με τον Κύριο Ιησού Χριστό μπορούμε να καταφέρνουμε σπουδαία και αδιανόητα σε όλους τους άλλους κατορθώματα.
ΦΩΤΟ: Ο Γιάννης Τσαρούχης με την “Παναγία της Νίκης” που ζωγράφισε στο μέτωπο.

Η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση με αφορμή την επέτειο της απρόκλητης ιταλικής επίθεσης κατά της Ελλάδας στις 28 Οκτωβρίου 1940 και του «ΟΧΙ» του Ελληνικού Λαού:

  1. Συμπληρώνονται 82 από την απρόκλητη επίθεση του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος Μουσολίνι κατά της Ελλάδας. Είχε προηγηθεί σειρά προκλήσεων και συκοφαντικής ανθελληνικής προπαγάνδας, που προετοίμαζαν το έδαφος: Εκπομπές και δημοσιεύματα για δήθεν καταπίεση της μειονότητας των Μουσουλμάνων Τσάμηδων της Ηπείρου, η οποία είχε εξαιρεθεί από την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923-24, προκλητικές υπερπτήσεις ιταλικών αεροπλάνων, ακόμα και έξω από την Αθήνα. Αποκορύφωμα ήταν ο εγκληματικός τορπιλισμός του πολεμικού πλοίου «Έλλη» ανήμερα της γιορτής της Παναγίας, τον Δεκαπενταύγουστο του 1940 στην Τήνο, από ιταλικό υποβρύχιο. Οι Φασίστες επιχείρησαν να τορπιλίσουν και δύο επιβατικά καράβια γεμάτα προσκυνητές, με σκοπό να προκαλέσουν πολλές ακόμα δεκάδες θυμάτων. Ανύποπτος ο κόσμος, χαιρετούσε τον πιλότο του ιταλικού αεροπλάνου, που με τον ασύρματο κατεύθυνε τον κυβερνήτη του υποβρυχίου.
  2. Παρά τη λογοκρισία που επέβαλε για το ζήτημα η δικτατορική κυβέρνηση Μεταξά, ήταν η ταυτότητα των δραστών ήταν σε όλους γνωστή. Η αγανάκτηση για την ιεροσυλία που διαπράχθηκε, σε συνδυασμό με τον άνανδρο και δολοφονικό χαρακτήρα της τρομοκρατικής ενέργειας στην Τήνο, προετοίμασε ψυχολογικά τον ελληνικό λαό για την επερχόμενη επίθεση και εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την αποφασιστικότητα και την ενότητα με την οποία ο ελληνικός λαός αντιμετώπισε την επίθεση της 28ης Οκτωβρίου 1940.
  3. Παρά την ιταλική υπεροπλία, οι Έλληνες τιμώρησαν και εξευτέλισαν την αλαζονεία του δικτάτορα Μουσολίνι. Απέκρουσαν την εισβολή και μάλιστα απελευθέρωσαν τμήμα της Βορείου Ηπείρου. Απέκρουσαν και την καλά οργανωμένη «Εαρινή Επίθεση» του Μαρτίου 1941.
  4. Ο εξευτελισμός του συνεταίρου του Μουσολίνι, άλλαξε τα σχέδια του Γερμανού δικτάτορα Χίτλερ, με αποτέλεσμα να επιτεθεί στην Ελλάδα και η ναζιστική Γερμανία στις 6 Απριλίου 1941 και να ακολουθήσει η μαύρη περίοδος της Κατοχής 1941-44, με τον ελληνικό λαό να μην υποτάσσεται και να συνεχίζει τον αντιφασιστικό αγώνα με ένα από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα στην κατεχόμενη Ευρώπη. Επίσης, μια χαρακτηριστική μορφή σωστά πολιτικοποιημένου Χριστιανού, ο Ζακ Ελλύλ, παρ’ ότι προέκρινε τον αντιεθνικιστικό αγώνα, συμμετέχει ενεργά στη Γαλλική Αντίσταση εκείνη την εποχή.
  5. Το αλβανικό Έπος ήταν η πρώτη νίκη κατά του Άξονα, που ήταν αήττητος μέχρι τότε. Σε κάθε περίπτωση, το έπος της Αλβανίας, όπως και η Εθνική Αντίσταση συνιστούν τεράστια συνεισφορά του ελληνικού λαού στον αντιφασιστικό αγώνα και συνέβαλαν αποφασιστικά στην τελική συμμαχική νίκη.
  6. Τον Οκτώβριο του 1940, εκτός από την Ελλάδα, μόνον η Μεγάλη Βρετανία εξακολουθούσε να αντιστέκεται στον Άξονα. Η Γαλλία είχε εξαναγκαστεί σε ταπεινωτική συνθηκολόγηση, η Σοβιετική Ένωση είχε συνυπογράψει με τη ναζιστική Γερμανία το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, οι Η.Π.Α. ήταν επίμονα ουδέτερες.
  7. Η ελληνική αντίσταση και νίκη συνέβαλαν ώστε το Νοέμβριο του 1940, ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ που επιθυμούσε οι ΗΠΑ να ενισχύσουν τον αγώνα κατά του Άξονα, να ξανακερδίσει τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ. Και δημιούργησε ευνοϊκές συνθήκες ώστε ο να μπορέσει στη συνέχεια να προχωρήσει στην ψήφιση του νόμου «περί εκμισθώσεως και δανεισμού», που άνοιγε το δρόμο στον εξοπλισμό της Βρετανίας και της Ελλάδας. Η τελευταία δεν πρόλαβε να επωφεληθεί, επειδή μεσολάβησε η γερμανική επίθεση. Συμπεριλήφθηκε όμως η Σοβιετική Ένωση, όταν η ίδια δέχτηκε επίθεση τον Ιούνιο του 1941, καθυστερημένα χάρη στην εμπλοκή των Γερμανών στην Ελλάδα.
  8. Το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά δεν είχε πολιτική νομιμοποίηση, στηριζόμενο αποκλειστικά στο Βασιλέα Γεώργιο Β’. Το κόμμα του στις εκλογές είχε εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό, με αποτέλεσμα σε αντίθεση με τα φασιστικά καθεστώτα της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, να μη μπορεί να σταθεί στην Ελλάδα μονοκομματικό καθεστώς, αλλά η δικτατορία να είναι κρατική. Ο Μεταξάς στα ιδιωτικά ημερολόγιά του αναγνώριζε τη συγγένειά του με τα καθεστώτα της Ιταλίας, της Γερμανίας αλλά και της Σοβιετικής Ένωσης. Επίσης, κατά παρόμοιο τρόπο με τα φασιστικά καθεστώτα, επιχείρησε να προωθήσει μια δική του, κίβδηλη, ελληνική ταυτότητα, που ονόμασε “Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό”. Ο Μεταξάς με κανένα τρόπο δεν δικαιολογείται, ούτε δικαιώνεται για την επιβολή της δικτατορίας. Πρέπει όμως να του αναγνωριστεί ότι απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο και ότι μέχρι το θάνατό του τον Ιανουάριο του 1941, διεύθυνε τον πόλεμο. Ακολουθούσε τη φιλοβρετανική πολιτική που επέβαλλε ο Γεώργιος. Όμως, το καθεστώς του περιλάμβανε πολλούς γερμανόφιλους, που υπονόμευσαν την αντίσταση, όταν στις 6 Απριλίου 1941 επιτέθηκαν και οι Γερμανοί στην Ελλάδα. Μακριά από μια ευγενή ειρηνιστική πρόθεση, ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι προσκείμενοι στην παλιά, φασίζουσα άκρα δεξιά που κηρύττουν και προωθούν αναδρομικά τη συνθηκολόγηση και συμμαχία με τη ναζιστική Γερμανία αντί της (παθητικής-ειρηνικής ή ένοπλης) αντίστασης.
  9. Το είδος των προκλήσεων και η προπαγάνδα που προηγήθηκαν της επίθεσης του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος το 1940, θυμίζουν τις πρακτικές του καθεστώτος Ερντογάν, το οποίο απειλεί και συκοφαντεί την Ελλάδα, βασιζόμενο στην αλαζονεία της ισχύος. Αντίστοιχα, τα όνειρα του Μουσολίνι για νεκρανάσταση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας θυμίζουν τον νεο-Οθωμανισμό του τουρκικού καθεστώτος. Και αυτά είναι αναμενόμενα για όποιον σύγχρονο ηγέτη ελαύνεται από μωροφιλοδοξία. Εντούτοις, η ιταμότητα του ιταλικού φασιστικού καθεστώτος παραμένει ιστορικά απαράμιλλη. Σε μια χώρα Ρωμαιοκαθολική, το φασιστικό καθεστώς προέβη στην ατίμωση της μεγαλύτερης θεομητορικής γιορτής της γείτονός της. Άλλωστε, όπως έχει παρατηρηθεί, όπως και μεγάλο μέρος των ναζιστών, έτσι και το καθεστώς Μουσολίνι ήθελε να ανασυστήσει το παλιό ρωμαϊκό πάνθεο, καταργώντας τον Χριστιανισμό.
  10. Η κληρονομιά του ΟΧΙ του 1940 στο φασισμό, πρέπει να μας εμπνεύσει και σήμερα να αντιδράσουμε σε κάθε απειλή κατά της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και να επιδιώξουμε ενεργά τη χαμένη ανεξαρτησία της χώρας. Η διαφύλαξη της ειρήνης είναι βέβαιο πως περνά μέσα και από την αποφασιστικότητα πρόταξης ΟΧΙ σαν αυτό του 1940 έναντι επίδοξων εισβολέων, και από τη σθεναρή στάση, να «μην σαλεύει το μάτι μας» (Μακρυγιάννης), από τις άδικες απειλές τους.
  11. Όπως δέχεται και η παράδοση της Εκκλησίας μας, η αλαζονεία της τυραννικής ισχύος πρέπει να αμφισβητείται ενεργά και μπορεί να νικηθεί, όπως φαίνεται από το παράδειγμα του αγίου Νέστωρα, που επικαλούμενος τη βοήθεια του Θεού και με την ευχή του αγίου Δημητρίου, πήρε την πρωτοβουλία να αντιμετωπίσει και να νικήσει τον «αλαζόνα τύραννο» Λυαίο. Έναν επαγγελματία μεγαλόσωμο μονομάχο, πάνοπλο και πολύ πιο έμπειρο από αυτόν. Τη μνήμη του αγίου Νέστωρα τιμά η Εκκλησία μας στις 27 Οκτωβρίου.

Αθήνα 27.10.2022. Από το Γραφείο τύπου της Χ.Δ.