Ο αδ. Μιχάλης Φαρίδης απεύθυνε και προς την εφημερίδα μας την απαντησή του σε άρθρο της εφημερίδας “Το Βήμα της Κυριακής”  της 16/2/25 (σελ. 40-41) με τίτλο “Ο Γάμος των ομόφυλων ζευγαριών ένα χρόνο μετά”. Η απάντηση έχει ως εξής:

Ιωάννινα 27/2/2025

Προς τις εφημερίδες “Χριστιανική” και “Βήμα της Κυριακής”

Κύριε διευθυντά,
Σε απάντηση του άρθρου του “Βήματος” της 16/2/25 σελ. 40-41 “Ο Γάμος των ομόφυλων ζευγαριών ένα χρόνο μετά”, θέλω να εκφράσω μερικές απόψεις όχι ως επιστήμονας, αλλά ως άνθρωπος που διαθέτει τον κοινό νου και επιπλέον ως οικονομολόγος.
Οι 400 γάμοι των ομόφυλων που πέρασε στη χώρα μας είναι κατά την άποψή μου, στη συντριπτική πλειοψηφία τους για οικονομικούς λόγους, κυρίως για φορολογικές απαλλαγές. Του χρόνου προβλέπω ότι θα γίνουν οι μισοί.
Ένα θεσμό της κοινωνίας μας όπως ο “γάμος” με ιστορία πάνω από 5000 χρόνια να γίνεται μεταξύ ετερόφυλων ζευγαριών δεν το ρίχνεις στα τάρταρα εξομοιώνοντάς τον με τα ομόφυλα ζευγάρια. Ούτε οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες τόλμησαν να αλλάξουν το θεσμικό πλαίσιο που τότε, στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις επικρατούσε διαφθορά, ομοφυλοφιλία, εγκληματικότητα σε απίθανη έκταση. Τα περιγράφει αναλυτικά ο καθηγητής κ. Γιάνης Κορδάτος στο βιβλίο του “Αρχαίες Θρησκείες και Χριστιανισμός”. Εκεί λοιπόν θέλουν να μας οδηγήσουν τα αφεντικά της Αμερικής και της Ευρώπης και ακολουθούν πιστά τις κατευθυντήριες γραμμές τους τα ντόπια τσιράκια τους.
Ντροπή και όνειδος στους 176 βουλευτές που ψήφισαν τον επαίσχυντο νόμο, μάλιστα ο κ. Κασσελάκης ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ πρωτοστάτησε εκτός βουλής διακηρύσσοντας ότι είναι ομοφυλόφιλος και γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τον ελληνικό νόμο (τότε δεν είχε ψηφιστεί ακόμη) πήγε στην Αμερική και παντρεύτηκε.
Τα κόμματα και οι βουλευτές που ψήφισαν τούτο τον νόμο θέλησαν να μας πείσουν ότι είναι στη πλευρά της προόδου και των δικαιωμάτων μιας ελαχίστης μειοψηφίας, εγώ όμως και η πλειοψηφία του ελληνικού λαού τους λέμε ότι είναι τεράστια οπισθοδρόμηση στα ήθη και έθιμα του λαού μας, με την ψήφιση του νόμου στηρίξατε την ανωμαλία και δημιουργήσατε πλήγμα στο θεσμό της δημιουργίας υγιούς οικογένειας.
Μας λένε ότι αυτοί μπορεί να αποκτήσουν παιδιά είτε δι υιοθεσίας είτε με παρένθετη μητέρα, μας ποιος γονέας ή ποια κοινωνική υπηρεσία θα βρεθεί να συναινέσει να δώσει το παιδί να το μεγαλώσουν 2 άντρες αμφιβόλου ηθικής υποστάσεως, που έφτασαν στο βιασμό των υιοθετημένων παιδιών για να ικανοποιήσουν τις ανώμαλες ορέξεις τους, όπως πρόσφατα ακούσαμε και εν τέλη τι αγωγή θα δώσουν αυτά; Ή δύο λεσβίες που δεν πιστεύουν στο τίποτα παρά μόνο στο χρήμα και στο σεξ. Όσο για την παρένθετη μητέρα δεν καταπατώνται τα δικαιώματά της στη ζωή; Μόνο το χρήμα έχει γι’ αυτούς όχι η ζωή; Έχω ακούσει ότι μερικές εξ αυτών στο τέλος της εγκυμοσύνης μετάνιωσαν για τη σύμβαση που υπέγραψαν και θέλησαν να κρατήσουν το νεογέννητο. Δεν γνωρίζω αν τα κατάφεραν σίγουρα πληγώθηκαν ανεπανόρθωτα.
Να λοιπόν που οδηγεί ο νέος νόμος στον εξευτελισμό του θεσμού του γάμου και τη ς οικογένειας με αποτέλεσμα τη περαιτέρω μείωση των γεννήσεων. Τη δεκαετία του 1980 γεννιόταν 180.000 παιδιά και το 2020 γεννήθηκαν μόνο 80 χιλιάδες παιδιά στην πατρίδα μας. Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να λάβει ισχυρά μέτρα προστασίας των νέων ζευγαριών για να τεκνοποιήσουν πέραν του ενός παιδιού αλλά και της άγαμης υποψήφιας μητέρας να κρατήσει το παιδί της περί άλλων… τυρβάζει.
Για τους βιολογικούς παράγοντες αναφέρεστε στην ανακοίνωση της Παν. Ένωσης Βιοεπιστημόνων ότι το 1,7% των γεννήσεων κρίνεται ότι “δεν εμπίπτουν στο διμορφισμό φύλου”. Αυτό στη χώρα μας μεταφράζεται σε 175.000 άτομα. Ε όχι κ. Κ. Μπουρούση η αναγωγή σας είναι πολύ χοντροκομμένη για να προκαλέσετε εντυπώσεις. Η Ένωση προφανώς θα αναφερόταν σε αυτό το ποσοστό στα τελευταία 3-4 χρόνια. Στους 10 εκατομμύρια Έλληνες που γεννήθηκαν μετά το 1940 που δεν υπάρχουν στοιχεία δεν συνάδει να τους βάζετε στο ίδιο ποσοστό.
Προφανώς και γεννιούνται παιδιά με ανωμαλίες όπως αυτισμός, υπερκινητικά και με άλλες γενετικές ανωμαλίες διότι η μητέρα τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της δεν τήρησε τα προστατευτικά μέτρα που τη συμβούλεψε ο γιατρός ή ξεκίνησαν την εγκυμοσύνη σε μεγάλη ηλικία. Πάντως τα φύλλα είναι 2 εδώ και αιώνες και αυτό δεν αλλάζει με ένα νόμο. Σήμερα πολιτικοί της συμφοράς προσπαθούν να νομιμοποιήσουν την ανωμαλία των ελαχίστων πολιτών που υπήρχε ανά τους αιώνες. Απόδειξη μόλις ένας ισχυρός πολιτικός όπως ο Ντόναλντ Τραμπ είπε το αυτονόητο, έσπευσαν ήδη να το υιοθετήσουν μερικοί πολιτικοί όπως ο Κ. Μητσοτάκης. Ο πρωθυπουργός για να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους έπρεπε να βελτιώσει το σύμφωνο συμβίωσης που ήδη υπάρχει και όχι να βρωμίσει το θεσμό του Γάμου.
Για τη μαρτυρία του Sam Albantros έχω να του πω τα εξής: Όταν ένας άντρας αποφασίζει να χρησιμοποιεί το έντερό του για την ηδονή, ενώ από τη φύση μας είναι για άλλο σκοπό προορισμένο, προφανώς “κάτι δεν κάνεις καλά”. Αντί να προσφύγεις στην επιστήμη για να γίνεις καλά από την ανωμαλία σου, πήρες προφανώς θηλυκές ορμόνες ίσως και να έκοψες τα γεννητικά σου όργανα για να νιώσεις… καλύτερα, αντί τέλος να σιωπήσεις, βγήκες να διαλαλήσεις την ανωμαλία σου διότι είσαι και Λέκτορας… Ψυχολογίας. Φαντάζομαι τι ωραίες συμβουλές θα δίνεις στους ασθενείς σου… ένα τελευταίο στην Αγγλία είσαι καλά, από παλιά κυκλοφορούσε ένα ανέκδοτο, όταν παντρεύονταν μία Αγγλίδα δεν τη ρωτούσαν ως συνήθως για το επάγγελμα του άντρα της, αλλά εάν ήταν άντρας. Στην Ελλάδα εάν βγεις έξω με γυναικεία ρούχα, βαμμένη προκλητικά κλπ. Μπορεί να σε διαπομπεύσουν και να σου κρεμάσουν κουδούνια.
Τέλος την πληροφορία ότι 16.700 Αμερικανοί πολίτες έκαναν από το 2022 κάθε χρόνο αίτηση έκδοσης διαβατηρίου ζητώντας το Χ στην αναγραφή του φύλου τους, το έκανε η πλειοψηφία για οικονομικούς λόγους. Αποκαλύφθηκε ότι δημόσιοι οργανισμοί και μη κερδοσκοπικές εταιρείες χρηματοδοτούμενες με εκατομμύρια από Ε.Ε. και Αμερική με επικεφαλής τον κ. Σόρρος δρούσαν με σκοπό να προωθήσουν την Woke ατζέντα.
Εμείς ως λαός χριστιανικός κατά 95% πρέπει να αντιδράσουμε στη διαφθορά που διακινείται από τους άρχοντες του κόσμου τούτου. Θεωρώ ως πρώτο βήμα κατάλληλο την ώρα των εκλογών, που φαντάζομαι δεν θα αργήσει, να μην ψηφίσουμε κανένα από τους 176 βουλευτές που ψήφισαν τον επαίσχυντο νόμο. Να αποδείξουμε ότι είμαστε γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και των Πατέρων της Εκκλησίας και να μη φοβόμαστε μήπως μας πουν ότι είμαστε οπισθοδρομικοί και ομοφοβικοί, απέδειξα ότι αυτοί είναι οπισθοδρομικοί και παρακμιακοί για να δημιουργήσουν μια κοινωνία, χωρίς Θεό, χωρίς ιδανικά, χωρίς πατρίδα, ευάλωτη στα παγκόσμια κυριαρχικά του σχέδια.
Οι πολιτικοί μας κατώτεροι των περιστάσεων ξεπούλησαν όλη τη δημόσια περιουσία στο ΔΝΤ στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα και στους κεφαλαιοκράτες, το δε χρέος από 300 δις ευρώ, προ κρίσεως, σήμερα ξεπέρασε τα 403 δις, αντί να μειώνεται. Η κυβέρνησή μας ετοιμάζεται να εκχωρήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο, κατά πολλούς αναλυτές στους Τούρκους για να εξημερώσουν το… θηρίο. Είναι επικίνδυνοι.
Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό, ακόμα και από το έγκλημα των Τεμπών. Εκεί έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, πάρα πολύ οδυνηρό για τις οικογένειές τους και για τη κοινωνία μας που χάθηκαν άδικα τόσες ζωές και συμπαρειστάμεθα στο πένθος τους, αλλά εδώ πρόκειται για την υπόσταση του έθνους μας, για τις αρχές και τις αξίες μας.
Δεν πρέπει να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι 176 βουλευτές;

Φαρίδης Μιχαήλ
Οικονομολόγος
μέλος του κινήματος Χ. Δ.

του Μιχάλη Κουτούζη*

Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ θὰ ἰσχυριζόμουν ὅτι τὸ νὰ εἶσαι ἐλεύθερος νὰ κάνεις ὅ,τι θέλεις μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸ σῶμα σου δὲν εἶναι σημαντικό. Συνεχίζω νὰ θεωρῶ ὅτι ἡ χειραφέτηση τῶν γυναικῶν ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν σεξουαλικῶν μειονοτήτων εἶναι σημάδι προόδου. Αὐτὸ ποὺ ἀμφισβητῶ εἶναι μᾶλλον ἡ ἐπιθυμία τους (καὶ αὐτὴ τῆς κοινωνίας) νὰ τακτοποιηθοῦν, νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ συμπεριφέρονται ὅπως οἱ πλειοψηφίες.
Δυσκολεύομαι, πράγματι, νὰ δῶ, ἕναν Ζαν Ζενέ ἢ μιὰ Σιμόν ντὲ Μποβουάρ (καὶ τόσους ἄλλους) νὰ χαλᾶνε τὸν κόσμο γιὰ νὰ ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα τοῦ γάμου, νὰ ξεφωνίζουν προκειμένου νὰ ἀπαιτήσουν σεβασμὸ – βλέπε ἐξιδανίκευση- τῆς κατάστασής τους. Ἡ «πορεία ὑπερηφάνειας» εἶχε νόημα γιὰ ἕναν κόσμο καταφρονημένο, καὶ θυμάτων διακρίσεων.

Details

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη στον γαλλικό ιστοχώρο Elucid του κοινωνιολόγου Εμμανουέλ Τοντ (φωτο), συγγραφέα του βιβλίου ” Η συντριβή της Δύσης” που μόλις κυκλοφόρησε, αναδεικνύει μεταξύ πολλών άλλων την ολέθρια επίδραση της κατάρρευσης της θρησκευτικότητας στην κατεύθυνση της επικράτησης του μηδενισμού και της έλλειψης πνευματικών σημείων αναφοράς στις δυτικές κοινωνίες.

Details

• ΖΗΤΗΜΑ ΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΘΕΣΜΙΚΕΣ, ΚOΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠOΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

του Παναγιώτη Νικολόπουλου

Εδώ και αρκετό καιρό διεξάγεται έντονη δημόσια συζήτηση γύρω από το ζήτημα της θέσπισης γάμου και δυνατότητας απόκτησης και ανατροφής παιδιών από τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων. Η συζήτηση επικεντρώνεται στα αιτήματα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ+, απουσιάζουν εν τούτοις διάφορες παράμετροι, που μπορούν να προσδώσουν μία σφαιρική εποπτεία στο όλο ζήτημα και τις ευρύτερες κοινωνικές διατάσεις του.

Ο γάμος

Με τον τρόπο, που προβάλλεται το αίτημα για θέσπιση γάμου για τα ζευγάρια ομοφυλοφίλων, φαίνεται ότι συσχετίζεται έντονα με την εκ μέρους τους δυνατότητα απόκτησης και ανατροφής παιδιών. Εάν αποσυνδεθεί από το ζήτημα των παιδιών, οι ίδιες οι σχέσεις του ζευγαριού καλύπτονται πλήρως από το σύμφωνο συμβίωσης, αφού με τις διατάξεις του ν. 4356/2015 έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με εκείνα που έχουν οι σύζυγοι με βάση τον Αστικό Κώδικα. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί μάλιστα ότι το σύμφωνο συμβίωσης είναι ευνοϊκότερο από τη σκοπιά της δυνατότητας λύσης του, επειδή μπορεί να γίνει και με μονομερή συμβολαιογραφική πράξη, αφού προηγηθεί προ τριμήνου η επίδοση εξώδικης πρόσκλησης για λύση από κοινού, ενώ οι σύζυγοι, αν δεν συμφωνήσουν σε συμβολαιογραφική συναινετική λύση, εμπλέκονται σε μακροχρόνιες αντιδικίες. Από τη σκοπιά, επομένως, μόνο των σχέσεων των ζευγαριών ομοφυλοφίλων το αίτημα για θέσπιση γάμου φαίνεται να έχει κυρίως συμβολική και ιδεολογική λειτουργία.

Απόκτηση και ανατροφή παιδιών

Κατά το ισχύον δίκαιό μας δεν επιτρέπεται σε ζευγάρια ομοφυλοφίλων να αποκτήσουν παιδιά. Η βασική συζήτηση αφορά στο κατά πόσο η ανατροφή παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων θα είναι προς το συμφέρον των παιδιών ή τα παιδιά αυτά θα εκδηλώσουν προβληματικές συμπεριφορές. Υποστηρίζεται ότι έχουν διενεργηθεί σε άλλες χώρες σχετικές έρευνες, με βάση τις οποίες δεν φαίνεται να έχουν παρατηρηθεί προβληματικές καταστάσεις και συμπεριφορές στα παιδιά, που ανατρέφονται από ομοφυλόφιλους γονείς. Τα τελικά πορίσματα πάντως των ερευνών αυτών αμφισβητούνται, είτε επειδή κάποιες από αυτές παραγγέλθηκαν από οργανώσεις ΛΟΑΤΚΙ+ και δεν θεωρούνται αντικειμενικές, είτε επειδή προέρχονται από συγκεκριμένες κοινωνίες με αντίστοιχα κοινωνικά και πολιτισμικά επίπεδα, είτε επειδή αφορούν μικρά δείγματα και ιδίως μόνο παιδιά προσχολικής ή σχολικής ηλικίας ή εφήβους.
Αφετηριακά πρέπει να διευκρινισθεί ότι δεν τίθεται θέμα ηθικής υπόστασης των γονέων ανάλογα με το σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Έως σήμερα άλλωστε όλα τα παιδιά, που έχουν υποστεί κακοποιητική ή άλλου είδους βλαπτική συμπεριφορά, από γονείς ετερόφυλους την έχουν υποστεί. Το ζητούμενο δεν είναι μήπως και τα παιδιά των ζευγαριών ομοφυλοφίλων γίνουν και αυτά ομοφυλόφιλοι. Ούτε επαρκεί η σύγκριση, που γίνεται συνήθως, με τα παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, για τα οποία υπάρχουν πολύ περισσότερες και μακροχρόνιες μελέτες, που φαίνεται να δείχνουν ότι μόνη η μονογονεϊκότητα δεν επιφέρει πάντοτε προβληματικές συμπεριφορές στα παιδιά αυτά. Η ιδιαιτερότητα στα παιδιά των ζευγαριών ομοφυλοφίλων είναι πως, εκτός του ότι στερούνται το γονεϊκό πρότυπο του ενός φύλου, βιώνουν διπλά το γονεϊκό πρότυπο του άλλου φύλου. Η διερεύνηση για το πώς η ιδιαίτερη αυτή κατάσταση επιδρά στη διαμόρφωση της ψυχοσύνθεσης και της προσωπικότητας των παιδιών αυτών απαιτεί τη διενέργεια ερευνών σε μεγάλα δείγματα και πολλές διαφορετικές κοινωνίες με παρακολούθηση της εξέλιξης των παιδιών έως ότου διαμορφώσουν τις δικές τους συντροφικές και οικογενειακές σχέσεις. Τέτοιου είδους έγκυρες έρευνες και αξιόπιστες αναλύσεις των ευρημάτων τους δεν φαίνεται να έχουν ακόμα διενεργηθεί, ώστε να διαθέτει ο νομοθέτης ένα ασφαλές δικαιοπολιτικό έρεισμα για να θεσπίσει το επιτρεπτό της απόκτησης παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων.

Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Είναι γνωστό ότι κατά το ισχύον δίκαιό μας δεν επιτρέπεται η προσφυγή των ζευγαριών ομοφυλοφίλων σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Επειδή όμως επιτρέπεται στη μοναχική άγαμη γυναίκα, έχει τη δυνατότητα και μία ομοφυλόφιλη μοναχική άγαμη γυναίκα να αποκτήσει παιδί κάνοντας χρήση τέτοιων μεθόδων και στη συνέχεια να το ανατρέφει μαζί με τη σύντροφό της, με την οποία έχει καταρτίσει σύμφωνο συμβίωσης ή να αποκτήσει παιδί η κάθε μία ξεχωριστά και να τα μεγαλώνουν μαζί. Και στην περίπτωση αυτή βέβαια προϋποτίθεται πως συντρέχει η βασική προϋπόθεση του νόμου, ότι δηλαδή η μοναχική άγαμη ομοφυλόφιλη γυναίκα εμφανίζει μία φυσική αδυναμία ως προς την αναπαραγωγική λειτουργία της, που θα προκύπτει από ιατρική γνωμάτευση.
Επιχείρησαν κάποιοι άνδρες να τους δοθεί δικαστική άδεια για να αποκτήσουν παιδί ως μοναχικοί άγαμοι άνδρες με τη χρήση παρένθετης μητέρας. Αρχικά κάποια απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών το επέτρεψε για λόγους ίσης μεταχείρισης, αλλά στη συνέχεια το Εφετείο Αθηνών ανέτρεψε την απόφαση με το ορθό σκεπτικό ότι η παρένθετη μητέρα αναπληρώνει την αδυναμία της γυναίκας να κυοφορήσει, αλλά ο άνδρας από τη φύση του δεν μπορεί να κυοφορήσει, οπότε δεν συντρέχει στο πρόσωπό του η ίδια φυσική αδυναμία, ώστε να εφαρμοσθεί αναλογικά η διάταξη για λόγους ίσης μεταχείρισης. Μεταγενέστερες αποφάσεις ακολούθησαν το σκεπτικό του Εφετείου Αθηνών.
Για να επιτραπεί η προσφυγή των ζευγαριών ομοφυλοφίλων σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής πρέπει να αλλάξει η βασική προϋπόθεση της υποβολής σε υποβοήθηση, που είναι η φυσική αδυναμία, δηλαδή ακαταλληλότητα ή δυσλειτουργία στο σπέρμα, το ωάριο, τη γονιμοποίηση, τη σύλληψη, την κυοφορία. Αυτά διαπιστώνονται όταν δεν προκύπτει εγκυμοσύνη από τις απροφύλακτες σεξουαλικές σχέσεις ετερόφυλων ζευγαριών. Από τις σεξουαλικές συνευρέσεις όμως ζευγαριών ομοφυλοφίλων δεν είναι δυνατό από τη φύση να προκύψει κυοφορία, ώστε να διαγνωσθεί ενδεχόμενη φυσική αδυναμία. Θα πρέπει επομένως να απαλειφθεί η βασική αυτή προϋπόθεση από τον Αστικό Κώδικα και η προσφυγή σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από αναγκαιότητα να γίνει επιλογή. Μία τέτοια νομοθετική μεταβολή συνιστά πολύ σοβαρή αλλαγή πολιτισμικού παραδείγματος ως προς τη χρήση της τεχνολογίας για την απόκτηση παιδιών.

Υιοθεσία

Η υιοθεσία παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων δεν συνδέεται υποχρεωτικά με τη θέσπιση γάμου. Μπορεί να προβλεφθεί και στις διατάξεις του συμφώνου συμβίωσης, οπότε φυσικά θα ισχύει και για τα ετερόφυλα ζευγάρια, που καταρτίζουν σύμφωνο συμβίωσης και θα μπορούν όλοι, είτε να υιοθετούν από κοινού ένα παιδί, είτε να υιοθετεί ο κάθε σύντροφος το παιδί του συντρόφου του.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι γίνεται συχνά χρήση του όρου τεκνοθεσία, που δεν υπάρχει ούτε στον Αστικό Κώδικα, ούτε σε άλλα νομοθετήματα. Η υιοθεσία είναι θεσμός του αρχαίου ελληνικού και του ρωμαϊκού δικαίου και στις επανειλημμένες μεταρρυθμίσεις του οικογενειακού μας δικαίου, είτε για την εισαγωγή της ισονομίας των φύλων, είτε για να επέλθουν τροποποιήσεις στις διατάξεις της υιοθεσίας, δεν τέθηκε ζήτημα αντικατάστασης της ορολογίας.

Γονεϊκή σχέση

Προβάλλεται έντονα το αίτημα για θεσμοθέτηση γονεϊκής σχέσης μεταξύ του παιδιού του ενός ομοφυλόφιλου γονέα και του συντρόφου του, με τον οποίο έχει καταρτισθεί σύμφωνο συμβίωσης και το μεγαλώνουν μαζί. Επισημαίνεται μάλιστα ότι ο άλλος σύντροφος είναι σαν να μην υπάρχει απέναντι στη διοίκηση και αν αποβιώσει εκείνος, που είναι ο γονέας, το παιδί μπορεί να καταλήξει σε κάποιο μακρινό συγγενή ή σε ίδρυμα και να μην εξακολουθήσει να το μεγαλώνει ο άλλος σύντροφος, με τον οποίο έως τότε ζούσε μαζί.
Η απουσία γονεϊκής σχέσης με τον ένα γονέα στα παιδιά, τα οποία ανατρέφονται από ομοφυλόφιλους γονείς, που έχουν καταρτίσει σύμφωνο συμβίωσης, δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση στο οικογενειακό μας δίκαιο. Αν ένας πατέρας διαζευγμένος έχει την επιμέλεια του παιδιού του και μία μητέρα διαζευγμένη έχει επίσης την επιμέλεια του παιδιού της και οι δύο γονείς τελέσουν γάμο, το παιδί του καθενός δεν θα έχει κανένα νομικό δεσμό με τον άλλο σύζυγο, ούτε τα δύο παιδιά θα έχουν νομικό δεσμό μεταξύ τους. Για τέτοιες περιπτώσεις δεν έχει τεθεί ζήτημα θέσπισης γονεϊκής σχέσης.
Η γονεϊκή σχέση στο οικογενειακό μας δίκαιο εξάλλου συνδέεται με τη συγγένεια, βιολογική ή κοινωνικοσυναισθηματική (υιοθεσία, απόκτηση παιδιού με παρένθετη μητέρα). Δεν προβλέπεται άλλου είδους αναγνώριση γονεϊκής σχέσης, εκτός αν ανατραπεί ριζικά όλο το δίκαιο της συγγένειας.
Ως προς την ανησυχία για το τι θα συμβεί, αν αποβιώσει εκείνος ο σύντροφος, που είναι ο γονέας, υπάρχουν λύσεις και κατά το ισχύον δίκαιο μέσω του θεσμού της επιτροπείας ανηλίκου. Όταν δεν υπάρχει κανένας γονέας ή αυτός, που υπάρχει, είναι ανίκανος ή ακατάλληλος να ασκήσει τη γονική μέριμνα, διορίζεται ένα τρίτο πρόσωπο, που ονομάζεται επίτροπος και ασκεί ό,τι περιλαμβάνει η γονική μέριμνα. Ο επίτροπος επιλέγεται με κριτήριο το συμφέρον του παιδιού, αλλά προβλέπεται ένα προβάδισμα των συγγενών. Στην περίπτωση των ζευγαριών ομοφυλοφίλων, είτε οι συγγενείς θα έχουν αποδοκιμάσει τη σχέση τους και θα έχουν αρνηθεί να καλλιεργήσουν οποιαδήποτε σχέση με το ζευγάρι, οπότε και το παιδί δεν θα τους γνωρίζει, ή θα έχουν αποδεχθεί τη σχέση και θα έχουν καλλιεργήσει οικογενειακές σχέσεις με το ζευγάρι, οπότε και το παιδί θα έχει συνδεθεί μαζί τους. Στην πρώτη περίπτωση το καταλληλότερο πρόσωπο για να ορισθεί επίτροπος με βάση το συμφέρον του παιδιού θα είναι ο άλλος σύντροφος, ο επιζών. Στη δεύτερη περίπτωση, εφόσον οι συγγενείς θα έχουν αναπτύξει οικογενειακές σχέσεις και με το σύντροφο του συγγενή τους, που μεγάλωνε μαζί του το παιδί, θα είναι αναμενόμενο να μην επιδιώξουν να γίνουν επίτροποι, αλλά να συνηγορήσουν για να ορισθεί επίτροπος ο σύντροφος του συγγενή τους, που μεγάλωνε μαζί του το παιδί.

Κοινωνική ένταξη

Πιο σημαντικό από τις νομοθετικές ρυθμίσεις πάντως είναι το ζήτημα της κοινωνικής ένταξης των οικογενειών, που συγκροτούνται από ζευγάρια ομοφυλοφίλων. Προβάλλεται έντονα το συμφέρον των παιδιών, που ανατρέφονται από ζευγάρια ομοφυλόφιλων, τα οποία υφίστανται αρνητική διακριτή μεταχείριση σε σχέση με τα παιδιά των ετερόφυλων ζευγαριών. Μία παράμετρος, που δεν συζητείται, είναι ότι οι ομοφυλόφιλοι γονείς, που απέκτησαν αυτά τα παιδιά, με όποιο τρόπο τα απέκτησαν, γνώριζαν τις κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες υπό τις οποίες επρόκειτο να ζήσουν αυτά τα παιδιά, εν τούτοις επέλεξαν να τα αποκτήσουν για να ζήσουν υπό αυτά τα δεδομένα.
Μια άλλη καίρια παράμετρος, που επίσης δεν συζητείται, είναι ότι η θέσπιση γάμου και δυνατότητας απόκτησης παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων δεν αποτελεί απλώς ένα ζήτημα σεβασμού ατομικών δικαιωμάτων και ίσης μεταχείρισης μίας μερίδας πολιτών, αλλά πρόκειται για ζήτημα με τεράστιες θεσμικές, κοινωνικές και πολιτισμικές διατάσεις, που αφορά όλη την ελληνική κοινωνία, όλους τους Έλληνες πολίτες.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που προβάλλεται, είναι ότι τα παιδιά, που μεγαλώνουν σε οικογένεια ομοφυλοφίλων, δεν βλέπουν τη δική τους οικογένεια στα σχολικά βιβλία, το οποίο πράγματι συμβαίνει. Από την άλλη πλευρά όμως η συνύπαρξη στο σχολείο, στην πολυκατοικία, στη γειτονιά και στην κοινωνία γενικότερα οικογενειών ομοφυλοφίλων με παιδιά συνιστά μία πρόκληση για όλους τους ετερόφυλους γονείς, που έρχονται σε επαφή μαζί τους. Οι ετερόφυλοι γονείς θα κληθούν να απαντήσουν σε ερωτήματα των παιδιών τους γιατί η συμμαθήτρια ή το γειτονόπουλο έχει δύο μαμάδες ή δύο μπαμπάδες. Οι περισσότεροι γονείς θα βρεθούν σε αμηχανία και σε μεγάλη δυσκολία, εφόσον, από τη μία πλευρά δεν θα θέλουν να δημιουργήσουν αρνητικά συναισθήματα στο παιδί τους για το άλλο παιδί για να μην το ωθήσουν να το περιθωριοποιήσει, αλλά από την άλλη δεν επιθυμούν να διαπαιδαγωγήσουν το παιδί τους με την αντίληψη ότι όλα είναι εξίσου φυσιολογικά και δεν υπάρχει βιολογικό φύλο, αλλά κοινωνικό και ρευστότητα φύλου. Θα κληθούν, επομένως, να σχοινοβατήσουν σε μία επίπονη διαλεκτική σύνθεση δύο αντίθετων προσεγγίσεων, στην οποία είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσο είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν. Γίνεται άλλωστε αντιληπτό από την κοινωνική μας εμπειρία ότι ο μέσος Έλληνας γονέας, ανεξαρτήτως του πώς θα διαχειριστεί την κατάσταση, αν του προκύψει, δεν ενθουσιάζεται στην ιδέα να αποδειχθεί ότι το παιδί του είναι ομοφυλόφιλος ή τρανς ή ότι επιθυμεί να αλλάξει φύλο.
Οι παράμετροι αυτές, που σχετίζονται με τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας, είναι ανάγκη να τεθούν στη δημόσια διαβούλευση με γόνιμο και σφαιρικό τρόπο, με συγκροτημένη επιχειρηματολογία, με σεβασμό στην αντίθετη άποψη, χωρίς εύκολη συνθηματολογία και χωρίς απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς. Μια δημόσια διαβούλευση με αυτά τα χαρακτηριστικά προηγείται από οποιαδήποτε βεβιασμένη προώθηση νομοθετικών μεταρρυθμίσεων και τα μέσα ενημέρωσης καλούνται να υπηρετήσουν αυτή τη συζήτηση με αντικειμενικότητα.

Ο Παναγιώτης Νικολόπουλος είναι Αναπληρωτής Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ, δικηγόρος και νομικός σύμβουλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Χριστιανική 18.1.2024