του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Είναι γνωστό ότι οι κάτοικοι του Ιράν έζησαν χρόνια φρίκης και άγριας τρομοκρατίας στα χρόνια του Σάχη. Οι μόνοι που τον στήριζαν ήταν η κυβέρνηση των Η.Π.Α. λόγω των πετρελαίων. Εκείνα τα χρόνια οργανώθηκε δυναμικά η αντιπολίτευση, που είχε ως κύριο κορμό τα αριστερά κόμματα. Στην πορεία εκδηλώθηκε οργανωμένα από τις τάξεις του Ισλάμ της χώρας ένα ισχυρό κίνημα κατά του Σάχη, που έγινε πολιτικά κυρίαρχο καταλαμβάνοντας την εξουσία. Τα πρώτα χρόνια ακολούθησε μια φιλολαϊκή πολιτική, πετυχαίνοντας τη στήριξη μεγάλων τμημάτων του λαού. Επειδή όμως οι θεοκρατίες πάντα έχουν στο μυαλό τους να πορεύονται χωρίς διαφωνούντες, η ισλαμική εξουσία φρόντισε να εξοντώσει χιλιάδες αγωνιστές, μέχρι πρότινος συνοδοιπόρους της στον αγώνα κατά του Σάχη. Οι δολοφονίες ήταν αναρίθμητες και σε λίγα χρόνια η θεοκρατία επιβλήθηκε ολοκληρωτικά. Το καθεστώς της Τεχεράνης ακολούθησε τη φθορά όλων των καθεστώτων… Αυτή είναι σύντομα η ιστορία.

Ως χριστιανοί είμαστε αντίθετοι σε κάθε αυταρχική εξουσία και σε κάθε μορφή θεοκρατίας (και της χριστιανικής).

Y.Γ.: Για να προλάβω κάποιους: Και για τον ρόλο της Μοσάντ ξέρω και για τον ρόλο των Αμερικανών…

 

 

  • Δείτε το βίντεο

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 28 Νοεμβρίου το απόγευμα στην αίθουσα των εκδόσεων “Αρμός” στην Αθήνα, η εκδήλωση της “Χριστιανικής” με θέμα “Η αντίσταση των Χριστιανών σε κάθε μορφής τυραννία. Πενήντα χρόνια από την πτώση της δικτατορίας”. Χαρακτηριστικό στοιχείο που αναδείχθηκε είναι το γεγονός ότι ο αντιδικτατορικός αγώνας της Χριστιανικής Δημοκρατίας  ήταν αυθόρμητη αντίδραση δημοκρατικών ανθρώπων, οι οποίοι πλαισίωσαν τον αείμνηστο ιδρυτή της Νίκο Ψαρουδάκη.Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ως εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου ο π. Ιγνάτιος Παπασαράντης. Details

Πενήντα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας στην Ελλάδα, το θέμα της αντίστασης των Χριστιανών σε κάθε μορφής τυραννία παραμένει πάντοτε επίκαιρο.

Η Χριστιανική Δημοκρατία και η “Χριστιανική”, τα μέλη και τα στελέχη τους, δεν ξεγελάστηκαν από την επιφανειακά “χριστιανική” ρητορεία της δικτατορίας των Συνταγματαρχών και με επικεφαλής τον αείμνηστο ιδρυτή τους Νίκο Ψαρουδάκη, από την αρχή αντιστάθηκαν ομόθυμα και με αυτοθυσία στο δικτατορικό καθεστώς. Μαζί τους και άλλοι, πολύ λίγοι δυστυχώς, από το χώρο της Εκκλησίας όρθωσαν ανάστημα κατά της Δικτατορίας.

Ομιλητές:

  • Γιάννης Ζερβός Πρόεδρος ΧΔ: Η αντίσταση της Χριστιανικής Δημοκρατίας κατά της δικτατορίας των Συνταγματαρχών και το χρέος των Χριστιανών να αγωνίζονται εναντίον κάθε μορφής τυραννίας.
  • π. Χρήστος Χριστοδούλου: Ο αντιδικτατορικός αγώνας όπως τον έζησα
  • Ανδρέας Αργυρόπουλος: Τα έντυπα του αντιδικτατορικού αγώνα των Χριστιανών
  • διάκονος Κλήμης Πυρουνάκης (διαδικτυακά): Μνήμες και βιώματα την περίοδο της Χούντας κοντά στον πατέρα μου

Στη φιλόξενη αίθουσα του “Αρμού”, οδός Μαυροκορδάτου 11, κοντά στον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στην Αθήνα,

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου ώρα 6.30 μμ.

Οι Εκδόσεις Αρμός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου βιβλίου του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Χριστιανισμός και Πολιτική
Χριστιανική Πολιτική Παρέμβαση~Χριστιανική Ριζοσπαστικότητα και Αριστερά~Θεολογία και Οικολογία

την Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 2023 & ώρα 19:00 στις Εκδόσεις Αρμός (Μαυροκορδάτου 11, Αθήνα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Γιώργος Κρανιδιώτης, Ιατρός, Πτυχιούχος Φιλοσοφίας
Δημήτρης Μπαλτάς, Δρ. Φιλοσοφίας
Νίκος Γ. Ξυδάκης, Δημοσιογράφος, πρώην Υπουργός
και ο συγγραφέας του βιβλίου Ανδρέας Αργυρόπουλος

“Χριστιανισμός και Πολιτική” του Ανδρέα Αργυρόπουλου

Όταν φθάσουμε στο σημείο να διαλεγόμαστε με επιχειρήματα, να καταθέτουμε συγκροτημένες προτάσεις και να ψηφίζουμε βάσει αρχών τότε πολλά θα αλλάξουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στις κοινωνίες μας….Στο παρακάτω δημοσίευμα η εισήγησή μου προ διετίας σε εκδήλωση του Δήμου Αμοργού… τίποτα δεν υιοθετήθηκε…
Ελπίζω μεταξύ των άλλων να γίνει κάποτε πραγματικότητα και η παρακάτω πρόταση: ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΜΟΡΓΟΥ.
Σε συνεργασία με ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, επιστημονικούς συλλόγους, ενώσεις συγγραφέων και καλλιτεχνών καθώς επίσης με προσωπικότητες του πολιτισμού θα μπορούσε να λειτουργήσει ένας νέος θεσμός στον τόπο μας, το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΜΟΡΓΟΥ. Ένας θεσμός –εργαλείο για την δια βίου μάθηση των Αμοργιανών.
Ένας θεσμός που θα δίνει τη δυνατότητα σε κάθε ένα μας –ανεξάρτητα από την ηλικία, το επάγγελμα, το μορφωτικό επίπεδο -να διευρύνουμε τους πνευματικούς ορίζοντές μας, να αναπτύξουμε την κρίση μας, να αποκτήσουμε περισσότερες γνώσεις. Ενότητες εκπαιδευτικών μαθημάτων με διάφορα γνωστικά αντικείμενα (Ιστορία, Αρχαιολογία, Θεολογία, Πολιτικές Επιστήμες, Φιλοσοφία, Κοινωνιολογία, Ψυχολογία, Παιδαγωγικά, Ποίηση, Λογοτεχνία, Θέατρο, Κινηματογράφος, Λαογραφία κ.ά.) σίγουρα θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον μεγάλης ομάδας συμπολιτών μας.
Προτεραιότητα κατά τη γνώμη μας πρέπει να δοθεί:
α) στην τοπική Ιστορία. Είναι λυπηρό να διαπιστώνεις ότι η πλειονότητα των Αμοργίνων αγνοούμε τον πολιτισμό αυτού του τόπου σε αντίθεση με πολλούς επισκέπτες του νησιού μας από όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου που όχι μόνο είναι ενημερωμένοι αλλά ενδιαφέρονται να πληροφορηθούν περισσότερο.
β) Γνωριμία με το έργο των ανθρώπων των Γραμμάτων και των Τεχνών που εμπνεύστηκαν από την Αμοργό αλλά με Αμοργιανούς που είναι καταξιωμένοι στο χώρο αυτό πανελλαδικά.
γ) Σε Θέματα αγωγής παιδιών και εφήβων. Οι νέοι μας είναι το μέλλον. Όταν δεν φροντίζεις για το μέλλον, έχεις τελειώσει. Εισηγήσεις, σεμινάρια και επιμορφωτικά προγράμματα από εγνωσμένου κύρους ψυχολόγους, παιδαγωγούς, παιδοψυχιάτρους που θα απευθύνονται σε γονείς, νέες και νέους και σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων. Σε μια εποχή πνευματικής ξηρασίας, ανεύθυνης και επικίνδυνης παραπληροφόρησης ο θεσμός αυτός θα αποτελέσει πνευματική ανάσα στο απομονωμένο νησί μας. Η εκπαίδευση στο νησί μας πρέπει να συμβάλλει συν τοις άλλοις στη μύηση των νέων στην ομορφιά, την παράδοση και τον πολιτισμό της Αμοργού.

Να φτάσουν να νιώσουν κάποτε αυτό που έγραψε ο Μανώλης Γλέζος :

«Η Αμοργός, λοιπόν, η πρώτη μνήμη. Αλλά όχι μόνον αυτό. Η Αμοργός με την αίσθηση της αφής .Από την πρώτη γνωριμιά ως τη σημερινή. Όσες φορές και με όποιον τρόπο κι αν τη γνώρισα. Η Αμοργός ζει μέσα μου, υπάρχει μέσα μου, πρώτα και κυριαρχικά ως αφή, αλλά και ως όραση, ως ακοή, ως οσμή, ως γεύση. Κι ακόμα ως γνώση κι ως ζωή. Ως ένα κομμάτι από τον εαυτό μου, ως μια δυνητική προέκταση του είναι μου»

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ της εφημερίδας «Χριστιανική» με θέμα:

«Οι Τρεις Ιεράρχες και η σύγχρονη Παιδεία»

και εισηγητές τους:

  • Εισηγητές: Ανδρέας Βιτούλας, θεολόγος-εκπαιδευτικός 00:04:14-00:18:18
  • Γιώργος Κρανιδιώτης, ιατρός – πτυχιούχος φιλοσοφίας του Ε.Κ.Π.Α. 00: 20:17-00:42:17
  • Ανδρέας Αργυρόπουλος, θεολόγος – συγγραφέας 00:43:22-01:04:40

Ακολούθησε συζήτηση

Συντόνισαν ο Κωνσταντίνος Μπλάθρας Διευθυντής της ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ και ο Χαρίλαος Κουσινίδης, εκπαιδευτικός Γ’ Γυμνασίου Ορεστιάδας, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Έβρου.

Η εκδήλωση έγινε στην πλατφόρμα ZOOM, την Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2023, στις 6:00 μ.μ. και αναμεταδόθηκε ταυτόχρονα από το κανάλι της εφημερίδας «Χριστιανική» στο youtube, όπου και έχει αναρτηθεί εδώ

Σύνδεσμος: https://www.youtube.com/watch?v=rxCenoAWIY8

  • Το μηνιαίο έντυπο “Καινούργιοι Ορίζοντες” από τον Μάρτιο, έως και τον Ιούλιο 1974 στο νέο βιβλίο του Ανδρέα Αργυρόπουλου

-του Μανώλη Μηλιαράκη-

 Με το νέο βιβλίο του, «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ» (Χ.Α.Τ.), ο Ανδρέας Αργυρόπουλος έρχεται να προσθέσει άλλη μία σημαντική προσφορά, στο πλούσιο συγγραφικό του έργο. Με την ανάγνωση του βιβλίου αυτού, ο αναγνώστης συνειδητοποιεί, ότι στην Ορθόδοξη Ελλάδα των δύο Θεολογικών Σχολών, των εκατοντάδων χριστιανικών Αδελφοτήτων, Συλλόγων, Σωματείων και αναρίθμητων, χριστιανικών Περιοδικών, στην επτάχρονη διάρκεια της δικτατορίας του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών»  υπήρξαν μόνο τρία (3!) χριστιανικά Έντυπα  που αντιμετώπισαν ως ύβρη το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και αντιστάθηκαν, από την αρχή, στην ξενοκίνητη δικτατορία των συνταγματαρχών, της 21ης Απριλίου 1967. Details

Πρέπει να κλείνουν σαράντα χρόνια από τότε που πρωτοπήγα στην Αμοργό. Δέθηκα μαζί της ,όσο με κανένα τόπο .Στο διάστημα αυτό γνώρισα και εκτίμησα αρκετούς από τους ντόπιους. Ο Γιάννης ο Πράσινος ,είναι ένας από αυτούς.  Χαίρομαι πολύ κάθε φορά που τον συναντάω. Είναι Αμοργιανός Αμοργιανός, original δηλαδή  . Πριν λίγο καιρό διάβασα στην τοπική εφημερίδα  μια ιστορία για τον πατέρα του , Γιώργο Πράσινο ,που συνέβη τα χρόνια της χούντας. Τη δημοσιεύω χωρίς σχολιασμό. Είναι από αυτές τις ιστορίες που δεν τον έχουν ανάγκη.

Η παράταξη του Χριστού

“Δεν θυμάμαι πριν από πόσα χρόνια με πλησίασε ένα γεροντάκι, το οποίο δεν είναι πια στη ζωή, για να μου φανερώσει ένα περιστατικό, που δεν ήξερα.

Ήταν την εποχή της δικτατορίας κι ο πατέρας υπηρετούσε ως τεχνικός υπάλληλος στον ΟΤΕ της Αμοργού. Μ΄ ένα κόκκινο μουλάρι, φορτωμένο με τα εργαλεία του από τα ξημερώματα γύριζε το νησί απ΄ άκρη σ΄ άκρη όλο τον χρόνο με κρύα, βροχές, θύελλες και ζέστες. Δεν υπήρχαν τότε δρόμοι, ούτε αυτοκίνητα σε όλα τα χωριά και έπρεπε να επισκευάζει τις βλάβες στα τηλεφωνικά δίκτυα και στα τηλέφωνα. Δεν ήθελε κανείς να στερείται αυτό το αγαθό εξαιτίας του. Επέβλεπε τα διάφορα συνεργεία, που έρχονταν για επέκταση των δικτύων, και τακτικά ναύλωνε καΐκια, για να εξυπηρετεί και τα γύρω νησάκια, το Κουφονήσι, τη Σχοινούσα, την Ηρακλειά και τη Δονούσα.

Ο διοικητής της χωροφυλακής του νησιού τού ζήτησε να βρεθούν σε ένα απόμερο σημείο, έξω από τη Χώρα της Αμοργού, για να του κάνει μια σημαντική πρόταση. Συναντήθηκαν λοιπόν ένα απόγευμα και του πρότεινε, μιας και γνώριζε πολύ καλά σχεδόν όλους τους Αμοργιανούς, να του δίνει πληροφορίες για τον καθένα, που θα του ζητούσε, και ως αντάλλαγμα θα του έκανε όποιες διευκολύνσεις ήθελε.

Χωρίς καθόλου να σκεφτεί, του απάντησε ξερά: «Έχετε μάθει, από τότε που ήλθατε στο νησί, ότι είμαι και ψάλτης στην εκκλησία. Πώς είναι δυνατόν να μου ζητάτε τέτοιο πράγμα, αφού ξέρετε ότι ανήκω στην παράταξη του Χριστού;» Ο άλλος τα έχασε και δεν ήξερε τι να του απαντήσει κι έτσι άδοξα έληξε η συνάντηση.

Το γεροντάκι βρισκόνταν εκείνη την ώρα σ΄ ένα διπλανό χωράφι, για να ταΐσει και αρμέξει τις κατσίκες του, και, όπως ήταν κατηφορικός ο τόπος, χωρίς να τον πάρουν είδηση, κρύφτηκε πίσω από ένα τοίχο και άκουσε όλη τη συζήτηση! Πολιτικά ανήκε στην αριστερά.

Αυτά μου είπε και συμπλήρωσε πόσο πολύ τον εκτίμησε από τότε, παρόλο που δεν ανήκαν στην ίδια παράταξη, και δεν ήθελε να τα “πάρει μαζί του”. Χάρηκα πολύ με αυτά που άκουσα, όμως, επειδή τον γνώριζα καλά, έτσι υπολόγιζα πως θα συμπεριφερόταν. Στον πατέρα άρεσε η αλήθεια και ήταν τόσο ευθύς και δίκαιος, που, όταν έβλεπε πως παραβιάζονταν οι αρχές του, γινόταν έξαλλος σε τέτοιο σημείο ώστε να τον θεωρεί κανείς άξεστο.

Δεν του είπα τίποτα για το περιστατικό εκείνο, ούτε εκείνος μου ανέφερε κάτι σχετικό. Όμως, επειδή συνήθως τίποτα δεν μένει κρυφό, για κάποιο λόγο φανερώθηκε σε μένα και εγώ πάλι το κατέγραψα στη μνήμη του.

Μακάρι ο Χριστός να παραβλέψει όποια λάθη έκανε στη ζωή του και να τον κατατάξει με τους δίκαιους, αφού ανήκε συνειδητά στην παράταξή Του!”

Για το Γιώργο Ν. Πράσινο: ο γιος του Γιάννης

Σεπτέμβριος του 2019

Από την ιστοσελίδα e-theologia.blogspot του Ανδρέα Αργυρόπουλου

«Εκκλησία και αντίσταση: Ο λαός του θεού στην πρώτη γραμμή στους αγώνες για Ελευθερία, Δικαιοσύνη και Δημοκρατία» ήταν το θέμα της εκδήλωσης που διοργάνωσε το κίνημα της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» με αφορμή την 46η επέτειο από την εξέγερση των φοιτητών του Πολυτεχνείου κατά της δικτατορίας 1967-1974. 

Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής, 17 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 11.30 π.μ. στο Δημοτικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» στο Κερατσίνι της Ν. Αττικής, σημείωσε μεγάλη επιτυχία καθώς υπήρξε μεγάλη συμμετοχή κοινού, αναπτύχθηκαν λίαν ενδιαφέρουσες, εμπεριστατωμένες ομιλίες ιστορικού περιεχομένου που κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων, ακολούθησε πλούσιος διάλογος ενώ η όλη εκδήλωση συνδυάσθηκε με ένα όμορφο μουσικό πρόγραμμα. Τα θέματα που αναπτύχθηκαν είναι ιδιαίτερα επίκαιρα στη σημερινή μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου 1967.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την ομιλία του δικηγόρου, Προέδρου του κινήματος «Χριστιανική Δημοκρατία» Γιάννη Ζερβού, ο οποίος εστίασε στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944 παρουσιάζοντας την αντιστασιακή δράση που εκδηλώθηκε εναντίον των ιταλών και γερμανών κατακτητών από ιεράρχες της εποχής, όπως οι Μητροπολίτες Ηλίας Αντώνιος (Πολίτης), Κοζάνης Ιωακείμ (Αποστολίδης), Σάμου Ειρηναίος (Παπαμιχαήλ), Χαλκίδος Γρηγόριος (Πλειαθός), Χίου Ιωακείμ (Στρουμπής), οι οποίοι έδρασαν σε συνεργασία με το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ), καθώς και κληρικών όπως ο τότε αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Τίκας, ο από Άρτης, εν συνεχεία Ιωαννίνων και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών (1974 – 1998) ο οποίος οργανώθηκε στην αντιστασιακή οργάνωση του Εθνικού Δημοκρατικού Ελληνικού Συνδέσμου (Ε.Δ.Ε.Σ.) υπό τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα, ο ηγούμενος της Μονής Αγάθωνος της Υπάτης, αρχιμανδρίτης π. Γερμανός Δημάκης (παπα – «Ανυπόμονος») ο οποίος συμμετείχε στις υπό τον Αρη Βελουχιώτη ανταρτικές ομάδες του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (Ε.Α.Μ.), κ.α.

Δεύτερος ομιλητής ήταν ο θεολόγος καθηγητής και συγγραφέας, Δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Α.Π.Θ. Χάρης Ανδρεόπουλος ο οποίος αναφέρθηκε στην περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών 1967-1974 και στις απροκάλυπτες παρεμβάσεις της στα εσωτερικά της Εκκλησίας, παρεμβάσεις οι οποίες, όπως τόνισε ο ομιλητής, αποσκοπούσαν στον έλεγχο της εκκλησιαστικής διοίκησης προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ιδεολογικο – πολιτικές σκοπιμότητες του δικτατορικού καθεστώτος. Η πλειονότητα των τότε αρχιερέων, επεσήμανε ο ομιλητής, όχι μόνο δεν στάθηκε στο ύψος του ορθοδόξου χριστιανού ποιμένα, αλλά βρέθηκαν και αρκετοί «πρόθυμοι» που συνέπραξαν με τη δικτατορία. Ευτυχώς, όμως, υπογράμμισε, υπήρξαν και τιμητικές εξαιρέσεις, ελάχιστες έστω, και γι΄ αυτό αξιομνημόνευτες, όπως αυτές του τότε Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β΄ (Χατζησταύρου) ο οποίος αρνήθηκε να παραιτηθεί, όπως του ζητήθηκε επειδή δεν ήταν αρεστός, με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί με νομοθετική μεθόδευση (δια της θεσπίσεως ορίου ηλικίας) και ν΄ αντικατασταθεί από τον πρωθιερέα των Ανακτόρων, αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Κοτσώνη, ο οποίος θ΄ αναδειχθεί νέος Αρχιεπίσκοπος όχι από την (65μελή) Ιεραρχία, αλλά από διορισμένη 8μελή «Αριστίνδην» Σύνοδο. Επίσης αναφέρθηκε στις περιπτώσεις των Μητροπολιτών Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου (Νικολάου) και του Φλωρίνης Αυγουστίνου (Καντιώτη) οι οποίοι με τις δικαστικές προσφυγές τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας αποδόμησαν και εν τέλει κατεκρήμνισαν το «σύστημα Ιερωνύμου» (Κοτσώνη), καθώς και των Μητροπολιτών Πειραιώς Χρυσοστόμου (Ταβλαδωράκη), Κορίνθου Παντελεήμονος (Καρανικόλα), Κίτρους Βαρνάβα (Τζωρτζάτου), Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Γεωργίου (Πάτση) και του τότε Ανδρούσης και νυν Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου (Γιαννουλάτου), οι οποίοι υπερασπίσθηκαν την κανονική τάξη και στάθηκαν στο πλευρό του δοκιμαζόμενου λαού.

Εν συνεχεία ο θεολόγος καθηγητής Κλήμης Πυρουνάκης , γιός του αείμνηστου αγωνιστή ιερέα παπα – Γιώργη Πυρουνάκη, αναφέρθηκε στις διώξεις που είχε υποστεί ο πατέρας του από το δικτατορικό καθεστώς λόγω της αντίθεσής του στη χειραγώγηση που αυτό ήθελε να επιβάλλει στην Εκκλησία. Εξιστόρησε σκηνές από τις σκληρές ανακρίσεις που είχε υποστεί ο παπα – Γιώργης στην τότε ΕΣΑ («Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία») προκειμένου «να σταματήσει τα κηρύγματά του περί ελευθερίας και να περιορισθεί στα εκκλησιαστικά», μαρτυρίες για τις απειλές που είχε δεχθεί για τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του, για τα εμπόδια που του δημιουργούσε η Ασφάλεια μέχρι και για την επιτέλεση και αυτού του ιερού καθήκοντος της Θείας Λειτουργίας, χωρίς, ωστόσο, όλες αυτές οι διώξεις να κάμψουν το φρόνημα του παπα– Γιώργη ο οποίος συνέχισε να οργανώνει συζητήσεις στηλιτεύοντας το ανελεύθερο καθεστώς.

Τέλος, ο θεολόγος καθηγητής, συγγραφέας και πρώην Σχολικός Σύμβουλος Ανδρέας Αργυρόπουλος έκανε ιδιαίτερη μνεία στους αγώνες της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» και του Προέδρου της Νίκου Ψαρουδάκη εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος και της τότε δοτής (διορισμένης) – και γι΄ αυτό αντικανονικής – εκκλησιαστικής ηγεσίας υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Α’ (Κοτσώνη). Αναφέρθηκε, επίσης, και στην αντίσταση που προέβαλλαν ενάντια στο τυραννικό καθεστώς απλοί κληρικοί, παπάδες που στάθηκαν στο πλευρό του λαού και της αγωνιζόμενης νεολαίας όπως ο π. Γιώργης Πυρουνάκης, ο διάκονος Τιμόθεος Λαγουδάκης, ο π. Πέτρος Γαβαλάς στη Κρήτη, οι οποίοι γι΄ αυτό το λόγο διώχθηκαν και βασανίσθηκαν απ΄ το καθεστώς. «Ο αγώνας τους θα΄ πρεπε να καταγραφεί στα σχολικά βιβλία και να διδάσκεται στα σημερινά παιδιά, ως αγώνας ελευθερίας και χριστιανικής ορθοπραξίας», τόνισε ο κ. Αργυρόπουλος. Καταλήγοντας υποστήριξε ότι το όλο θέμα των σχέσεων Εκκλησίας – Πολιτείας της περιόδου της Επταετίας (1967-1974) θα πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται ως «ταμπού» και κάλεσε τη σημερινή διοίκηση της Εκκλησίας να το συζητήσει ανοικτά και να λάβει επίσημα θέση για τα γενόμενα της περιόδου της δικτατορίας.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ ο πρωτοπρεσβύτερος π. Χρήστος Χριστοδούλου, εφημέριος του ιερού ναού Αγ. Κωνσταντίνου Πειραιώς ο οποίος και μετέφερε στους παρευρισκομένους τους «αγωνιστικούς χαιρετισμούς» του Σεβασμιωτάτου κ. Σεραφείμ. Σημειώνεται ότι ο π. Χρήστος Χριστοδούλου τον Φεβρουάριο του 1973 ήταν ένας από τους φοιτητές της Θεολογικής Αθηνών και νέος, τότε, κληρικός που βρέθηκε μαζί με τον νυν Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας, τότε (τιτουλάριο) Επίσκοπο Ανδρούσης και καθηγητή της Θεολογικής κ. Αναστάσιο Γιαννουλάτο στην εξέγερση των φοιτητών της Νομικής και μοίρασαν φάρμακα και τρόφιμα στους έγκλειστους φοιτητές.

* Μετά το πέρας των ομιλιών ακολούθησε διάλογος τον οποίο συντόνισε ο επίτιμος Πρόεδρος της Χ.Δ. Mανώλης Μηλιαράκης και η εκδήλωσε έκλεισε μουσικά με πρόγραμμα που επιμελήθηκε ο Γιώργος Μαντζούνης και το οποίο περιελάμβανε αντιστασιακά τραγούδια και μελοποιημένους εκκλησιαστικούς ύμνους.

ΦΩΤΟ ΚΟΡΥΦΑΙΑ: Στο Πάνελ της εκδήλωσης από αριστερά : Ανδρέας Αργυρόπουλος, Κλήμης Πυρουνάκης, Μανώλης Μηλιαράκης, Χάρης Ανδρεόπουλος και Γιάννης Ζερβός  

ΦΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΠΆΝΩ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΑΤΩ: Άποψη από το κοινό της εκδηλωσης και ο π. Χρήστος Χριστοδούλου με τους Χάρη Ανδρεόπουλο και Ανδρέα Αργυρόπουλο