Η σύγκλιση αὐτὴ τῶν κυβερνητικῶν πολιτικῶν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ καὶ ΣΥΡΙΖΑ, κατατάσσει ἐν τοῖς πράγμασι τὰ κόμματα αὐτὰ στὸ λεγόμενο «ἀκραῖο κέντρο».
Ὁ ἀκίνδυνος γιὰ τὸ σύστημα δικαιωματισμὸς ὑποκαθιστᾶ τοὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνες καὶ ἀποτελεῖ τὸ ψευδοπροοδευτικὸ ἐποικοδόμημα μιᾶς σκληρῆς νεοφιλελεύθερης πολιτικῆς. Ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὴν συγκέντρωση πλούτου σὲ ὅλο καὶ πιὸ λίγους καὶ ρίχνει στὸ περιθώριο ὅλο καὶ περισσότερες κατηγορίες πολιτῶν.
Ὡς ἀποτέλεσμα τῶν ἐξελίξεων αὐτῶν, αὐξάνονται ἐκεῖνοι ποὺ βρίσκουν διέξοδο στὰ ἄλλα κόμματα τῆς Δεξιᾶς ἐκτὸς τῆς Νέας Δημοκρατίας, τὰ ὁποῖα πέτυχαν νὰ ἐκπροσωπηθοῦν στὴ Βουλή. Δὲν μιλᾶμε γιὰ κόμματα δεξιότερα τῆς Νέας Δημοκρατίας, μὲ δεδομένο ὅτι ἡ ἀκροδεξιὰ εἶναι πρὸ πολλοῦ παροῦσα στὸ κυβερνητικὸ κόμμα: Σὲ έπίπεδο «μεταγραφῆς» προβεβεβλημένων στελεχῶν, ἀλλὰ καὶ πολιτικῆς.
Ἐνδεικτικά, οἱ τροποποιήσεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα μὲ ἄξονα τὴν ἐξαπλωση τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐπιβολῆς τῆς ποινῆς τῆς φυλάκισης ποὺ ἔφερε πρὸς ψήφιση ὁ ἐκ τοῦ ΠΑΣΟΚ προερχόμενος κ. Φλωρίδης εἶναι παρόμοιας φιλοσοφίας μὲ τὸ 3ο σημεῖο τοῦ προεδρικοῦ προγράμματος τῆς Μαρίν Λεπέν τοῦ 2022. Μὲ τὴ διαφορὰ ποὺ ἡ Γαλλίδα πολιτικός, ἐπιμελέστερη, εἶχε συμπεριλάβει καὶ τὴν πρόνοια νὰ αὐξηθοῦν κατὰ 85.000 οἱ θέσεις τῶν φυλακισμένων.
Ὁ ἀείμνηστος Νίκος Ψαρουδάκης, εἶχε καταγγείλει ὡς ἀναχρονιστικὴ τὴ αὐταρχικὴ λογικὴ αὐτὴ γιὰ τὸ σωφρονιστικὸ σύστημα στὸ βιβλίο «Ἡ φυλακή μου».
Χωρίς ἀξία προγραμματικές δεσμεύσεις ἂν δὲν ἀμφισβητοῦν τοὺς εὐρωενωσιακοὺς περιορισμούς τῶν ἐξουσιῶν τῶν ἐκλεγμένων κυβερνήσεων
Τὰ καινούργια δεξιὰ κόμματα τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Εὐρωβουλῆς, ποὺ ἐπωφελοῦνται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἔχουν ὑποστεῖ κυβερνητικὴ φθορά, ἐπαναφέρουν μεταξὺ ἄλλων καὶ προτάγματα τῆς κοινωνικῆς Δεξιᾶς μὲ λόγο ἐμφανιζόμενο ὡς φιλολαϊκὸ καὶ πατριωτικό.

Ὅμως, γιὰ νὰ ἔχει ἀξία ὁποιοδήποτε πολιτικὸ πρόγραμμα ξεφεύγει ἀπὸ τὰ πλαίσια ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ άποκαλούμενες «Εὐρωπαϊκὲς Συνθῆκες», πρέπει αὐτὸ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν καταρχὴν ἀμφισβήτησή τους. Καὶ ἐπιπρόσθετα, μὲ ἐναλλακτικὴ πολιτικὴ πρόταση, τὴν ὁποία ὁ λαὸς νὰ καλεῖται νὰ ἀκολουθήσει. Διαφορετικά, προσομοιάζουν στὴ βεβαιότητα τοῦ πρὸ τοῦ 2015 ΣΥΡΙΖΑ, ὅτι μόνο ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖνος θὰ κυβερνοῦσε, ὡς διὰ μαγείας ἡ διαπραγμάτευση μὲ τοὺς δανειστὲς θὰ ἀπέδιδε.
Ἀποκαλυπτικὴ γιὰ τὴν πραγματικὴ βούληση τοῦ πολιτικοῦ συστήματος νὰ διαφοροποιηθεῖ ἀπὸ τὶς προτεραιότητες τῶν ἐπικυριάρχων ἦταν ἡ ψηφοφορία στὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο ἐπὶ σχεδίου ψηφίσματος γιὰ τὸ Οὐκρανικό, στὸ ὁποῖο περιλαμβάνονται ἀκραῖες θέσεις, ἰδίως τὸ αἴτημα νὰ δοθεῖ στὴν Οὐκρανία ἡ ἄδεια νὰ πλήξει τὴ Ρωσία μὲ δυτικοὺς πυραύλους μεγάλου βεληνεκοῦς. Θέσεις οἱ ὁποῖες ἂν υἱοθετηθοῦν ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν σὲ 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ὅπως καὶ ἄλλες βλαπτικὲς γιὰ τὴν Ἑλλάδα προτροπές.
Οἱ Εὐρωβουλευτὲς τῆς ΝΔ καὶ δύο τοῦ ΠΑΣΟΚ ὑπερψήφισαν. Κατὰ ψήφισαν μόνον οἱ δύο Εὐρωβουλευτὲς τοῦ ΚΚΕ, ἕνας Εὐρωβουλευτὴς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ ἡ Εὐρωβουλευτὴς τῆς «Πλεύσης Ἐλευθερίας». Οἱ ὑπόλοιποι δύο Εὐρωβουλευτὲς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἕνας τοῦ ΠΑΣΟΚ, ὅπως καὶ τὸ σύνολο τῶν Εὐρωβουλευτῶν τῶν κομμάτων «Ἑλληνικὴ Λύση», «Νίκη» καὶ «Φωνὴ Λογικῆς» ἔλαμψαν μὲ τὴν ἀπουσία τους.

Θεσμικὴ αἰσχροκέρδεια καὶ ἐκποίηση κοινωφελῶν ὑποδομῶν

Ἡ Ἑλλάδα πορεύεται, ὅλο καὶ πιὸ ἀποδυναμωμένη οἰκονομικά, μὲ τὴν ἐκποίηση τῶν ὑποδομῶν της κατ’ ἐφαρμογὴ τῶν μνημονιακῶν δεσμεύσεων. Μέσω τοῦ Ὑπερταμείου, ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ στὰ πρότυπα τοῦ Tρόιχουντανστάλτ, τοῦ Ὑπερταμείου ποὺ ρευστοποίησε κοψοχρονιὰ τὴν ὑποδομὴ τῆς πρώην Ἀνατολικῆς Γερμανίας. Ἡ ὁποία κατέρρευσε ὁλοκληρωτικά, ὄχι μόνο λόγω τῶν παθογενειῶν τοῦ «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ», ἀλλὰ κυρίως λόγω τῆς νομισματικῆς ἑνοποίησης μὲ τὴ Δυτική μὲ ἰσοτιμία ἀνατολικοῦ καὶ δυτικοῦ μάρκου 1 πρὸς 1, ἀντὶ τῆς πραγματικῆς 1 πρὸς 4. Φαινομενικὴ γενναιοδωρία γιὰ τοὺς ἀποταμιευτές, ἀλλὰ καταστροφὴ γιὰ τὴν οἰκονομία, ἀφοῦ τὸ κόστος μονομιᾶς τετραπλασιάστηκε.
Ὑποδομὲς ὅπως ἡ ἀγορὰ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἡ ΔΕΗ καὶ ὁ ΔΕΔΔΗΕ παραδόθηκαν στὸ κερδοσκοπικὸ κεφάλαιο, τὸ ὁποῖο κατὰ τρόπο παρασιτικὸ ἔχει ἐπικαθήσει καὶ κερδοσκοπεῖ στὶς ἕτοιμες ὑποδομὲς μὲ ἕνα θεμελιῶδες ἀγαθὸ ὅπως τὸ ἠλεκτρικὸ ρεῦμα. Τὰ «Ἑλληνικὰ Πετρέλαια», ὅπου τὸ Δημόσιο μέχρι πέρσι ἰσότιμα μετεῖχε στὴ Διοίκηση, σκανδαλωδῶς χαρίστηκαν στὸν Ὅμιλο Λάτση ποῦ χωρὶς νὰ δώσει οὔτε ἕνα εύρώ, ἐλέγχει πλέον μόνος του τὴ Διοίκηση. Πῶς ἔγινε αὐτό; Μὲ μικρὴ αὔξηση τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου ἐπέφερε μείωση τοῦ ποσοστοῦ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Δημοσίου μὲ συνακόλουθη ἀπώλεια θεμελιωδῶν δικαιωμάτων.
Ἄλλες ὑποδομὲς διὰ τῆς ἰδιωτικοποιήσεως στὴν πράξη κρατικοποιήθηκαν ἀπὸ τοὺς Δανειστές, ἀφοῦ οἱ σιδηρόδρομοι ἀγοράστηκαν ἀπὸ ἰταλικὴ κρατικὴ ἑταιρία καὶ ἡ ἐκμετάλλευση τῶν ἀεροδρομίων ἀπὸ γερμανική. Ἡ γερμανικὴ ἰθύνουσα τάξη διατηρεῖ τὸν κρατικὸ ἔλεγχο στὶς στρατηγικοῦ χαρακτήρα ἐπιχειρήσεις. Ἡ ἰταλικὴ τὸν ἐπανέφερε στοὺς αὐτοκινητοδρόμους ποὺ εἶχε ἰδιωτικοποιήσει, ὅταν κατέρρευσε ἡ γέφυρα Μοράντι στὴ Γένοβα λόγω πλημμελοῦς συντήρησης παρὰ τὴ μεγάλη κερδοφορία ἀπὸ τὰ διόδια.
Ἡ ἐκχώρηση τῶν ἕτοιμων κοινωφελῶν ὑποδομῶν στὸ παρασιτικὸ κερδοσκοπικὸ κεφάλαιο εἶναι εὐρωενωσιακὴ γραμμὴ στὸ ὄνομα τοῦ «ἀνταγωνισμοῦ», ἡ ὁποία δὲν ἐπιβάλλεται μόνο στὴν Ἑλλάδα.
Ὅμως, στὴν Ἑλλάδα, ἡ κερδοσκοπία δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνεκτή. Ἔχει θεσμοθετηθεῖ μὲ τὰ σχέδια «Ἡρακλῆς» γιὰ τὴν φερόμενη «ἐξυγίανση» τῶν Τραπεζῶν. Μὲ τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπεται, ἀμιγῶς κερδοσκοπικὲς ἐπιχειρήσεις ποὺ ἐξαγοράζουν τὰ λεγόμενα κόκκινα δάνεια σὲ μικρὸ ποσοστὸ τῆς ἀξίας τους, νὰ διεκδικοῦν τὸ σύνολο ἀπὸ τὸν δανειολήπτη. Καὶ μαλιστα μὲ τὴν ἐγγύηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἐφόσον μιὰ τέτοια συναλλαγὴ δὲν ἐπιτευχθεῖ.
Ἡ θεσμικὴ αὐτὴ αἰσχροκέρδεια, ἐκδἠλωση τοῦ καθεστῶτος τῆς τραπεζοκρατίας, ἀποτελεῖ συνέχεια τῆς ἀπροκάλυπτης καὶ διαρκοῦς κατάλυσης τοῦ Κράτους Δικαίου, ποὺ ξεκίνησε μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῶν Μνημονίων.
Εἶναι ἄραγε συμπτωματικό, ὅτι ἀκόμα καὶ τὸ ἄρθρο 405 τοῦ παλαιοῦ Ποινικοῦ Κώδικα ποὺ τιμωροῦσε τὴν κερδοσκοπία ὡς πράξη ἀξιόποινη, ἐκ παραδρομῆς παραλείφθηκε ἀπὸ τὴ νέα κωδικοποίηση τοῦ 2019; Καὶ δὲν ἔχει ἐπανέλθει, σὲ πεῖσμα τῆς αὐταρχικῆς αὐστηροποίησης τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου ποὺ ἡ Κυβέρνηση ἐπιβάλλει. Ὁ πρώην Ἀρεοπαγίτης καὶ ἐπιθεωρητὴς τῆς Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιτζῆς ἔχει ἐπισημάνει τὸ γεγονός, ὅπως καὶ ὅτι καὶ ἄλλες χρήσιμες ἀγορανομικὲς ποινικὲς διατάξεις ἔχουν καταργηθεῖ παλαιότερα στὰ πλαίσια τῆς συμμόρφωσης στὸ εὐρωενωσιακὸ θέσφατο τοῦ ἐλεύθερου ἀνταγωνισμοῦ. Ἔτσι, μόνο διοικητικὰ τιμωρεῖται πιὰ ἡ αἰσχορκέρδεια.
Ἄλλη μορφὴ θεσμικῆς αἰσχροκέρδειας εἶναι, ἐνδεικτικά, τὸ πάγωμα τῶν ἐπιτοκίων καταθέσεων, παρὰ τὴν συνεχῆ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἐπιτοκίων χορηγήσεων, δηλαδὴ τῶν δανείων λόγω τῆς ἀνόδου τοῦ ἐπιτοκίου βάσης τῆς ΕΚΤ μὲ πρόσχημα τὴν ἀντιμετώπιση τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἡ πρωτοβουλία κυβερνήσεων ἀντίθετων πολιτικὰ μεταξύ τους ὅπως τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Ἰσπανίας νὰ φορολογήσουν τὰ ὑπερκέρδη αὐτὰ προκάλεσε τὶς ἀντιδράσεις τῆς Κομισιόν. Ἄλλη μιὰ ἔνδειξη ὅτι ἔχουμε περιέλθει ὑπὸ τὴν ἐπικυριαρχία τοῦ τραπεζικοῦ κεφαλαίου.