Ο Ρόναλντ Ρήγκαν είναι μια από τις γνωστότερες και μοιραίες μορφές για την παραμόρφωση του πρώτου κόσμου μετά το 1980 στην επικράτεια του Milton Friedman, δηλαδή του ακραίου καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού. Ο Ρήγκαν, έχοντας πάρει σαφείς αποστάσεις από τον παλιό συντηρητισμό που συνεφύη σε μεγάλο βαθμό με τη Δεξιά παράταξη, ήταν ήδη τότε, σε μια περίοδο που κάτι τέτοιο ήταν εντελώς ταμπού, από τους πιο φιλελεύθερους για την εποχή (1967) υπέρμαχους της απελευθέρωσης των αμβλώσεων, για ειδικές φυσικά περιπτώσεις. Αυτή την κληρονομιά συνέχισε αργότερα ο Βρετανός Συντηρητικός πρωθυπουργός Cameron. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε αυτό που αργότερα ονομάστηκε “Συντηρητισμός του Ρήγκαν”.
Ωστόσο, ο Ρήγκαν, που ήταν ένας υπέρμαχος της απελευθέρωσης της οικονομικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας από οποιαδήποτε κρατική ρύθμιση, συναντήθηκε το Φεβρουάριο του 1983, με μαχητές Μουτζαχεντίν, τους οποίους και επαίνεσε επανειλημμένα ως “μαχητές της ελευθερίας” και τους κατέταξε στην ίδια κατηγορία με τους Κόντρας της Νικαράγουα, τους οποίους και κατονόμασε ως το “ηθικό ισοδύναμο των Αμερικανών προπατόρων”. Συγκεκριμένα, ο Ρήγκαν είχε πει τα ακόλουθα:
“Τα κινήματα ελευθερίας εγείρονται και διαμορφώνονται από μόνα τους. Το κάνουν αυτό σε κάθε ήπειρο που κατοικείται από τον άνθρωπο- στους λόφους του Αφγανιστάν, στην Αγκόλα, στην Καμπότζη, την Κεντρική Αμερική. Αναφερόμενοι σε αυτούς τους μαχητές της ελευθερίας, όλοι μας είχαμε το προνόμιο να έχουμε μεταξύ μας σήμερα ένα από τους πιο γενναίους που καθοδηγούν τους Αφγανούς μαχητές της ελευθερίας- τον Αμπντούλ Χακ. Αμπντούλ Χακ είμαστε μαζί σου.
Αυτοί είναι οι αδελφοί μας, αυτοί οι μαχητές της ελευθερίας, και τους οφείλουμε τη βοήθειά μας”.
Βεβαίως, στο εξτρεμιστικό Ισλάμ υπάρχουν λεπτές διαφορές και ομαδοποιήσεις: Ταλιμπάν, ISIS, Μουτζαχεντίν κ.λπ. Άλλοι είναι απλώς αντιιμπεριαλιστές και άλλοι έχουν κοσμοκρατορικά σχέδια. Το πρόβλημα είναι ωστόσο εδώ το εξής: οι εξτρεμιστές του Ισλάμ του 1983 μάχονταν το Αφγανικό κομμουνιστικό κράτος. Οι εξτρεμιστές του Ισλάμ του 2021 μάχονταν την αποικιοποίηση και τον 20χρονο αμερικανικό “φιλελεύθερο”-νεοσυντηρητικό επεκτατισμό. Για αυτό και στην μία περίπτωση αποθεώνονταν ως γενναίοι μαχητές της ελευθερίας ενώ στην άλλη δαιμονοποιούνται ως υπέρμαχοι του εξτρεμιστικού Ισλάμ, της πιο ακραίας ανδροκρατίας και του… μεσαιωνισμού. Δύση, με τόση υποκρισία, πώς αντέχεις τον εαυτό σου;